All Chapters of หวามข้ามปี: Chapter 11 - Chapter 20

ขณะที่ด้านหนึ่งกำลังนอนถอนหายใจเฮือก ๆ เพราะนามบัตรปริศนาที่ได้รับ อีกด้านกลับกำลังหัวเราะงอหายจนหายใจแทบไม่ทันอยู่ในรถยนต์คันกะทัดรัดของตน(ไม่ต้องมาขำเลยนะ สารภาพมาซะดี ๆ ว่าเอาเบอร์พี่ไปแจกให้หนุ่มที่ไหนมาอีก)“น้องเปล่าแจกซะหน่อย ให้แค่คนเดียวเองค่ะ”(แล้วไป อย่าให้ถึงขนาดผลัดกันโทรมาจนพี่ต้องปิดเครื่องหนีแบบคราวก่อนนะ อันไหนไม่ไหวจริง ๆ)“หือ นี่จะอวดว่าตัวเองโซฮอตเหรอคะพี่ก้อง!”(เออ ก็ฮอตจริง ๆ นั่นแหละ แต่หมายถึงเครื่องนะที่ฮอต เอาซะร้อนจนพี่ถือไม่ได้เลย)คราวนี้กิติมาถึงกับระเบิดหัวเราะ ชะลอรถแล้วเบี่ยงเข้าจอดเทียบข้างฟุตบาทเพราะขบขันจนไม่อาจประคองสติให้จดจ่อกับถนนได้ ยิ่งคิดทบทวนถึงเหตุการณ์ที่ผ่าน ๆ มา เธอก็ยิ่งหยุดหัวเราะไม่ได้“ไม่ไหวแล้วอะพี่ก้อง ปิ่นหัวเราะจนเจ็บท้องไปหมดแล้ว”(ฮึ แต่พี่นี่อยากร้องไห้ ว่าแต่รอบนี้ให้เบอร์ลูกค้าบริษัทไหนไป)“ดับเบิลดีออโต้คาร์ค่ะ”กิติมาที่เริ่มปรับอารมณ์ได้ ปาดน้ำตาที่ไหลซึมพลางเอ่ยบอกพี่ชายไปตามตรง ไม่คิดปิดบัง เพราะถึงก้องภพจะไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน ทว่าความผูกพันธ์ที่มีต่อกันนั้นแทบไม่ต่างจากคนในครอบครัวพวกเธอสนิทสนมกันมาตั้งแต่จำควา

ฉับพลันภาพกิจกรรมในคืนนั้นก็ผุดขึ้นในความทรงจำ กระตุ้นให้ความรู้สึกหวิวไหวแปลก ๆ ก่อตัวขึ้นในช่องท้องยิ่งเมื่อสายตาเลื่อนมาตกที่ริมฝีปากหนาหยักซึ่งเคยประทับจูบไปบนผิวกายของเธอแทบทุกตารางนิ้ว ความรู้สึกเหล่านั้นก็ยิ่งทวีความรุนแรง เผลอหอบหายใจแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัวไม่ใช่เพียงแค่กิติมาที่เกิดแรงปรารถนา ดนตร์เองก็ไม่ต่างกรามแกร่งขบแน่นขณะพยายามสั่งให้ตัวเองหยุดคิดอกุศล วันนี้เขาตั้งใจมาดักเจอเธอก็จริง ทว่าเพื่อพูดคุยไม่ใช่เพื่อทำเรื่องอย่างว่า แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้จิตใจของเขามันจะอ่อนไหวเหลือเกินไม่ได้ ต้องคุยให้รู้เรื่องก่อนทว่าเพียงแค่เห็นเธอหายใจแรง กัดปากตัวเองคล้ายกำลังยับยั้งอารมณ์ภายในเช่นกัน ขีดความอดทนก็ขาดผึง มือหนาดึงผ้าขนหนูไปด้านหลังศีรษะทุยก่อนประคองให้หญิงสาวแหงนหน้าขึ้นมารับจูบกิติมาสะดุ้งน้อย ๆ ด้วยความตกใจ สองมือยกขึ้นดันแผงอกกว้าง พร้อมกันนั้นก็สั่งให้ตัวเองก้าวถอย หากกลับทำได้ยากเย็นยิ่งเธอรู้สึกถึงสัมผัสอ่อนนุ่มที่กำลังไล้เลียไปตามกลีบปากเท่าไร เรี่ยวแรงที่มีก็ค่อย ๆ หดหาย และในวินาทีที่เรียวลิ้นร้อนสอดเข้ามาไล่หยอกเย้า สติอันน้อยนิดก็เตลิดเปิดเปิงไปพร้อมจิตใจ“ฮื

“อาส์”แรงตอดรัดทำเอาดนตร์พลอยคำรามลั่น เกือบเสร็จสมไปด้วยอีกคน แต่เพราะวันนี้ไม่มีเครื่องป้องกันเขาจึงจำต้องผ่อนแรงเขาปล่อยให้หญิงสาวเก็บเกี่ยวความสุขสมยามเดินทางถึงดินแดนอันแสนหวานครู่หนึ่งจึงค่อยพลิกขึ้นมาเป็นฝ่ายอยู่ด้านบน“อื้อ!”การเติมเต็มหลังเพิ่งเสร็จสมมาหมาด ๆ ทำเอากิติมาเสียวสะท้านจนร่างสั่นระริก ส่วนนั้นตอดถี่ยิบ แต่กลับเป็นที่ถูกอกถูกใจของดนตร์ยิ่งนักเขาดันสองขาให้เปิดกว้างแล้วเร่งสะบัดสะโพก ตอกตรึงสุดแรงสุดลำ ปากก็ครวญครางไม่หยุด“นี่หนูกะจะรัดพี่ให้ขาดใจตายเลยใช่ไหมหืม”โอ๊ย ใครกันแน่ที่จะขาดใจตาย!คนนอนอ้าปากหอบหายใจยังลำบากตะโกนตอบในใจ มองขาตัวเองที่บัดนี้ยกชี้ฟ้าอย่างน่าอายด้วยใจสั่นไหว พยายามตบท่อนแขนให้เขาเปลี่ยนท่า หากอีกคนกลับคิดว่าเธอต้องการเร่งจังหวะ“อ๊าย พี่ดนตร์”กิติมาตาเหลือกลานกับความเสียดเสียวที่พุ่งทะยานในเสี้ยววินาที เพราะเพิ่งเสร็จตรงนั้นจึงยังอ่อนไหวอยู่มาก เมื่อถูกทารุณอย่างต่อเนื่องไม่นานเธอก็แตะฝั่งฝันอันแสนหวามอีกครั้ง ท่ามกลางเสียงคำรามล้ำลึกของชายหนุ่มที่ขยับโยกต่ออีกไม่กี่ทีก็ถอดท่อนลำ คลานขึ้นยืนเข่าคร่อม มือชักรูดของตัวเองรัว ๆ“ปิ่น ปิ่น

“พี่ไปกอดกับสาวที่ไหนมาอะ?”คำถามตรงไปตรงมาทำเอาชายหนุ่มนิ่งงัน หากข้างแก้มกลับซับสีแดงระเรื่อ เท่านี้รอยยิ้มของกิติมาก็กว้างขึ้น“อะแน่ะ ยังไงคะยังไง”“มานงมาแน่ะอะไร ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ”“หุย มีทำเสียงเข้ม ถลึงตาดุด้วยอะ” กิติมาหัวเราะร่วน ยิ่งเห็นพี่ชายมีอาการก็ยิ่งล้อ“ไหนบอกไม่คิดอะไร แล้วทำไมถึงไปกอดเขาได้ละคะคุณพี๊~”“พี่ไม่ได้กอด! แค่เดินไปใกล้พี่ยังไม่อยากจะเฉียดเลย แล้วพี่จะไปกอดเขาทำไม”“อ๋อ~ งั้นแปลว่ากลิ่นน้ำหอมที่ได้มานี่ เขามากอดพี่ว่างั้น?”“ก็เออน่ะสิ เฮ้ย! ไม่ใช่ กอดเกิดอะไรไม่มีทั้งนั้น เออ ตกลงไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว งั้นพี่กลับละ ทีหลังเวลาถึงห้องก็ไลน์มาบอกกันบ้าง อย่าให้ต้องเป็นห่วง”“ค่า ๆ”กิติมาอมยิ้มกรุ้มกริ่ม ผิดกับอีกคนที่ดึงหน้าตึงทิ้งท้าย เขินแต่ไม่ยอมรับว่าตัวเองกำลังเขิน“ค่าแล้วทำด้วย ไปละ”จากนั้นก้องภพก็หมุนตัว ก้าวยาว ๆ หนีสายตาล้อเลียน หลงลืมถ้อยคำที่เตรียมมาเทศนารวมไปถึงข้อสงสัยที่ว่า... ทำไมวันนี้รถยนต์ของน้องสาวถึงย้ายไปจอดอยู่โซนนอก ข้าง ๆ รถยนต์ของดนตร์ ผู้เป็นรักแรกของเธอ“ฟู่~ ก็นึกว่าจะโป๊ะแตกซะแล้ว”กิติมาลอบถอนหายใจ โล่งอกที่ได้ประเด็นกลิ่

“เอาล่ะ ในเมื่อพร้อมกันแล้ว งั้นเรามาเริ่มคุยงานกันเลยแล้วกันนะครับ”ก้องภพเอ่ยอย่างสุภาพ จากนั้นรับหน้าที่เป็นคนคุยหลักเนื่องจากงานนี้คืองานด่วนที่เพิ่งแทรกเข้ามาอย่างกะทันหัน หนำซ้ำช่วงเช้าน้องสาวไม่เข้างาน เนื้อหาของพรีเซนต์จึงมีเพียงเขาที่ได้อ่านล่วงหน้าเป็นอีกครั้งที่ใจของดนตร์ไม่ได้จดจ่อกับเสียงทุ้มห้าวที่กำลังพูดคุยสลับสอบถามสักเท่าไร ใบหน้าคมติดบึ้งตึงและยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อพยายามเรียกร้องความสนใจจากหญิงสาวตรงหน้า แต่กลับไม่ได้รับการตอบสนองใด ๆขนาดใช้ปลายเท้าสะกิดที่ใต้โต๊ะ เธอยังวางท่าเมินเฉย!ดนตร์พยายามข่มใจอย่างยิ่งยวดไม่ให้แสดงสีหน้าตามอารมณ์ที่กรุ่นอยู่ในอก เข้าใจดีว่าตนไม่มีสถานะและมาทีหลังผู้ชายคนนั้น แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ต้องทำเหมือนเขาเป็นแค่คนแปลกหน้าเชียวเหรอหรือว่าเธอจะเปลี่ยนใจจากเขาไปนานแล้ว?ฉับพลันบรรยากาศภายในห้องประชุมก็คล้ายเปลี่ยนไปในเสี้ยววินาที กิติมาเลิกคิ้วฉงน เหลือบไปมองคนฝั่งตรงข้าม ครั้นพอเห็นเขาก้มหน้ามองหน้าเอกสารนิ่ง ไม่พูดไม่จาและเลิกวอแวกับเธอไปเลย กลับกลายเป็นเธอเองที่เริ่มร้อนรนและรู้สึกไม่ผิด“พี่ก้องออกไปก่อนนะ เดี๋ยวน้องตามไป”ท