All Chapters of สลับตัวป่วนหัวใจนายทหาร ยุค 80: Chapter 1 - Chapter 10

1 - สัญญาคลุมถุงชน และ สายด่วนลงใต้ 1แสงแดดยามเย็นอาบไล้ผิวน้ำในสระว่ายน้ำของสโมสรนายทหารระดับสูง ท่ามกลางความเคร่งขรึมของค่ายทหารทางตอนเหนือของประเทศร่างสูงใหญ่ของ ผู้บังคับการฮั่ว หรือ ฮั่วถิง โดดเด่นกว่านายทหารทั่วไป ผิวสีทองแดงกรำแดดจากการฝึกซ้อมอย่างหนัก ใบหน้าหล่อเหลาคมคายทว่าดุดัน คิ้วเข้มพาดเฉียงดั่งกระบี่ จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหยักลึก แผงอกกว้างเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแข็งแกร่ง หยดน้ำเกาะพราวบนผิวสีคร้ามแดดขณะที่เขาโหนตัวขึ้นจากสระอย่างทรงพลัง“ผู้บังคับการฮั่วคะ จะขึ้นแล้วหรือคะ”เสียงหวานใสเจือความออดอ้อนของ 'ซูเฉี่ยน' นักแสดงสาวจากหน่วยศิลปากรของกองทัพเอ่ยทักท้วง เธอว่ายน้ำเข้ามาใกล้ขอบสระ ส่งสายตาหวานเชื่อมให้ชายหนุ่มผู้เป็นที่หมายปองของหญิงสาวทั้งกองทัพฮั่วถิงไม่แม้แต่จะปรายตามอง เขาคว้าผ้าขนหนูมาเช็ดตัวลวก ๆ หญิงสาวคนนี้เป็นเพียงสหายที่พยายามเข้าหาเขาในเวลาว่าง แต่เขาไม่เคยใส่ใจและไม่คิดจะสานต่อความสัมพันธ์ใด ๆ ให้วุ่นวายขณะที่เขากำลังสวมเสื้อกล้ามทหารสีเขียวโอลีฟ พลทหารสื่อสารก็วิ่งเหยาะ ๆ เข้ามาทำวันทยหัตถ์“รายงานผู้บังคับการ! มีสายด่วนจากท่านนายพลฮั่วที่เมืองหล

3 - แผนสลับตัวและค่ำคืนที่พลั้งเผลอ 1ใบหน้าหวานซึ้งที่ถูกแต่งแต้มด้วยลิปสติกสีสดประดับด้วยแว่นตากันแดดทรงเฉี่ยว ดูมั่นใจและเต็มไปด้วยพลังแห่งยุคสมัยใหม่“เสี่ยวอวี้! ทางนี้!”เสียงเรียกสั่นเครือดังขึ้นจากมุมเสาของชานชาลา ไป๋อวี้ถอดแว่นกันแดดออก หันไปมองตามเสียงก่อนจะคลี่ยิ้มกว้างเมื่อเห็นไป๋หลาน พี่สาวฝาแฝดที่ยืนหลบมุมอยู่แฝดผู้พี่สวมเสื้อแจ็กเก็ตสีเทาตัวโคร่งและกางเกงผ้าฝ้ายทรงกระบอก ใบหน้างดงามราวกับพิมพ์เดียวกันนั้นซีดเซียวและเต็มไปด้วยความหวาดวิตก“พี่หลาน!”ไป๋อวี้รีบสาวเท้าเข้าไปหาและดึงพี่สาวเข้ามากอดแน่น ไป๋หลานซุกหน้าลงกับไหล่ของน้องสาวฝาแฝดราวกับเด็กหลงทาง น้ำตาที่กลั้นไว้รินไหลออกมาเงียบ ๆ“ใจเย็น ๆ นะ พี่สาวคนสวยของฉัน ฉันกลับมาแล้ว ไม่มีอะไรต้องกลัวแล้วนะ” ไป๋อวี้ลูบหลังพี่สาวเบา ๆ ก่อนจะพาเธอหลบฝูงชนออกมายังมุมสงบเมื่อกลับมาถึงห้องเช่าเล็ก ๆ ที่ไป๋อวี้แอบให้เพื่อนเช่าเตรียมไว้เพื่อไม่ให้ครอบครัวรู้ตัว ไป๋หลานก็เริ่มเล่ารายละเอียดความน่ากลัวของผู้บังคับการฮั่วให้ฟังอีกครั้ง ทั้งรังสีคุกคาม ความเข้มงวด และคำสั่งเผด็จการที่บังคับให้เธอไปรายงานตัวเป็นผู้ช่วยฝ่ายธุรการในค่

“จำไว้ไป๋อวี้...” เขากระซิบชิดใบหูเธอขณะที่หยาดเหงื่อแห่งความปรารถนาหยดรินลงบนผิวขาวผ่อง “ผมจะไม่ยอมให้คุณลืมค่ำคืนนี้ไปตลอดชีวิต...”และในค่ำคืนนั้นเอง กุลสตรีผู้เพียบพร้อมอย่างไป๋หลาน ก็ได้ละทิ้งตัวตนและกรอบประเพณีทั้งหมด ปล่อยตัวปล่อยใจให้มอดไหม้ไปกับเปลวเพลิงพิศวาสของมหาเศรษฐีชาวรัสเซียโดยหารู้ไม่ว่า การพลั้งเผลอในคืนก่อนการหลบหนีนี้ จะกลายเป็นพันธนาการที่ผูกมัดชีวิตเธอไว้กับ 'มารร้าย' แห่งเขตเศรษฐกิจพิเศษทางใต้อย่างไม่มีวันดิ้นหลุด……………………….แสงจันทร์สลัวลอดผ่านผ้าม่านเนื้อหนาของห้องเพนต์เฮาส์สุดหรู ทาบทับลงบนร่างสองร่างที่เพิ่งผ่านพ้นพายุอารมณ์อันหนักหน่วงไป๋หลานนอนหอบหายใจรวยรินอยู่บนเตียงกว้าง ร่างกายบอบบางที่เคยถูกห่อหุ้มด้วยกรอบประเพณีบัดนี้หลอมละลายกลายเป็นหยดน้ำตาแห่งความสุขสมและความเจ็บปวดที่ผสมปนเปกันเธอพยายามดึงผ้าห่มสีขาวสะอาดขึ้นมาปกปิดเรือนร่างเปลือยเปล่าด้วยความขัดเขินนิโคไลทอดสายตามองหญิงสาวเอเชียใต้ร่างด้วยความรู้สึกที่อธิบ

 ไป๋อวี้เริ่มรู้สึกถึงอันตราย ยกมือขึ้นดันแผงอกแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามภายใต้ชุดเครื่องแบบ ทว่ามันกลับแข็งตึงราวกับกำแพงเหล็ก“ในเมื่อคุณอุตส่าห์แต่งตัวมาอย่างให้เกียรติขนาดนี้...”ฮั่วถิงโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดพ่วงแก้มใส ดวงตาคมกริบกวาดมองตั้งแต่ริมฝีปาก ลำคอระหง ลงไปจนถึงทรวดทรงที่เด่นชัดใต้เสื้อเชิ้ต“ผมก็คงต้องมอบหมายงานที่สมเกียรติให้คุณทำ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คุณไม่ต้องไปนั่งทำงานรวมกับฝ่ายธุรการด้านนอก โต๊ะทำงานของคุณคือตรงนี้ ในห้องของผม”“อะไรนะ! ไม่ได้นะคะ!” ไป๋อวี้เบิกตากว้าง แผนการของเธอคือการป่วนคนทั้งค่าย ไม่ใช่การมานั่งถูกขังอยู่ในถ้ำเสือกับเขาสองต่อสอง!“ทำไมล่ะครับ ? หรือคุณกลัว ?” ฮั่วถิงกระตุกยิ้มมุมปากอย่างเหนือกว่า“ถ้าคุณอยากเล่นสงครามประสาทกับผมก็เตรียมตัวรับมือให้ดี เพราะนายทหารอย่างผม ไม่เคยรบแพ้โดยเฉพาะกับเด็กดื้อรั้นอย่างคุณ”ไป๋อวี้ขบกรามแน่น สบสายตาคมกล้าที่ส่องประกายอำนาจอย่างไม่ยอมแพ้สงครามกลางค่ายทหารร

กองบัญชาการทหารแดนเหนือเข็มนาฬิกาบนผนังห้องทำงานชี้บอกเวลาบ่ายสองโมงตรงพอดิบพอดี เสียงพิมพ์ดีดที่ดังระรัวมาตลอดช่วงเช้าหยุดลงแฟ้มเอกสารภาษาต่างประเทศสองเล่มหนาถูกวางกระแทกลงบนโต๊ะทำงานของผู้บังคับการฮั่วถิง พร้อมกับกระดาษรายงานที่แปลเนื้อหาและสรุปใจความสำคัญเป็นภาษาจีนอย่างละเอียดละออ เป็นระเบียบเรียบร้อย และไม่มีพิมพ์ผิดเลยแม้แต่คำเดียว!ไป๋อวี้ในคราบของแฝดพี่เชิดหน้าขึ้น ยิ้มกริ่มอย่างผู้ชนะ ก่อนจะขอตัวเลิกงานและเดินสะบัดบ๊อบออกจากห้องไป ปล่อยให้ฮั่วถิงนั่งพลิกอ่านเอกสารแปลเหล่านั้นด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจระคนพึงพอใจ ทว่าความดื้อรั้นของสตรีร่างระหงยังไม่จบลงเพียงแค่นั้นตกค่ำวันเดียวกัน ท่ามกลางแสงสีของเมืองหลวงที่เริ่มเปิดรับวัฒนธรรมตะวันตกณ งานเต้นรำใต้ดิน หรือลานสเกตและโต๊ะบิลเลียดที่รวมตัวของกลุ่มวัยรุ่นหัวก้าวหน้า เสียงดนตรีป็อปจังหวะสนุกสนานดังกระหึ่มไป๋อวี้ที่เปลี่ยนกลับมาสวมชุดรัดรูปสีดำเข้ารูปและทาลิปสติกสีสด กำลังยืนถือไม้คิวบิลเลียดอยู่ข้างโต๊ะสักหลาดสีเขียวฤทธิ์ของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่เ