All Chapters of วิวาห์ลวงบ่วงซาตาน : Chapter 51 - Chapter 60

51 Heaven on earth II: สวรรค์มีจริงเพราะนรกนั้นอยู่ตรงหน้าอนาคิน - 2“เชิญท่านประธานกับคุณโรสินาตามสบายนะคะ ดิฉันขอตัวค่ะ”ลัลล์สลิตาที่ยืนนิ่งขึงเหมือนถูกสาปและหูอื้อตาลายกับเหตุการณ์ตรงหน้าบอกขอตัวออกไปอย่างมีมารยาท สรรพนามเรียกชายหนุ่มก็เปลี่ยนไปโดยอัตโนมัติคนกำลังโกรธและน้อยใจสะบัดหน้าพรืดแล้วเดินหนีไปจากตรงนั้นทันที เท้าเล็กพยายามก้าวไปให้เร็วด้วยความอ่อนระโหยโรยแรง ดวงตากลมโตมีหยาดน้ำตามาเอ่อคลอเตรียมล้นออกมา เธอคิดผิดเสียที่ไหนว่าเธอจะต้องเสียใจ ยังไม่ทันไรมันก็เกิดขึ้นเสียแล้วและตอนนี้เธอก็กำลังเจ็บ...เจ็บจนแทบขาดใจอีกครั้งเมื่อคนตัวเล็กเดินจากไปแล้ว อนาคินจึงจำเป็นต้องพาแขกที่ไม่ได้รับเชิญขึ้นไปยังห้องพัก ถึงพยายามบ่ายเบี่ยงแค่ไหน หล่อนก็ไม่ยอมแยกห้องนอนกับเขาท่าเดียว ชายหนุ่มจึงต้องจำยอมทำตามคำขอของหญิงสาวในที่สุดน้ำตาที่ถูกกักเก็บเอาไว้พังทลายลงมาอย่างห้ามไว้ไม่อยู่ทันทีที่พาตัวเองเดินไกลออกมา ลัลล์สลิตาไม่อยากให้เขาเห็นความอ่อนแอและปกติเธอไม่ได้เป็นคนอ่อนแอ แต่ทำไมเธอถึงห้ามน้ำใสๆ ไว้ไม่เคยได้สักครั้งกับการที่ต้องรับรู้ว่าเขามีหญิงอื่นอยู่เต็มหัวใจช่วงไม่กี่วันมานี้ เ

53 Heaven on earth III: สวรรค์เป็นใจให้สองเรา - 2สิ้นเสียงทุ้ม อนาวินท์จัดการมอบจูบวาบหวามให้แก่สาวร้อนที่นั่งทับเขาอยู่ด้วยท่าแสนวาบหวิวทันที ลิ้นร้อนถูกส่งเข้าไปเกี่ยวกระหวัดทักทายกับลิ้นเล็กที่รอท่าอยู่อย่างเต็มอกเต็มใจชายหนุ่มบดเรียวปากหนาเข้ากับกลีบปากบางหอมหวานที่เขาเฝ้าถวิลถึงอยู่ตลอดตั้งแต่ได้ลิ้มลองในครานั้น อนาวินท์รุกหนักขึ้นจนอีกฝ่ายต้องปล่อยเสียงครางออกมาเพราะเริ่มหายใจไม่ทันและยังเกิดความซาบซ่านจนเธอแทบสำลักกับจูบดูดดื่มของเขามือหนาเริ่มซุกซนขึ้น ถลกเสื้อยืดของเขาเองบนร่างบาง สอดมือเข้าลูบไล้ สัมผัสกับกายสาวที่สั่นสะท้านทั้งๆ ที่อยู่กลางแดด อนาวินท์สร้างความปั่นป่วนให้เพื่อนเก่ายิ่งขึ้นเมื่อมือหนาเคล้นคลึงลงบนอกอวบเต็มแน่นภายใต้บิกินีที่เขาแอบมองจนตาแทบถลนออกมาที่สระว่ายน้ำอกอวบเต็มไม้เต็มมือที่เขาได้สัมผัสมันช่างช่วยกระตุ้นอารมณ์รัญจวนให้สูงขึ้นจนเขาแทบจะระงับความต้องการเอาไว้ไม่ได้มือน้อยๆ ก็ไม่น้อยหน้าลูบไล้ไปทั่วอกแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม ผลักดันให้ส่วนอ่อนไหวที่สุดในกายหนุ่มให้แข็งขึงคึกคะนองขึ้นมา ตอนนี้อนาวินท์เริ่มมั่นใจแล้วว่าเขาต้องการร่างนุ่มนวลและหอมหว

55 Heaven on Earth: (เกือบ) ได้ไปสวรรค์ - 1ในวันสุดท้ายของการมาพักผ่อน ลัลล์สลิตาพาร่างอิ่มที่อยู่ในบิกินีสีเขียวใบตองลงไปเล่นน้ำอยู่ในสระว่ายน้ำอย่างสนุกสนานพร้อมกับพี่ชายและนคนันทินี อรวรรญาและแฟนหนุ่มหมาดๆ กลับกรุงเทพไปแล้วตั้งแต่เมื่อวานตอนเย็นเพราะมีงานด่วนเข้ามา ส่วนเด็กหญิงพลอยไพลินก็ถูกส่งตัวไปอยู่กับคุณตาคุณยายที่อีกรีสอร์ตหนึ่งทันทีหลังจากกลับมาจากเยี่ยมนายเกรียงไกรพี่เลี้ยงสาวไม่เข้าใจกับอาการโกรธเป็นฟืนเป็นไฟของสามีกับแค่การที่เธอพาเด็กหญิงพลอยไพลินไปเยี่ยมบิดาโดยไม่บอกไม่กล่าว หญิงสาวยังจำใบหน้าคมที่แดงก่ำด้วยความโกรธและร่างสูงใหญ่ที่สั่นเทาในตอนที่มาคว้าตัวเด็กน้อยไปจากเธอในวันนั้นได้ดีถึงแม้อนาคินจะอารมณ์ดีจากการได้เห็นอาการแทบช็อกตายของศัตรู แต่กลับต้องมานั่งเค้นเขี้ยวเคี้ยวฟันกับพฤติกรรมไม่ไยดีและไม่มีความเกรงใจต่อผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีอย่างเขาจากภรรยาในนามซึ่งเล่นหยอกล้อกับหนุ่มลูกครึ่งอยู่ในสระน้ำอย่างเป็นสุขร่างสูงใหญ่นั่งตัวสั่นอยู่ข้างสระว่ายน้ำหรู ข้างกายมีนางแบบนอนอยู่บนเก้าอี้อาบแดดตัวเดียวกัน ดูไปดูมาแล้วไม่ต่างกับนอนเกยกันอยู่ซึ่งกิริยานั้นดูไม่ต่างจาก

57 Heaven on Earth: (เกือบ) ได้ไปสวรรค์ - 3อนาคินจัดการปิดปากอิ่มช่างประท้วงด้วยจุมพิตฉบับจบปริญญาเพื่อปลุกเร้าหญิงสาวให้มีอารมณ์รัญจวนร่วมไปกับเขาอีกครั้งเรียวปากร้อนระอุกับมือหนาที่ไล้สำรวจกายอิ่ม ทำให้เธอไร้เรี่ยวแรงต่อต้านเขา เธอกำลังแพ้กับไฟพิศวาสที่เขาปรนเปรอให้อย่างสิ้นเชิง มือบางที่เคยผลักไสเปลี่ยนมาเป็นโอบกอดและกดจิกเพื่อปลดปล่อยความเสียวซ่านเสียงร้องประท้วงเปลี่ยนเป็นเสียงครางด้วยความสุขสมที่เข้ามาแทนที่ มือหนาดึงทึ้งชุดว่ายน้ำชิ้นน้อยที่ปิดบังอกอวบให้พ้นทางอย่างที่ใจสั่งทันทีที่อกอวบคู่งามที่เขายอมรับว่าสวยที่สุดเผยโฉมตรงหน้า อนาคินส่งเรียวปากหนาเข้าครอบปทุมถันสีชมพูอย่างลุ่มหลง ลิ้นอุ่นชื้นลากไล้หยอกล้อไปรอบๆ ดูดกลืนราวกับอดอยากมาเป็นแรมปีส่วนมืออีกข้างก็เคล้นคลึงอย่างเมามันตามกระแสอารมณ์ที่พัดโหมจนร่างอิ่มต้องแอ่นขึ้นรับกับความเสียวซ่านที่เขามอบให้เรียวปากหนาละจากอกอิ่มวกขึ้นไปจูบเรียวปากบ่วมเป่งอีกครั้ง ก่อนลากไล้ลงมาตามลำคอระหง ใบหน้าคมสันเลื่อนต่ำลงมาเรื่อยๆ จนไปถึงบริเวณหน้าท้องแบนราบ ผิวสวยเนียนเรียบไร้ริ้วรอยใดๆ ให้รกหูรกตาเนื้อนางสาวช่างหอมหวานจนอนาคินทนไม่ไ

59 The Closer the More Painful: ยิ่งใกล้ยิ่งเจ็บ - 2หลังจากให้ยศพัทธ์พาแขกที่ได้รับบาดเจ็บไปทำแผลที่โรงพยาบาลแล้ว ห้องทั้งห้องจึงยังเหลือเพียงแต่คู่สามีภรรยาที่ยืนส่งกระแสความโกรธเคืองถึงกันอย่างไม่มีที่สิ้นสุดและเต็มไปด้วยอารมณ์ขุ่นมัวที่สะสมกันมาตั้งแต่ครั้งยังอยู่ที่สมุย ดวงตาคมดุยังคงจ้องมองเธอราวกับจะฆ่าเธอให้ตายทั้งเป็นผู้หญิงคนนี้คงไม่มีทางเป็นดีได้ไปกว่านี้ จิตใจต่ำ คิดจะนอน จะสมสู่กับใครก็ทำ ยิ่งเห็นร่องรอยที่ไอ้แก่นั้นฝากเอาไว้บริเวณลำคอ ยิ่งทำให้ความโกรธเกรี้ยวของเขาโหมกระพือขึ้นไม่ต่างจากพายุลูกใหญ่“ผัวฝรั่งไม่อยู่ไม่กี่วัน ก็เตรียมหาคู่ขาใหม่ทันทีเลยนะ เธอนี่มันหยุดไม่อยู่จริงๆ” เสียงทุ้มถากถางลอดไรฟันออกมา สันกรามของอนาคินนูนขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเธอสูญสิ้นทุกคำพูด ไม่มีเรี่ยวแรงต่อกรกับผู้ชายที่มีอคติอยู่เต็มหัวใจอย่างเขา ใบหน้าแดงก่ำด้วยรอยฝ่ามือสะบัดหนีเตรียมเดินออกไปจากห้อง ไม่มีความจำเป็นต้องอธิบายให้ดอกบัวที่ยังจมอยู่ในโคลนตมอย่างเขาฟัง“ทำไม พูดความจริงเข้าหน่อยทำเป็นฟังไม่ได้” มือหนาคว้าร่างอ่อนปวกเปียกเอาไว้แล้วตรึงไว้กับกำแพงอย่างแรงจนเธอจุกไปหมด“ใช่!! มันเป็