All Chapters of วิวาห์ลวงบ่วงซาตาน : Chapter 31 - Chapter 40

31 An Infuriating Scene: ภาพบาดตา - 1ลัลล์สลิตาเข็นรถเข็นประจำตำแหน่งเพื่อไปทำความสะอาดห้องสวีตในชั้นบนสุดของโรงแรมเพราะได้รับคำสั่งจากหัวหน้าแม่บ้านให้ขึ้นมารับผิดชอบแทนพนักงานที่ลาป่วยไปเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ เธอชอบการออกแบบและตกแต่งห้องสวีตของโรงแรมมาก หวังว่าสักวันเธอคงได้มาใช้บริการในฐานะแขกเข้าสักครั้ง ไม่ใช่เข้ามาทำความสะอาดในฐานะแม่บ้านกิตติมศักดิ์อย่างที่เธอทำอยู่ทุกวันนี้...อาชีพที่เธอถูกยัดเยียดให้จากคนที่ได้ชื่อว่าสามีเมื่อคิดถึงจุดนี้ใบหน้านวลสลดลงขึ้นมาทันที คนใจร้ายกลับมาแล้วเมื่อวาน แต่เธอยังหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับเขาได้สำเร็จ เธอไม่รู้ว่าเป็นฝ่ายเธอหรือเขากันแน่ที่ตั้งใจหลบหลีกไม่อยากเห็นหน้าซึ่งกันและกัน อาจจะเป็นเขาก็ได้ที่ไม่เคยคิดอยากจะเห็นหน้าเธอเลยสักนิด“House keeping, May I come in?” (แม่บ้านค่ะ ขอเข้าไปข้างในนะคะ) เสียงใสขออนุญาตอยู่หน้าห้องสวีตและรอเสียงตอบอยู่สักพัก เมื่อไม่ได้ยินเสียงตอบรับบวกกับไม่มีป้ายห้ามรบกวน มือบางจึงรูดคีย์การ์ดเปิดประตูเข้าไป แล้วใช้ที่กั้นเปิดค้างประตูเอาไว้ จอดรถเข็นไว้หน้าห้องแล้วเข้าไปในห้องเท้าเล็กก้าวตรงไปเปิดม่านเพื่อรับ

33 The Furious Anakin: อาการหวงของกำเริบ - 2“ปล่อยนะคุณอนาคิน คุณไม่มีสิทธิ์ทำกับฉันแบบนี้” เสียงเขียวขู่อีกครั้ง ดวหน้าหวานบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดจากวงแขนแสนรัดรึงราวกับคีมเหล็ก ใบหน้านวลหันซ้ายขวาเพื่อหลบใบหน้าคมที่โน้มลงมาใกล้จนเธอได้ลมหายใจปะปนกลิ่นบุหรี่ที่เขาสูบได้เป็นอย่างดี“พูดผิดพูดใหม่ได้นะ ฉันมีสิทธิ์เต็มที่เชียวแหละ ว่าไหม...หืมม์” อนาคินแกล้งจรดจมูกโด่งลงมาคลอเคลียแก้มนวล ลากไล้ไปตามลำคอหอมกรุ่น สูดกลิ่นเนื้อนางเข้าเต็มปอด“อะ..อย่าค่ะ คุณกำลังทำผิดกับคุณโรสินานะคะ” เสียงเกือบสั่นจากสัมผัสของเขาร้องห้าม เมื่อเห็นว่าตนกำลังตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ เธอจึงงัดไม้ตายขึ้นมาช่วยให้ตัวเองรอดพ้นจากกรงเล็บพญาสิงโตให้ได้“โรสเขาไม่ว่าหรอกถ้าฉันจะหาเศษหาเลยกับผู้หญิงอื่นบ้าง เพราะโรสเป็นคนรักของฉัน เขาย่อมเข้าใจ แต่เธอไม่ใช่” ใบหน้าคมเงยขึ้นมามองคนตัวเล็กและเหน็บแนมด้วยถ้อยคำแสนเจ็บแสบ“แล้วคุณเห็นฉันเป็นอะไร...แค่นางบำเรอเท่านั้นใช่ไหม” อารมณ์วาบหวิวก่อนหน้าหายไปหมดสิ้นกับคำพูดยกยอคนรักอย่างออกนอกหน้า “ฮึ หลงตัวเองมากไปหรือเปล่าคำว่า นางบำเรอ มันยังสูงส่งเกินไปสำหรับผู้หญิงอย่างเธอ

35 A Blind Date: นัดบอดกับนายขี้เก๊กตาบอด - 1อรวรรญาที่วันนี้สลัดคราบสาวเปรี้ยวทิ้งมาอยู่ในเสื้อยืดสีดำใส่คู่กับกางเกงยีนสั้นอวดเรียวขาสวย โดยมีรองเท้าคัชชูพื้นแดงติดเท้าเล็กอยู่ยังคงแอบแฝงความเซ็กซี่เล็กๆ อันเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวเอาไว้ ใบหน้านวลเปล่งปลั่งสวยใสอย่างธรรมชาติไร้การตกแต่งใดๆ ส่งผลให้เจ้าตัวดูสวยน่ารักและอ่อนกว่าวัยขึ้นไปอีกเป็นกองมือบางยกขึ้นมองนาฬิกาเรือนแสนของตนขึ้นมาดูครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยความตื่นเต้น หยิบกระจกพกพาจากกระเป๋าถือลูกโตมาเช็กความเรียบร้อยทุกๆ สิบวินาทีอยู่ในร้านคอฟฟี่ช็อปที่จะกลายเป็นสถานที่นัดเดตกับผู้ชายซึ่งอยู่ในดวงใจของเธอตลอดมาในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าโดยเพื่อนรักของเธอโทรมานัดวันเวลาและสถานที่เพื่อวางแผนนัดเดตเธอกับอนาวินท์ให้ตั้งแต่วันก่อน เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นด้วยริงโทนสุดทันสมัย มือบางหยิบยกมาดูก็พบว่าเป็นเบอร์ของแม่สื่อควบนักวางแผน คงจะโทรมาเช็กความเรียบร้อย อรวรรญาอมยิ้มก่อนรับ“ออร์แกนเป็นไงบ้าง คุณเล็กคงจะใกล้ถึงแล้วล่ะ ฉันเห็นออกรถไปสักพักแล้วน่ะ” สายสืบรายงานมาตามสายเพราะวันนี้เป็นวันหยุด เธอจึงกำลังวาดรูปเล่นอยู่ในสวนอยู่กับเด็กหญิงพลอยไ

37 A Blind Date: นัดบอดกับนายขี้เก๊กตาบอด - 3“ขอโทษนะ” ในเชิงว่าเขาไม่ได้ต้องการจะฉวยโอกาส ก่อนพากันเดินออกมาจากลิฟต์นำโชคของหญิงสาว“ไม่เป็นไร ออร์แกนต่างหากที่ต้องขอบคุณวินท์” คนที่กำลังปรับอารมณ์ให้ลงมาสู่ภาวะปกติแก้ไป ใบหน้าหวานยังก้มงุดเพื่อซ่อนความแดงซ่านและยังเต็มไปด้วยความขวยเขินอยู่เต็มประดา“พี่ๆ แฟนพี่หล่ออย่างกับดาราเกาหลีน่ะ ส่วนพี่เองก็สวยอย่างกับดาราไม่ผิด สวยหล่อกันทั้งคู่เหมาะสมกันจังเลย” เสียงนักเรียนวัยรุ่นที่ขึ้นลิฟต์มาพร้อมกัน พูดเอ่ยชมทั้งคู่ให้ฟังกันตรงหน้าแบบจะๆ ก่อนวิ่งหายไปในฝูงคนทันที สร้างความขวยเขินของทั้งคู่ที่มีอยู่มากมายในขณะนี้ให้เพิ่มมากขึ้นไปอีก“อ้าว คุณอย่ามัวเดินเขินอยู่เลย น้องเขาไม่รู้สักหน่อยว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน” เพื่อนเก่าสุดหล่อแกล้งส่งคำยั่วเย้ามาหยอกคนตัวเล็กที่ยืนบิดไปบิดมากับคำชมของเด็กวัยรุ่น ตามมาด้วยรอยยิ้มเต็มใบหน้าหล่อเหลา จนคนเห็นโกรธไม่ลง“โห อีตาขี้เก๊ก ตะกี้ยังเป็นสุภาพบุรุษอยู่เลย” เสียงหวานบ่นอุบอิบ“ไปเถอะ ถ้าช้าเดี๋ยวอดดูตัวอย่างหนังนะ” เสียงทุ้มเร่ง เขาชอบดูตัวอย่างหนัง“ใครเขาอยากดูตัวอย่างกันนายวินท์” “คุณนี่ไม่รู้อะไ

39 A Blind Date: นัดบอดกับนายขี้เก๊กตาบอด - 5และการกระทำราวกับว่ารังเกียจเขานักหนาทำให้ชายหนุ่มไม่ชอบใจจึงจับร่างบางให้หันมาปะทะกับอกแกร่งของเขาอีกครั้ง แต่คราวนี้มันช่างแตกต่างกับตอนที่อยู่ในลิฟต์เพราะอกแกร่งของชายหนุ่มมันกลายอกเปลือยเปล่าที่แทบทำให้หญิงสาวเป็นลมสลบไปเสียตรงนี้ให้ได้“ปะ..ปล่อยออร์แกนนะวินท์” เสียงใสที่พยายามให้แข็งแหว ดิ้นขลุกขลักให้หลุดจากวงแขนที่กำลังทำให้เธอไม่รู้จักวิธีการหายใจ อรวรรญารู้สึกกลัวแต่เป็นการกลัวใจตัวเองแล้วใจเจ้ากรรมของเธอก็ช่างกระไร มันเต้นแรงเหลือเกิน กลัวชายหนุ่มจะได้ยินว่าเธอนั้นหวั่นไหวกับสิ่งที่เป็นและสิ่งที่เห็นอยู่ตอนนี้เหลือเกิน“เป็นอะไรขึ้นมา เห็นตอนอยู่ในโรงหนังกอดเอาๆ” เสียงทุ้มล้อเลียน มือหนาเลื่อนมากระชับต้นแขนเรียวเสลาเอาไว้ไม่ให้เบี่ยงหนี รั้งร่างอิ่มให้ใกล้ชิดกับกายหนุ่มมากยิ่งขึ้นจนสัมผัสได้ถึงไอร้อนที่แผ่เข้าหาซึ่งกันและกัน“ปะ..เปล่า” หญิงสาวก้มหน้างุดซ่อนใบหน้านวลที่มันแดงก่ำขึ้นมาอีกครั้งอีกหนแล้ว ไม่กล้าส่งสายตาขึ้นไปสบตาคมของเขาเพราะมันจะต้องกราดผ่านแผงอกเปลือยที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามซึ่งดูยังไงๆ แล้วก็ไม่แตกต่างจากพวกเหล่าน