Alle Kapitel von อุบัติรักกับดักซาตาน: Accidentally in Love: Kapitel 1 – Kapitel 10

เสียงประกาศของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินที่กล่าวว่า ขณะนี้กัปตันได้นำเครื่องลดระดับการบินลงสู่ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิแล้ว ได้เรียกสติของศัลยแพทย์หนุ่มอนาคตไกลอย่าง ‘ณภัทร ธนวัทร’ ให้กลับมาสู่ความเป็นจริงอีกครั้ง หลังจากดำดิ่งลงสู่ห้วงความคิดต่างๆ นานา ตลอดระยะเวลาการเดินทางเกือบหนึ่งวันเต็มๆโดยเฉพาะเรื่องราวเมื่อครั้งเยาว์วัยกับสาวน้อยแสนน่ารักในวัยเด็ก…เจ้าของสร้อยข้อมือ Hello Kitty ที่เขาถืออยู่ในฝ่ามือชื้นเหงื่อ เพราะเขากำลังตื่นเต้นที่จะได้เจอหน้าหญิงสาวที่อยู่ในดวงใจเขามาแสนเนิ่นนานอีกครั้งณภัทรไม่ได้พบเจอสาวน้อยในดวงใจอีกเลยในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา เพราะเขาต้องทุ่มเทให้กับการศึกษา จนสำเร็จเป็นศัลยแพทย์หนุ่มฝีมือดีและมีอนาคตไกล หากวันนี้เขากลับละทิ้งทุกอย่างจากประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อกลับมาตามความรักครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิตเขาซึ่งเกิดขึ้นกับสาวน้อยแสนซนเมื่อยี่สิบกว่าปีที่แล้วดวงตาคู่คมของหมอหนุ่มภายใต้แว่นตากรอบสีดำหนาเทอะทะ จ้องมองผ่านกระจกใสไปยังท้องฟ้าหมู่ดาวพร่างพราวและท้องทะเลด้านล่างอย่างตื่นตาตื่นใจ ดีใจที่ได้กลับมายังแผ่นดินเกิดของบุพการีของตนอีกครั้ง แต่เหนืออ

“เอี๊ยดดดด!!” เสียงรถเบรกดังสนั่นอันแสดงถึงอารมณ์ของคนขับได้เป็นอย่างดี ดังออกมาจากรถยนต์สปอร์ตเมอเซเดสเบนซ์สีบรอนซ์ ขณะแล่นเข้าไปจอดในลานจอดรถบริเวณด้านหน้าโรงพยาบาล ซึ่งจัดพิเศษไว้สำหรับผู้บริหารเท่านั้นพลอยไพลินซึ่งอยู่ในชุดกระโปรงสั้นเหนือเข่ากับเสื้อเชิ้ตพอดีตัวสีชมพู เปิดประตูรถออกดังผาง พลางคว้ากระเป๋าถือราคาเหยียบแสนของตนขึ้นแล้ว เดินหน้าบึ้งเดินกระแทกเท้าแรงๆ เข้าไปในตัวตึก เพื่อตรงไปยังห้องทำงานที่จะกลายเป็นงานประจำในช่วงวันธรรมดาทุกวันจากนี้เป็นต้นไปและท่าทีแสนโกรธเคืองของลูกสาวเจ้าของโรงพยาบาลก็ไม่ได้หลุดพ้นจากสายตาแหลมคมของคุณหมอคนใหม่ ที่เพิ่งลงมาจากรถยนต์ญี่ปุ่นกลางเก่ากลางใหม่ของตัวเองไป แม้แต่สักเสี้ยววินาทีเดียว…คนไม่อยากมาทำงานณสถานที่แห่งนี้ด้วยเหตุผลหลายๆ อย่างรวมกัน หย่อนกายลงนั่งบนเก้าอี้ทำงานราคาแพง บนโต๊ะทำงานมีป้ายชื่อเธอวางไว้ เป็นเครื่องตอกย้ำว่าเธอเป็นเจ้าของโต๊ะทำงานตัวนี้และนี่คืองานประจำของเธอ“อ๊ากกก ไม่มีวันเสียล่ะ” พลอยไพลินร้องเสียงหลงมือบางคว้ากระเป๋าใบโต แล้วล้วงหยิบสมุดจดคิวงานเปิดขึ้นไล่ดูงานนักข่าวที่เธอไม่มีวันทิ้งไปดวงตากลมโตเบิกโพลงเมื่อ

“เป็นไงกร พี่ยังไม่สายใช่เปล่า ยายจิ้งจกยังไม่มาใช่ไหม เนี่ยเหยียบมาสุดๆ แล้วนะ”เหยี่ยวข่าวสาวร้องถามมาแต่ไกล พลางวิ่งหน้าตาตื่นตรงไปหาตากล้องคู่ใจที่ยืนรออยู่แล้วบริเวณด้านหน้างานแฟชั่นโชว์การกุศลซึ่งจะมีบุคคลทั้งในและนอกวงการมาเดินแบบและมาร่วมงานครั้งนี้กันอย่างคับคั่ง เห็นได้จากจำนวนผู้มาร่วมงานที่หลั่งไหลเดินเข้างานกันไปราวกับขบวนมดเดินหน้าที่หลักของนักข่าวสาววันนี้คือการมาสัมภาษณ์ไฮโซสาวนราวดี หรือนกยูง ที่เพิ่งประกาศสละโสดแบบสายฟ้าแลบกับร็อคเกอร์หนุ่มชื่อดังของเมืองไทย ปรินทร หรือปรินซ์ โดยที่งานแต่งงานของทั้งคู่ถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา และมีแต่ญาติผู้ใหญ่ในครอบครัวไปร่วมงานกันเท่านั้นไร้เงาของนักข่าวจากช่องใดๆเรื่องที่เกิดขึ้นจึงเป็นที่โจษจันกันอย่างหนาหูว่าฝ่ายสาวนั้นเกิดอาการเบนโล หรือท้องก่อนแต่ง ไม่พอยังทำให้ไฮโซสาวได้ชื่อว่าเป็นมือที่สามระหว่างนักร้องสาววัยรุ่นจากค่ายเดียวกันกับปรินทร ซึ่งทั้งคู่ได้เคยคบหาดูใจกันมาก่อนหน้า และงานนี้ไฮโซสาวก็ออกงานเป็นครั้งแรกหลังจากสละโสด นักข่าวจึงมารอทำข่าวกันราวกับฝูงผึ้งดวงหน้าหวานแดงก่ำจากอากาศที่ร้อน และจากอา

“ว้าว จริงหรือคะยินดีด้วยนะคะ” สโรชินีครางด้วยความดีใจไม่พอยังกระโดดกอดพี่ชายเสียแน่น “เรื่องดีอย่างนี้ต้องขยาย อยากรู้จังว่าคุณปู่จะว่ายังไง บอกโบว์ได้มั้ยคะ ว่าสาวผู้โชคดีคนนั้นคือใครคะ…” เสียงหวานแสนตื่นเต้นยังพรั่งพรูทว่าหล่อนยังถามไม่จบคำถามก็มีเสียงหวานดังแทรกขึ้น“ภัทรคะ” นราวดีที่เดินมาถึงพอดีร้องทัก พร้อมกับต้องยืนตัวแข็งทื่อ เมื่อเห็นไฮโซโบว์ที่หล่อนรู้จักดีกระโดดกอดชายที่อยู่ในใจหล่อนมานาน และคงต้องอยู่ในก้นบึ้งของหัวใจคนมีเจ้าของแล้วอย่างหล่อนตลอดไปร่างสูงผละออกมาจากอ้อมกอดของน้องสาว แล้วหันมาทางต้นเสียง ก่อนเบิกตาคมโพลงด้วยความตกใจปนแปลกใจ เมื่อเห็นหญิงสาวที่เขารู้จักสนิทสนมด้วยในฐานะเพื่อนเท่านั้นตั้งแต่อยู่เมืองนอก“อ้าว นกยูงสวัสดีครับ” ณภัทรทักด้วยรอยยิ้มหวานให้เพื่อน ไม่รู้สึกแปลกใจเท่าไหร่ที่เจอเพื่อนหญิงที่เขารู้ดีว่าอีกฝ่ายเป็นที่รู้จักกันในวงไฮโซของเมืองไทยดี“ไม่เจอกันนานนะคะภัทร คิดถึงภัทรที่สุด”นราวดีที่ห้ามความรู้สึกในใจของตัวเองไว้ไม่อยู่ ไม่พูดเปล่ากลับกระโดดเข้าสวมกอดร่างใหญ่ในเชิงเพื่อนทักทายเพื่อน หากใจจริงแล้วหล่อนแค่อยากได้กระแสความอบอุ่นที่หล่อนต้อง

สุนัขตัวแรกในชีวิตของเธอ ตัวที่เธอได้รับจากพี่ชายที่เคยแสนดีสำหรับเธอ คนที่ชื่อณภัทร…พอเริ่มจำความได้ สุนัขที่เธอรักมากเป็นตัวที่เธอได้รับมาจากพี่ภัทร พี่ชายที่แวะเวียนมาเยี่ยมเธอจากแดนไกลแทบทุกปี จนเมื่อสี่ปีที่แล้ว เจ้าพลูโตที่อายุเลยวัยชราไปแล้วก็เสียชีวิตลง เธอร้องไห้ปิ่มจะขาดใจตายเพราะรักและผูกพันกับมันมากเหลือเกิน พลอยไพลินจึงไปหาซื้อลูกสุนัขตัวใหม่ที่หน้าตาไม่ต่างจากพลูโตตัวเดิมเลยสักนิด แถมยังตั้งชื่อพลูโตเหมือนเดิมอีกนอกจากหมาน้อยแล้ว ณภัทรพร่ำบอกเธอว่าเคยให้สิ่งสำคัญสิ่งหนึ่งไว้กับเธอมานานแล้ว แต่เธอนึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก แล้วไหนจะสัญญาอะไรก็ไม่รู้ที่เขาทวงถามได้ทุกปีในช่วงห้าหกปีให้หลังมานี่ โดยเฉพาะในปีที่เขามาร่ำลาเธอเพื่อกลับไปตั้งใจศึกษาแพทย์เฉพาะทางของเขาให้จบ เขาทวงจริงจังและย้ำว่าเขาจะกลับมาทวงสัญญาทันทีที่เขาเรียนจบและกลับมาเมืองไทยอีกครั้งและนอกจากทวงสัญญากับเธอในวันนั้นแล้ว เธอดันต้องมาเสียสิ่งสำคัญในชีวิตสาวให้เขาไปเสียด้วยนี่สิ…“เจ้าของพลูโตก็คิดถึงน้องพลอยที่สุดครับ”เสียงทุ้มแสนคุ้นหูดังขึ้น พลอยไพลินลืมตาขึ้นก็พบใบหน้าคมของณภัทรนั้นซ้อนอยู่บนดวงหน้าหวานที่