Tous les chapitres de : Chapitre 41 - Chapitre 50

นิ้วร้ายเปียกชุ่มที่ยังแช่ตัวอยู่ในเนื้อสาวถูกดึงออกมาใบหน้างามเหยเกกับความเสียวกระสันที่แล่นผ่านจุดอ่อนไหวอีกครั้ง นาซิมลนลานแกะหัวเข็มขัดของตัวเองออกอย่างร้อนรนเพราะเขาเองก็พร้อมจะตามหญิงสาวไปยังวิมานบนดินแล้วเช่นกันหากแต่มนต์เสน่หากลับถูกปัดเป่าให้หายไปทันที เมื่ออนามิกาได้ยินเสียงหัวเข็มขัดราคาแพงกระทบกันคล้ายดั่งเสียงระฆังช่วยไม่ให้เธอโดนเขาเอาเปรียบมากไปกว่านี้ ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นฝ่ายที่ได้เปรียบเขาไปแล้วก็ตาม“อะ…อย่าอย่าทำอะไรฉันเลยนะ”อนามิกาอุทธรณ์ทั้งน้ำตา เสียงหวานแทบเปล่งออกมาไม่เป็นคำ เพราะความหฤหรรษ์ยังกำซาบไปทั่วร่าง พลางออกแรงผลักไสร่างใหญ่ให้พ้นตัวเท่าที่ร่างกายอันไร้กำลังของเธอจะอำนวย อารมณ์เธอรัญจวนจนแทบจะทนไม่ไหว แต่เธอจะไม่ยอมให้ประวัติศาสตร์มันซ้ำรอยอีกครั้งเป็นแน่…เสียงร้องและแรงดิ้นของร่างเล็กก็ทำให้คนที่ไฟพิศวาสโหมแรงจนแทบจะแผดเผาทั้งคู่ให้กลายเป็นจุณต้องหยุดสิ่งที่ตัวเองอยากจะทำมากที่สุดเอาไว้ นาซิมเงยใบหน้าคมขึ้นคล้ายกับจะตอบสนองต่อคำร้องขอของเธอ หากมือหนาก็ยังฟอนเฟ้นอยู่บนทรวงอกอิ่มอย่างไม่ยอมห่างจากกายสาวไปไหนไกล“เอาเปรียบฉันแบบนี้ ไม่กลัวฉันทบต้นทบดอกท

“พอดีผมสนใจเรื่องการขุดเจาะสำรวจหาแหล่งพลังงานทดแทนน่ะครับ เลยว่าจะชวนคนมีประสบการณ์อย่างคุณแม็ทร่วมลงทุนด้วยกันน่ะครับ”นาซิมอธิบายเพราะเขาเองก็ให้ความสำคัญกับพลังงานประเภทนี้อยู่พอสมควร และศึกษาค้นคว้าข้อมูลรวมทั้งอยากลงทุนในส่วนของพลังงานที่จะนำมาใช้แทนน้ำมันเชื้อเพลิงอยู่พอดี ซึ่งดูเหมือนว่าเขาจะเจอคู่ค้าที่เหมาะสมที่สุดแล้วทั้ งทางด้านประสบการณ์และทางด้านความสัมพันธ์อันใกล้ชิดในระยะยาว“ได้สิครับแหม...จริงๆ ผมก็สนใจการสำรวจหาแหล่งพลังงานทดแทนอยู่เหมือนกัน” แม็ทธิวเห็นดีเห็นงามด้วย“งั้นเอาเป็นว่า ผมเชิญคุณมาร่วมทาน Brunch กันที่นี่ละกัน จะได้คุยเรื่องงานไปด้วย”เจ้าภาพชวนอย่างกระตือรือร้น ส่วนแขกที่ได้รับเชิญอย่างนาซิมก็ยิ้มอย่างเป็นสุขอยู่ในอก เพราะนอกจากเขาจะได้เห็นหน้าสาวน้อยของเขาก่อนกลับฮาฟาร์ ยังอาจจะได้ละเลียดเอาความหวานเล็กๆ น้อยๆ ให้พอได้ชื่นอกชื่นใจก่อนจะเริ่มทำความรู้จักหญิงสาวอย่างเป็นจริงเป็นจัง…เพราะตอนนี้ชายหนุ่มรู้แล้วว่าหญิงสาวไม่ใช่คนไม่มีหัวนอนปลายเท้ามาจากที่ไหน แต่กลับเป็นถึงดอกฟ้าที่คงยากต่อการเด็ดมาดอมดมอยู่ไม่น้อย…ถึงแม้เขาจะข้ามขั้นตอนไปหลายขั้นแล้วก็เถอ

“ไปเก็บมันมาเร็วพลูโต”เสียงหวานออกคำสั่งให้เจ้าพลูโตวิ่งไปเก็บของเล่นที่เธอเพิ่งขว้างลงไปในทะเลตรงหน้า แล้วเจ้าหมาแสนรู้ก็กระตือรือร้นวิ่งลงไปเก็บห่วงยางจากในทะเล ก่อนวิ่งกลับมาคืนให้เจ้าของด้วยความรวดเร็วแล้วสะบัดน้ำออกจากขนฟูของตัวเองอย่างแรงจนนายสาวของมันเปียกปอนไปทั้งตัว“อย่าสะบัดน้ำเซ่พลูโต พลอยเปียกหมดแล้วเห็นมั้ย” พลอยไพลินร้องห้ามสุนัขแสนซน แต่ดูเหมือนว่าเจ้าพลูโตยิ่งได้ใจยิ่งนายสาววี้ดว้ายดังเท่าใดมันก็สะบัดน้ำแรงเท่านั้น ร่างเล็กจึงต้องวิ่งหนีมันไปตามชายหาดมันก็ตามติดเสียงหัวเราะและเสียงเห่าดังคละเคล้ากันไปมีความสุขไม่ต่างกันทั้งนายทั้งหมา…เป็นเวลาเกือบสองอาทิตย์แล้วที่พลอยไพลินหลบหนีแสงสีและความวุ่นวายในชีวิตของเธอมาอยู่ที่บ้านพักตากอากาศริมชายหาดที่อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ซึ่งเป็นบ้านเดี่ยวทำด้วยไม้ขนาดเล็ก เทียบกันไม่ได้กับคฤหาสน์หลังใหญ่แห่งอัครศกุลไพศาล หากเธอก็สุขใจและอบอุ่นใจที่ได้หลบมาพักใจอยู่ที่นี่หลังจากหายตัวออกมาจากงานแถลงข่าวฉาวแบบไม่บอกไม่กล่าว หญิงสาวก็ขับรถตรงมาที่นี่ โดยระหว่างทางก็โทรไปขอลางานกับคุณพ่อกลางรวมทั้งงานนักข่าวของเธอด้วยโดยไม่มีเห

น้องน้อยของเขาช่างน่ารักช่างน่าถวิลหา…แล้วณภัทรก็ทนต่อสิ่งเย้ายวนแสนยั่วยวนตรงหน้าตัวเองไม่ได้อีกครั้งณภัทรยกสองมือขึ้นประคองดวงหน้าหวานให้หงายขึ้นรับจุมพิตที่ประทับลงบนกลีบปากอิ่มอย่างอดใจไว้ไม่ไหว เรียวปากร้อนค่อยๆ บดเคล้าลงบนกลีบปากอิ่มอย่างอ่อนโยน หากก็ช่ำชองเสียจนร่างเล็กอ่อนระทวย และไม่ได้คิดปฏิเสธจูบของเขา ชายหนุ่มไล้ลิ้นอุ่นชื้นไปมาบนกลีบปากของเธอก่อนจะขบเม้มเบาๆ เพื่อให้เจ้าของเปิดทางให้เขาได้เข้าไปสำรวจความหวานฉ่ำที่เขารู้ดีว่ามันไม่ต่างกับรสชาติของน้ำผึ้งเดือนห้าลิ้นร้อนสอดผ่านเข้าไปตวัดรัดพันกับลิ้นเล็กที่รอท่าอยู่อย่างเต็มใจ ณภัทรดูดกลืนลิ้นนุ่มอย่างเมามันพร้อมกับทำการสำรวจโพรงปากหอมกรุ่นอย่างลุ่มหลง จุมพิตแสนอ่อนหวานเปลี่ยนเป็นเร่าร้อนและเรียกร้อง จนพลอยไพลินหายใจหายคอแทบไม่ทัน ความวาบหวามแผ่กระจายไปทั่วร่างที่ร้อนขึ้นๆ จนต้องปลดปล่อยความรัญจวนออกมาเป็นเสียงครางอื้ออึงอย่างพึงพอใจอยู่ในอก…พลูโตที่นั่งเอียงคอมองนายสองคนทำท่ากันแปลกๆ อยู่นานไหนจะเสียงครางอืออาที่ดังออกมาไม่ขาดระยะ จึงส่งเสียงเห่าขึ้นในเชิงหวงแหนนายสาว และนั่นจึงทำให้พลอยไพลินเบี่ยงหน้าหนีจูบที่ทวีความเร

ร่างเล็กสะดุ้งเฮือก เมื่อโดนส่วนที่ร้อนจนแทบระเบิดของเขาแตะเข้าตรงต้นขานวลลออจังๆ และเธอก็รับรู้ถึงอานุภาพของมันได้เป็นอย่างดี กายสาวสั่นระริกขึ้นอย่างหวาดกลัวพลอยไพลินข่มความกลัวของตัวเองเอาไว้ในเมื่อเธอมีครั้งแรกกับเขาไปแล้ว เพราะฉะนั้นครั้งนี้มันคงไม่ทำให้เธอเจ็บปวดไปกว่าครั้งแรกเป็นแน่ถึงแม้ว่าเจ้าพี่ภัทรน้อย…มันกลายร่างขยับขยายกลายเป็นพี่ภัทรจัมโบ้ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วชายหนุ่มจับมือน้อยให้โอบกอดรอบร่างใหญ่ของเขาแทนการวางบดบังดอกบัวคู่งามของเธอ พลอยไพลินเองก็ทำตามอย่างว่าง่ายไม่มีอิดมีออดอะไรอีกต่อไป“ทำไมน้องพลอยของพี่ภัทรถึงได้งดงามไปทั้งเนื้อทั้งตัวแบบนี้คะ”ณภัทรครางประโยคเดิมออกมาอีกครา แต่คราวนี้เจ้าของความงดงามก็ได้ยินมันเต็มทั้งสองหู และก็เขินอายจนแดงแจ๊ดไปทั้งตัวความละลานตาของอกอวบที่เบ่งบานอย่างเชื้อเชิญก็ทำให้ณภัทรแทบคุมตัวเองไว้ไม่อยู่ สายตาคมก็ไม่อาจละออกมาจากทรวงอกอวบอิ่มที่เขาเคยได้แอบสัมผัสมาแล้วยามที่เจ้าของสลบไสลไม่รู้เรื่องรู้ราว ฝ่ามือหนาตรงเข้าประคองและกอบกุมเอาไว้อย่างหวงแหนนิ้วเรียวสะกิดยอดอกสีสวยที่แข็งเกร็งตอบสนองต่อแรงกระตุ้นของแรงปรารถนาอยู่อย่างเร่