“เป็นไงบ้างครับคุณยามีนาห์” สรวิศถามร่างงามที่ตกมาอยู่ในอ้อมแขนของตัวเองด้วยความเป็นห่วง นัยน์ตาคมสบกับนัยน์ตาหวานคมและประสานกันแน่นิ่งอยู่พักใหญ่ จนฝ่ายสาวรู้สึกตัวขึ้นก่อน“มะ…ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณนะคะ อุ๊ย โอ๊ย” หล่อนบอกพลางพยุงตัวออกมาจากอ้อมกอดร้อนระอุของเขาและแม้ว่าชายหนุ่มจะปราดเข้ามารับหล่อนได้ทันก่อนที่หล่อนจะลงไปนอนวัดพื้น แต่ด้วยที่ใส่ส้นสูงมาสูงปรี๊ดข้อเท้าของหล่อนก็เลยพลิกหล่อนก็เลยร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด สรวิศเห็นดังนั้นจึงช่วยพยุงร่างบางไปนั่งที่ม้านั่งใกล้ๆ ก่อนชะเง้อมองหาอนามิกา เมื่อไม่เห็นก็เข้าใจว่าคงกำลังปรับความเข้าใจกับแฟนหนุ่มอยู่ จึงหันมาสนใจยามีนาห์ต่อตามนิสัยแสนอบอุ่นและอ่อนโยนของเขา“เจ็บมากหรือเปล่าครับ ขอผมดูหน่อยสิครับ” เขาถามอย่างห่วงใย ถึงจะไม่พอใจที่ผู้หญิงคนนี้จะมาเป็นอุปสรรคความรักของอนามิกา แต่เขาก็เป็นสุภาพบุรุษและไม่คิดหาเรื่องผู้หญิงที่คงไม่รู้เรื่องรู้ราวเป็นแน่ร่างใหญ่ย่อตัวลงตรงหน้าจับเรียวขางามไว้บนหน้าขาของตน แล้วถอดรองเท้าของหญิงสาวออกมาดูสภาพข้อเท้าที่บวมขึ้นอย่างเห็นได้ชัดยามีนาห์หายใจติดขัดกับท่าทีแสนอ่อนโยนของเขา จับจ้องใบหน้าคมไม่วา
Last Updated : 2026-07-25
LOGIN
