All Chapters of อุบัติรักกับดักซาตาน: Accidentally in Love: Chapter 61 - Chapter 70

ส่วนคนเห็นที่ควันแห่งความหึงออกหูกรุ่นๆ เพราะอารมณ์ค้างจากกรณีสรวิศ ก็พาร่างใหญ่ที่มีดวงไฟลุกท่วมตัวมาคว้าผู้หญิงของเขาไว้แนบอก พลางส่งสายตาซึ่งสามารถฆ่าคนตายได้ในพริบตาไปให้ธนดลที่ยืนชะงักงันไปทันที เมื่อเห็นชายหน้าตาดุดันมายืนขวางอยู่ด้านหน้า“อย่ามายุ่งกับเมี…เอ่อ...แฟนของฉัน”นาซิมตะคอกใส่หน้าธนดล แต่เพราะโดนมือเล็กสะกิดมาจากทางด้านหลัง เขาจึงต้องเลือกใช้คำแสดงความเป็นเจ้าของที่มันนุ่มนวลขึ้น ถึงหญิงสาวจะเป็นของเขาแต่ก็ยังไม่ได้ตบแต่งจะให้เขาป่าวประกาศให้ทุกคนรู้ก็ไม่เหมาะหญิงสาวอาจจะเสียชื่อเสียงได้‘วันนี้มันวันอะไรกัน ทำไมถึงมีแต่ผู้ชายเข้ามาคุยกับเมียของเขา’ นาซิมได้แต่โกรธเกรี้ยวอยู่ในใจธนดลมองนาซิมอย่างหวาดกลัว กับรูปร่างอันใหญ่โตและท่าทีอันน่าเกรงขามจึงทำให้เขาไม่กล้าแม้แต่จะทำอะไร นอกจากเดินหน้าม้านจากไปแต่โดยดี แต่อนามิกาเรียกเอาไว้เสียก่อน…“นาซิมไม่ใช่แค่แฟนของเกดค่ะ แต่เราสองคนกำลังจะแต่งงานกันเร็วๆ นี้ ไว้เกดจะส่งบัตรเชิญไปให้พี่ดลและภรรยานะคะ”อนามิกาถือโอกาสชำระแค้นเสียเลย แค่เห็นจากสายตาละห้อยนั้นก็พอจะรู้ว่ายังคงมีใจให้กับเธอเป็นแน่ แต่ที่น่าแปลกคือเธอกลับไม่เหลื

ข่าวซุบซิบของการคบกันระหว่างศัลยแพทย์มือหนึ่งที่อิมพอร์ตมาจากอเมริกากับลูกสาวเจ้าของโรงพยาบาลนั้นดังกระฉ่อนไปทั่วโรงพยาบาล ทำเอาสาวน้อยสาวใหญ่ที่แอบหลงใหลได้ปลื้มนายแพทย์สุดหล่อนั้นอกหักดังเป๊าะกันเป็นทิวแถว ทว่าทุกคนต่างเห็นพ้องต้องกันว่าไม่มีคู่รักคู่ไหนเหมาะสมและน่ารักเคียงคู่กันได้เท่าคู่นี้อีกแล้วคู่รักข้าวใหม่ปลามันเองก็หาเวลามาพบเจอกันเท่าที่เวลาจะอำนวย เพราะต่างฝ่ายต่างก็ยุ่งกับหน้าที่ของตน โดยเฉพาะณภัทรนั้นมีเคสผ่าตัดไม่ว่างเว้นในแต่ละวัน แล้วไหนจะมีสัมมนาเชิงวิชาการเกี่ยวกับเทคนิคและวิธีทางการรักษาแบบใหม่ๆ ที่เขาให้ความสนใจ ศัลยแพทย์หนุ่มจึงต้องเดินทางไปกลับประเทศอเมริกาเป็นว่าเล่นส่วนพลอยไพลินก็หันมารับผิดชอบงานที่โรงพยาบาลอย่างเต็มตัว และลาออกจากงานนักข่าวที่เธอยังรัก เพราะณภัทรขอเอาไว้ เนื่องจากไม่อยากให้แฟนสาวต้องไปอยู่ท่ามกลางดาราหนุ่มหน้าตาดีในวงการบันเทิงนั่นเองทางด้านความรักอันแสนผลิบานของทั้งคู่นั้นก็ดำเนินไปด้วยดี หลังจากมอบความรักให้แก่กันจนบ้านหลังน้อยริมชายหาดแทบไหม้เกรียมด้วยไฟแห่งรักแสนร้อนแรงของทั้งคู่ในช่วงสุดสัปดาห์นั้น พวกเขาก็ยังหมั่นเติมความหวานให้กัน

มือน้อยสอดเข้ากำกลุ่มผมหนาของเขาเพื่อปลดปล่อยอารมณ์ซ่านเสียว ในขณะเดียวกันก็กดใบหน้าคมให้แนบชิดเนินนางกลางร่างสาวมากยิ่งขึ้น สะโพกอวบลอยเด่นขึ้นหาวงหน้าคมอย่างเร่าร้อนโดยไม่รู้ตัว และเมื่อโดนเขากระหน่ำเรียวลิ้นไม่ยั้งหญิงสาวก็หวีดร้องอย่างสุขสมในลำคออย่างสุดจะกลั้นร่างเล็กเกร็งสะท้านไหวพร้อมกับปลดปล่อยหยาดน้ำหวานแห่งแรงปรารถนาซึ่งหลั่งไหลออกมาไม่ต่างกับกระปุกน้ำผึ้งแตก รสชาติแสนหอมหวานก็โดนคนหิวโซกวาดต้อนดื่มกินไปทุกหยาดหยด “หวานจริงๆ ค่ะน้องพลอย น้องพลอยของพี่ภัทรหวานที่สุด” คนที่แทบสำลักความหวานฉ่ำชมเสียงแหบ“พะ…พี่ภัทรคะ พอเถอะเรามีเวลาไม่มากนะคะ” พลอยไพลินเว้าวอนเสียงแหบพร่าใบหน้างามเหยเก เพราะความซาบซ่านบาดใจจนเกินทนใช่ เวลามีไม่มากนั่นก็แค่ข้ออ้างของเธอเท่านั้น หากแท้จริงแล้วเธอแทบอดรนทนไม่ไหวให้เขาครอบครองเธอให้เขาเป็นเจ้าของเธอให้เขาเข้ามาในตัวเธออีกครั้ง การปลุกเร้าอันแสนชำนาญของเขาระดมให้เพลิงสวาทในตัวเธอโหมแรงจนเกินจะหยุดยั้ง เลือดลมในกายสาวสูบฉีดในแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน“แต่พี่อยากชิมน้องพลอยนี่คะ” ณภัทรบอกชิดเนินเนื้อแสนหอมหวานที่เขายังไม่อยากผละจากไป“วะ…ไว้ชิมวันหลัง

หลังจากคนไข้สุดท้ายของวันเดินออกจากห้องตรวจไปแล้ว คุณหมอหนุ่มรูปหล่อก็จัดการจัดเก็บข้าวของต่างๆ ให้เป็นระเบียบเรียบร้อย ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลา ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างมีความสุขเพราะอีกไม่กี่นาทีเขาก็จะได้เจอแฟนสาวคนสวยของเขาอีกครั้งแล้ว ถึงแม้ว่าจะเพิ่งผ่านกิจกรรมรักแสนเร่าร้อนไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมานี้เองณภัทรจัดการปิดคอมพิวเตอร์พร้อมกับตรวจดูความเรียบร้อยในห้องทำงานอีกครั้ง ก่อนจะถอดเสื้อกาวน์ของตนออกแขวน และหันไปล้างมือให้สะอาดเพื่อออกไปพบกับพลอยไพลินตามเวลาที่ได้นัดหมายเอาไว้ในขณะที่กำลังคิดถึงน้องน้อยอยู่นั้น ประตูห้องตรวจของเขาก็เปิดผางออก พร้อมกับร่างอุ้ยอ้ายด้วยอายุครรภ์ที่เข้าสู่เดือนที่หกแล้วก็พรวดพราดเข้ามาด้วยน้ำตานองหน้า“ฮือๆ ๆ ภัทรคะ ภัทรช่วยนกยูงด้วยนกยูงไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใครแล้ว” เสียงหวานสั่นระริกของคนคุ้นเคยก็ดังตามมา นราวดีร้องไห้คร่ำครวญจนตัวโยน ปวดร้าวในหัวอกหัวใจกับปัญหาระหว่างหล่อนกับสามี“เป็นอะไรไปครับนกยูงใจเย็นๆ ครับนั่งลงก่อน” ณภัทรตกใจ แต่ก็รีบปลอบโยนว่าที่คุณแม่พลางจับร่างไหวสะท้านให้นั่งลงด้วยเพราะเป็นห่วงสวัสดิภาพของหล่อนและเด็กในท้องนั่นเอง“

ประตูห้องตรวจถูกเปิดออกดังผลัวะพร้อมกับร่างใหญ่ของปรินทรที่ปรากฏกายขึ้นอย่างร้อนรน ใบหน้าคมตื่นตระหนกเหงื่อเม็ดเป้งผุดพรายขึ้นเต็มใบหน้าหล่อเหลา ก่อนคิ้วได้รูปจะขมวดมุ่นเข้าหาเป็นปมยิ่งกว่ารูปโบ เมื่อไม่เห็นแพทย์หรือพยาบาลคนใด นอกจากภรรยาที่สมควรนอนเจ็บอยู่เพราะอาการตกเลือดนั่งยิ้มแฉ่งอยู่บนเตียงตรวจไม่มีทีท่าของอาการที่ผู้หวังดีโทรบอกเขาเลยสักนิดใจหนึ่งก็โล่งอกที่ภรรยาและลูกน้อยในครรภ์ไม่ได้บาดเจ็บแต่อย่างใด แต่ก็อดโมโหไม่ได้ที่หล่อนเอาเรื่องคอขาดบาดตายแบบนี้มาล้อเล่นเขาแทบล้มตึงเมื่อได้รับโทรศัพท์ ก่อนปรี่ออกจากกองถ่ายมาที่นี่ด้วยความเร็วยิ่งกว่าพายุ เพราะกลัวผู้หญิงอันเป็นที่รักและกำลังอุ้มท้องสายเลือดของเขาอยู่ต้องมีอันเป็นไป“สนุกมากนักใช่มั้ยที่เห็นผมเป็นตัวตลกน่ะ ผมรีบมาที่นี่แทบตาย แต่คุณกลับไม่ได้เป็นอะไรเลย” ปรินทรที่ฟิวส์ขาดตะโกนใส่ดวงหน้าหวานใสซื่อของภรรยาสาวที่สลดลง เพราะถูกเขาตวาดใส่ก่อนหมุนตัวเตรียมเดินออกจากห้องไปนราวดีใจเสียเมื่อเห็นท่าทีโกรธเป็นฟืนเป็นไฟของสามี และอะไรๆ ไม่ได้เป็นไปอย่างที่หล่อนหวังจะให้เป็นจึงรีบผลุนผลันไถลตัวลงจากเตียง แต่เกิดพลาดจึงทำให้ล้มลงไป