ตราบาปรักอสูร Precious Love のすべてのチャプター: チャプター 91 - チャプター 100

Reestablishing the Bond: สานรัก ถักทอสายใย - 4จากเหตุการณ์หวามวาบหน้าห้องนอนเป็นสาเหตุให้กชมนมีท่าทีหมางเมิน ไม่พูดไม่จากับอนรรฆวีเลยในเช้าวันรุ่งขึ้น รวมทั้งในอีกหลายวันต่อมา ประกอบกับเป็นช่วงที่บุญรักษาและเพียงขวัญหอบลูกๆ เดินทางมาเยี่ยมพวกเขาที่สวนผลไม้ ส่งผลให้อนรรฆวียังไม่มีโอกาสได้ง้อและขอไถ่โทษจากแม่ของลูก เนื่องจากกชมนขลุกตัวอยู่กับเพียงขวัญเพื่อนรักตลอดเวลาและมันก็ทำให้ชายหนุ่มกลัดกลุ้มใจยิ่งนัก“เพ่เสือเป็นไรไปครับ” บุญรักษาเห็นผิดสังเกตจนต้องถามขึ้น เมื่อเห็นอีกฝ่ายถอนหายใจนับครั้งไม่ถ้วนสองหนุ่มต่างสไตล์นั่งกินของว่างและดื่มเครื่องดื่มเย็นๆ อยู่ที่โต๊ะนั่งเล่นหลังบ้าน พร้อมถามสารทุกข์สุกดิบกันตามประสาคนนานๆ เจอกันที ในขณะเดียวกันบุญรักษาต้องคอยส่งเสียงห้ามความซนของบุตรชายคนโต เด็กชายต้นสนอายุสองขวบที่กำลังวิ่งซนอยู่แถวๆ นั้นด้วย“เครียดเรื่องงานนิดหน่อยน่ะ พี่ต้องทำงานจากที่เมืองไทย เวลาสลับเช้าเย็นกับที่อเมริกา เลยทำให้ประสานงานกันยาก” คนโดนจับผิดได้สะอึก ก่อนกระแอมในลำคอ แล้วตอบเสียงเคร่งขรึมจะให้เขาปรับทุกข์กับญาติผู้น้องได้อย่างไรว่าโดนแม่ของลูกงอน ไม่ยอมพูดด้วยมาส

Reestablishing the Bond: สานรัก ถักทอสายใย - 6“นังบัว นังลูกชู้ มึงกล้าดียังไงถึงมาเหยียบบ้านกูให้เป็นเสนียดจัญไรอีก” โกมุทก่นด่าอย่างไม่ไว้หน้าดวงตาเหี่ยวย่นที่มีประกายไฟจ้องดวงหน้าหวานของกชมนอย่างเกลียดชังและเคียดแค้นยิ่ง ทว่าฉายแววปวดร้าวอยู่ด้านโกมุทเพิ่งกลับมาจากโรงพยาบาล ส่วนศจีขอแยกไปเยี่ยมนิลุบลที่บ้านลูกเขย จึงไม่ได้ตามติดเขามาที่นี่เฉกเช่นทุกครั้งและเมื่อพบว่ามีรถของแขกมาจอดอยู่ในบ้าน และรู้จากคนใช้ว่าเป็นรถของสามีกชมน ทำให้โกมุทโกรธจนเลือดขึ้นหน้า ทั้งเกลียดในตัวกชมนและไอ้ผู้ชายที่มันมาหลอกลูกนิของเขาโกมุทจึงพาร่างที่ลุกโชนด้วยเพลิงโกรธามาที่บ้านหลังเล็กทันที“สวัสดีค่ะคุณพ่อ” กชมนกล้ำกลืนความเจ็บช้ำไว้ในใจ ก่อนยกมือไหว้ทำความเคารพผู้ให้กำเนิดอย่างเคารพนบนอบ ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายไม่คิดจะรับเธอเป็นลูกแล้วคำที่เธอได้ยินตามมาก็เจ็บไปถึงขั้วหัวใจเลยทีเดียว“กูไม่ใช่พ่อมึง ไม่ต้องมานับญาติกับกู” คนที่ยังไม่เคยลืมอดีตคำรามลั่น ความรู้สึกทั้งรักทั้งเกลียดโหมกระหน่ำจนหัวอกเจ็บร้าวเกินบรรยาย ยิ่งได้เห็นใบหน้าเศร้าสลดของภรรยาที่เขายังรักเหลือล้นนั่น โกมุทแทบทรงตัวไม่อยู่ลูกชังกัดกล

The Redemption: ชดใช้ด้วยรัก ไถ่บาปด้วยหัวใจ - 2ในช่วงที่อนรรฆวีไม่อยู่ กชมนเดินทางไปเยี่ยมบุตรสาวและผู้มีพระคุณทั้งสองที่เชียงรายถึงสองสัปดาห์เต็ม และใช้เวลาอย่างมีคุณค่าและมีความสุขกับเด็กหญิงหยาดฝน ซึ่งการมาพักผ่อนที่นี่ก็ช่วยบรรเทาความคิดถึงบุตรชายที่ไปอยู่อีกซีกโลกหนึ่งได้เป็นอย่างดีด้านติณณภพและยศนนท์ก็ได้เปิดตัวว่าเป็นคู่รักกันให้ครอบครัวและผู้คนรอบข้างในสังคมได้รับรู้โดยไม่สนคำครหานินทาอีกต่อไป กชมนดีใจจนน้ำตาซึม ที่ในที่สุดพวกเขาก็มีความสุขในแบบที่พวกเขาต้องการแล้วและตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่ กชมนก็ยังคงเฟซไทม์คุยกับบุตรชายและทำกิจกรรมก่อนนอนเป็นกิจวัตรเฉกเช่นเดิม รวมทั้งพูดคุยกับพ่อของลูกที่ยังขยันทั้งโทร.ทั้งส่งข้อความมาสามเวลาหลังอาหาร เหมือนกับทุกครั้งที่เขาต้องเดินทางกลับประเทศ“แหม เวลาสองอาทิตย์ผ่านไปไวอย่างกับโกหก พรุ่งนี้น้องบัวจะกลับแล้ว” ยศนนท์แอบบ่นเล็กน้อย ระหว่างที่พวกเขากำลังนั่งพักผ่อนหย่อนใจอยู่ตรงสวนหลังบ้านช่วงสายๆ ของวัน“ค่ะ เวลาแห่งความสุขมักผ่านไปไวเสมอ” กชมนเห็นด้วย“คุณเสือจะกลับมาเมื่อไรคะหนูบัว” ติณณภพถาม“บัวก็ไม่แน่ใจค่ะ เห็นเขาบอกว่าช่วงนี้งานยุ่ง

The Redemption: ชดใช้ด้วยรัก ไถ่บาปด้วยหัวใจ - 4เสียงไก่ขันปลุกให้กชมนลืมตาตื่นต้อนรับวันใหม่อย่างสดใสไม่ต่างกับทุกวันที่ผ่านมา ทว่าภาพใบหน้าคมคล้ามของคนที่สมควรอยู่ดูแลลูกอยู่อีกประเทศหนึ่งกลับเป็นสิ่งแรกที่ปรากฏต่อสายตาของเธอ และใบหน้าของเขาก็อยู่ใกล้ชิดเสียจนหน้าผากแทบชนกันกชมนตกใจแทบสิ้นสติ เด้งตัวลุกขึ้นจากเตียงราวกับโดนดีดด้วยสปริง พร้อมๆ กับหวีดร้องด้วยความตื่นกลัว“กรี๊ด” แล้วเสียงกรีดร้องที่ดังเข้ามาในโสตประสาทคนที่กำลังหลับฝันดีก็ปลุกให้ร่างใหญ่ลืมตาตื่นพร้อมกับผุดลุกขึ้นจากเตียงขึ้นมาทันควันเช่นกัน ด้วยเกรงว่าจะเกิดภัยอันตรายใดต่อเจ้าของเสียงหวานนั้นทว่าคนที่ต้องเจ็บตัวกลับเป็นตัวเขาเอง เมื่ออนรรฆวีรู้สึกชาวาบไปทั้งหน้าเพราะโดนฝ่ามือน้อยฟาดลงมาเต็มแรงเผียะคนที่โกรธผู้บุกรุกฟาดฝ่ามือลงบนหน้าคมสุดแรงเกิด แล้วพาตัวเองไปให้ไกลบุคคลอันตรายที่อาจจะเข้ามาทำร้ายเธออีก เหมือนดั่งในอดีต“คุณเข้ามาได้ยังไง คุณคิดจะทำอะไรฉัน” กชมนกระชากเสียงถาม ถลึงตามองเขาอย่างโกรธเคืองด้วยมั่นใจเต็มร้อยว่าเขาตั้งใจเข้ามาทำมิดีมิร้ายเธออีกแน่นอนมือน้อยๆ ยกสำรวจร่างกายไปถ้วนทั่ว เพื่อหาร่องรอยจาก

Love Remedy I: ปรนเปรอหัวใจ ไฟปรารถนา 1 -1กว่าคู่สามีภรรยาป้ายแดงจะกลับถึงสวนผลไม้ก็ปาไปหัวค่ำ เพราะต้องเทียวไปเทียวมาระหว่างที่ว่าการอำเภอและโรงพยาบาล เนื่องจากกชมนเพิ่งผ่านการหย่ามาจึงไม่สามารถจดทะเบียนสมรสใหม่ได้ทันทีตามกฎหมายต้องรอถึงสามร้อยสิบวัน หรือมีใบรับรองแพทย์มายืนยันว่าไม่ได้ตั้งครรภ์ นายทะเบียนจึงยอมอนุญาตให้ทั้งคู่ได้จดทะเบียนได้สำเร็จในที่สุด“เหนื่อยไหมครับ วันนี้เราวิ่งวุ่นกันทั้งวันเลย” สามีถูกต้องตามกฎหมายของกชมนถามเสียงนุ่มละมุนหู พร้อมกับประคองร่างเล็กไปนั่งตรงโซฟาในห้องรับแขกอย่างทะนุถนอม ราวกับเธอเป็นแก้วเนื้อดีต้องรักษาไว้ยิ่งชีพ“ก็นิดหน่อยค่ะ เหนื่อยตรงนั่งรอนี่แหละค่ะ” กชมนนั่งลงบนโซฟาก่อนบ่นไปถึงขั้นตอนรอตรวจร่างกาย รอผลตรวจ และต้องมานั่งรอต่อคิวจดทะเบียนที่อำเภออีก กว่าจะเสร็จก็หิวจนไส้กิ่ว ต้องพากันแวะหาอะไรกินก่อนกลับ เลยทำให้กลับถึงบ้านเอาป่านนี้“นี่พี่ก็เพิ่งทราบนะครับ ว่าผู้หญิงที่เคยจดทะเบียนมาก่อนต้องรอไปอีกเกือบปีแน่ะกว่าจะจดทะเบียนใหม่ได้ ถ้าพี่ต้องรอไปอีกเป็นปี พี่ต้องขาดใจตายแน่ๆ แต่โชคดีที่ยังมีข้อยกเว้นบ้าง”อนรรฆวีที่หย่อนกายนั่งลงข้างร่า