Todos los capítulos de ตราบาปรักอสูร Precious Love: Capítulo 51 - Capítulo 60

Newlywed’s Lesson: คู่รักร้อน หัดเรียนรัก - 2บุญรักษาที่ขอใช้เหล้าเป็นข้ออ้างหนีหน้าที่สามียื่นมือไปรับแก้วน้ำใสสีอำพันมาไว้ในมือสั่นระริก แล้วยกขึ้นซดราวกับว่าช่ำชองเรื่องพรรค์นี้เสียนักหนา ทว่าเขาต้องการเพียงพาตัวเองให้พ้นหน้าที่สามีซึ่งเขายังไม่พร้อมจะทำก็เท่านั้น...แต่ทว่า“พรวด แค็กๆๆ” แน่นอนว่าคนที่ไม่เคยได้ลิ้มรสน้ำเมามาก่อนก็พ่นของเหลวออกมาเพราะสำลักรสชาติฝาดบาดคอเสียเหลือเกินนั่น“พี่หลวงเป็นไงบ้างคะ ค่อยๆ จิบสิคะ” เธอว่า พลางช่วยลูบหลังสามีที่ยังไอไม่หยุด หน้าตาแดงก่ำจนเธอนึกสงสาร “ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ต้องดื่มแล้ว ไปนอนกันเถอะค่ะ” เจ้าสาวป้ายแดงถอดใจ ดูท่าแล้วเขาคงไม่พร้อมทำหน้าที่สามีในวันนี้“ไม่เพรือๆ รินให้ใหม่น้องขวัญ” (ไม่เป็นไร) เขาขอแก้ตัว ซึ่งสาวเจ้าก็ยอมรินเหล้าใส่แก้วอีกครั้ง คราวนี้บุญรักษาค่อยๆ ยกแก้วขึ้นจิบอย่างที่หญิงสาวแนะนำไป หากรสชาติฝาดๆ ขมๆ ที่ถูกกลืนผ่านลำคอไปนั้นกลับทำให้ใบหน้าคมเหยเก“ไม่เห็นหรอยสักฮิดเลยน้องขวัญเห้อ” (ไม่เห็นอร่อยสักนิด) เขาวิจารณ์ “ไม่รู้พวกคอเหล้าซดลงไปได้ยังไง ขมจะตาย” ถึงรสชาติจะไม่ได้เรื่อง แต่เขายังฝืนจิบน้ำสีอำพันนั้นไปอีกอึกหนึ่ง

Newlywed’s Lesson: คู่รักร้อน หัดเรียนรัก - 4“งั้นขวัญขอ เอ่อ จับ น้องชาย ยักษ์ของพี่บุญหน่อยนะคะ” แม้จะเกรงกลัวกับขนาด แต่นักลองรักอย่างเธอก็ยื่นมือไปโอบรอบความเร่าร้อนนั่นอย่างอยากรู้อยากเห็น“น้องขวัญของเพ่ด้นแรง” (ซุกซนมาก) คนโดนโอบน้องชายครางเสียงแหบพร่า ยิ่งมือน้อยแสนซุกซนนั่นขยับเร็วเท่าใด เขาก็ยิ่งเหมือนคนขาดอากาศหายใจมากเท่านั้น และมันก็จุดให้ไฟพิศวาสโหมกระพือขึ้นอย่างไม่อาจดับได้บุญรักษาตะปบฝ่ามือร้อนลงไปเคล้นคลึงทรวงอกอิ่มอย่างเมามัน ราวกับว่ามันเป็นของเล่นชิ้นโปรดที่เขาจะไม่ยอมปล่อยให้หลุดมือ อารมณ์ดิบเถื่อนถูกกระตุ้นจนเขารู้สึกหน้ามืดไปหมด แต่ไม่คิดที่จะเป็นลมไปตอนนี้เป็นอันขาด เพราะเขาอาจจะตายได้จากความทรมานที่ตีวนอยู่ในช่องท้อง“พี่บุญ ขวัญ ขวัญ หายใจไม่ออก” เพียงขวัญเอ่ยกระท่อนกระแท่น ร่างเล็กหยัดดอกบัวตูมที่โดนฝ่ามือเคล้นคลึงไม่ห่างนั่นขึ้นอย่างเชื้อเชิญบุญรักษาเลื่อนเรียวปากร้อนๆ สำรวจซอกซอนไปทั่วร่างน้อยอย่างเพลิดเพลิน ยิ่งร่างสวยบิดเร่าด้วยความเสียวซ่านเท่าใด เขาก็ยิ่งฮึกเหิมยิ่งขึ้น จนลืมความอ่อนหัดในกามกิจของตนไปเสียเกือบสิ้น“พี่ทนไม่ไหวแล้ว ให้พี่เข้าไปในตัว

No Pain No Gain: หากไม่เจ็บก็ไม่จบ - 2และเมื่อกชมนรู้ตัวว่าต้องนั่งร่วมโต๊ะกับเขาเพียงคนเดียวก็ลุกขึ้นเตรียมจะหนีไปนั่งกับญาติผู้ใหญ่ด้วย ทว่ามือหนาก็ดึงร่างเล็กให้นั่งลงอย่างคนชอบวางอำนาจ“นั่งกับพี่นะบัว พี่มีเรื่องอยากจะคุยกับบัวเยอะแยะ”“แต่ฉันไม่มี และไม่อยากคุยกับคุณ”“แต่ยังไงเราก็ผัวเมียกันนะครับ ก็ต้องทั้งนั่งคุยและ...นอนคุย” คนได้ทีก็จีบเมียด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่าขึ้นมาเขาแค่อยากแสดงตัวตนที่แท้จริงให้หญิงสาวรับรู้บ้างก็เท่านั้น ว่าจริงๆ แล้วเขาไม่ได้ใจร้ายดั่งอสูรอย่างที่หญิงสาวคิดรวมทั้งเหตุผลที่ต้องทำการอันเหี้ยมโหดไปเมื่อสี่ปีก่อน เขาก็ตั้งใจอธิบายให้เธอฟัง ทว่ามันไม่ใช่ตอนนี้ เพราะเรื่องนี้เขาคงต้องใช้เวลาทั้งชีวิตในการขอไถ่โทษจากเธอ“นี่คุณ” กชมนตวาดแว้ด ไม่มีอารมณ์มาพูดเล่นกับเขาเลยสักนิด“โอเคๆ พี่ยอมแล้ว ไม่ใช่เมีย งั้นเป็นภรรยาก็ได้ เราไปจดทะเบียนกันเลยไหม” คนอยากได้แม่ของลูกเป็นภรรยาจนตัวสั่นรุกหนัก“ต่อให้ฉันต้องตาย ฉันก็ไม่มีวันยอมเป็นเมียคุณ หรือภรรยาคุณ หรือแต่งงานกับคุณ ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติไหน”นี่คงเป็นประโยคที่ยาวที่สุด ที่เธอโต้ตอบกับเขาออกมากชมนโกรธจน

Pain and Gain: เจ็บแต่จบ พบแต่จาก - 1เพียงขวัญทั้งวิ่งทั้งเดินตามที่ร่างกายซึ่งเพิ่งผ่านการเข้าหอคืนแรกจะอำนวยเข้ามาในโรงพยาบาลประจำจังหวัดด้วยหัวใจร้อนรุ่มเพราะความเป็นห่วงเพื่อนรักอย่างสุดชีวิต โดยมีร่างสามีป้ายแดงตามมาติดๆ เพราะเป็นห่วงน้องสาวที่เขารู้จักมักคุ้นเป็นอย่างดีไม่แพ้กันและเพื่อคอยระวังไม่ให้ภรรยาสาวล้มลงไปกองกับพื้น เนื่องจากเห็นท่าวิ่งที่แสดงถึงความปวดร้าวตรงช่วงล่างก็รู้ว่าหญิงสาวไม่ได้อยู่ในสภาพที่มาวิ่งอยู่ในโรงพยาบาลแบบนี้...ทั้งๆ ที่ตั้งใจว่าจะใช้ชีวิตคู่สมรสข้าวใหม่ปลามันอยู่บนเตียงทั้งวัน และตัดขาดจากโลกภายนอกจนกว่าจะถึงวันพรุ่งนี้ ทว่าสายเรียกเข้าซ้ำแล้วซ้ำเล่าของโทรศัพท์ที่ได้รับจากญาติผู้พี่ก็ทำให้ทั้งเขาและภรรยาเด้งขึ้นจากเตียงแทบไม่ทัน ก่อนจะรีบอาบน้ำแต่งตัวแล้วพากันมาที่โรงพยาบาลทันที“บัวเป็นยังไงบ้างคะพี่เสือ” น้ำเสียงวิตกกังวลของเพียงขวัญถามขึ้นเมื่อมาถึงบริเวณหน้าห้องฉุกเฉินที่มีอนรรฆวีเดินไปเดินมาราวกับเสือติดจั่น เสื้อผ้าบนร่างใหญ่ยังเปียกชุ่มไปและเต็มไปด้วยคราบเลือดจากการอุ้มกชมนมาโรงพยาบาล ผมเผ้ายุ่งเหยิง หน้าตาซีดเซียวไร้สีเลือดและฉายแวววิตกก

Pain and Gain: เจ็บแต่จบ พบแต่จาก - 3ถึงแม้จะได้รับการยืนยันจากเพียงขวัญว่าอนรรฆวีจะไม่เข้ามาเยี่ยมเธอที่โรงพยาบาล ทว่ากชมนก็อดสะดุ้งสุดตัว กลัวจนหัวใจจะหยุดเต้นทุกครั้งไม่ได้เมื่อประตูห้องตัวเองถูกเปิดออก เพราะกลัวว่าเขาจะบุกมาพาตัวเธอไปกักขังหน่วงเหนี่ยวไว้อีกคราแต่เมื่อเห็นว่าเป็นร่างของเพื่อนรักเดินเข้ามาพร้อมกระเป๋าเสื้อผ้าขนาดย่อม คนไข้สาวถึงกับผ่อนลมหายใจออกมาด้วยความโล่งใจมันทำให้กชมนแปลกใจไม่น้อยที่ผู้ชายที่คอยแต่บังคับขู่เข็ญเธอไม่ได้โผล่หน้ามาสร้างความกลัวหรือความรำคาญให้กับเธอเลยสักครั้ง เขาคงมีความสุขกับการเลี้ยงดูบุตรชายอยู่ ก็เขาพูดอยู่ตลอดว่าเขาต้องการแค่ลูก อีกทั้งเพียงขวัญก็เอ่ยชมเขาเรื่องดูแลเลี้ยงดูเด็กชายปณรรฆอย่างเอาใจใส่ดีเยี่ยม‘พูดถึงอิตาพี่เสือ ถึงจะเลว แต่ก็เป็นพ่อที่ดีใช้ได้นะ ดูแลสิงโตดีมากเลยละ ทั้งอาบน้ำทั้งจัดการพาเข้านอน ไปรับไปส่งโรงเรียน แล้วยังพาไปนู่นนี่ตามคำขอของเจ้าสิงโตตลอดเลย’กชมนอดน้อยใจลูกชายตัวน้อยของตัวเองไม่ได้ ที่นอกจากติดพ่อจนแทบแยกจากกันไม่ได้ ยังแทบจะลืมเธอไปแล้ว เห็นได้จากที่แวะมาเยี่ยมเธอแค่เพียงแว่บเดียวหลังเลิกเรียนเท่านั้น ก่อ