All Chapters of ตราบาปรักอสูร Precious Love: Chapter 31 - Chapter 40

Sunshine after Rainstorm: ฟ้าหลังฝน พ้นทุกข์พ้นโศก - 2กชมนยังจำเหตุการณ์วันนั้นได้ดี วันที่เธอต้องระหกระเหินหอบร่างอ่อนแอบอบช้ำทั้งทางร่างกายและจิตใจมาพึ่งใบบุญครอบครัวของเพื่อนรักเธอร้องไห้น้ำตานองหน้าไม่หยุดตั้งแต่บอกลามารดาไปขึ้นรถแท็กซี่ จนไปขึ้นรถไฟที่สถานีรถไฟหัวลำโพง มาถึงสถานีปลายทางที่อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี ในเช้าวันรุ่งขึ้นและทันทีที่เห็นเธอเดินลงมาจากรถไฟด้วยใบหน้าที่อิดโรยและแดงก่ำ เพียงขวัญซึ่งมารอรับตามที่นัดหมายกันไว้ก็โผเข้าหา แล้วกอดเธอเอาไว้แน่นเท่าที่เพื่อนรักคนหนึ่งจะมอบให้เพื่อน‘ไม่เป็นไรแล้วนะบัว ลืมเรื่องร้ายๆ ไปเสียเถอะ จากนี้ไปขวัญจะดูแลบัวเอง’ นั่นคือประโยคแรกที่หลุดผ่านกลีบปากเพื่อนรักซึ่งรับรู้ถึงสภาพจิตใจของกชมนได้เพียงแค่เห็นหน้าแว่บแรก สองเพื่อนรักยืนกอดคอกันร้องไห้อยู่ตรงชานชาลาสถานีรถไฟอย่างไม่อายสายตาคนมองเพียงขวัญเป็นเพื่อนรักที่รู้จักสนิทสนมรู้ใจเธออย่างมาก หลายครั้งที่หญิงสาวรับรู้ถึงอารมณ์ของเธอได้โดยไม่ต้องมีคำพูดใดๆ มาบรรยายให้ฟังกันระหว่างที่นั่งรถกลับไปบ้านสองชั้นหลังใหญ่กลางสวนยางพาราของครอบครัวเพียงขวัญ กชมนก็เล่าเรื่องทุกอย่

Sunshine after Rainstorm: ฟ้าหลังฝน พ้นทุกข์พ้นโศก - 4รถยนต์อเนกประสงค์เลกซัสสีดำขับเคลื่อนอย่างช้าๆ อยู่บนถนนใจกลางอำเภอเมือง สุราษฎร์ธานี คนขับและผู้โดยสารด้านข้างที่มีรูปร่างหน้าตาหล่อเหลาไม่ต่างกับดาราญี่ปุ่นต่างก็มีสีหน้าเคร่งเครียด มองจ้องออกไปนอกรถเพื่อหาที่จอดอย่างตั้งใจและขัดอกขัดใจ เพราะพวกเขาขับเวียนหาที่จอดมาสักพักใหญ่แล้ว“โอ๊ยย ทำไมหาที่จอดยากอย่างงี้นะ” เสียงติดไปทางแหลมของคนนั่งข้างบ่นออกมาหงุดหงิด มือเรียวไม่ต่างจากมือผู้หญิงยกขึ้นพัดไปพัดมาตรงหน้าเพื่อช่วยลดระดับอุณหภูมิภายในร่างกายลง ทั้งๆ ที่เครื่องปรับอากาศก็ทำงานได้อย่างเต็มประสิทธิภาพสมราคารถยนต์“เจอแล้วค่า ตรงนั้นค่าพ่อเลี้ยง เร็วๆ ค่ะ” เสียงเดิมกรีดร้องเร่งขึ้น พร้อมทั้งชี้นิ้วไปยังช่องว่างข้างถนนที่สายตาไปปะทะเข้าพอดีคนที่บังคับพวงมาลัยรถอยู่ก็จัดการเหยียบคันเร่งพุ่งไปยังที่จอดเป้าหมายทันที ก่อนจัดการถอยหลังเข้าไปจอดตรงที่จอดอย่างคล่องแคล่ว“เฮ้อ นึกว่าจะหาที่จอดไม่ได้เสียแล้ว” ยศนนท์ถอนหายใจยาวเหยียด ก่อนหันหน้ามาส่งยิ้มหวานให้กับพ่อเลี้ยงติณณภพซึ่งก็กำลังหันมามองอีกฝ่ายอย่างเอ็นดู และสายตาของทั้งคู่ก็เต็

An Agonizing Consequence: ผลพวงแห่งกรรม ตอกย้ำความทรมา- 2เพล้ง!แก้วนมร่วงหลุดจากมือของกชมน เพราะจู่ๆ เธอก็รู้สึกหวิวไหวในหัวใจจนมือไม้อ่อนแรงอย่างไม่มีสาเหตุ ขนบนตัวพากันลุกซู่เหมือนว่าเธอรู้สึกได้ถึงรังสีของความอำมหิตพาดผ่านตัว เหมือนความรู้สึกยามที่ต้องเผชิญหน้ากับเขาคิดมากไปน่ะ เธอปลอบใจตัวเอง ยกมือลูบแขนไปมา พร้อมๆ กับผ่อนลมหายใจแรงๆ ออกมาหลายครั้ง ก่อนจะสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ เมื่อได้ยินเสียงเด็กชายปณรรฆดังขึ้นจากทางด้านหลัง“เฉียงอะไรฮับแม่” เสียงเล็กที่ยังติดงัวเงียของเด็กชายปณรรฆถามมารดา เมื่อเดินออกมาจากห้องนอนซึ่งถูกดัดแปลงแยกเป็นสัดส่วนเพื่อใช้เป็นห้องพักสำหรับสองแม่ลูกอยู่ภายในบ้านสองชั้นหลังใหญ่ของเพียงขวัญร่างป้อมก็อยู่ในชุดยูนิฟอร์มนักเรียนอนุบาลอย่างเรียบร้อย พร้อมจะเดินทางไปโรงเรียนแล้ว“สิงโตอยู่นิ่งๆ ก่อนนะลูก อย่าเพิ่งเดินมา แม่ขอกวาดเศษแก้วก่อนนะครับ” กชมนรีบสั่งลูกน้อยที่กำลังเดินตรงมาหาตัวเองทันที ก่อนหันไปหยิบไม้กวาดมาปัดกวาดเศษแก้วทิ้งถังขยะ แล้วเช็ดคราบนมจนสะอาดหมดจด“มาจ้ะ มากินอาหารเช้าได้แล้ว เดี๋ยวไปโรงเรียนสาย” คนเป็นแม่เดินไปจูงมือลูกไปนั่งที่โต๊ะอา

An Agonizing Consequence : ผลพวงแห่งกรรม ตอกย้ำความทรมาน -4“สวัสดีค่ะพี่เสือ ตรงเวลาจังเลยค่ะ รถติดไหมคะ” นิลุบลทักทายอย่างสนิทสนม พร้อมทั้งแนบหน้าสวยไปบนท่อนแขนล่ำที่หล่อนเกาะเกี่ยวไว้ด้วยลำแขนเรียวของตัวเองอย่างออดอ้อนด้วย“ไม่ครับ” เขาตอบ พลางกวาดตาไปรอบๆ บริเวณรอบบ้านภายในรั้วเสนานุรักษ์ที่เขาตั้งใจจะยึดมาเป็นของตัวเองหัวใจหนุ่มเต้นแรงขึ้น เพราะนอกจากจะได้เจอกับศัตรูคู่อาฆาตของเขาแล้ว ไม่แน่เขาอาจจะได้เบาะแสของผู้หญิงคนที่ทำให้เขาต้องมาแกล้งตีสนิทกับนิลุบลด้วยก็ได้“บ้านสวยน่าอยู่มากครับ” อนรรฆวีแกล้งชมไปงั้นๆ เพราะรอบๆ ตัวบ้านเหมือนจะโดนปล่อยปละละเลย ไม่ได้รับการดูแลเท่าที่ควร พรรณไม้ในสวนไม่ค่อยได้รับการตกแต่ง จนมันดูรกครึ้มไปหมด“คงสู้บ้านพี่เสือที่โน่นไม่ได้แน่ค่ะ หนูนิอยากเห็นจังเลยค่ะ” คนอยากไปเที่ยวบ้านแฟนหนุ่มรีบเผยความตั้งใจ ถ้อยคำแสดงความประสงค์อยากจะเยี่ยมเยียนที่พักของเขาหลุดผ่านเรียวปากสวยนี้นับครั้งไม่ได้ถ้วน แล้วอนรรฆวีก็ยิ้มรับอย่างรู้หน้าที่“ไปพร้อมกันเดือนหน้าเลยดีไหมครับ” คนมีแผนในใจชวนนอกจากตั้งใจจะใช้เจ้าหล่อนเป็นสะพานแล้ว นิลุบลก็ได้ชื่อว่าเป็นสายเลือดของ

An Agonizing Consequence : ผลพวงแห่งกรรม ตอกย้ำความทรมาน - 6ความคลับคล้ายคลับคลาที่เขารู้สึกได้ตั้งแต่แรกเห็นและชื่อที่เพิ่งได้ยินกระแทกโสตประสาทเขานั้น ยืนยันคำตอบได้เป็นอย่างดีเขาไม่อยากจะเชื่อ ผู้หญิงที่เป็นมารดาของกชมนจะเป็นผู้หญิงคนเดียวกับคนรักของลุง ซึ่งไม่ได้เสียชีวิตอย่างอนาถตามที่พิสุทธิ์พร่ำปลูกฝังให้เขาจำจนขึ้นใจเลยสักนิดแล้วถ้าเป็นเช่นนี้ กชมนก็อาจจะเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของลุงที่ยังมีชีวิตอยู่ และเป็นน้องสาวของเขาก็ได้...เขาพยายามปะติดปะต่อเรื่อง“ไม่จริง!” อนรรฆวีกรีดร้องเสียงโหยหวน แทบไม่อยากจะเชื่อว่าเป็นเสียงตัวเองเขาทำอะไรลงไป! ถ้ากชมนเป็นน้องสาวของเขาจริง เขาจะแบกรับตราบาปที่เขาสร้างขึ้นให้หญิงสาวได้อย่างไรกัน เขามองไม่เห็นหนทางดวงตาคมพร่ามัว เหมือนกับหัวใจที่โดนเงาร้ายมืดทะมึนปกคลุมเอาไว้ พร้อมดึงร่างใหญ่ลงไปสู่ขุมนรกอเวจี“คุณคะ เป็นอะไรไปคะ” จรรยาที่เพิ่งเดินกลับออกมาในห้องรับแขกพร้อมกับอุปกรณ์ทำความสะอาดและน้ำแก้วใบใหม่ในมือถามอย่างเป็นห่วงจะไม่ให้นางตกใจได้อย่างไร จู่ๆ ชายหนุ่มก็ตะโกนก้องออกมา สีหน้าซีดเผือดเหมือนคนเห็นผีกลางวันแสกๆ“ผมขอโทษครับ” เสียงทุ้