All Chapters of WARNING! เตือนแล้วนะ: Chapter 91 - Chapter 100

FILM Talks.ตึกตัก... ตึกตัก...ร่างกายฉันแข็งค้างไปแล้ว ในขณะที่ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายยังคงทำงานอยู่ แต่มันกลับทำงานหนักมาก เพราะเลือดในร่างกายของฉันสูบฉีดอย่างเดือดพล่าน ตาที่มองเพดานอยู่เบิกกว้างอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน โดยเฉพาะกับหัวใจของฉันที่ทำงานหนักเป็นพิเศษ มันกระหน่ำเต้นอย่างรุนแรงจนน่ากลัวสิ่งเดียวที่รับรู้และตอบสนองได้ตอนนี้คงมีแค่หัวใจของฉัน นอกนั้นก็แข็งทื่อไปหมดแล้ว พี่เฟียตกำลัง ‘จูบ’ ฉันอยู่ ใช่... ฟังไม่ผิดหรอก คนตัวสูงขี้โมโหกำลังจูบปากฉันอยู่ตอนนี้ แรงบดคลึงที่ริมฝีปากฉันเริ่มหนักหน่วงรุนแรงขึ้นเมื่อเขาเอียงองศาใบหน้าเล็กน้อย ยิ่งเขาดูดดึงริมฝีปากฉันมากเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งกลั้นหายใจไว้มากกว่าเดิมอีกเป็นเท่าตัวหัวใจของพี่เฟียตก็กระหน่ำเต้นอย่างรุนแรงไม่แพ้กัน เพราะเขาจับมือของฉันให้ไปวางยังตำแหน่งนั้น ตำแหน่งที่เรียกว่าหัวใจ สมองฉันพยายามเรียบเรียงปะติดปะต่อเรื่องราว แต่ทำยังไงมันก็ไม่ค่อยเข้าใจ มีเพียงประโยคเดียวที่สมองอันน้อยนิดของฉันจับใจความได้จากคำพูดของพี่เฟียตมันคือประโยค ‘พี่ชอบน้อง...มากนะ’ ถ้าฉันไม่ได้หูฝาดหรือโดนผีอำ ฉันได้ยินพี่เฟียตบอกแบบนี้จริงๆเป็นจูบที

ซึ่งฉันก็ได้ทำการเสิร์ชหาอาการตกหลุมรักในอินเตอร์เน็ตแล้ว อาการที่ฉันเป็นมันไม่ได้เป็นทุกข้อนี่นา ฉันเป็นแค่บางข้อเท่านั้น แล้วแบบนี้ฉันจะรู้ได้ยังไงว่าฉันชอบพี่เฟียตในอารมณ์โหมดไหนกันแน่ในที่สุดฉันก็ตัดสินใจที่จะหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมาอีกรอบ ฉันกดเข้าแชทไลน์ของพี่ปลาทู ซึ่งเป็นพี่ชายคนสนิทเพียงคนเดียวที่ฉันน่าจะพึ่งพาได้มากที่สุด เพราะพี่ปลาทูเคยมีแฟนมาแล้วหลายคน เขาน่าจะช่วยน้องที่น่าสงสารอย่างฉันตัดสินใจเรื่องยุ่งยากระดับพระกาฬนี้ได้ฟิล์ม : พี่ปลาทูนอนยังงงง?สายตาของฉันจดจ่ออยู่ที่ข้อความของตัวเองที่ส่งไป เพียงไม่นานมันก็ขึ้นว่าอ่านแล้ว วินาทีนั้นฉันโล่งใจเป็นบ้าเลย โชคดีจริงๆที่พี่ปลาทูยังไม่นอนพี่ปลาทู : ยังงงงง แชทมาซะดึกดื่นเลย มีไร?ฟิล์ม : ฟิล์มจะรู้ได้ไงว่าฟิล์มชอบใครบางคนเข้าพี่ปลาทู : เฮ้ย อย่าบอกนะว่ามีความรัก?ฟิล์ม : พี่ปลาทูอย่าเพิ่งถามสิ ตอบฟิล์มก่อน ฟิล์มคิดจนเครียดไปหมดแล้วเนี่ยพี่ปลาทู : แล้วที่ฟิล์มเครียดอยู่เนี่ย ฟิล์มใช้อะไรคิดเรื่องนี้ล่ะใช้อะไรคิดเรื่องนี้งั้นเหรอ ก็ต้องแน่นอนว่าต้องเป็นสมองอันน้อยนิดของฉันยังไงล่ะฟิล์ม : ก็สมองไงคะ พี่ปลาทูถ

รูปถัดมาคือรูปโพสต์อิทซึ่งคล้ายกันกับรูปโปรไฟล์ที่เขาใช้อยู่ เพียงแค่รูปนี้มันเป็นกระดาษโพสต์อิทที่เต็มใบ และในนั้นมีประโยคที่เป็นลายมือของฉันเขียนอยู่ด้วยว่า ‘ขอบคุณสำหรับวันนี้นะพี่เฟียต ^_^’ และในกระดาษใบเดียวกันนี้ก็มีประโยคเขียนตอบประโยคฉันกลับมาว่า ‘ไม่เป็นไร’ อีกด้วย แคปชั่นของรูปนี้คือ ‘ไม่เป็นไร…’ฉันเงยหน้าขึ้นมองคนตัวสูงอีกครั้ง “…”พี่เฟียตยังคงมองฉันอย่างเงียบๆเหมือนเดิม ฉันละสายตาจากคนตัวสูงด้านข้าง ก่อนจะกดเข้าดูรูปถัดไป รูปนี้เป็นรูปที่ฉันนอนหลับอยู่บนเตียงภายในห้องของตัวเอง หน้าฉันแดงก่ำมากๆด้วย ถ้าจำไม่ผิด น่าจะเป็นวันเลี้ยงสายเทคแน่นอน เพราะวันนั้นฉันกินเบียร์เพียวๆเข้าไป และพี่เฟียตเป็นคนพากลับหอ แคปชั่นของรูปนี้คือ ‘กินไม่เป็นแล้วยังจะซ่า’ใครซ่ากันล่ะ แค่อยากลองเฉยๆว้อย ฉันถลึงตาใส่คนด้านข้าง แล้วกดเข้ารูปถัดไปรูปนี้เป็นรูปที่เราไปทำบุญด้วยกัน และมันติดแผ่นหลังของพี่ปลาทูมาด้วย น่าจะเป็นช่วงวันที่ทั้งฉันและพี่เฟียตเราถูกผีอำด้วยกันทั้งคู่ และวันนั้นฉันไม่ได้คุยกับเขาเลยสักประโยคเดียว เพราะเหตุการณ์ที่เราจูบกันในความฝันมันทำให้ฉันไม่มีความกล้ามากพอที่จะเปิดปากเพื

ครืด!หลังจากการประกาศตัวเป็นแฟนกันระหว่างฉันกับพี่เฟียตถูกเผยแพร่ออกสู่สาธารณชนได้เพียงสองนาทีเท่านั้น เพจคู่ใจอย่างขาโหดวิศวะปะทะเฟรชชี่หน้าใสก็อัพเดตข้อมูลข่าวสารให้รู้กันถ้วนหน้าทันที ฉันเปิดเข้าไปดูอย่างรวดเร็ว สิ่งแรกที่ตาเห็นคือภาพแคปไอจีของพี่เฟียตที่มีรูปฉันถ่ายคู่กับเขาพร้อมแคปชั่น ‘แฟน’‘กรี๊ดดดดด! ขาโหดสละโสดแล้วจ้า นางเอกของเราก็คือน้องฟิล์มนั่นเองเด้อ โอ้ยยยย อิจฉาหนักเว่ออออ!!! ไปปลูกต้นรักกันตั้งแต่ตอนไหนคะพี่เฟียตตตต มีความซุ่มเงียบเบาๆ ไม่กระโตกกระตากเลยนะค้า!!!ว่าแต่หนุ่มไบรท์จะนกใช่มั้ยคะเนี่ยยยย...’เฮ้อ... นี่แหละเรื่องที่หนักใจฉันช้อนตาขึ้นมองพี่เฟียตที่ยืนนิ่งสุขุมอยู่ สลัดเรื่องราวของพี่ไบรท์ทิ้งไปก่อน เพราะเดี๋ยวต้องคิดหาทางแก้ปัญหาทีหลัง ตอนนี้ยังมีสิ่งที่ฉันอยากรู้จากปากของคนตัวสูงที่ยืนอยู่ข้างๆเรื่องหนึ่ง ฉันสะกิดที่แขนของพี่เฟียตเบาๆแล้วกระซิบถาม “พี่เฟียตชอบหนูตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ” พอถามเสร็จก็ยืนรอคำตอบจากเขาอย่างใจจดใจจ่อ“ไม่รู้...” พี่เฟียตตอบหน้าตาเฉย ก่อนจะเสมองไปทางอื่นแทน ก่อนที่เสียงทุ้มของเขาจะพึมพำเบาๆเหมือนตั้งใจจะคุยแค่กับตัวเอง “คงตั้งแต

FIATT Talks.มันจะจ้องผมทำไมนักหนาวะ...ตอนนี้ผมกับไอ้คินทร์เรากลับมาที่ห้องกันแล้ว ผมนั่งอยู่บนเตียงกำลังเล่นโทรศัพท์มือถือ ส่วนไอ้คินทร์นั่งอยู่ที่โต๊ะคอมพิวเตอร์กำลังจ้องมองผมอย่างเอาจริงเอาจังอยู่ มันจ้องผมแบบนี้มาสักพักแล้ว จะถามอะไรก็ไม่ถาม จะจ้องให้ได้อะไรของมันก็ไม่รู้“มึงจะจ้องให้กูท้องเลยไหม” ผมหันไปถามมันด้วยน้ำเสียงแกมหงุดหงิดของตัวเอง“มึงไม่มีสิทธิ์มาพูดแบบนี้กับกูนะ กูงอนมึงอยู่!” มันตอบกลับมา ก่อนจะยู่ปากมาให้ผมด้วยคิดว่าตัวเองแบ๊วมากมั้ง อายุก็ตั้งยี่สิบสองแล้ว“มึงจะถามอะไรก็ถาม ถ้าไม่ถามกูจะนอนแล้ว” ผมเอนร่างราบไปกับเตียง ก่อนจะตวัดผ้าห่มขึ้นมาห่มร่างกายเอาไว้“เมื่อคืนมึงยังร้องไห้ขี้มูกโป่งที่น้องมันรับช่อดอกไม้จากไอ้ไบรท์อยู่เลย ทำไมวันนี้มึงกับน้องได้เป็นแฟนกันแล้ว ปุบปับไปไหม” ไอ้คินทร์หรี่ตามองผมอย่างจับผิด“อืม...” ผมครางรับมันไปตามความจริง มันก็ปุบปับไปอย่างที่มันพูดจริงๆนั่นแหละ“มึงไม่ต้องมาองมาอืมเลยนะ มึงไปทำยังไง ทำไมน้องถึงได้ยอมเป็นแฟนมึงแค่ชั่วข้ามคืนแบบนี้” แล้วมันก็ทำการสอบสวนผมต่อ นี่เพื่อนหรือพ่อวะ สาระแนดีจริง ผมยังไม่ทันได้ตอบคำถามมันเลยสักปร