“พี่คินทร์...” เสียงเล็กครางชื่อผมเบาๆ“ให้เวลาห้านาที” คราวนี้ผมตัดบทดื้อๆ ก่อนจะเดินออกมานั่งไขว่ห้างรอเธออยู่ที่โซฟายัยอุ๋งทำหน้าเหวอ ก่อนจะทำท่าเหมือนจะเอ่ยท้วงผม แต่พอเธอกำลังจะพูดออกมา ผมเลยส่งสายตากดดันของตัวเองไปให้ จังหวะนั้นเธอจึงพับเก็บคำพูดที่จะใช้เอ่ยท้วงทิ้งไป และลุกขึ้นไปหยิบชุดจากตู้เสื้อผ้าแล้วเดินเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำMAWNUM Talks.ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น... จู่ๆพี่คินทร์ก็ชวนฉันออกมาจากหอ เขาบอกว่าที่มหาวิทยาลัยของเขามีงานเกษตรแฟร์ และถามฉันว่าอยากไปไหม ซึ่งฉันก็บอกเขาไปแล้วว่าไม่เป็นไร ฉันไม่อยากให้เขาลำบากต้องพาฉันไปไหนมาไหนอีก แต่พี่คินทร์กลับยื่นคำขาดโดยให้ฉันไปแต่งตัวออกมากับเขาแถมยัง... ให้ฉันนั่งที่เบาะหน้าข้างเขาอีก ทั้งๆที่ทุกครั้งเขาจะให้ฉันไปนั่งที่เบาะหลังประจำฉันเหลือบไปมองพี่คินทร์ที่นั่งทำหน้านิ่งขับรถ ก่อนจะเม้มริมฝีปากด้วยความอึดอัด เราเงียบใส่กันมาโดยตลอด ฉันเลยไม่รู้จะคุยอะไรกับเขานั่งรถออกมาเพียงยี่สิบนาที เราก็มาถึงงานเกษตรแฟร์ของมหาวิทยาลัยที่พี่คินทร์เรียน ฉันก้าวลงจากรถ ในรัศมีการมองเห็นนั้นฉันเห็นพี่เฟียตยืนอยู่กับพี่ฟิล์มที่หน้างานด้วยพ
Terakhir Diperbarui : 2026-07-27 Baca selengkapnya