All Chapters of HIDDEN LOVE ไม่ควรรัก: Chapter 1 - Chapter 10

MAWNUM Talks. “ฮึก.. เคท.. น้ำเจ็บอ่ะ” ฉันโผเข้ากอดเคทแน่นเมื่อร่างกายทุกส่วนร้าวระบมไปหมด “โอ๋ๆๆ ทำไมกลายเป็นแบบนี้ไปได้เนี่ยไอ้น้ำเอ๊ย!” เคทกอดตอบฉันพลางยกมือทั้งสองข้างขึ้นลูบแผ่นหลังฉัน ราวกับต้องการจะปลอบประโลม เคทคือน้องสาวของพี่คินทร์ เป็นเพื่อนสนิทของฉันมาตั้งแต่สมัยประถม เราเรียนห้องเดียวกัน นั่งโต๊ะใกล้กัน จนกระทั่งตอนนี้ที่เราเรียนจบมัธยมปลาย เราก็สัญญากันไว้แล้วด้วยว่าเราจะไปเรียนที่เดียวกัน คือมหาวิทยาลัยKUT เป็นมหาวิทยาลัยประจำเมืองเชียงใหม่ ซึ่งเป็นที่เดียวกับที่พี่คินทร์กำลังศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์อยู่ในขณะนี้ “ฮึก.. น้ำไม่อยากหมั้นกับพี่คินทร์” น้ำตาหยดโตร่วงลงจากหางตากระทบกับแขนของฉันที่มีรอยจ้ำสีม่วงอยู่เป็นหย่อมๆ “ก็ไหนแกชอบพี่ชายฉันไง ตอนนี้ก็ได้หมั้นกันแล้ว ทำไมถึงมาร้องไห้ขี้มูกโป่งแบบนี้ล่ะ” ใช่... ที่เคทพูดมามันถูกทุกอย่างเลย ฉันแอบชอบพี่คินทร์ตั้งแต่เรียนประถมแล้ว พี่คินทร์เป็นพี่ชายที่แสนอบอุ่น พูดจาไพเราะ แถมยังอัธยาศัยดีสุดๆเลยด้วย แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉ

หลังจากถูกพี่คินทร์บังคับให้กินยาคุมฉุกเฉินเสร็จเรียบร้อย เขาก็ขับรถพาฉันกลับมาบ้าน โดยมีฉันบอกทางกลับบ้านให้พี่คินทร์ได้รู้ พี่คินทร์ถามอะไร ฉันก็มีหน้าที่ตอบไป แต่การสนทนาของเรากลับไม่ได้มีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งยินดีที่จะพูดคุยกันเลย โดยเฉพาะพี่คินทร์ที่เอาแต่ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดตลอดเวลาที่อยู่บนรถ แถมกำพวงมาลัยแน่นจนเห็นเส้นเอ็นที่ข้อมือของเขา แล้วก็ยังขับรถเร็วยิ่งกว่าอะไรดี “พี่คินทร์ขับเบาๆก็ได้ค่ะ มันอันตราย” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบากเนื่องจากตัวรถมันไม่มั่นคง เพราะพี่คินทร์ขับปาดซ้ายปาดขวาไม่ไว้หน้าใครเลย ร่างกายฉันก็เลยสั่นคลอนตามรถไปด้วย “เงียบ!” เสียงเข้มตวาดกลับมา ทำให้ร่างกายของฉันสะดุ้งเล็กน้อย “…” ฉันเงียบเสียงของตัวเองลง พลางมองออกไปนอกหน้าต่างแทน ทั้งรถเลยเกิดความเงียบและความอึดอัดขึ้นอีกครั้ง ฉันไม่กล้าพูดอะไรกับพี่คินทร์อีก ได้แค่นั่งจิกเล็บลงกับเบาะรถเพื่อเป็นหลักยึดไม่ให้ตัวเองถลาไปข้างหน้าก็เท่านั้น ในที่สุดการเดินทางอันแสนอึดอัดหัวใจก็สิ้นสุดลง เมื่อรถของพี่คินทร์เลี้ยวเข้ามาใ

“แป๊บหนึ่งดิ ปลดเบลท์ก่อน” ผมถลึงตาใส่น้องสาวของตัวเอง ก่อนจะปลดเข็มขัดนิรภัยที่คาดตัวออก หลังจากนั้นถึงได้เอื้อมมือไปเปิดประตูรถแล้วก้าวลงไป“…” ทันทีที่ผมยืนนิ่งอยู่ตรงหน้า ไอ้เคทก็ทำการสแกนผมโดยการมองตั้งแต่ใบหน้าลามไปยันเท้า ก่อนจะไล้สายตาจากเท้าลามมายันใบหน้าอีกที จากนั้นรอยยิ้มก็ผุดขึ้นที่มุมปากของมัน แล้วรู้ไหมยิ้มของมันเป็นแบบไหน คือเป็นยิ้มที่แม่งน่าขนลุกโคตรๆ “พี่ตายแน่!”“…” ผมนิ่งเงียบ ขมวดคิ้วอย่างงุนงงกับคำพูดชวนสงสัยของเคท“แม่จะให้แมวน้ำไปอยู่กับพี่ที่เชียงใหม่” เคทพูดเสียงราบเรียบ“ว่าไงนะ?!” แต่ผมกลับตอบกลับน้องอย่างมันด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกสุดขีดไปอยู่กับผมที่เชียงใหม่ วั๊ทเดอะฟ๊อท! เอ้ย! ว๊อทเดอะฟัค! แม่เล่นจ้อจี้อะไรอยู่เนี่ย ไม่เอานะเว้ย ผมไม่เห็นด้วย ผมจะตั้งโต๊ะแถลงการณ์ฝ่ายค้านแน่นอน“แม่ให้ข้อตกลงว่า ถ้าพี่ยอมให้แมวน้ำไปอยู่กับพี่ที่เชียงใหม่เป็นเวลาสามเดือนได้ กลับมาแม่จะให้พี่ถอนหมั้นกับแมวน้ำทันที แต่ถ้าพี่ไม่ยอมให้แมวน้ำไปอยู่กับพี่ที่เชียงใหม่ กลับมาแม่จะให้พี่แต่งงานกับแมวน้ำทันที พี่มีทางเลือกอยู่สองทาง” เคทแจกแจงรายละเอียดข้อตกลงของแม่ให้ผมฟัง โดยยกน

แม่ปรายตามองฉันแล้วเดินออกไปตามคำบอกของพ่อ ก่อนที่พ่อจะเดินเข้ามาหาฉัน และดึงมือของฉันให้เดินไปนั่งที่เตียงพร้อมกัน พ่อมองใบหน้าที่เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตาของฉัน มือข้างหนึ่งของท่านยกขึ้นมาลูบน้ำตาที่กำลังไหลเอ่อพวกนั้นออกให้อย่างแผ่วเบา พ่อยิ้มให้ฉัน ถึงแม้มันจะเป็นยิ้มที่ผสมความทุกข์ใจอยู่ในนั้น แต่ท่านกลับเลือกที่จะทำให้ฉันสบายใจขึ้น “น้ำมีอะไรจะพูดกับพ่อไหม” นั่นคือประโยคแรกระหว่างการสนทนาของเราสองคน “ฮึก... พ่อคะ น้ำ...” ฉันพูดไม่ออกเลย ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้ควรจะพูดอะไรออกไปดี น้ำตามันไหลไม่หยุด เสียงสะอื้นก็ยังมี สิ่งสุดท้ายเลยกลายเป็นว่าฉันโผเข้าไปกอดพ่อแน่น และซบหน้าลงไปร้องไห้บนอกของฉันด้วยความเสียใจ “น้ำขอโทษนะคะพ่อ ฮึก...” “พ่ออยากฟังเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น น้ำเล่าให้พ่อฟังได้ไหม” เสียงทุ้มของพ่อเอ่ยที่ข้างหูฉัน “เมื่อคืน...” ฉันเริ่มเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้พ่อฟัง โดยเหตุการณ์ทั้งหมดที่ฉันพยายามจะลบทิ้งในห้วงความทรงจำถูกทำให้จำได้อีกครั้งจากการระลึกถึงมัน ทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นภายในห้องนั้น ทุกคำพูดที่พี่คินทร์พึมพำอ