“ทำไมกูจะมาไม่ได้”“กลับไป!”ปฏิกิริยาก้าวร้าวที่แสดงออกทั้งดวงตาและท่าทางของซุนทำฉันขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ ดูเหมือนคนทั้งคู่จะรู้จักกัน แต่คงเป็นการรู้จักกันที่ลงเอยไม่ค่อยดีเท่าไหร่แน่ ๆ ซุนจ้องหน้าวินเขม็ง สายตาของทั้งคู่เชือดเฉือนกันราวกับจะฆ่ากันให้ตายหากมีอาวุธอยู่ในมือ“มึงดิกลับไปไอเหี้ยซุน!”“สัสเอ้ย!” ซุนสบถออกมา ใช้มือขวาเสยผมที่ปรกหน้าปรกตารุงรังไปทางด้านหลัง “มึงอยากมีเรื่องใช่ปะวิน มึงอยากโดนกูต่อยมากเลยใช่มั้ย ฮะ?” ไม่พูดเปล่า ซุนยังเดินหน้าเข้าไปกระชากคอเสื้อคนชื่อวินเข้าหาตัว ก่อนจะยกกำปั้นง้างหมัดใส่อีกแต่แทนที่วินจะแสดงอาการหวาดกลัวออกมา เขากลับยืนนิ่งจ้องหน้าซุนอย่างท้าทายแทน แถมยังพูดท้าซุนอีกว่า “ต่อยดิ ต่อยกูเลย ต่อยกูต่อหน้าไอกายเลย มึงเก่งอยู่แล้วหนิซุน แน่จริงก็ต่อยกูเลยดิ เอาเลย!”“ไอเหี้ยวิน!”“ซุน!”เมื่อเห็นว่าซุนกำลังจะปล่อยหมัดใส่หน้าวิน ฉันจึงรีบเดินเข้าไปคว้าแขนเขาเอาไว้ แต่กลับถูกร่างสูงสะบัดออกอย่างแรงจนตัวเองกระเด็นล้มก้นกระแทกพื้นเสียงดังปั้ก แถมมือยังไถไปบนพื้นปูนแข็งจนได้แผลถลอกแสบ ๆ กลับมาอีก“อา...” สูดลมเข้าปากเพราะความเจ็บแสบที่กำลังเล่น
Last Updated : 2026-08-15
LOGIN
