Todos os capítulos de รักลวงใจ นายแสนเลว: Capítulo 61 - Capítulo 70

“แต่วีเคยบอกพี่ว่าวีไม่ชอบน้ำอัดลม”“เมื่อก่อนไม่ชอบ แต่ตอนนี้ชอบ”ประโยคสุดท้ายวีว่าหันกลับไปมองคนข้าง ๆ ทำให้กาฬยิ้มออกมาราวกับดอกไม้เบ่งบานเต็มสวนลอยแห่งนี้ เขาเองก็อดเย้าคนข้าง ๆ ไม่ได้“แฟนใครน้า... น่ารักจัง” กาฬเอ่ยยิ้ม ๆส่วนมินนี่ก็ได้แค่ทำตาปริบ ๆ ดูท่าความสัมพันธ์ของทั้งสามคนจะซับซ้อนเกินที่เธอจะเข้าใจได้จึงเลือกที่จะนั่งเงียบ ๆ ดีกว่า“ไม่รู้ แฟนคนแถวนี้แหล่ะ” วีว่าเองก็เขินเช่นกัน ไม่เคยสำบัดสำนวนกับกาฬแบบนี้สักครั้ง“วีว่า!” โรมตะโกนดังลั่นไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขาโกรธแค่ไหน“คะ?” วีว่ามองเขาอย่างยียวนเขามั่นใจว่าเธอจะต้องประชดเขา มั่นใจว่าเธออาจจะทำให้เขาหึงและเธอก็ทำสำเร็จ มือหนากำเข้าหากันจนเห็นเส้นเลือดชัดเจน ยิ่งเห็นทั้งสองคนยิ้มให้กันแบบนั้น รอยยิ้มที่วีว่าเคยยิ้มให้เขาตอนนี้กลับยิ้มให้ผู้ชายอีกคน ภายในใจร้อนรุ่มราวกับเขากำลังนั่งอยู่ในกองไฟ ความรู้สึกเหมือนมีคนทุบเข้าที่อกซ้ายนี้มันคืออะไรกันแน่“ไอ้เชี่ยกาฬ!”โรมคว้าคอเสื้อกาฬจนร่างสูงลอยขึ้นตามแรงกระชากในเวลาเพียงเสี้ยววินาทีหมัดหนัก ๆ ที่เต็มไปด้วยโทสะก็ปล่อยกระแทกเข้าที่ใบหน้าของกาฬเต็ม ๆผลัก!ความเจ็บนั้นทำให้เ

Chapter 9ความหวังที่คิดว่า ‘ไม่มีอยู่จริง’“สักหน่อยไหม?”ออนเดอะร็อคแก้วเล็กถูกยื่นให้กับคนที่จิตใจเหม่อลอยไปกับวิวยามค่ำคืนของเมืองที่เจริญทางวัตถุ โรมถอนหายใจออกหนัก ๆ ก่อนจะรับแก้วนั้นมาแล้วกระดกรวดเดียวจนหมดความหอมของเหล้าชั้นดีกระจายทั่วปากพร้อมรสชาติเข้ม ๆ เฉพาะตัวของเหล้ายี่ห้อนี้ผสมความเย็นของน้ำแข็งทำให้โรมจิตใจสงบขึ้นได้บ้าง เขายื่นแก้วคืนให้ไอซ์ ซึ่งเพื่อนสนิทก็รู้ดีว่าควรเติมเครื่องดื่มให้เท่าเดิม“คิดอะไรอยู่วะ”เขามองคนที่กระดกเหล้าเข้าไปราวกับว่ามันเป็นแค่น้ำเปล่า ไอซ์ ถือว่าเป็นเพื่อนสนิท และญาติห่าง ๆ ฝั่งพ่อของโรม ด้วยความที่บ้านอยู่ใกล้ ๆ กัน เรียนโรงเรียนเดียวกันมาตั้งแต่ประถมสองหนุ่มจึงถือว่าสนิทกันมาก และโรมก็ไว้ใจไอซ์มากเช่นเดียวกัน พวกเขาตัดสินใจทำธุรกิจเล็ก ๆ ด้วยกันโดยที่ไม่มีใครรู้ว่า Roman Club คลับชื่อดังย่านใจกลางเมืองเป็นของเขาทั้งสองคน แต่ไม่ได้ใช้ชื่อของตนเองนั่นก็เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่จะตามมา“ทำไงกูถึงจะหลุดพ้นจากเบลล์ได้วะ?”เหมือนเป็นคำตอบและการถามกลับไปในตัว เขาคิดมาตลอดว่าจะทำอย่างไรให้ผู้หญิงชื่อเบลล่าและครอบครัวของเธอออกไปจากชีวิตเขาได้สักท

“โรม”เสียงของกาฬดึงเขากลับสู่โลกแห่งความเป็นจริง ชายหนุ่มกระดกเหล้าที่อยู่ในมือก่อนจะคว้าขวดเหล้าราคาแพงขึ้นมาเติมน้ำสีอำพัน...แบบนี้มันไม่ถูกต้อง และไม่ยุติธรรมเลยด้วยซ้ำ ทุกอย่างมันเป็นเพราะเขาเอง เขาคนเดียวที่ทำให้ครอบครัวเลิศโสภาวรรณต้องตกอยู่ในสถานการณ์เลวร้ายแบบนี้ มันเป็นบทเรียนราคาแพงที่ต้องแลกด้วยตัวเขาเอง“ถ้าเพราะต้องการอยากเอาชนะ กูว่ามึงหยุดเถอะ ปล่อยให้วีว่าไปดีกว่าว่ะ” ไอซ์เตือนอย่างเป็นห่วงทั้งคู่ โรมทำแบบนี้มันก็ไม่ได้มีอะไรดีขึ้นมาเลยรังแต่จะทำให้มันเลวร้ายกว่าเดิมด้วยซ้ำ“ไม่ กูไม่ได้อยากเอาชนะ” แต่เป็นเพราะเขารัก...เขาทนเห็นผู้ชายคนอื่นยืนข้างวีว่าไม่ได้ เมื่อก่อนเขาชะล่าใจเองที่คิดว่า พอหาทางสลัดเบลล่าออกไปได้เขาจะเดินหน้าง้อวีว่าอย่างเต็มที่ แต่เรื่องของกาฬมันทำให้รอต่อไปอีกไม่ได้แล้ว ...เขาต้องทำอะไรสักอย่าง ซึ่งโรมเองก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหน“แล้วเพื่ออะไรวะ”“บางทีคนที่กูอยากอยู่ด้วยไปตลอดชีวิต และคนที่ทำให้กูสบายใจที่สุดเวลาอยู่ด้วยก็คือ วีว่า”“มึงจะบอกว่าวีว่าเป็นความสุขของมึงว่างั้น” ไอซ์เค้นหัวเราะอย่างไม่เกรงใจ“อืม ไม่ว่าจะเมื่อก่อนหรือตอนนี้”ผัว

หลายวันต่อมา...“พี่โรมไม่อยู่สามวันแล้วเนอะ”ประโยคเมื่อครู่ของมินนี่ดึงความสนใจจากสมาชิกกลุ่มที่เหลือในขณะที่กำลังนั่งวิเคราะห์โครงสร้างและการออกแบบของตึกแห่งหนึ่งของสิงคโปร์อยู่ ตอนนี้กลุ่มของพวกเขาเหลือสมาชิกแค่ 3 คนเท่านั้น“เห็นว่าไม่สบายไม่รู้ดีขึ้นยัง” ป็อปเอ่ยขึ้นพวกเขารู้แค่ว่า โรมไม่สบายแต่ก็ไม่ได้รู้รายละเอียดก็อาจจะเป็นหนักอยู่นั่นแหล่ะเขาถึงต้องนอนพักอยู่แค่ในห้อง ส่วนเรื่องอาหารและยา ไอซ์บอกว่าจัดการบอกพนักงานโรงแรมเอาขึ้นไปให้ทุกมื้อ เพราะตอนกลางวันทุกคนออกไปทำกิจกรรมกันหมดบางวันก็ลากยาวจนถึงค่ำกว่าจะได้กลับมาที่พัก“จะพูดถึงเขาทำไมเนี่ย เรามีแค่สามคนก็ทำมิชชั่นได้นี่” วีว่าพูดนิ่ง ๆการที่โรมไม่อยู่ทำให้เธอสบายใจที่สุด ไม่ต้องมาคอยระแวงว่าเขาจะทำอะไรไม่ดี ทว่าคนตัวเล็กที่นั่งข้าง ๆ เธอนี่สิ ...น่าสงสาร“แต่มันจะไม่ดีกว่าเหรอถ้าพี่โรมอยู่ มิชชั่นที่ผ่านมาพาสของวิศวะเราแทบกระอักเลือดเลยนะ” มินนี่บอกอย่างเนือย ๆ ในขณะที่มือก็แก้สูตรคำนวณไปด้วย“แต่มินนี่ก็ทำได้นี่นา” วีว่าบอกพร้อมกับยิ้มกว้าง“...ฮือ”มินนี่โอดครวญทำท่าอยากจะร้องไห้ ความรู้ของเธอมีแค่ความรู้ปี 2 บางอย่า

คืนนี้เขายังเหลือเรื่องที่จะต้องทำอีกมาก อยู่ที่นี่ก็ถือว่าทำอะไรได้สะดวกกว่าที่ประเทศไทย โรมคิดเอาไว้ว่าพรุ่งนี้ต้องเตรียมการณ์ทุกอย่างให้พร้อมพอกลับไปประเทศไทยเขาก็อาจจะได้ฟังข่าวดี หรือถ้าพระเจ้าไม่เข้าข้างสิ่งที่เขาทำก็อาจจะสูญเปล่ารถตู้สีดำจอดเข้าซองในที่จอดรถสำหรับผู้บริหารก่อนที่ร่างสูงสง่าของคุณอำภา ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทแห่งนี้จะก้าวลงมาจากรถ“ตาโรมอยู่ในห้องใช่ไหม?”ท่านหันไปถามคนสนิทที่ยืนยิ้มต้อนรับอยู่หน้าตึก ธารคือ ผู้ช่วย และคนสนิทที่ท่านไว้ใจ เพราะเธอเห็นธารมาตั้งแต่เด็ก ๆ เป็นลูกของคนรับใช้เก่าแก่ของบ้าน อายุของเธอเลยเลขสามมาได้แค่ไม่กี่ปี ธารเป็นคนเก่งมากในสายตาของอำภาไม่เคยทำงานพลาด ทุกอย่างที่ผ่านมือธารจะต้องเพอร์เฟ็กซ์จนท่านไว้ใจให้ดูแลงานที่บริษัทสาขาสิงคโปร์แทน“ค่ะ”“ฉันมีเรื่องสำคัญอยากจะขอร้อง” อำภาจับมือของธารขึ้นมา“ว่ามาเลยค่ะคุณหนู” เธอบอกพร้อมกับยิ้มบาง“ฉันอยากให้ธารเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับจะได้ไหม?” คุณอำภามองผู้หญิงตรงหน้าด้วยสายตาขอร้อง“เรื่องนั้นคุณหนูไม่ต้องเป็นห่วง นายน้อยก็เป็นเจ้านายของฉันคนหนึ่งเหมือนกัน อะไรที่นายน้อยอยากได้ฉันช่วยเต็