Semua Bab หวงรักยัยจอมหื่น: Bab 71 - Bab 80

“พี่ธามไปตั้งสองสามอาทิตย์เลยนะคะ จะไม่ทันคิดถึงยังไงล่ะคะ…ปกติเจอหน้ากันทุกวัน ถ้าไม่ได้เจอมันก็อดคิดถึงไม่ได้นิคะ” เจนลดาพูดไปแล้วก็ทำหน้าเศร้าๆออกมา จนธามไทมองเธอแล้วก็พยายามทำหน้านิ่งๆออกไป ก่อนจะแลสายตาไปมองพี่ชายแบบดุๆ แต่พี่ชายเขากลับยิ้มตอบมาแบบกวนๆอีก“ไว้พี่จะโทรหาเราบ่อยๆ….เราน่ะไม่ต้องคิดมาก…กินข้าวเถอะไป รีบกินรีบอิ่ม เพราะพี่เบื่อขี้หน้าเฮียภีมเขาจะแย่แล้ว…” ธามไทตอบไปแค่นั้น เพราะเขาไม่อยากจะให้เธอรู้ว่าเขาทำให้เธอได้ตามทีมดูแลไปกับเขาด้วย“อ่าวไอ้ธาม…เดี๋ยวเถอะแก กลัวเบื่อขี้หน้าฉันเหรอวะ ฉันเป็นพี่ชายแกนะโว้ย ฉันสิที่ต้องเบื่อกับการที่ต้องมาเห็นแกกับเจด้าจีบกันแบบนี้น่ะ…เดี๋ยวก็บอกความลับเลยแม่ง…” ภีมะพูดไป“ความลับอะไรคะพี่ภีม…” เจนลดาถามไปแล้วแลสายตามองธามไทและพี่ชายเขาสลับกันไปมาทันที“เรื่องของผู้ใหญ่น่าเราอย่าไปรู้เลย พี่ว่าเราไปกันแล้วดีกว่า…ไว้ค่อยไปหาอะไรกินต่อที่ห้าง…ป่ะ…” ธามไทพูดบอกไปก็จับมือเธอลุกขึ้นทันที เพราะดูท่าวันนี้พี่ชายเขามันจะกวนไม่จบซะแล้ว“พะ พี่ธาม แต่เจด้ายังทานไม่หมดเลยนะคะ…อือ…ไป ก่อนนะคะพี่ภีม ไว้เจอกันครั้งหน้านะคะ สวัสดีค่ะ” เจนลดาพูดไปพ

จากนั้นเขาก็ลุกไปใส่กางเกงในและเสื้อผ้าของเขาทันที ผ่านไปสักพักณิชาก็เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพที่เรียบร้อย ทั้งสองก็มองหน้าสบตากันแล้วต่างคนก็ต่างเงียบไป จนณิชาพูดออกมา“ฉันกลับก่อนนะ…” ณิชาพูดบอกไปแล้วก็เดินไปหยิบกระเป๋าของเธอทันที“เดี๋ยวฉันไปส่งเธอที่บ้านเอง…ป่ะ…” เจไดพูดบอกไปแล้วเขาก็เดินนำเธอออกไปทันที เพราะเขาเองก็ไม่อยากจะตื้ออะไรเธอมาก เขาเองก็มีศักดิ์ศรีเหมือนกัน ต่อให้เขาจะชอบเธอแค่ไหนจะได้กันกี่ครั้งก็ตาม แต่ถ้าเธอหมางเมินทำเหมือนเขาไร้ค่าในสายตาขนาดนี้ เขาก็จะไม่ทำตัวให้เธอได้ดูถูกความรักความชอบที่เขามีให้เธอเด็ดขาด….“ไม่ต้อง ฉันกลับของฉันเองได้ นายกลับเถอะ…” ณิชาพูดบอกไปก็มองหน้าเขาด้วยสายตานิ่งๆ“อย่าอวดเก่ง…ให้ฉันไปส่งเธอน่ะดีแล้ว สภาพแบบนี้ยังจะกลับแท็กซี่อีก อยากจะโดนเอาอีกหรือไงหึ..” เจไดพูดดุเธอไปณิชาก็เลยปลายตามองเขาแล้วเธอก็ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจ ก่อนจะเดินตามเข้าไปแบบเงียบๆ จากนั้นเธอก็จำใจต้องยอมให้เจไดนั้นไปส่งเธอกลับบ้านแต่โดยดี และเธอก็นั่งเงียบไปตลอดทางเลย เพราะตอนนี้เธอมีอะไรกับเจไดไปแล้ว ทำให้เรื่องของเธอและธามไทที่ว่ายากแล้วก็ยิ่งยากขึ้นไปกันใหญ่

“พี่ธามจริงจังเหรอคะ นี่พี่จะลงทุนอยู่คอนโดเลยเหรอคะ” เจนลดาถามไปแบบอึ้งๆ“อืม..เพราะต่อจากนี้พ่อแม่พี่ก็คงจะอยู่บ้านยาวๆเลย ถ้าเราไม่สะดวกมาที่นี่ พี่ก็จะย้ายออกไปอยู่คอนโดสลับกับที่บ้าน…เราจะได้อยู่ด้วยกันแบบสะดวกหน่อย เดี๋ยวพรุ่งนี้เที่ยงๆเราไปดูกัน…” ธามไทพูดบอกไป“หืม…ทำไมพี่ธามน่ารักขนาดนี้คะเนี่ย…งั้นต่อไปเจด้าต้องแอบหาข้ออ้างมานอนค้างบ่อยๆแล้วล่ะค่ะ” เจนลดาพูดบอกไปแล้วยิ้มใส่เขาอย่างชอบใจเลยธามไทได้ยินแบบนั้นก็พูดคุยกับเธอต่อไป จนเจนลดานั้นยิ่งฟังแล้วก็ยิ่งรู้สึกว่าเขานั้นพยายามที่จะใส่ใจเธอจนเธอรู้สึกได้ ทำให้เธอนั้นยิ่งคุยก็ยิ่งรู้สึกหลงใหลเขาเข้าไปอีก…เช้าวันใหม่…เจนลดาก็มาเรียนตามปกติแล้วเธอก็ชวนแบมบี้ให้ไปดูคอนโดกับเธอและธามไท แต่แบมบี้ก็บอกว่าจะไปทานข้าวเที่ยงกับแฟน ทำให้เจนลดานั้นอึ้งมาก เพราะไม่รู้ว่าเพื่อนสาวไปมีความรักตอนไหนกัน“นี่แกมีแฟนแล้วเหรอแบมบี้….ใครยะ..ทำไมแกไม่เห็นจะบอกอะไรฉันเลยหึ ทีฉันนี่บอกแกทุกเรื่องเลย ฉันชักจะงอนแล้วนะเนี่ย” เจนลดาพูดไป“อย่างอนเลยน่า ฉันก็แค่รอให้มั่นใจเท่านั้นเองแก เพราะฉันก็กลัวว่าเขาจะไม่จริงจังกับฉันไง แล้วเหตุการณ์มันก็บีบบัง

“อ้ะ…พี่ธาม…ทำไมมือของพี่มันซนแบบนี้คะเนี่ย…อ้ะ…พี่ธาม…อย่าถูกนิ้วตรงนั้น อ้ะ…อ้ะ…ซี๊ด…” เจนลดาครางไปก็เอามือไปจับข้อมือของธามไทไว้ แล้วเธอก็กัดฟันมองหน้าเขาอย่างเสียวกระสัน“ก็เราบอกให้พี่ลองจับดูไม่ใช่เหรอ พี่ก็ทำตามที่เราบอกแล้วไง…มันก็แฉะจริงๆด้วย…อืม..ดูสิ มือพี่ถูกไหลลื่นเชียว…เสี้ยนมากเลยเหรอเจด้า…อยากจะโดนพี่เอามากเลยใช่ไหมหึ…” ธามไทตอบไปแล้วก็เอ่ยถามเธออย่างหื่นๆ“ค่ะ…เจด้าอยากจะโดนพี่ธามเอาจะแย่แล้วค่ะ พี่ธามช่วยทำให้เจด้าหายเสี้ยนหน่อยได้ไหมคะ เจด้าไม่ไหวแล้วค่ะ เจด้าอยากจะโดนกระแทกให้หอยแหกแล้ว…นะคะ..” เจนลดามองหน้าเขาแล้วเอ่ยขอร้องไปอย่างต้องการเขา“อืม…เดี๋ยวพี่จะกระแทกให้เราหอยแหกสมใจเลย…พี่ถอดกางเกงแปปนึง…” ธามไทพูดจบก็ลุกขึ้นมาแล้วเขาก็รีบถอดกางเกงนักศึกษาของเขาลง ทำให้ท่อนเอ็นของเขามันชูชันแข็งขันเด้งตัวอย่างแข็งแรงเลย“เจด้าต้องการมันค่ะ เจด้าอยากให้มันอยู่ในตัวเจด้า ให้เจด้านะคะพี่ธาม…เจด้าต้องการพี่ธามค่ะ” เจนลดามองท่อนเอ็นของเขาอย่างโหยหา แล้วเธอก็เอื้อมมือไปจับมันแล้วรูดชักอย่างชอบใจเลย“อ่าส์…เจด้า ใจเย็นๆหน่อยคนดี…อ่าส์…มา…เดี๋ยวพี่จะกระแทกให้หายเสี้ยนเอง…ไม่ต

“อ่อ…ฉันกับปีใหม่ว่าจะไปเดินห้างต่อ เธออยากจะไปเดินกับพวกฉันไหมอ่ะ…เอ๊ะ นั่นมันพวกเจไดนิ…พาสาวๆมากินข้าวอีกแล้ว..พวกนี้นี่ไปไหนก็หิ้วสาวๆไปด้วยตลอด เจ้าชู้กันจริงๆ…” เอริ์นพูดบอกไปยังไม่ทันไร ก็เอ่ยพูดบ่นทันทีเมื่อเห็นพวกเจไดและบอมนั้นเข้ามาในร้านพร้อมกับมีสาวๆเดินเข้ามาด้วยณิชาได้ยินแบบนั้นก็หยุดมือที่กำลังจะตักเค้กขึ้นมากินทันที ก่อนจะหันไปมองตามที่เพื่อนสาวพูด แล้วเธอก็เห็นเจได บอมและมาร์ชเดินเข้ามาพร้อมกับผู้หญิงน่าตาสวยอีกสามคน แล้วก็มีคนหนึ่งเอามือควงแขนของเจไดเข้ามา ณิชาก็มองไปแบบจดจ้องเลยส่วนเจไดที่เดินเข้ามาก็พูดคุยแล้วยิ้มอย่างขี้เล่นกับสาวน้อยที่เขาพามาทานข้าว แล้วเขาก็ต้องหุบยิ้มลงเมื่อสายตาของเขาไปเห็นณิชามองมาพอดี เขาก็ทำหน้านิ่งอึ้งออกไปเพราะตั้งแต่เมื่อวานเขาก็ไม่ได้พูดคุยอะไรกับเธออีกเลย“ก็ปกติของพวกนี้แล้วไหมแก หลอกฟันสาวๆไปทั่ว แกเคยเห็นพวกนี้มีแฟนกันหรือไงยะ…ควงมาแต่ล่ะคนไม่มีซ้ำหน้าเลย…ไม่รู้สาวๆพวกนี้คิดอะไรถึงได้ติดกับพวกนี้น่ะ…เฮ้อ…” ปีใหม่พูดไปตรงๆเพราะพวกเธอรู้จักแก้งค์นี้ดี เพราะควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าเลย เรียกได้ว่าทุ้งแก้งค์ไม่มีใครมีแฟนเลยสักคนเดียว แต่มี