“ก๊อกๆ… พี่อาร์ม…เจด้าไปก่อนนะคะ แล้วเจด้าจะมาหาใหม่นะคะ บ้ายบาย….” เจนลดาเคาะกระจกแล้วพูดบอกไปพร้อมกับโบกมือยิ้มให้เขาไปอย่างสดใส“อืม….โอเค…” อาร์มที่เลือกที่จะไม่ออกไปหาเจนลดาก็เงยหน้ามายิ้ม แล้วพยักหน้าตอบเธอไปด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะทำมือบอกให้เธอไป เพราะเขาเองก็ทนมองเธออยู่กับธามไทไม่ไหวแล้ว แค่นี้มันก็เจ็บจี๊ดจนพูดไม่ออกอยู่แล้ว“ไปกันเถอะ ป่ะ…พรึบ…” ธามไทเห็นเจนลดายิ้มให้กับอาร์มแล้วก็ไม่ค่อยชอบใจ เขาก็เข้าไปพูดกับเธอ พร้อมกับจับมือของเธอแล้วพาเธอออกไปทันที ส่วนมืออีกข้างก็ไม่ลืมถือเค้กที่เธอทำออกไปด้วย“พี่ธาม…จะรีบไปไหนคะเนี่ย….” เจนลดาที่ถูกดึงตัวให้เดินออกไปก็เดินตามเขาแทบไม่ทัน ก่อนจะมองค้อนใส่เขาที่พาเธอเดินออกมาจากร้านทั้งที่เธอยังบอกรุ่นพี่เธอไม่เสร็จเลย“จะล่ำราอะไรมันนักหนาล่ะ ไป…กลับกันได้แล้ว….ขึ้นรถ…” ธามไทพูดเสียงเข้มแล้วมองหน้าเจนลดาไปแบบดุๆ“ก็ได้ค่ะ ดุยิ่งกว่าพ่อซะอีก…เฮ้อ….” เจนลดาพูดบ่นไปแล้วเธอก็ค่อยๆเดินอ้อมไปเปิดประตูขึ้นของเขา ส่วนธามไทก็เปิดประตูรถแล้วเขาก็เอาเค้กของเจนลดมาไว้ที่เบาะด้านหลัง จากนั้นเขาก็ขับรถพาเจนลดาออกไปทันทีจากนั้นทั้งสองก็ไปซื้อของใช้ส่วน
Last Updated : 2026-07-27 Read more