All Chapters of หวงรักยัยจอมหื่น: Chapter 81 - Chapter 90

“ไอ้ธามมันไปไหนไม่รู้ วันนี้เรียนแล้วมันก็รีบออกไปเลย พวกฉันชวนมาทานข้าวมันก็ไม่มา ถ้าณิชาอยากจะเจอมันก็ให้ณิชาไปหามันที่สระว่ายน้ำสิ บ่ายนี้มันคงไปซ้อมว่ายน้ำตามปกตินั่นแหละ” มาร์ชพูดตอบไป“อ่อ โอเค งั้นพวกนายก็เดทกับสาวๆต่อเถอะ ฉันไม่กวนแล้ว ฉันไปนะ ขอโทษที่รบกวนนะคะสาวๆ…” เอิร์นพูดบอกไปก็ยิ้มให้เมื่อเธอได้คำตอบที่ต้องการแล้ว เธอก็รีบเดินกลับไปที่โต๊ะของเธอทันที“สาวๆแก้งค์นี้เขารักเพื่อนจริงๆ ดูสิ มีแอบมาดูลาดราวแทนเพื่อนด้วยว่ะ..น่ารักจริงๆเลย อยากจะเห็นตอนไอ้ธามกับณิชาคบกันจริงๆ..” บอมพูดแซวไป“ปึก…เขากำลังจีบกันอยู่ ยังไม่ได้คบกันเลย แกอย่าพึ่งมโนสิวะ” มาร์ชเอาเท้าเหยียบเท้าของบอมที่นั่งตรงข้ามเขา แล้วเขาก็ส่งสายตาให้มองไปทางเจไดทันที เพราะพวกเขาก็รู้ๆกันอยู่ว่าเจไดชอบณิชา แต่ณิชาดันไปชอบธามไท ทำให้เจไดมันไม่กล้าที่จะแสดงท่าทีอะไรออกมา“อ่อ…เออๆ ฉันก็แค่พูดไป ไม่ต้องสนใจฉันหรอก มาๆ คุยกับน้องๆต่อดีกว่า” บอมมองไปทางเจไดก็รู้ทันทีว่ามาร์ชต้องการบอกอะไร เขาก็รียแปลเปลี่ยนคำพูดทันที เพราะไม่อยากพูดทำร้ายความรู้สึกของเจได เพราะเจไดก็ชอบณิชาอยู่ ดังนั้นเขาก็ไม่ควรจะพูดเรื่องณิชากับธามแ

“ไม่ค่ะ ก็พี่เจไดแกล้งเจด้านิคะ เจด้าก็ต้องหาที่พึ่งสิคะ อย่างน้อยพี่ธามเขาก็ไม่ใจร้ายปล่อยให้เจด้าโดนพี่เจไดแกล้ง…” เจนลดาตอบไปแล้วก็มองหน้าพี่ชายไปแบบกวนๆ แล้วเธอก็เอามือกอดแขนของธามไทที่เปียกนั้นไว้ แล้วเธอก็รู้สึกถึงกล้ามแน่นๆของเขา เธอก็รู้สึกเขินมากที่เธอได้แอบแซ่บกับผู้ชายหุ่นแซบสุดฮอตอย่างเขาน่ะ“เจด้า เดี๋ยวเถอะ…ไปกอดแขนผู้ชายแบบนั้นได้ยังไง…พี่บอกให้ปล่อยได้ยินไหม” เจไดพูดดุน้องสาวไปอย่างย้ำๆ“แกก็พอแล้วเจได…ไปเปลี่ยนชุดมาซ้อมได้แล้วไป มัวแต่แกล้งน้องสาวตัวเองอยู่ได้ มันสนุกหรือไงวะ..” ธามไทพูดดุเพื่อนหนุ่มไป“แกก็ดูน้องสาวฉันสิวะว่ากวนแค่ไหนน่ะ ถ้าเป็นผู้ชายนะ ฉันจะต่อยหน้าให้คว่ำเลยแม่ง…” เจไดพูดตอบไปแบบหยอกๆ“ใจร้ายจริงๆเลย สมแล้วล่ะค่ะที่โดนสาวตบหน้ามาน่ะ…เขาน่าจะตบให้แรงกว่านี้หน่อยนะคะ…” เจนลดาพูดตอบกลับไปแล้วมองพี่ชายแบบท้าทาย“เราก็พอแล้วเจด้า อย่าไปยั่วโมโหเจไดมันสิ เราก็เห็นๆอยู่ว่ามันอารมณ์ไม่ดีน่ะ พอได้แล้ว…ขอโทษพี่เราซะ เราไม่ควรพูดกับมันแบบนี้…” ธามไทพูดดุเจนลดาไปบ้าง เพราะถ้าเธอยังตอบโต้กับเจไดแบบนี้ วันนี้สองพี่น้องก็คงจะเถียงกันไม่จบแน่“ก็พี่เจไดว่าเจด้านิค

“แกคิดยังไงกับณิชาวะ …” เจไดถามไปตรงๆเลยเพราะเขาอยากจะรู้ว่าเพื่อนเขาคิดยังไงแบบชัดเจน“อยู่ๆก็ถามซีเรียสกับฉันแบบนี้ทำไม หรือว่าแกจะจีบณิชา” ธามไทไม่ตอบแต่ถามกลับไป“ฉันถามแกก็ตอบมาสิวะ…แกจะมาถามหยอกย้อนฉันทำไมเนี่ย สรุปแกคิดยังไงกันแน่วะ เอาจริงๆ” เจไดมองหน้าเพื่อนหนุ่มแล้วถามไปแบบจริงจัง“ฉันก็คิดกับณิชาแค่เพื่อนนั่นแหละ ไม่ได้คิดจะสานต่ออะไรไปไกลกว่านั้น…ยิ่งฉันรู้ว่าแกเองก็ชอบณิชา ฉันก็ไม่เคยคิดจะยุ่ง….มีแต่ณิชานั่นแหละที่เข้ามายุ่งกับฉัน จนฉันไม่รู้จะทำยังไงแล้ว แกก็เห็นนิวะว่าณิชาเขาไม่เคยยอมแพ้เลย..” ธามไท“มันก็จริง ณิชาเขาชอบแกมาตั้งแต่ปีหนึ่งแล้ว มันก็ยากที่เขาจะเลิกยุ่งกับแก…แล้วแกรู้ได้ยังไงว่าฉันชอบณิชา” เจได“แกแสดงออกชัดเจนแบบนั้นใครจะมองไม่ออกบ้างวะ แกชอบเขาแกก็บอกเขาไปตรงๆเลยสิวะ” ธามไทแนะนำเพื่อนหนุ่มไป“บอกยังไงล่ะวะต่อให้ฉันไม่พูด ณิชาก็รู้ว่าฉันชอบเขา แต่ว่าเขาไม่ได้อยากได้ฉัน..เขาอยากได้แก…เฮ้อ…” เจไดพูดจบก็ถอนหายใจออกมา เพราะขนาดเขามีอะไรกับเธอแล้ว เธอยังไม่ยอมล้มเลิกที่จะจีบธามไทเลย“งั้นแกก็ลองดูสักตั้งสิวะ ยังไม่เคยลองเลยแล้วแกจะรู้ได้ยังไงล่ะ…เดี๋ยวฉันเปิดโ

ด้านเจไดพอได้ยินเสียงเตือนของณิชานั้นก็ผ่อนแรงลงมาแล้วเขาก็ถอนท่อนเอ็นออกมา พร้อมกับปล่อยตัวเธอให้ยืนอีกครั้งพร้อมกับจับเธอหันหลังแล้วเขาก็เอามือดันตัวเธอโน้มลงไปด้านหน้า แล้วเขาก็เอามือปัดกางเกงชั้นในของเธอไป ก่อนจะเอาท่อนเอ็นสอดใส่เข้าไปในร่องสาวของเธออีกครั้ง…“อ่าส์….ท่านี้คงจะเบาลงหน่อย….อืม….โคตรเสียวแล้วก็โคตรตื่นเต้นเลยว่าไหม…” เจไดพูดกระซิบถามเธอไปแล้วเขาก็ค่อยๆกระแทกท่อนเอ็นเข้าใส่ก้นของเธอไป พร้อมกับสายตาที่มองไปรอบๆอย่างกลัวจะมีคนเข้ามาเห็น“อ้ะ….อ้ะ….เจได….นายมันโคตรป่าเถื่อนเลย อื้อ….ฉันจะไม่ไหวแล้วนะ….อ้ะ….อ้ะ….” ณิชาเอามือจับขอบเสาชั้นวางหนังสือแล้วพูดกับเขาไปเบาๆ ก่อนจะกัดฟันข่มความทรมานที่เขาสร้างให้เธอในตอนนี้“แล้วเธอจะทนทำไมล่ะ ก็แตกๆออกมาสิ…มา เดี๋ยวฉันจะช่วยกระตุ้นอีก….อื้อ….” เจไดตอบไปแล้วก็จับมือทั้งสองข้างของเธอมาด้านหลังแล้วเขาก็เอามือจับตึงเอาไว้ ก่อนจะดึงแขนเธอจนตัวเธอแอ่นขึ้น แล้วเขาก็เริ่มตอกกระแทกท่อนเอ็นใส่ไปแบบเมามันส์เลย เพราะท่านี้มันเขาลึกและสะใจไม่แพ้ท่าอื่นๆเลย“อื้อ….เจได….อ้ะ…อ้ะ….มันเสียว…อ้ะ อ้ะ…..” ณิชาร้องครวญครางไปก็กัดฟันอย่างทรมานเลย เพร

“นายบ้าหรือไงหึ คนเขาไม่สนใจยังจะมาตื้ออีก ทำไมนายมันหน้าหนาแบบนี้หึเจได…” ณิชาพูดต่อว่าเขาไป อย่างไม่คิดว่าเขาจะตื้อหนักแบบนี้ ทั้งๆที่เธอก็พูดไม่ให้โอกาสเขาเลยสักนิด แต่เขาก็ไม่ล้มเลิก“แล้วเธอหน้าไม่หนาหรือไงหึ ไปไล่ตามตื้อไอ้ธามมันต้อยๆน่ะ…” เจไดพูดย้อนถามเธอกลับอย่างอดไม่ได้“เจได…นี่นายด่าฉันเหรอ…สรุปนายจะมาทำให้ฉันชอบนาย หรือจะทำให้ฉันเกลียดนายมากขึ้นกันแน่ห้ะ…” ณิชามองหน้าเขาอย่างไม่พอใจ“โอเคๆ ฉันไม่พูดแล้วก็ได้…แต่เธอต้องไปทานข้าวกับฉันก่อน ตกลงไหม แล้วฉันจะไม่พูดกวนประสาทเธออีก” เจไดพูดหลอกล่อเธอไป“อืม…ฉันปฏิเสธได้เหรอ ในเมื่อนายพาฉันมานี่แล้วนิ…” ณิชาตอบไปก็เอามือกอดอกแล้วทำหน้ามุ้ยออกไปอย่างอดไม่ได้จากนั้นเจไดก็ขับรถพาณิชาไปทานข้าวที่ร้านอาหารหรูแห่งหนึ่ง แล้วเขาก็นั่งทานข้าวกับเธอไป โดยที่ถกเถียงกับเธอตลอด เพราะเธอไม่มีทีท่าจะว่าพูดดีๆกับเขาเลย จนเขาต้องขู่จะเอาเธอ เธอถึงยอมอ่อนข้อแล้วนั่งกินข้าวแล้วพูดคุยกับเขาแบบคนปกติเขาคุยกัน ไม่ใช่ถามคำทะเลาะกันทีแบบที่ผ่านมา…ณ คาเฟ่ของพี่สาวอาร์ม…เจดาก็เข้ามาในโซนห้องครัวที่ทำเค้กด้านข้าง ซึ่งถูกตกแต่งออกมาให้เป็นห้องกระจกใส ที