All Chapters of The Four Twins and the Billionaire's Regret: Chapter 61 - Chapter 70

Hindi pinansin ni Serenity ang malamig nitong pakikitungo. Ilang sandali siyang nag-atubili bago tuluyang humakbang palapit. Nang sa wakas ay mag-angat siya ng tingin, hindi na niya napigilang ipakita ang pag-aalala sa kanyang mga mata.“Bakit ako aalis? Ganyan na nga kalala ang sugat mo, tapos iiwan lang kita rito? Hindi ako puwedeng umalis nang ganoon na lang. Kailangan munang malapatan ng gamot.”Bahagya siyang lumapit at iniabot ang kamay kay Nathan. “Ibigay mo sa akin ang kamay mo. Tingnan ko.”Hindi niya alam kung bakit patuloy siyang sinusundan ng lalaking ito. Ngunit isang bagay ang malinaw sa kanya, kung hindi ito namagitan kanina, siya mismo ang tatamaan ng patalim. At dahil dito, hindi niya kayang basta na lamang talikuran ang sugat nito.Tahimik siyang naghintay na iabot ni Nathan ang kamay nito, ngunit sa halip ay isang malamig na tawa ang narinig niya.“Hindi ba sinabi mo na ayaw mo nang magkaroon ng anumang koneksyon sa akin?”Bahagyang natigilan si Serenity sa narinig.

Sa tanong na iyon mula sa isang bata, halos hindi na malaman ni Medela kung saan niya ilalagay ang mukha niya. Pinilit niyang panatilihing kalmado ang ekspresyon kahit ramdam na ramdam niya ang kahihiyan.“Hindi na. Wala naman akong kailangan ngayon. Tara na.”Gusto na lamang niyang makaalis agad. Sa totoo lang, pakiramdam niya ay tuluyan nang naubos ang dignidad niya ngayong gabi.Hindi nagtagal, tuluyan nang umalis sina Niel at Medela. Si Jordan naman ang sumama kina Cyler at Cielo pauwi.Pagkasakay nila sa sasakyan at pagsara ng pinto, biglang nagbago ang ekspresyon ni Jordan. Kanina ay parang wala lang siyang napapansin, pero ngayon ay naging seryoso ang kanyang mukha habang nakatingin kay Cyler mula sa salamin.“Halika nga, maliit na pasaway. Sabihin mo sa akin… ano ang inilagay mo sa pagkain?”Bahagyang napalunok si Cyler.Sandali siyang natigilan, ngunit mabilis ding nakabawi. Inosente siyang tumingin kay Jordan at kumurap-kurap na parang wala talaga siyang alam.“Tito Jordan,

Dahil ganoon pala ang sitwasyon, naisip ni Serenity na mas mabuti sigurong ayusin na niya agad ang pagpapalit ng gamot kay Nathan kaysa hayaang lumala pa ang sugat nito.Kaya pagkatapos ng tanghalian, inayos niya ang mga gamit na kakailanganin niya at nagmaneho patungo sa Tomas Corporation. Balak niyang gamutin muna ang sugat ni Nathan bago dumiretso sa research institute. Bukod doon, kailangan na rin niyang seryosong simulan ang pagbuo ng mga bagong formula. Matagal na niyang ipinagpapaliban iyon, at oras na para ilagay na sa agenda ang development ng mga bagong produkto.Pagdating niya sa Tomas Corporation, maayos naman siyang sinalubong sa reception area. Ngunit nang sabihin niyang pupunta siya kay Nathan, magalang siyang pinigilan ng receptionist.“Pasensya na po, Miss, pero kailangan po munang may appointment bago makaharap ang President. Hindi po kasi kami basta nagpapapasok sa office niya.”Maganda ang serbisyo ng receptionist at nanatiling magiliw ang ngiti nito habang ipinapa

Kahit ayaw ni Serenity na tumingin, hindi niya napigilang sumulyap mula sa gilid ng kanyang mga mata. Kanina pa abala si Nathan sa pagpupunas sa sarili, ngunit kahit anong gawin nito ay hindi pa rin nito maabot nang maayos ang ibang bahagi ng katawan niya. Habang pinagmamasdan niya itong paulit-ulit na sinusubukang hanapan ng tamang posisyon, unti-unting nauubos ang pasensya niya.Sa huli, hindi na niya napigilan ang sarili at napabuntong-hininga. “Ako na ang tumulong sa iyo.”Bahagyang nagtaas ng kilay si Nathan, ngunit hindi siya tumanggi. Sa halip, tahimik nitong iniabot kay Serenity ang tuwalya.Tinanggap naman iyon ni Serenity. Muli niyang binasa ang tuwalya sa maligamgam na tubig, piniga hanggang sa halos wala nang tumulong tubig, saka maingat na sinimulang punasan ang katawan ng lalaki. Sanay na sanay ang kanyang mga kilos, maingat, mabilis, at walang alinlangan, na para bang ilang beses na niyang nagawa ang ganoon.Habang lumalapit siya, hindi rin nakaligtas kay Nathan ang ban

Narinig iyon ni Medela kaya agad siyang napalingon sa pinagmulan ng boses. Nang makita niya ang babaeng nagsalita, bahagya siyang natigilan. Napakaganda nito at may kakaibang awtoridad sa kilos, ngunit hindi niya ito kilala. Sa halip na magpakilala muna, hindi niya napigilang magtanong nang may halatang pagkainis, "Sino ka?"Agad namang napatingin si Lilian kay Lucia. Dahil wala rin siyang ideya kung sino ito, bahagya siyang napasimangot at nagsalita nang may pagmamataas. "Hindi naman ikaw ang masusunod kung gagamutin ni Serena ang isang tao o hindi."Alam ni Lucia ang lahat ng ginawa ni Lilian at ng mga taong kasama nito noon. Kaya sa halip na ma-intimidate, malamig lamang siyang tumingin sa kanila."Of course, ako ang magdedesisyon," malamig niyang sagot. "Si Serena ang best friend ko at partner ko rin sa kumpanya. Kaya kung tumulong siya ngayon, ginawa niya iyon dahil sa personal naming relasyon at dahil gusto niyang tumulong sa akin."Saglit siyang tumigil bago malamig na sinuri