All Chapters of The Four Twins and the Billionaire's Regret: Chapter 41 - Chapter 50

Kaya naman, tuluyang isinama ni Marvin sina Cyler at Cielo palabas ng ospital. Habang naglalakad sila pabalik, palihim na nagpadala ng mensahe si Cyler kay Nathaniel upang maipaliwanag nang maikli ang lahat ng nangyari. Matapos mag-isip sandali, nag-type pa siya ng isa pang mensahe.[Huwag kayong aalis diyan. Tawagan ninyo agad si Manang Josana at sabihin ninyong sunduin kayo. Pagdating ninyo sa bahay, mag-message ka sa akin para malaman kong nakauwi na kayo.]Nang mabasa ni Nathaniel ang mensahe sa hallway, agad siyang sumagot.[Okay.]Samantala, si Nathalie na kanina ay halos antok na antok ay biglang nabuhayan ng loob. Sa isip niya, ang mahalaga ay makakauwi na siya at muli niyang makakasama ang kanilang Mommy. Ang simpleng ideyang iyon ay sapat na para mawala kahit kaunti ang pagod sa kanyang mukha.Makalipas ang ilang sandali, dumating si Manang Josana sa ospital at isinama ang dalawang bata pauwi.Walang kaalam-alam si Serenity sa lahat ng nangyari sa labas ng kanyang silid. Mat

Bahagyang kumibot ang sentido ni Nathan. Halatang nauubusan na siya ng pasensya sa kalokohan ni Jordan, kaya malamig niyang sinabi, “Magsalita ka nang maayos. Ano ba ang ibig mong sabihin sa ‘may pinuntahan akong ibang babae’?”Napangiti naman si Marvin na nakatayo sa gilid. Hindi niya napigilang itaas ang hinlalaki kay Jordan. “Sir Jordan, hindi talaga pumapalya ang ilong mo. Kahit ganoong kaliit na bagay, naaamoy mo agad.”“Matagal ko nang alam na matalas ang pang-amoy ko,” mayabang na sagot ni Jordan, sabay taas ng kilay. Ngunit higit na nangingibabaw sa mukha niya ang kuryosidad. “Pero sabihin mo nga sa akin, anong nangyari? Huwag mong sabihing tuluyan nang isinuko ni Nathan si Leslie at may bago na siyang pinagkakaabalahan? Kaninong anak ba?”Hindi man lang siya pinansin ni Nathan. Para sa kanya, walang ibang alam gawin ang lalaking ito kundi makialam sa buhay ng ibang tao.“Kung may oras kang makialam sa personal kong buhay, mas mabuting gamitin mo iyon sa pag-aaral ng psycholog

Naalala pa rin ni Serenity ang unang panahon nang makabalik siya sa Castro. Noon, nagpanggap si Riveina na mabait at maalalahanin sa kanya. Nagpakita ito ng malasakit at nagyaya pa sa kanyang makipagkita sa mga kaibigan nito, na para bang tunay nitong nais siyang tanggapin.Ngunit sa halip na maging isang simpleng pagkikita, isa pala iyong patibong.Nakipagsabwatan si Riveina sa mga kaibigan nito at sinadya siyang lokohin. Pinainom siya ng tubig na para pala sa paghuhugas ng kamay sa isang mamahaling restaurant, dahilan para mapahiya siya sa harap ng maraming tao.Hindi pa doon natapos ang lahat.Dahil sa insidenteng iyon, naging katatawanan pa siya sa kanilang industriya. Sa tuwing naaalala niya ang nangyari, hindi niya maiwasang sumama ang kanyang pakiramdam.Ngayong muli niyang nakikita si Riveina, bumigat ang kanyang mukha at tuluyang nawala ang magandang mood niya.‘Hindi ko inakalang makikita ko pa sila rito. What bad luck.’ Napabuntong-hininga siya sa isip.Samantala, tila wala

Hindi pa rin ginagalaw ni Nathalie ang seafood sa harap niya.Lalo lamang nakadama ng kakaibang pakiramdam si Serenity. Kilala niya ang batang ito bilang isang tunay na foodie. Kahit anong pagkain ang iharap dito, lalo na ang seafood, halos hindi na ito kailangang tawagin para kumain. Ngunit ngayong gabi, kahit ang paborito nitong pagkain ay hindi man lang nito ginalaw.Hindi maiwasang kabahan ni Serenity.Habang iniisip niya ang mga kakaibang kilos ng bata nitong mga nakaraang araw, unti-unting nabuo ang isang mabigat na hinala sa kanyang isip. Mula nang makabalik sila sa bansa, sunod-sunod ang mga pagbabagong napapansin niya sa anak.Hindi lamang sa pagkain. Pati sa kilos, ugali, at paraan ng pakikitungo nito sa mga tao. At hindi niya alam kung ano ang dahilan.Matapos ang hapunan, nagpunta sa isang tabi ang dalawang bata upang maglaro ng LEGO. Habang abala ang magkapatid sa kanilang ginagawa, sinamantala ni Serenity ang pagkakataon upang kausapin si Luciana.“May kilala ka bang mag

Hindi na nakatiis si Medela nang makita ang malamig na pagtanggi ng matanda. Agad siyang nagsalita upang ipagtanggol si Leslie.“Dad, napakalaki ng naitulong ni Leslie sa kalusugan ninyo nitong mga nakaraang taon. Hindi ba’t naging mabuti naman siya sa inyo? Bakit parang ang sama naman ng trato ninyo sa kanya?”Bahagyang tinaasan siya ng kilay ni Danilo. “Ganoon ba?”Walang bakas ng pagkaantig sa mukha ng matanda. Sa halip, muli niyang tiningnan si Leslie na tahimik na nakatayo roon.“Bilang isang nakakabata, wala naman akong maipipintas sa pagiging magalang mo. Pero kahit gaano ka pa kabait, hindi mo maikakaila na hindi ka naman tunay na miyembro ng Tomas.”Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Leslie.“Matanda na ako. Habang tumatagal, lalo lamang akong nakokonsensiya kapag palagi akong tumatanggap ng kung anu-anong bagay mula sa’yo. Para bang palagi akong may utang na loob sa’yo.” Umiling ang matanda. “Kung magpapatuloy iyon, baka masira pa ang reputasyon ng Tomas.”Namutla nang baha