Lahat ng Kabanata ng Beklenemeyen Geri Dönüş: Kabanata 1 - Kabanata 8

"Demir Bey, önümüzdeki ay yurt dışına eğitime gidiyorum. İşte istifa dilekçem."Demir şaşkınlıkla bana baktı. "Nasıl yani, bu kadar ani mi?"Önceden hazırladığım bahaneyi sundum. "Çocuğumun babası Mercan Adası'nda. Oğlumu da alıp gideceğim, ailecek birleşeceğiz.""İyi olur aslında. Burada tek başına çocuk büyütmek çok zor, biz seni hep bekar anne sanıyorduk."Gülümsedim. Eskiden değildim, ama yakında öyle olacaktım.Kapıdan çıkar çıkmaz karşıdan gelen Kaya Beyaz ve İpek Kurt'la burun buruna geldim. Kaya benim patronumdu, ama ondan da öte, çocuğumun babasıydı. Yedi yıl önce, onun özel sekreteriydim. Bir gece içkinin yol açtığı bir anlık boşlukta, bir çocuğumuz oldu. Bu yıl, gizli evliliğimizin altıncı yılıydı. Aynı zamanda, oğlumuzun ona "baba" demesine izin vermediği altıncı yıl.Kaya'nın adımları çok ağırdı, sanki yanındaki kadına bilerek uyum sağlıyordu. İpek bir elinde raporları tutmuş, diğer eliyle Kaya'nın ceketinin eteğini yakalamıştı. Tatlılıkları göz alıcıydı.Omuz omuza geçtik

İpek şaşkınlıkla sordu. "Defne, senin Kaya Bey'in evinde ne işin var?"Bunu duyar duymaz oğlumu hemen arkama çekip gözlerini kapattım."Ben...""Onlar benim akrabalarım, geçici olarak burada kalıyorlar."Daha sözüme başlamıştım ki Kaya lafımı kesti. Bavulu tutan eli giderek sıkılaşıyordu.İlk defa olmamasına rağmen ne zaman duysam kalbim sızlıyordu.Tam konuşacakken oğlum benden önce davrandı."Amca, merhaba."Gözlerime inanamayarak arkamı döndüm. Oğlumun kızarmış gözlerinden başka bir şey göremedim."Anne, hadi gidelim."Bütün sözler boğazımda düğümlendi. Dudaklarımı zorla kıpırdatıp alçak bir sesle cevap verdim."Olur."Omuz omuza geçtikleri o an Kaya kolumu tuttu.Gözlerime inanamayarak bana bakıyordu. "Mert... bana ne dedi?"Acı bir gülümseme geçti içimden. "İstediğin bu değil miydi zaten, Kaya Bey?"Altı yıllık gizli evlilik boyunca Kaya sadece karı koca olduğumuzu gizlemekle kalmamıştı. Oğlumuzun ona "baba" demesine de asla izin vermemişti.Tek fark şuydu.Eskiden oğlumu "amca" d

Gözlerinin önünde oğluyla birlikte arkasını dönüp gidişi canlandı, Kaya'nın kalbi hızla çarpmaya başladı.Belki de bu çocukça tavrına bir son vermeliydi.Belki de bunca yılın ardından değişmiştim.Belki de...***Akşam saat altıda Kaya, İpek'i de alıp iş ortaklarının verdiği davete katıldı.Bütün gün beni görmemişti, elinde kadehiyle dalgın dalgın duruyordu.Bu sefer fazla mı ileri gitmiştim?Bu düşünce bir anda zihninde belirdi.Kaya dudaklarını sıktı, kadehteki içkiyi bir dikişte bitirdi.Telefonunu çıkarıp bana mesaj atmayı düşündü, ama tam o sırada yanına gelen iş ortağı onu durdurdu."Kaya Bey, geçen seferki teklif..."Kaya bir an afallayıp diğer düşünceleri kafasından attı ve kendini işe verdi.Herkes keyifle sohbet ederken, ansızın uyumsuz bir ses araya girdi."Kaya Bey, bu tatlı çok güzelmiş!"İpek, elinde çikolatalı bir kapkekle, her şeyden habersiz saf saf bakıyordu.Sohbet bölününce kimsenin yüzü gülmedi.İpek ise ortamın gerginliğini hiç fark etmemiş, gülerek Kaya'nın önüne

O gece Kaya mutfakta, yerde oturarak sabahladı.Hayatında ilk kez bu kadar perişandı.Eskiden eve ne kadar geç dönse, onu bekleyen bir ışık hep yanardı.Kanepede oturmuş, sessizce dönüşünü bekleyen biri olurdu.Şimdiyse hiçbiri yoktu.Koca villada tek başına, günün doğmasını beklemişti.Ertesi gün Kaya üstünü bile değiştirmeden doğrudan şirkete gitti.Ofisin kapısını ittiğinde, benim çalışma masamın çoktan toparlanmış olduğunu gördü.Göz alacak kadar temizdi.Masanın üzerinde, incecik bir dosya sessizce duruyordu.Tıpkı Pandora'nın kutusu gibi, açılmayı bekliyordu.Titreyen ellerle dosyayı açtı, kocaman bir yazı gözüne çarptı."Taraflar, aralarındaki şiddetli geçimsizlik nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını ve ortak hayatın yeniden kurulmasının mümkün olmadığını beyan eder.""Taraflar anlaşmalı olarak boşanmayı kabul eder ve aşağıdaki hususlarda mutabakata varmışlardır...""DAVACI: Defne Aydın""DAVALI: Kaya Beyaz""Demek beni gerçekten bırakıp gidecektin."Kaya gülümse