บททั้งหมดของ BAD GUY รุ่นพี่คนดี : บทที่ 91 - บทที่ 100

“ทำไมถึงรัก ทั้งที่หนูไม่เคยทำอะไรดี ๆ ให้พี่สักอย่าง” คือสิ่งที่ฉันอยากรู้ อะไรทำให้เขาทำเพื่อฉัน ถึงขั้นช่วยเหลือแม่ฉัน ในเมื่อฉันก็แค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น“ทำไมถึงคิดว่าตัวน้องไม่มีข้อดี นอกจากงกเรื่องเงินแล้วน้องก็ทำงานบ้านเก่ง ทำกับข้าวเก่ง”“แค่นี้น่ะเหรอ แค่นี้คนรักกันได้แล้วเหรอ”“หึ” เขาขำก่อนจะโน้มมาหอมแก้มฉัน และพูดว่า “แค่นี้ไม่รักหรอกครับ แต่ที่พี่รักก็เพราะพี่อยากรัก พี่รู้สึกว่าคนดีคือคนที่พี่อยากอยู่ด้วยที่สุด แล้วที่พี่รักคนดีมากขึ้นกว่าที่เคยก็เพราะคนดียอมตัดอนาคตตัวเองเพื่อให้ไข่ตุ๋นได้ลืมตาดูโลก ทั้งที่ถ้าเป็นคนอื่นก็คงไม่เก็บเอาไว้ แต่นี่น้องเก็บเอาไว้”สายตาที่เขามองฉันเวลาที่เขาพูดทุกอย่างออกมา เหมือนว่าเขาภูมิใจมากที่ฉันเก็บลูกเอาไว้“ก็ลูกทั้งคน ใครจะฆ่าได้ลง หนูไม่กล้าใจร้ายขนาดนั้นหรอกค่ะ”“เพราะแบบนี้ไงพี่ถึงรักคนดี และรอให้คนดีรักพี่บ้าง สักนิดก็ยังดี” รอยยิ้มที่เขาส่งมากำลังทำให้ฉันรู้สึกแปลก ๆ“เอ่อ... หนูยังไม่รู้เลยว่าพี่รู้เมื่อไหร่ว่าหนูหลอกพี่เรื่องการแต่งตัว” ฉันเบี่ยงหน้าหลบก่อนที่เขาจะแตะจูบ“มีอยู่วันนึงพี่เรียกคนดีอยู่นาน แต่ไม่มีเสียงต

ต่อมาคนดีเธอลุกขึ้นยืนปลดเปลื้องกางเกงนอนและกางเกงในออกต่อหน้าผมผมมองเธอพร้อมรอยยิ้มก่อนจะกดปรับโซฟาให้เปลี่ยนเป็นเตียงนอน“พี่ไม่มีแรงทำนะ ยังเจ็บแขนอยู่ หักโหมไม่ได้” ผมบอกขณะที่เธอถอดกางเกงออกจากขาของผม และทิ้งลงที่พื้น“หนูขอแค่พี่หลับตา ห้ามลืมตาขึ้นมามองหนู” คนดีบอกพร้อมขึ้นมาคร่อมบนตัวของผม“ทำไม” ผมยื่นมือข้างที่ไม่เจ็บไปจับที่เต้านมของเธอ“อายค่ะ” เธอพูดพร้อมพวงแก้มสีแดงระเรื่อ และจับมือของผมออก“อ่อ ได้ เท่าที่พี่อดทนได้นะ” ผมยิ้มก่อนจะหลับตาลงตื่นเต้นโคตร ๆ แค่รู้ว่าเธอกำลังจะขย่มบนตัวของผมแต่ผ่านไปหลายนาทีทำไมเธอยังนิ่งวะ นิ่งจนผมต้องลืมตามองเธอ“เป็นไร ไม่พร้อมเหรอ ถ้าไม่พร้อม ก็ลุกออกไป ไม่ต้องฝืนใจทำ พี่เข้าใจ” ที่พูดไปแบบนี้เพราะเมื่อผมลืมตาขึ้นผมก็เห็นสีหน้ากังวลของเธอ“หนูแค่ไม่มั่นใจว่ามันจะเข้าได้มั้ย” เธอพูดและทำหน้าจะร้องไห้“ขยับขึ้นมานี่” ผมเอ่ยและเธอทำตาม “หาที่ค้ำไว้ด้วย”ผมเตือนก่อนที่จะมองสิ่งที่อยู่เหนือใบหน้าของผมอ่า ใจของผมมันเต้นแรงเมื่อเห็น โคตรคิดถึงเลย ไม่ได้เจอกันตั้งหลายปีผมกดสะโพกของคนดีลงมาตรงหน้า และใช้ลิ้นสัมผัสที่ตรงนั้นของเธอ เล้าโลมให้

“คราวนี้จะลุกได้หรือยังคะ”“ลุกได้ครับ จริง ๆ อยากได้มากกว่านี้ แต่ก็เข้าใจว่าคนอย่างพี่เรียกร้องมากไม่ได้” ผมแสร้งทำเสียงและปั้นหน้าเศร้า เอ่ยตัดพ้อพอประมาณเพื่อขอความเห็นใจจากเธอ“เลิกตัดพ้อและไปได้แล้วค่ะ พี่แผนเขามาได้แป๊บเดียวเพราะต้องไปธุระต่อ” คนดีคว้ามือของผมไปจับ เธอบ่ายเบี่ยงทำไม่สนใจเรื่องที่ผมเอ่ยตัดพ้อทำเป็นอ้างมีธุระรีบกลับ ความจริงอึดอัดใจที่จะอยู่ในดงของผมมากกว่าต่อมาคนดีกับผมเดินมาหยุดที่ขั้นบันได สายตาของผมมองเบื้องล่าง ซึ่งมีคนที่ผมเกลียดยืนยิ้มให้เมียของผม แล้วมองมาที่ผมเหมือนคนไม่รู้จักันมันชอบเล่นสงครามประสาท ชอบทำอะไรที่ไม่รู้จักโตแต่เมื่อไม่นานมานี้มันเสือกทำเรื่องใหญ่โตหลายเรื่อง“พี่แผนคะ นี่พี่นาฟค่ะ พ่อของไข่ตุ๋น” คนดีกับผมเดินมาถึงชั้นล่างที่ไอ้แผนมันยืนยิ้มอยู่“อ่อ พี่รู้จักแล้วครับ นึกว่าใครที่ไหนกัน ที่ไหนได้ก็คนกันเองทั้งนั้น” หึ ผมนึกว่ามันจะเล่นบทคนไม่รู้จักซะอีก“อ้าว รู้จักกันอยู่แล้วเหรอคะ พี่นาฟไม่เห็นพูด คนดีก็นึกว่าพี่นาฟไม่รู้จัก” คนดีหันมามองหน้าผม“พี่นึกว่าไม่ใช่แผนนี้ พี่ไม่คิดว่าจะใช่คนเดียวกัน” ผมยิ้มให้คนดีที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย

“หวานพอมั้ยคะ” ถอนจูบออกและเอ่ยถามผมทำนองประชดประชัน“หวานมากครับ ชื่นใจที่สุด” แม้ว่าตอนนี้ยังไม่ได้หัวใจของเธอมาครอบครอง แต่สถานการณ์ก็ดีกว่าเมื่อก่อนเยอะมาก ๆ“งั้นก็ง้างปากพูดออกมาได้แล้วค่ะ” น้ำเสียงก็จะโหดนิด ๆรอบนี้อิดออดทำเป็นเล่นไม่ได้แล้วครับ“ถ้าพี่บอกว่าไอ้แผนมันเป็นมาเฟีย น้องจะเชื่อพี่มั้ยครับ” ผมเอ่ยถาม“ในเมื่อหนูเลือกจะฟังพี่ หนูก็ต้องเชื่อพี่อยู่แล้ว”“ถ้าพี่บอกว่าสาเหตุที่พี่หาน้องไม่เจอเป็นเพราะไอ้แผน น้องจะคิดว่าไงครับ” ผมยกมือขึ้นมาไล้ที่ริมฝีปากของคนดี“ก่อนที่หนูจะตอบ หนูอยากจะถามว่าสาเหตุอะไรที่พี่แผนเขาจะทำแบบนั้น ถ้าพี่นาฟบอกเหตุผลจริง ๆ มา หนูถึงจะตอบได้ค่ะ” คำถามของคนดีทำให้ผมฉุกคิดว่าผมเลือกรักคนไม่ผิดผมรู้ว่าเธอเคารพและนับถือไอ้แผนมาก เพราะมันคือคนที่ดีกับเธอในยามที่เธออยู่ในที่ที่ไม่มีใครรู้จักและให้คำปรึกษาพูดง่าย ๆ ไอ้แผนมันก็เหมือนอัศวินขี่ม้าขาวมาช่วยเธอ ทั้งที่เบื้องลึกเบื้องหลังมาคือซาตานต่างหาก“เพราะว่าพี่กับมันไม่ถูกกัน มันรู้ความเคลื่อนไหวของพี่ทุกอย่าง ไม่ว่าจะธุรกิจที่พี่ทำ หรือว่าพี่รักใครชอบใคร เราสองคนไม่ถูกชะตากันมาตั้งแต่เด็ก แต่ก็ฆ่

“ไม่ใช่ความผิดของพี่นะคะ”“ถึงอย่างนั้นก็เถอะ พี่ไม่ชอบให้คนดีร้องไห้ พี่อยากให้น้องมีความสุข อยากเห็นรอยยิ้มมากกว่าน้ำตา”“หนูโตแล้วนะคะพี่นาฟ พี่ไม่ต้องประคบประหงมหนูแบบลูกก็ได้” ไม่พูดเปล่านะครับ เธอเดินเข้ามากอดซบผมด้วยชอบทำตัวน่ารัก ซึ่งผมไม่กล้าจะถามเธอเลยว่าเธอรักผมบ้างมั้ยผมกลัวคำตอบ กลัวว่ามันจะเป็นแบบที่ผ่านมา ผมไม่อยากให้หัวใจของผมมันเจ็บบ่อย ๆ“เป็นเมียพี่หนูต้องสบายที่สุดสิ ทดแทนเวลาที่เราหายไปจากชีวิตของกันและกันไง” เมื่อผมพูดออกไปแบบนี้คนดีเงยหน้าขึ้นมาสบตากับผมและยิ้มเล็กน้อย“ขอบคุณนะคะ”อย่างน้อยตอนนี้ก็ได้คำขอบคุณแทนการเกลียดชังที่เธอเคยพร่ำบอกผมบ่อยครั้งหลายเดือนต่อมาชีวิตของผมยังคงวนลูปในแบบเดิม แบบที่ผมเรียกว่า ‘ความสุข’ผมและคนดีช่วยกันดูแลลูก และไอ้แผนยังเข้าออกบ้านของผมได้ตามปกติ ซึ่งช่วงนี้มันหายหัวเพราะว่างานของมันมีปัญหาเหมือนผมวันนี้ที่งานก็มีปัญหาเรื่องการจัดส่งเช่นกัน และผมก็ต้องไปเคลียร์ด้วยตัวเอง เพราะเป็นความต้องการของลูกค้ารายใหญ่“ทำไมไม่ให้หนูไปด้วย” คนดีหน้างอ เธอกำลังงอนที่ผมไม่ให้เธอไปด้วย“ก็มันอันตรายไง ผู้ชายเยอะ พี่ไม่อยากให้ใครมองน้อง”