“คิดมากเกินไปแล้วคนดี ไปนอนกันเถอะ คืนนี้อยากนอนกอดเธอ นอนข้างฉันนะ ลูกตื่นมาจะได้เห็นว่าเรากอดกัน ลูกจะได้เลิกคิดเรื่องที่เธอกำลังกังวล”คนดีมองหน้าผม ก่อนจะลุกขึ้นจากตักของผม ผมจึงลุกจากเก้าอี้และเดินตามเธอออกจากห้องทำงานบางทีผมก็ไม่ได้อยากให้เรื่องมันเป็นแบบนี้ แต่เพราะเธอมันดื้อรั้น ทุกอย่างมันถึงลงเอยในรูปแบบการบังคับวันต่อมา…“วันนั้นทำเกินไป” ผมบอกกับน้ำใจ ซึ่งเธอเคยเป็นคนที่ผมเกลียดเข้าไส้ แต่วันเวลาสามารถทำให้ใจคนเปลี่ยนได้จากรักกลายเป็นเกลียด จากเกลียดกลายเป็นรัก มีถมไป อยู่ที่ว่าเราจะเปิดใจแค่ไหนเท่านั้นเอง“แค่ครั้งเดียวเอง ทำเครียดไปได้” เธอพูดอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว“ให้แค่ครั้งนั้นครั้งเดียว อย่าให้มีอีก” ผมเอ่ยเตือนเสียงขรึม ใครกันครับจะชอบให้คนอื่นมาทำร้ายคนที่เรารัก“หึ” เสียงไอ้ดินแค่นขำผม“ขำไรมึง” ผมหันไปมองหน้าไอ้ดิน“จะทำอะไรก็รีบทำ รีบบอกน้อง ไม่ใช่มัวแต่รังแกน้อง สงสารลูกมึงบ้าง ที่มึงเล่ามากูคิดว่าไข่ตุ๋นได้ยินแน่ ๆ เพียงแค่ยังแยกแยะไม่เป็น ทีหลังจะฆ่าแกงกันก็อย่าทำในที่ที่ลูกจะได้ยิน”ผมเบื่อคนมีเหตุผลแบบไอ้เรซที่สุด“น่าอิจฉาผู้หญิงคนนั้นจริง ๆ ถ้าความรู้ส
Last Updated : 2026-07-16
LOGIN
