All Chapters of BAD GUY รุ่นพี่คนดี : Chapter 71 - Chapter 80

นั่งอยู่บนรถประมาณ 1 ชั่วโมงนิด ๆ รถเลี้ยวเข้าจอดบ้านหลังที่ย่าของเขายกให้เขานี่เขาคิดจะให้ฉันอยู่บ้านหลังเดียวกับเมียและลูกของเขางั้นเหรอ?แบบนั้นมันเกินไปนะ ไม่สงสารเด็กบ้างหรือไง“เมี้ยว…” เดินตามหลังเขาเข้ามาในบ้าน ฉันได้ยินเสียงเหมือนแมวร้องมีแม่บ้านออกมายืนรับอยู่ที่ห้องโถงใหญ่“สิบล้านยังไม่นอนเหรอ ทำไมได้ยินเสียงร้อง” พ่อของไข่ตุ๋นเอ่ยถามแม่ป้าที่ค่อนข้างมีอายุแล้ว“คุณสิบล้านยังไม่นอนค่ะ” หมายถึงแมวใช่มั้ยแมวอะไรชื่อสิบล้าน แล้วต้องเรียกคุณเลยเหรอสำคัญขนาดนั้นเลยหรือไง“ได้ดูมั้ยว่าไม่สบายหรือเปล่า” พ่อของไข่ตุ๋นพูดด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความเป็นห่วงก่อนจะเดินไปที่ห้องห้องหนึ่ง ฉันเดินตามเขาไป แม่บ้านบางคนก็เดินตามเช่นกัน“เมี้ยว เมี้ยว” เมื่อพ่อของไข่ตุ๋นเปิดประตูออก แมวตัวสีเทาเข้มหูพับตัวอ้วนกลมวิ่งมาคลอเคลียที่ขาของเขา เขาก้มลงไปเพื่ออุ้มแมวขึ้นมากอดไว้“ว่าไงสิบล้าน ไม่สบายรึเปล่าลูก” เขาถามแมวของเขาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนมาก“คุณสิบล้านแค่ตื่นเต้นกับการเล่นกับคุณหนูไข่ตุ๋นค่ะคุณนาฟ” ป้าแม่บ้านกล่าว“เหรอ แล้วหลังจากไข่ตุ๋นเล่นกับสิบล้านแล้ว ทำความสะอาดไข่ตุ๋นดีหรือเปล

“คุณจะใส่ตัวไหน” ฉันเปิดตู้เสื้อผ้า แล้วคือมันมีแต่เสื้อผ้าของเขา น่าเอะใจที่ว่าข้าวของเครื่องใช้ของเมียเขาไม่มีสักชิ้น ในห้องน้ำก็ไม่มีของที่บ่งบอกว่าเป็นของผู้หญิง“สี่ปีที่หายไปหางเสียงเธอหายด้วยเหรอ?”“ฉันแค่เลือกใช้กับคน”“งั้นก็ควรใช้มันกับฉันด้วย เธอเด็กกว่าฉัน อย่าปีนเกลียว”“ค่ะ” คิดว่าฉันอยากพูดกับเขามากหรือไง คนอย่างเขาไม่สมควรพูดดี ๆ ด้วยแต่ก่อนที่ฉันจะพูดอะไรออกไป ตัวของเขาได้ขยับมายืนซ้อนที่ด้านหลังของฉัน เบียดฉันเข้ากับตู้เสื้อผ้า“ชักช้า หนาวจะตายอยู่แล้ว” เขาพูดก่อนจะใช้มือขวาดึงเสื้อกล้ามสีดำออกมาคลุมที่หัวของฉัน และพูดกับฉันว่า “กางเกงขายาวหยิบออกมาเลย”เขาขยับตัวถอยห่าง ฉันจึงก้มลงเปิดตู้ลิ้นชักที่มันเคยมีบ็อกเซอร์และกางเกงนอนของเขามันเป็นความเคยชินน่ะ ฉันไม่รู้หรอกว่ามันยังอยู่ที่เดิมมั้ย แค่ร่างกายมันทำตามความเคยชินที่เคยอยู่ที่นี่“กล่องทำแผลอยู่ในตู้เหมือนเดิม” เขาบอกหลังจากที่ฉันช่วยใส่เสื้อและกางเกงให้เขาเรียบร้อยฉันเปิดตู้อีกใบ ซึ่งเคยเป็นที่เก็บกล่องปฐมพยาบาล และตอนนี้มันก็ยังอยู่ที่ตู้เดิมฉันเดินตามเขาออกมานั่งที่โซฟาข้างกายเขา เริ่มแกะผ้าพันแผลทิ้ง แล

“แม่จ๋าก็ช่วยแปรงให้พ่อจ๋าไง ช่วยพ่อจ๋าหน่อยนะครับ พ่อจ๋าเจ็บมากเลยครับ” พ่อของไข่ตุ๋นพูดเสียงดัง ลูกชายที่ยืนอยู่ด้านนอกชะโงกหน้ามามองพร้อมส่งยิ้มให้ฉันและพ่อของเขา จากนั้นไข่ตุ๋นเอามือป้องปาก“ค่ะ” ฉันกัดฟันยิ้มให้เขาเมื่อหันไปพบว่าหน้าประตูยังมีลูกชายยืนส่งสายตามีความสุขมาที่พ่อและแม่ของเขาฉันกัดฟันยิ้มพร้อมทั้งยัดแปรงเข้าไปในปากของเขา แปรง ๆ ถู ๆ ด้านเจ้าตัวยักคิ้วใส่ฉันเหมือนกับว่าเขามีลูกเป็นตัวช่วยในการก่อกวนฉันแปรงฟันเรียบร้อยฉันยื่นน้ำให้เขาบ้วนปาก เขาทำตามฉันแต่ที่เหนือไปกว่านั้นคือเขาโน้มใบหน้าลงมาหอมที่แก้มฉัน และเอ่ยว่า…“ขอบคุณครับแม่จ๋า”“ตุ๋นชอบ” น้ำเสียงลูกชายฟังดูดีใจมาก“ชอบอะไรครับลูก” คนเป็นพ่อถามลูกชาย“พ่อจ๋าหอมแก้มแม่จ๋า พ่อจ๋าแม่จ๋ารักกัน”“งั้นให้แม่จ๋าหอมพ่อจ๋าบ้างดีมั้ยครับ” ทำไมถึงเป็นคนแบบนี้ ฉันไม่เข้าใจเขาเลยทางด้านลูกชายก็นะ “ดีฮับ”“ไม่ดีหรอกค่ะ แม่จ๋ายังไม่แปรงฟัน” ฉันหาข้ออ้างให้ตัวเองรอด“ไม่เป็นไรครับ พ่อจ๋าไม่ถือ กลิ่นของแม่จ๋าพ่อจ๋าหอมทุกที่” พ่อของไข่ตุ๋นกำลังดักทางของฉันทุกทาง“หอมสิแม่จ๋า ไหนแม่จ๋าเคยบอกว่าอยากหอมแก้มพ่อจ๋าเหมือนที่หอมแก้

ฉันจับมือเด็กอ้วนเดินกลับมาหาพ่อของเขา“ไข่ตุ๋นไปบ้านลุงทิวกับพ่อมั้ยครับ” คนเป็นพ่อเอ่ยถามลูกชาย เมื่อลูกชายโผเข้าสู่อ้อมกอดเขาไม่ได้นะ ไหนว่าให้ฉันกับลูกอยู่ในที่ของฉัน แล้วทำไมถึงจะพาลูกไปหาพี่ชายเขาพี่ชายของเขาคนนี้เป็นพี่ชายคนโต ดูน่ากลัว แต่ถ้าได้ยิ้มจะเปลี่ยนเป็นคนละคน“ลุงทิว ใครฮับ”“เป็นพี่ชายของพ่อจ๋าไงครับ ที่นั่นมีลูกพี่ลูกน้องของตุ๋นเพียบเลยนะลูก ไปมั้ยครับ”“ไปฮับ แม่จ๋าไปด้วยฮับ” ฉันรีบมองหน้าพ่อของลูกเมื่อลูกชายเอ่ยถึงฉัน“ครับ แม่จ๋าไปด้วย เราไปกันเลยนะครับ” เดี๋ยวนะ จะบ้าเกินไปแล้ว จะให้ฉันไปได้ยังไง คิดอะไรของเขาอยู่“งั้นตุ๋นเข้าห้องน้ำก่อน” ไข่ตุ๋นพูดพร้อมวิ่งออกจากห้องของแมวสิบล้านไป“คุณคิดอะไรของคุณ จะพาฉันไปในฐานะอะไร ไว้หน้าเมียของคุณบ้างสิ นิสัยเอาแต่ใจของคุณน่ะเลิกสักทีเถอะ” ฉันโวยวายใส่เขาทันทีที่ลูกเดินหายไป“เธอจะคิดแทนคนอื่นทำไมนัก ฉันว่าเธอคิดแค่เรื่องของเธอก็พอนะ” เขาลุกขึ้นยืน“นี่ก็เรื่องของฉันมั้ย ฉันรู้ว่าคุณเกลียดโกรธที่ฉันโกหกคุณ แต่ที่คุณทำอยู่ตอนนี้มันเกี่ยวกับความรู้สึกของลูกด้วย คิดบ้างสิ”“เธอจะอะไรนักคนดี ฉันแค่พาลูกไปหาพี่น้องฉัน ฉันแค

“จะทำแบบนี้ก็ตามใจ เฮียจะมองอยู่ห่าง ๆ แล้วกัน ถ้ามันเกินงาม เฮียเข้าไปยุ่งแล้วอย่ามาโวยวาย” เฮียทิวพูดพร้อมเอามือมาแตะที่บ่าผม“คุณพี่ทิวนี่รักน้องไม่เท่ากันใช่มั้ยครับ ทีตอนกูทำไมมึงไม่บอกกูสักคำว่ามึงจะหักหลังกูเอาเมียกูไปซ่อน” เฮียนอสพูดถึงครั้งอดีตที่เคยโดยเฮียทิวใช้ไม้เด็ด“กูบอกมึงแล้วครับไอ้นอส กูบอกตลอดว่าอย่าทำ แต่มึงก็เสือกทำ แค่นั้นก็เกินพอแล้วครับ” เฮียทิวย้อน“กูบอกแล้วว่าอย่าไปหลงไอ้ทิวมาก ไอ้นี่มันสายทรยศ ใครทำไรไม่ถูกใจมัน มันจัดการหมด ต้องอย่างกูนี่ พี่ดีเด่นอย่างกูไม่เคยทรยศน้องเว้ย”“มึงนี่สรรหาเบียดเบียนเอาจากกูจริง ๆ นะไอ้เคลิ้ม” เฮียทิวส่ายหน้าให้เฮียเคลิ้มก่อนจะหันกลับมาถามผม “แล้วของรอบนี้เป็นไง ไม่มีปัญหาอะไรใช่มั้ย”“ไม่มีหรอกเฮีย ทุกอย่างเรียบร้อยดี”“เออดีแล้ว อย่างพลาด ขี้เกียจมานั่งโดนบ่นหูชา”ของที่ว่าก็คือปืนเถื่อน อาวุธเถื่อนที่ผมเป็นคนลงมือทำเอง เมื่อนานมาแล้ว ธุรกิจเริ่มเติบโตขยายเป็นวงกว้าง ทั้งลูกค้าและศัตรูมีเพิ่มมากขึ้นทุกวันป๊าผมไม่ชอบให้ยุ่งเกี่ยวกับของผิดกฎหมาย ผมจึงพยายามปกปิดเอาไว้โดยที่มีพี่ ๆ คอยช่วย“แต่ก็ควรเพลา ๆ ลงบ้างได้แล้วนะ ลูกก็