All Chapters of Oops! I Slept With my Billionaire Boss: Chapter 11 - Chapter 20

Mahigpit akong hinila ni Kesh palabas ng hallway.Ang pagkakahawak niya sa kamay ko, halatang may gusto siyang patunayan. Noon pa lang alam ko ng manyakis at hambog talaga ang lalaking 'to, at ayaw kong mapalapit sa kanya kahit kailan!"A-Aray! Kesh, bitawan mo ako!" Pagpupumiglas ko sa pagkakahila niya pero hindi siya sumagot.Lalo lang niyang hinigpitan ang pagkakahawak sa pulsuhan ko habang mabilis kaming naglalakad sa mahabang pasilyo ng Montenegro Mansion.Halos madapa na ako sa pagmamadali niyang humila."Kesh, ano ba bitiwan mo nga ako!" Muling sabi ko pero hindi talaga siya nakininig sa akin.Sumusobra ka na talaga. "Ano bang gusto mo, ha!?"Mahina kong sigaw."Nasasaktan na ako!"Hindi pa rin siya lumingon.Parang wala siyang naririnig.Parang wala siyang ibang iniisip kundi ang makalayo kami sa dining hall.Maya-maya ay bumukas ang pinto ng isang silid.Bago pa ako makareaksyon, napasok niya na ako sa loob.Bang!Malakas na sumara ang pinto.Napaatras ako."Kesh..."Kinaba

"Ang sabi ni Sir Dylan, alagaan ko raw kayo, Miss Kaye. Sabihin n'yo lang po kung may kailangan kayo."Magalang na sabi ng lalaking nasa edad singkuwenta habang nakatayo kami sa harap ng isang napakalaking bahay.Tahimik lang akong tumango.Hindi dahil sa suplada ako.Kundi dahil hanggang ngayon ay hindi pa rin nagsi-sink in sa akin ang lahat ng nangyayari.Napatingala ako sa bahay."Hala..."Mahina akong napabulong."Bahay pa ba 'to?"Tatlong palapag.Floor-to-ceiling glass windows.Napakalawak na hardin.May fountain pa sa gitna at mga halamang halatang araw-araw inaalagaan.Kung ang Montenegro Mansion ay parang kastilyo...Ito naman ay parang modernong palace."Grabe..."Napailing ako."Ganito ba talaga kayaman ang mga Montenegro?"Hindi ko mapigilang mapangiti."Miko...""Kapag gumaling ka, ipapasyal talaga kita sa ganitong bahay. Kahit sa labas lang tayo magpapicture."Napatawa ako sa sarili kong naiisip.Iniabot ng matanda ang isang susi."Ito po ang susi ng bahay."Maingat ko i

"Dy-Dylan?"Halatang nagulat si Doctor Rigel nang makita ang lalaking nakatayo sa likuran ko.Napakurap ako.Hindi lang pala ako ang nagulat.Pati si Doc."Ano'ng ginagawa mo rito?" tanong niya habang nakangiti, pero halata kong may pagtataka sa boses niya.Napalingon naman ako kay Dylan.Nakatayo lang siya roon, kalmado gaya ng dati.Suot niya ang puting long sleeves na bahagyang nakatiklop ang manggas at itim na slacks. Mukha na naman siyang CEO na galing sa meeting."Ma... magkakilala kayo?"Hindi ko na napigilan ang sarili kong magtanong.Parang ang liit-liit ng mundo.Napatingin sa akin si Dylan."Magkaklase kami noon."Simple lang ang sagot niya."Bakit?"Bahagya siyang ngumiti."Is there a problem, Kaye?"Napakamot ako sa ulo."W-Wala naman. Nagulat lang ako."Napailing ako habang napapabuntong-hininga.Grabe.Ang liit pala talaga ng mundo.Napatawa si Doctor Rigel."So..."Lumingon siya sa akin."Magkakilala rin pala kayo?"Tumango lang ako."O-opo."Hindi ko na dinagdagan pa.

Parang may kung anong hangin ang dumapo sa tenga ko. Ang init.Ano bang gusto niyang ipahiwatig? Na isa lang akong babaeng kayang diktahan nino man? Na wala akong choice?Hindi ko na kinaya ang katahimikan.Pakiramdam ko, kapag hinayaan ko pang tumagal ang sandaling iyon, ako rin ang unang bibigay.Huminga ako nang malalim bago ko siya diretsong tiningnan."Anong ibig mong sabihin, Dylan?"Bahagyang nanginig ang boses ko."Gusto mo ba akong maging babae mo?"Mabigat ang bawat salitang lumabas sa bibig ko."Gano'n ba 'yon?"Hindi siya agad sumagot.Tahimik lang siyang nakatingin sa akin.Parang pinag-iisipan ang isasagot.Pero ang katahimikan niya...Mas masakit pa kaysa anumang salita.Ilang segundo ang lumipas.Pagkatapos ay marahan siyang nagsalita."Hindi naman na bago sa atin..."Mahina ang boses niya."May nangyari na sa atin. Nakita ko na lahat ng tinatago ko sa katawan ko, Kaye Collins. Wala ka ng dapat na itago pa sa akin."Para akong binuhusan ng malamig na tubig.Unti-unti a

Pumasok ako sa isa sa mga pinakasikat na club sa siyudad kasama si Doctor Rigel.Kahit pangalawang beses ko pa lang makapasok sa ganitong lugar, hindi pa rin ako sanay sa malalakas na ilaw, nakabibinging tugtog, at halo-halong amoy ng pabango at alak.Napabuntong-hininga ako."Sana matapos agad ang gabing ito."Ang sabi ni Doc ay may nakareserba na raw na VIP room para sa mga bagong empleyado at interns ng hospital. Kami na lang daw ang hinihintay.Nakayuko lang akong naglalakad sa mahabang hallway.May mga taong nagtatawanan.May mga sumasayaw.May mga halatang lasing na.Ganito ba talaga ang club? Lahat na yata ng tao pumupunta riro para mag-enjoy. May katulad kaya sa akin? Na puno ng problema at kung ano oang ligalig na gusto ko ng takasan?Pero sa totoo lang, hindi ko maiwasang mapaisip na sana wala rito ang gagong lalaking 'yon. Porket mayaman gusto niya angkinin na niya ako? Hell no!"Sana wala rito si Dylan. Kasi kapag nagkataon... sigurado na namang magugulo ang gabi ko." mahi