All Chapters of จ้าวเยว่ฮวา อัจฉริยะแห่งพิษ: Chapter 81 - Chapter 90

        จวนตระกูลหวาง          “พูดมา เรื่องเป็นมาอย่างไร?”          เสียงนี้เป็นเสียงของหวางเจี้ยน เขามองบุตรชายตนเอง ไล่ไปตั้งแต่หวางเหล่ย หวางหมิง และหวางผิง หวางเจี้ยนมีบุตรชายทั้งหมดสิบเอ็ดคน คนที่แปดกับคนที่เก้าตายไปแล้ว ดังนั้นเขาจึงเหลือบุตรชายอยู่เก้าคน          ไร้บุตรสาว ล้วนมีแต่บุตรชาย!          หวางเหล่ย หวางหมิง และหวางผิงก้มหน้าลง แต่ละคนไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง เมื่ออยู่ต่อหน้าบิดาตนเองก็เป็นได้แค่บุตรชายที่ว่าง่าย          หวางเหล่ยที่เป็นบุตรคนที่สาม เขานับว่ามีความกล้าอยู่ไม่น้อย เขาเอ่ยขึ้น “มีคนตั้งใจจะเผาเรือนในจวนพวกเราขอรับ ก่อนหน้านี้น้องสิบมีเรื่องกับกลุ่มนักเลง คาดว่าพวกนั้นคงมาเอาคืนขอรับ”        

        ณ ถนนที่คึกคักที่สุดของเมืองหลวง แคว้นหลงอัน           ดวงจันทร์กระจ่างใส ทอแสงลงมาที่สองหนุ่มสาวคู่หนึ่ง ทั้งสองเดินเล่นที่ตลาดกลางคืน ถนนเส้นนี้เป็นเส้นที่มีร้านค้าและสถานรื่นเริงเต็มถนน ทั้งโรงพนัน หอโคมเขียว ร้านอาหาร และการละเล่นต่างๆ          ใบหน้างดงามของหญิงสาวเป็นที่สนใจของชายหนุ่มทั้งหลาย ในขณะเดียวกันที่บุคลิกอันสง่างามของชายหนุ่มที่เดินเคียงกันมาก็เป็นที่จับจ้องของหญิงสาว          จ้าวเยว่ฮวาอยู่ในชุดสีชมพูผสมสีแดง ทั้งอ่อนหวานและงดงามไปพร้อมกัน นางเดินมองสิ่งของที่เรียงรายเต็มข้างทาง          “เหตุใดที่เมืองหลวงถึงคึกคักเช่นนี้?”          หวางจวินหลงก้าวเดินเคียงคู่ จังหวะการเดินเป็นหนึ่งเดียวกัน “ถนนเส้นนี้เป็นถนนที่รื่นเริงที่สุดในเมืองหลวง ทุกคืนก

        บ้านหลังเขา เมืองเหอสุย          เช้าวันต่อมา          วันนี้เข้าวันที่สองที่จ้าวเทียนและจ้าวเฉิงชางได้รับการปลุกพลัง ทั้งสองมีสภาพไม่ต่างจากสตรีด้านหลังบ้าน ความเจ็บปวดจากการปลุกพลังวิญญาณทำให้พวกเขาแทบทนไม่ไหว          แต่ก็ต้องทนให้ไหว สู้จนกว่าพลังที่วุ่นวายในร่างกายจะยอมจำนน!          เลือดนักสู้ของทั้งสองคนทำให้จ้าวเยว่ฮวาวางใจ นางปล่อยให้พวกเขานั่งอยู่หน้าบ้าน ส่วนนางเดินกลับเข้าไปในบ้าน          หว่าอินเดินเข้ามา “คุณหนู พวกเราขนของที่ต้องใช้ออกมาหมดแล้วเจ้าค่ะ ของที่ยังอยู่ในบ้านเป็นของที่ไม่ได้ใช้แล้วทั้งนั้น”          ชิงหยวนรายงานเรื่องที่พวกเขาสองคนวิ่งวุ่นมาตลอดสองวันนี้ “ร้านที่ปล่อยขายมีสองสามร้า

        ขนมสีสันสดใสแตกเป็นเสี่ยงอยู่บนพื้นด้านในรถม้า          ขนมที่ม่อไป่ทำมาล้วนอร่อยจนวางไม่ลง จ้าวเยว่ฮวารู้สึกเหมือนหัวใจแตกสลายไปตามขนมชิ้นนั้น แต่เมื่อนึกได้ว่าขนมยังเหลืออยู่ในจานนางก็ดีใจ          แต่เมื่อนางมองที่จานขนม นางพบว่ามันหายไปแล้ว!          หายไปทั้งจาน!          จ้าวเยว่ฮวาเดินลงจากรถม้าสีหน้าเคร่งเครียด นางเท้าเอวมองสิ่งที่ชนรถม้าของตนเองเขม็ง นางไม่สนเรือเมฆาที่เอียงอยู่ข้างๆ นางสนเพียงจานขนมที่อยู่ในมือของชายชรา!          “ท่านขโมยขนมข้า!” จ้าวเยว่ฮวาเอ่ยเสียงขรึม รังสีสังหารแผ่ออกมา          ชิงหยวนรีบเข้ามายืนข้างกาย หว่าอินถือน้ำชาลงมาจากรถม้า “คุณหนู ดื่มชาก่อนเจ้าค่ะ”  &n

ปั้งๆๆๆๆ เสียงประทัดดังต่อเนื่องกันที่หน้าบ้านหลังเขาของจ้าวเยว่ฮวา แต่ละคนต่างสวมชุดสีสันสดใส สตรีหนึ่งร้อยคนที่ปกติฝึกวิชาก็หยุดพักหนึ่งวันเพื่อมาร่วมงานขึ้นบ้านใหม่ บ้านใหม่นี้ก็รวมถึงบ้านของพวกนางด้วย! อาหารหน้าตาน่าทานถูกยกออกมา โต๊ะที่เตรียมไว้มีคนนั่งจับจอง คนที่จ้าวเยว่ฮวาเชิญมามีไม่มาก ล้วนเป็นคนที่นางสนิททั้งนั้น หลิวฮวนเอ่ยชื่นชมบ้านหลังใหม่ “บ้านหลังนี้งดงามมากจริงๆ ข้าเพิ่งเคยเห็นบ้านที่มีด้านบนเป็นที่พักผ่อนได้” ม่อไป่รับหน้าที่พ่อครัวเดินเข้ามา “ห้องครัววิเศษมากเลยขอรับ ไม่เพียงระบายอากาศได้ดี ยังเก็บของไม่ให้เน่าเสียได้ด้วย” อินหวงที่นั่งเงียบมาตลอดเอ่ยขึ้นบ้าง “สนามฝึกยุทธดีมากขอรับ” หวังจือช่างที่รีบเร่งเดินทางมาเป็นพิเศษเอ่ยเสียงสดใส “ข้าชอบสวนหน้าบ้านมากที่สุด เหมาะสำหรับนั่งชมทิวทัศน์ จิบชายามว่างเหลือเกิน” แต่ละคนต่างมีเรื่องเอ่ยไม่รู้จบกับบ้านหลังใหม่ของจ้าวเยว่ฮวา กินอาหารไปคุยกันไปอย่างไม่ค่อยจะพบเห็นได้บ่อยนัก หลังจากผ่านเหตุการณ์ร้ายๆ มาพอสมควร นี่คือการอยู่ร่วมกันที่สงบส