All Chapters of จ้าวเยว่ฮวา อัจฉริยะแห่งพิษ: Chapter 101 - Chapter 110

        สิ่งที่กิเลนดำคาดไม่ถึงคือ มันจะถูกเล่นงานโดยมนุษย์คนหนึ่ง!          ชายหนุ่มที่มันกำลังต่อสู้อยู่ไม่รู้ว่ามีพลังมากมายเช่นนี้ได้อย่างไร เมื่อเริ่มแรกมันยังคิดว่าจะชนะได้ แต่เมื่อต่อสู้ไปเรื่อยๆ ก็พบว่าชายหนุ่มตรงหน้ามีพลังเพิ่มมากขึ้น          นี่มันมนุษย์แบบไหนกัน!          กระบวนท่าของหวางจวินหลงรุนแรงและทรงพลัง เดิมทีเขาไม่ใช่คู่ต่อกรกับกิเลนดำ แต่เมื่อเขาดูดซับพลังในทะเลสาบแล้วก็พบว่าพลังมหาศาลไหลเข้าไปในตัวเขา          ยิ่งเขาใช้พลังต่อสู้เท่าไหร่ก็ยิ่งทรงพลังมากเท่านั้น          คนปกติทั่วไปเมื่อต่อสู้ก็จะเริ่มหมดพลัง หมดแรง หรือต่อให้ไม่หมดพลังก็ต้องเหนื่อยล้าสักหน่อย แต่หวางจวินหลงกลับตรงกันข้ามกับคนทั่วไป       

        วันฉลองปีใหม่          หลังจากที่จ้าวเยว่ฮวากลับมาที่เมืองเหอสุยได้มีกี่วันก็ถึงวันฉลองปีใหม่พอดี ทั้งในเมืองเหอสุย หมู่บ้านต่างๆ และบ้านของจ้าวเยว่ฮวาเอง ต่างประดับสีแดงกันงดงาม          ปีใหม่แล้ว บรรยากาศคึกคักยิ่งนัก          หิมะตกจนถนนและบ้านเรือนกลายเป็นสีขาว ชิงหยวนใช้อักขระกวาดหิมะจนสะอาดหมดจรด สตรีหนึ่งร้อยคนด้านหลังก็ร่าเริงแจ่มใส่จนไม่เหลือเค้าเดิมเมื่อตอนที่มาถึงใหม่ๆ แล้ว          จ้าวเยว่ฮวาโบกพัดสีแดงไปมา “อ่า ปีใหม่ช่างน่าสนใจ”          เมี้ยว! มันต้องได้ซองแดง!          จ้าวเยว่ฮวามองแมวน้อยที่นอนบนชั้นสูงอย่างเกียจคร้าน ชิงหยวนทำชั้นสำหรับแมวอย่างน่ารัก เป็นช่องไว้ให้ฉือฉือน้อยเล่น อยากนอนก็เข

        รัชศกจ้าวซีปีที่ห้าสิบสอง           ราชวงศ์จ้าวครองแผ่นดินแคว้นหลงอันมานานนับห้าสิบสองปี ต่อเนื่องมาสามรัชสมัย เมื่อมาถึงสมัยที่สาม เป็นจ้าวเฟยฉีที่ครองราชย์ ปีนี้เป็นปีที่สิบหกที่เขาครองราชย์พอดี          สิบหกปีก่อน จ้าวเฟยฉีขึ้นครองราชย์ปีแรก          หนึ่งปีต่อมา “องค์หญิงใหญ่” ก็ถือกำเนิด องค์หญิงน้อยถูกทำนายว่าเป็นกาลกิณีของแคว้นหลงอัน องค์หญิงที่เพิ่งเกิดได้เพียงไม่กี่วันถูกตัดสินโทษตายทั้งๆ ที่ยังไม่ได้ทำความผิดอะไรสักอย่าง          และสิบห้าปีต่อมา ราชครูหลี่เจิ้งที่เคยทำนายเรื่ององค์หญิงเป็นตัวกาลกิณีถูกจับได้ว่า “ก่อกบฏ” เรื่ององค์หญิงใหญ่ที่เคยถูกหลี่เจิ้งทำนายจึงถูกคนพูดถึงเป็นอย่างมาก          ในวังหลวงในยามนี้ราวกับเกิดคลื่นลมที่มองไม่เห็น&n

        ยามค่ำคืนมาเยือน          เมืองหลวงแห่งแคว้นหลงอันนับว่าครึกครื้น กลางคืนมีตลาดกลางคืน ซอกซอยแห่งนั้นล้วนมีแต่แม่ค้าตั้งแผง มีการละเล่น มีหอบันเทิงใจหลายอย่าง ทั้งโรงพนัน ทั้งหอโคมเขียว และอื่นๆ อีกมากมาย          แน่นอนว่าชายหนุ่มครึ่งหนึ่งของเมืองหลวงย่อมต้องมาเดินเล่น ณ ตลาดกลางคืนนี้บ่อยครั้ง ไม่ถึงกลับมาทุกวัน แต่ก็ไม่น้อยอย่างแน่นอน          หญิงสาวในเมืองหลวงยังไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากบ้านในตอนกลางคืนมากนัก แต่ถ้าออกมากับบ่าวรับใช้ ญาติ หรือครอบครัวสักคนก็ไม่นับว่าผิดแปลก ดังนั้นหญิงสาวที่เดินอยู่ในตลาดก็ยังพอมีอยู่บ้าง          ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่งเดินนำหน้าบ่าวรับใช้ ข้างหลังของเขาเป็นบ่าวรับใช้คนสนิทคนหนึ่ง          “คุณชาย ท่านกำลังหาสิ่งใดอยู่

        ในเมื่อเห็นแล้วจะทำเหมือนไม่เคยเห็นก็ไม่ได้!          ผลักสักหน่อย เติมพลังในวิญญาณสักนิด เท่านี้ก็ยังถือว่าเล็กน้อยมากถ้าเทียบกับที่พวกเขารังแกหวางจวินหลงมาตั้งแต่เด็ก          ในตอนที่ยังเด็ก ใครเลยจะมีกำลังต้านทานคนอื่น ยิ่งในจวนตระกูลหวางที่มีทั้งฮูหยินและอนุของหวางเจี้ยน บุตรชายของพวกนางล้วนเลวทรามทั้งนั้น          หวางจวินหลงลำบากมากจริงๆ กว่าจะมีวันนี้!          แล้วนางจะปล่อยให้คนตระกูลหวางผ่านนางไปเฉยๆ ได้อย่างไร?          เช่นนั้นก็อย่ามาเรียกนางว่า จ้าวเยว่ฮวา!          ว่าแล้วร่างบางก็พาหว่าอินและเจียวลู่เดินออกมาจากหน้าบ้านที่กำลังดูอยู่ จ้าวเทียนพาจ้าวเฉิงชางไปดูบ้านให้ละเอียด ทั้ง