All Chapters of เนตรมณี สาวปราบผีแห่งพระนคร: Chapter 31 - Chapter 40

-๓๑-(นักปราบผีตาบอด)ผู้กองธีร์ได้แต่ยืนเบิกตากว้าง จ้องมองร่างกลมป้อมแก้มยุ้ยของเจ้าเด็กอ้วนกลมในชุดเอี๊ยมยีนส์ล้ำยุคที่กำลังลอยชายม้วนตัวไปมากลางอากาศด้วยความตกตะลึงลานลึก นายตำรวจหนุ่มผู้เจนโลก บุกป่าฝ่าดงจับโจรมานับไม่ถ้วน ไม่เคยคาดคิดเลยสักนิดว่าเรื่องกุมารทองลี้ลับที่เนตรมณีเอ่ยปากพูดเมื่อครู่นี้จะเป็นเรื่องจริง เพราะอาการตั้งตัวไม่ทันและกระแสเสียงแหลมใสที่ร้องทักว่า "จ๊ะเอ๋... ตัวเอง" ของวิญญาณเด็กน้อยร้อยปี ทำเอาหัวใจของมือปราบหนุ่มแห่งกองปราบแทบวายเนตรมณีหลุดเสียงหัวเราะร่าเริง ยามเมื่อได้เห็นใบหน้าหล่อเหลาที่บัดนี้ซีดเผือดลงจนแทบกลายเป็นสีกระดาษขาวของผู้กองหนุ่ม ชายหนุ่มขยับยิ้มแห้งแก้เกล้อ“เชื่อแล้วครับๆ ให้พี่จ้อยแกกลับไปพักผ่อนก่อนเถอะ ก่อนที่หัวใจผมจะวายตายเสียก่อน”เนตรมณีอมยิ้มพึงใจพลางส่งสัญญาณให้กุมารทองน้อยสลายร่างกลับเข้าสู่ระบบ จากนั้นหล่อนและผู้กองหนุ่มก็ออกก้าวเดินเคียงคู่กันต่อจนกระทั่งเดินทางมาถึงบ้านพักไม้สองชั้นใต้ถุนสูง ทันทีที่มาถึง… ก็พบว่ามีชาวบ้านในพื้นที่นำสำรับอาหารกลางวันมาจัดวางต้อนรับไว้ให้บนโต๊ะไม้หน้าบ้านพัก พร้อมกับนำฝาชีและจานปิดครอบอาหา

-๓๓- คดีศพไม่มีเครื่องใน7 (คืนกลลวง)เนตรมณีหันไปพบว่า จินดา เดินกอดอกเข้ามา มองหน้าหล่อนอย่างท้าทาย อันที่จริงลูกคุณหนูคนนี้ก็หน้าสะสวยดีอยู่หรอก แต่กริยาท่าทาง ช่างไม่น่ารักเอาเสียเลย“ก็แล้วแต่คุณแล้วกันนะคะ ถ้าคิดว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระ เชิญเดินเล่นให้ผีมันจับไปควักไส้ได้เลย”“เหอะ ทำตัวเป็นผู้รู้ ผู้ทรงภูมิ ถ้าหากว่าหล่อนเก่งจริงอ่ะนะ คงจะรู้ได้แล้วว่าใครที่เป็นฆาตกร แต่นี่อะไร… เดินไปเดินมาเอาน้ำมาสาดพื้นดิน ไม่ได้มีหลักเหตุผลอะไรเลยสักนิด”เนตรมณีหมุนตัวไปสบตากับนักศึกษาแพทย์สาว ก้าวเท้ามาใกล้กับหล่อนก่อนจะจ้องจินดา ใบหน้านิ่งสนิท“ฉันจะเก่งหรือไม่ คุณไม่ได้มีหน้าที่มาเป็นกรรมการตัดสิน เพราะคนที่พาฉันมาคือผู้กองธีร์ ถ้าหากว่าเขาไม่เชื่อใจฉัน เขาคงไม่พาฉันนั่งรถมาถึงที่นี่ และกรมตำรวจก็คงไม่จ้างฉัน เพราะเรื่องไร้สาระหรอกใช่ไหมล่ะคะ คุณจินดา ลองใช้เหตุผล คิดวิเคราะห์แยกแยะดูหน่อยแล้วกัน เรียนมาถึงปีสามแล้วนี่คะ คิดว่าคงไม่ได้ฉลาดน้อยหรอกเนาะ” เนตรมณีเอ่ยยาวเหยียด ก่อนจะหมุนตัว เดินจากมา ปล่อยให้คุณหนูจินดา ยืนตาค้างเพราะเถ

-๓๕- คดีศพไม่มีเครื่องใน9 (ศาลเตี้ยที่แท้จริง)เนตรมณีพาร่างกายที่ร้อนรุ่มจากพิษไข้ เดินตรงไปยังลานกว้างกลางหมู่บ้านทันที เสียงชาวบ้านรอบ ๆ กำลังตะโกนสาปแช่งกันดังสนั่นไปทั่วบริเวณทันทีที่เนตรมณีปรากฏตัวขึ้น กลุ่มชาวบ้านกลับพากันเงียบกริบลงในพริบตา ทุกสายตาหันมามองเธอด้วยแววตากริ่งเกรงและหวาดกลัว เพราะยังหลอนกับเหตุการณ์เมื่อตอนตีสามที่เนตรมณีสติขาดจนชักปืนจ่อลูกชายหัวหน้าหมู่บ้านอย่างอุกอาจที่เสาไม้กลางลานหมู่บ้าน... มะลิ เด็กสาวออทิสติก กำลังอยู่ในอาการตาเหลือกตาลานด้วยความขวัญเสีย น้ำตาไหลพรากอาบสองแก้ม หล่อนรู้ด้วยสัญชาตญาณแล้วว่าแม่จากไปแล้วชั่วนิรันดร์ และตอนนี้ตัวเองยังต้องมาโดนคนพวกนี้รุมจับมัดประจารเพื่อเตรียมเผาทั้งเป็น ในโลกอันบริสุทธิ์ของมะลิ... หล่อนไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าตัวเองทำผิดร้ายแรงอะไรนักหนา จึงได้โดนกระทำเช่นนี้?และไม่ใช่แค่มะลิเท่านั้น เพราะแม้กระทั่งคณะแพทย์นิติเวชจากพระนครอย่างหมอเดวิท สา อร และคุณหนูจินดา ยามนี้ก็พลอยโดนกลุ่มชาวบ้านหน้ามืดตามัวจับมัดเชือกรวมกันเอาไว้ในมุมหนึ่ง เพื่อกันไม่ให้เข้าไปช่วยเหลือมะลิได้!ความร้อนในร่างกายของเนตรมณียิ่งพุ่งสูงขึ้

-๓๗-หมาเด็กภาพความทรงจำในอดีตชาติกาลก่อน... พลันหมุนย้อนกลับมาในหัวสมองของกฤษ ดั่งฟิล์มภาพยนตร์ที่ฉายซ้ำในโลกยุคปัจจุบันที่เนตรมณียังคงเป็น ‘เนตรดาว’ ประธานบริหารสาวสายดาร์กผู้ทรงอิทธิพลแห่งวงการเกม ‘กฤษ’ ในตอนนั้นเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานคณะสื่อสารมวลชนจากช่องโทรทัศน์ชื่อดังที่ได้มีโอกาสเข้ามาดูงานที่บริษัทของหล่อน วินาทีที่เขาได้นั่งฟังเนตรดาวขึ้นบรรยายแชร์ประสบการณ์อยู่บนเวทีห้องประชุม หัวใจของเด็กหนุ่มเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น เขาตกหลุมรักในความเก่งกาจและทัศนคติในเชิงธุรกิจของเนตรดาวถึงขนาดตามกว้านซื้อเกมทุกซีรีส์ที่บริษัทของเนตรดาวผลิตออกมาเก็บไว้จนครบทุกชิ้น เมื่อการบรรยายจบลง นักศึกษาฝึกงานคนอื่น ๆ ต่างพากันเดินออกจากห้องโถงไปจนหมด เหลือเพียงกฤษคนเดียวเท่านั้น ที่รวบรวมความกล้า ถือนิตยสารหน้าที่เขียนประวัติในธุรกิจเกมของเนตรดาว ตรงดิ่งเข้าไปหาประธานสาวถึงหน้าเวทีเพื่อขอรอยประทับลายเซ็น“เอ่อ... สวัสดีครับคุณเนตรดาว ผมกฤษนะครับ เป็นนักศึกษาฝึกงาน... แล้วก็เป็นแฟนคลับเบอร์หนึ่งของคุณด้วยครับ!” เด็กหนุ่มแนะนะตัวเสียงสั่น ตาใสแจ๋วเนตรดาวชะงักไปแวบหนึ่ง ก่อนจะหลุดขำออกมาเล็กน้อย

-๓๙-แม่ลูกมหาภัยงานศพของแม่หมอจวนถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย ณ ลานวัดประจำหมู่บ้าน การเผาร่างบนเชิงตะกอนไม้ฟืนแบบสมัยโบราณกลางแจ้ง ไม่มีพิธีรีตองกฎเกณฑ์อะไรมากมายเท่าสมัยนี้ มีเพียงควันไฟสีขาวที่พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า กลิ่นธูปคละคลุ้ง และเสียงสวดพระอภิธรรมแว่วมา ย้ำเตือนถึงการจากไปของจอมขมังเวทหญิงอาวุโส คนที่กุมความลับบางอย่างเอาไว้ จนวินาทีสุดท้ายมะลิยืนสงบนิ่งอยู่หน้ากองฟืน หล่อนสวมใส่ชุดสีดำตัวใหม่เอี่ยมเนื้อผ้าเรียบร้อย ซึ่งเนตรมณีจัดแจงหาซื้อมาให้ด้วยตัวเอง เพื่อให้เด็กสาวได้แต่งกายอย่างสมเกียรติเป็นวาระสุดท้ายในการส่งมารดาผู้มีพระคุณขึ้นสู่สวรรค์เนตรมณีทอดสายตามองเด็กสาวด้วยความเวทนา หล่อนขยับกายเข้าไปใกล้ ก่อนจะก้มลงลูบศีรษะของมะลิแผ่วเบา แววตาเรียวโตทอประกายความจริงจังเด็ดขาด"มะลิ... ต่อไปนี้อยู่กับพี่ ไม่ต้องหวาดกลัวอะไรอีกแล้วนะ พี่สัญญาว่าจะดูแลและปกป้องเธอเอง"คำมั่นสัญญาอันหนักแน่นทำเอามะลิตื้นตันจนน้ำตาคลอเบ้า เด็กสาวปล่อยโฮออกมาแผ่วเบาก่อนจะโผเข้าสวมกอดเอวของเนตรมณีแน่น ราวกับได้พบที่พึ่งพิงหนึ่งเดียวที่เหลืออยู่ในชีวิตนี้ หญิงสาวกอดตอบพลางลูบหลังปลอบโยน สายตาเหม่อมอ