Semua Bab เนตรมณี สาวปราบผีแห่งพระนคร: Bab 11 - Bab 20

ตอนที่ 12 เจอเด็กแล้ว“นะมะ…กุมารา…เลือดเด็กจงเปิดทาง…” ยายใจ บริกรรมคาถาลมรอบตัวหยุดนิ่ง แม้แต่เสียงจิ้งหรีดยังหายไปในพริบตา“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด!!”เสียงร้องดังขึ้นจากทุกทิศทาง พื้นดินสั่นสะเทือนทันที เงาดำมหึมาค่อยๆคลานออกมาจากด้านหลังหญิงชรา ราวกับมีบางสิ่งกำลังฉีกโลกอีกฝั่งออกมาอย่างช้าๆ กลิ่นเหม็นคาวเลือดเน่ากระแทกเข้าจมูก จนทุกคนแทบอาเจียน แล้วร่างของ “ผีแม่ซื้ออาฆาต” ก็เผยตัวออกมาเต็มๆ จ่าเตียนหน้าซีดเผือด“เชี่ย…”จ่าขับเกือบจะอาเจียนออกมาทันที คืนนี้ มันเป็นคืนที่หนักหนาเกินไปสำหรับทุกคน แม้แต่ผู้กองธีร์ ที่ผ่านคดี เห็นศพมานับไม่ถ้วนยังรู้สึกเหมือนเลือดในตัวเย็นเฉียบ มือทั้งสองข้าง เกร็งกระตุกขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ดวงตาของเนตรมณีเบิกกว้างเล็กน้อย นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่มาถึงที่นี่ ที่สีหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นซีดลงอย่างเห็นได้ชัด สัญชาตญาณกำลังร้องเตือนถึงอันตรายขั้นสูง เพราะสิ่งที่กำลังปรากฏอยู่เบื้องหน้าของหล่อน ไม่ใช่ผีธรรมดาทั่วไป แต่มันคือ ผีที่มีพลังอาฆาตรุนแรงมาก และดวงตากูเกิ้ลของหล่อน ไม่สามารถใช้ได้กับผีที่มีเลเวลสูงขนาดนี้ได้กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด!!เสียงกรีดร้องของม

บทที่ 14 ภารกิจเกิดเพราะโปรโมชั่นซื้อ1แถม2หลังลงจากเขามาแล้ว ผู้กองธีร์แทบไม่ยอมเสียเวลาแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว ชายหนุ่มออกคำสั่งเสียงเข้ม สั่งให้พาเนตรมณีขึ้นรถทันที รถจี๊ปทหารรุ่นเก่าโยกคลอนและสั่นสะเทือนกระแทกกระทั้นไปตามถนนลูกรังรังขรุขระ เนตรมณีนั่งพิงเบาะรถที่แข็งกระด้าง มือกดผ้าพันแผลที่หัวไหล่ตัวเองไว้เงียบๆ เพื่อสะกดกลั้นความเจ็บปวด โดยมีเจ้าจุกและเจ้าแก้วนั่งเบียดกระแซะอยู่ด้านหลังด้วยความหวาดกลัว ส่วนจ่าเตียนกับจ่าขับที่นั่งเบาะหน้ายังคงหน้าซีดเผือดไม่หายจากเหตุการณ์สยองขวัญบนเนินเขา ทั้งรถตกอยู่ในความเงียบกริบ ไม่มีใครกล้าปริปากเอ่ยถึง ‘เรื่องผี’ ขึ้นมาอีกเลยไม่นานนัก รถจี๊ปก็แล่นเข้าสู่เขตใจกลางพระนคร ก่อนจะเลี้ยวเข้าสู่อาณาเขตของโรงพยาบาลหลวง อาคารไม้สองชั้นสีซีดจาง ดูเก่าคร่ำคร่าและโทรมเสียจนเนตรมณีเผลอขมวดคิ้ว‘นี่น่ะเหรอโรงพยาบาลในยุคนี้... นึกว่าสถานีอนามัยต่างจังหวัดซะอีก’ เธอนึกประเมินในใจเตียงเหล็กและกลิ่นอายยาสมุนไพรฉุนจมูกปนเปกับกลิ่นแอลกอฮอล์โชยฟุ้งไปทั่วอาคาร เหล่าพยาบาลในชุดฟอร์มสีขาวสะอาดตาเดินวุ่นวายกันไปมา ถึงการแพทย์ในยุคสมัยนี้จะไม่ได้ล้าหลังมาก แต่

ตอนที่ 16 เอลิน่าอาจารย์หมอฝรั่ง ยื่นมือหนาไปดึงผ้าพันแผลของเนตรมณีออกช้าๆอย่างเบามือ ก่อนจะลงมือตรวจดูปากแผลที่บริเวณหัวไหล่ขวาอย่างละเอียด นัยน์ตาคู่คมสีฟ้าครามฉายประกายประหลาดใจอย่างปิดไม่มิด“แผลของคุณฟื้นตัวดีมากเลยนะครับ” เขาเอ่ยขึ้นด้วยภาษาไทยสำเนียงแปร่งเล็กน้อย “ไม่มีอาการอักเสบหรือติดเชื้อเลย ทั้งที่เมื่อคืนเนื้อฉีกขาดค่อนข้างสาหัส”เนตรมณีพยักหน้ารับเบาๆ คงเป็นเพราะยาฟื้นฟู ที่หล่อนซื้อมากิน จากระบบเมื่อวานก่อนจะนอน เพื่อทำให้อาการปวดของตัวเองทุเลาลง กลายเป็นว่ากลับทำให้แผลยิ่งแห้งสนิทไวกว่าปกติหลายเท่า หล่อนค่อยๆเอนหลังนั่งพิงหัวเตียงด้วยท่าทางสงบนิ่ง ขณะที่เจ้าจุกและเจ้าแก้วพากันนั่งขดตัวกินข้าวผัดห่อใบตองอยู่ตรงมุมห้องพัก เงียบกริบไม่ยอมส่งเสียงอะไรเพราะยังคงนึกกลัวและเกรงใจหมอฝรั่งร่างใหญ่อยู่ไม่น้อยนายแพทย์วัยกลางคนเหลือบสายตามองสามพี่น้องเงียบๆ อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัย “พ่อแม่ของคุณไม่ได้มาด้วยหรือครับ พวกคุณยังดูเด็กมาก ไม่น่าจะต้องมาเผชิญเรื่องราวอันตรายแบบนี้" หมอฝรั่งเอ่ยขึ้น เขาได้ยินพยาบาล เล่าถึงเรื่องของเนตรมณี ว่าหล่อนเป็นหมอผี ที่สื

-๑๘-แนะนำสมาชิกใหม่ เช้าวันต่อมาเป็นเช้าที่ฟ้าโปร่งและสดใสเป็นพิเศษ หลังจากที่เนตรมณีจัดแจงเคลียร์ปมในใจอันทุกข์ตรมของเอเลน่าได้สำเร็จ แม่หมอสาวก็ได้รับของรางวัลตอบแทนสมใจอยาก บัดนี้ ‘ไอเทมยันต์สะกดวิญญาณโปรโมชั่นซื้อหนึ่งแถมสอง’ จำนวนหกสิบแผ่น ได้เข้าไปนอนสงบนิ่งอยู่ในคลังของระบบเรียบร้อยแล้ว หญิงสาวคลี่ยิ้มปริ่มอย่างอิ่มเอมใจในผลประกอบการอันยอดเยี่ยมแม้บาดแผลฉกรรจ์ที่หัวไหล่ขวาจะยังคงหลงเหลือความเจ็บปวดอยู่บ้าง แต่เธอกลับได้รับการดูแลเอาใจใส่ประคบประหงมจากอาจารย์หมอฝรั่งอย่างดีเป็นพิเศษ ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นเพราะเธอคือผู้ที่ช่วยปลดเปลื้องพันธนาการทางจิตใจและทลายตราบาปอันแสนทรมานให้แก่เขาก่อนจะถึงเวลาที่เธอต้องกล่าวคำอำลาเพื่อออกจากโรงพยาบาล นายแพทย์ชาวต่างชาติได้กุมมือเนตรมณีไว้แผ่วเบา พร้อมกับเอ่ยคำสัญญาด้วยแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความซาบซึ้งใจว่า หลังจากนี้หากหล่อนต้องเผชิญกับเรื่องราวเดือดร้อนหรือมีความจำเป็นใดๆ ขอให้บอกเขาได้ในทันที หล่อนจะมีเขาเป็นที่พึ่งพิงอันมั่นคงเสมอโดยไม่ต้องนึกเกรงใจแม้แต่น้อยเนตรมณีส่งยิ้มละมุนพร้อมกับกล่าวคำขอบคุณออกไปจากใจจริง อย่างน้อยที่สุด...

-๒o-สมาคมหมอผีแห่งพระนครหลังจากพิธีสะเดาะเคราะห์สิ้นสุดลงอย่างงดงาม เนตรมณีก็สลัดคราบแม่หมอผู้ทรงญาณ กลับมาเป็นนักธุรกิจสาวในทันควัน หล่อนยืนคลี่ธนบัตรใบละร้อยสองใบในมือเช็กความหนาและลวดลาย ด้วยรอยยิ้มอิ่มเอมใจในผลประกอบการอันยอดเยี่ยม โดยมีผู้กองธีร์ยืนยืดตัวบิดไหล่หนาไปมาอยู่ข้างๆ แววตาคู่คมอบอวลไปด้วยความโล่งใจขั้นสุด ที่อาการปวดหนึบแสนทรมานมานับเดือนหายวับไปราวกับปาฏิหาริย์“หายดีเป็นปลิดทิ้งเลยใช่ไหมคะผู้กอง” เนตรมณีช้อนสายตาขึ้นถามพลางยัดเงินใส่กระเป๋ากางเกงยีนส์อย่างอารมณ์ดี คราวหลังถ้ามีเรื่องเดือดร้อนอะไรอีก ยินดีต้อนรับเสมอนะคะ ทางเรามีส่วนลดให้สำหรับลูกค้าระดับวีไอพี”ผู้กองธีร์หลุดยิ้มบางๆ มุมที่เขาไม่ค่อยเปิดเผยให้ใครเห็นบ่อยนัก ชายหนุ่มก้าวขยับเข้ามาใกล้หล่อนอีกหนึ่งก้าว ทว่าด้วยความเป็นสุภาพบุรุษผู้ถูกอบรมมาอย่างดี ตามขนบยุคก่อน เขาจึงหยุดลงเว้นระยะห่างไว้อย่างเหมาะสม มีเพียงนัยน์ตาคู่คมเท่านั้น ที่ทอดมองแม่หมอสาวด้วยกระแสความเอ็นดูแกมหมั่นไส้“ที่แท้ก็เห็นผมเป็นแค่บ่อเงินบ่อทองหรอกหรือ” น้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงกระแสล้อเลียน “แต่ก็ต้องยอมรับ... ว่าฝีมือของคุณมันของจริง”เน