Lahat ng Kabanata ng THE BILLIONAIRE SINGLE DAD NEXT DOOR: Kabanata 81 - Kabanata 90

ERIN'S POV Tinulak ko si Killian, sa isang iglap ako na ngayon ang nasa ibabaw niya. Tumingin ako sa mga mata niya. Nakita ko ang pagnanasa doon, isang damdaming hindi na niya kayang itago. His gaze darkened as he looked at me, making my heart race even faster. “Let me make you feel good too,” sabi ko. Kumilos ang mga kamay ko at dahan-dahan kong hinubad ang suot niyang damit. Nagningning ang mga mata ko nang tumambad sa aking paningin, sa ilalim ng dim light ng silid, ang magandang hubog ng kanyang katawan. His perfectly toned upper body. From his broad chest down to the defined lines of his six-pack abs. It was a sight I could probably stare at forever. Awtomatikong hinaplos ng mga daliri ko ang bawat bahagi ng kanyang katawan, marahang sinusundan ang mga matitigas na linya ng kanyang mga balikat at dibdib. Naramdaman kong bahagya siyang nanigas. Parang may kung anong pilit niyang pinipigilan sa loob niya. Napatingin ako sa kanya bago muling ibinalik ang tingin ko

ERIN'S POVNauna akong bumangon kay Killian. Hindi naman naging madali iyon.Sa totoo lang, ilang segundo akong nanatiling nakahiga habang pinagmamasdan siya. Mahimbing pa rin ang tulog niya, at ang isang braso niya ay nakapatong sa parte ng kama kung saan ako kanina nakahiga. Para bang kahit tulog siya, hinahanap pa rin ako ng katawan niya.Agad kong pinilig ang ulo ko.'Stop thinking about that, Erin.'Dahan-dahan akong bumangon at hinanap ang damit ko. Nang makapagbihis ako ng pansamantalang robe, mabilis akong nagtungo sa banyo at isang bagay ang sigurado ako. Hindi ako papayag na sabay kaming maligo. Hindi pagkatapos ng nangyari kagabi at lalong hindi pagkatapos ng nangyari kaninang umaga.Naramdaman kong uminit na naman ang mukha ko sa alaala.“God,” bulong ko sa sarili habang isinasara ang pinto ng banyo. “Ano po bang plano Ninyo sa buhay ko?”Binilisan ko ang pagligo. Hindi dahil nagmamadali akong umalis kundi dahil alam kong may isang napakaguwapong lalaki sa labas na maaarin

ERIN'S POV Pagpasok namin sa kusina, agad kong naamoy ang mabangong amoy ng bagong lutong pagkain. “Good morning, hija!” bati ni Manang Luz mula sa dining area. “Good morning po, Manang,” nakangiti kong bati. Nandoon na sa mesa ang breakfast. May pancakes, scrambled eggs, bacon, fresh fruits, at ilang toasted bread. May mainit na kape rin sa isang coffee pot habang may isang baso ng gatas para kay Hershey. “Wow,” sabi ko habang nakatingin sa mesa. “Parang hotel breakfast.” “Daddy always has a lot of food now,” proud na sabi ni Hershey. Napatingin ako kay Killian. “Of course. CEO breakfast.” Tumaas ang isang kilay niya. “What's that supposed to mean?” Napangiti ako. “Nothing.” Umupo kami sa dining table. Si Hershey ay agad na pumuwesto sa tabi ko, habang si Killian naman ay nasa kabilang side. At sa unang ilang minuto, sinubukan kong kumilos nang normal. Normal. As if nothing happened last night. As if hindi ako nagising kaninang umaga sa mga bisig ni

ERIN'S POVHindi ko napigilang ngumiti habang magkahawak kami ng kamay ni Killian sa loob ng elevator. Tahimik lang kami pero hindi iyon iyong klase ng katahimikan na awkward.It was different, tila napakabilis na naging kumportable kami sa isa't isa at nakakapanibago. Ilang linggo lang ang nakalipas, hindi ko nga maisip na darating ang araw na kusang hahawakan ni Killian ang kamay ko.Ngayon? Parang natural na lang. Parang may sarili nang lugar ang kamay ko sa kamay niya. Napatingin ako sa magkahawak naming daliri.Napansin niya iyon.“What?”Napatingin ako sa kanya.“Nothing.”“You're smiling.”“Am I?”“Yes.”Mas lalo akong napangiti.“Maybe I'm just happy.”Bahagya siyang tumingin sa akin.“Because of the date?”Napataas ang isang kilay ko.“So, inaamin mo na date nga ito?”Nagbukas ang elevator at nauna siyang lumabas.“Come on.”Napatawa ako.“Killian!”Hindi niya ako sinagot pero hindi rin niya binitiwan ang kamay ko.Nang makarating kami sa parking area, agad niya akong dinala

LIAM'S POV Nakahinto ang sasakyan ko sa kabilang bahagi ng driveway nang makita ko siya. Si Erin. Hindi ko naman siya agad nakilala mula sa malayo. Ang unang napansin ko ay ang isang babae na masayang naglalakad palabas ng mamahaling restaurant, magkahawak-kamay sila ng lalaking kasama niya. Then she smiled. At doon ko siya nakilala. My hands tightened around the steering wheel. Hindi ko alam kung bakit parang biglang bumigat ang hangin sa loob ng sasakyan. Nakatitig lang ako sa kanila. Sa paraan ng paghawak ng lalaki sa kamay niya. Hindi iyon basta simpleng paghawak. Their fingers were intertwined, natural and intimate. Parang wala silang pakialam sa mga taong nakapaligid sa kanila. My jaw tightened. Erin looked happy. At dapat siguro ay masaya rin ako dahil masaya siya. Pero hindi. Dahil hindi ako ang dahilan ng mga ngiti niya. Dahan-dahang napunta ang tingin ko sa lalaking kasama niya. Matangkad. Imposing. Kahit mula sa malayo ay hindi mahirap mapansin ang