Lahat ng Kabanata ng THE BILLIONAIRE SINGLE DAD NEXT DOOR: Kabanata 51 - Kabanata 60

ERIN'S POVHindi ko alam kung alin ang mas mabilis, ang tibok ng puso ko o ang paghinga ni Killian. Nasa mga bisig pa rin niya ako. His arm was firmly around my waist, keeping me from falling, while my hands instinctively rested against his chest.For a few seconds, neither of us moved. Neither of us spoke. The bathroom suddenly felt too quiet despite the water still dripping from the shower.I slowly looked up. And our eyes met. There was something different in his gaze. Something I couldn't understand. Something that made me forget, even for a moment, that I was standing there barenaked.Napansin kong mula sa mga mata ko bumaba ang tingin niya sa labi ko, nahigit ko tuloy ang paghinga ko, nagkagulo lalo ang sistema ko. "Killian..." mahina kong tawag.Hindi siya sumagot. Instead, his grip around my waist tightened slightly. Napakislot ako, mainit ang mga palad niya sa balat ko. Nakaramdam ako ng kakaibang kiliti. I should have stepped away. I knew I should. But somehow, my body ref

ERIN'S POV Hershey was practically bouncing with excitement, habang naglalakad kami papunta sa elevator. “Miss Erin, can we buy chocolates?” “Maybe.” “And ice cream?” “We’ll see.” “And cookies?” Napatawa ako. “Hershey, we're supposed to buy ingredients for lunch.” “But cookies are ingredients for happiness.” “Where did you learn that?” Natatawang tanong ko. She proudly pointed at her father. “Daddy.” Napatingin ako kay Killian. “Don’t look at me,” kalmadong saad niya. “I don’t remember saying that.” “You’re a bad liar, Daddy.” Napailing ako habang mahinang tumatawa. Pagdating namin sa parking area, agad na binuksan ni Killian ang sasakyan. Sumakay si Hershey sa backseat habang ako naman ay naupo sa passenger seat. At bigla kong naalala kung gaano kami kalapit kanina sa sofa. The memory of his shoulder beneath my head flashed through my mind. Mabilis kong binaling ang tingin sa labas ng bintana. Stop thinking about it, Erin. It was nothing. Pagdati

ERIN'S POV Tahimik akong nakaupo sa paborito kong pwesto, ang malapad na window seat sa tabi ng glass wall ng penthouse. May malambot na fur cushion sa likod ko habang nakahalukipkip ang mga binti ko. Sa isang kamay ay hawak ko ang paborito kong romance novel. Samantalang sa kabilang kamay naman ay isang mainit na tasa ng kape. Weekend morning. Mula rito, tanaw ko ang unti-unting paggising ng siyudad. Ang mga sasakyan sa ibaba ay tila maliliit na ilaw na dahan-dahang dumadaloy sa mga lansangan. Sa di-kalayuan, unti-unti nang sumisilip ang araw mula sa likod ng matatayog na gusali, pinipintahan ng gintong liwanag ang buong kalangitan. Napakagandang pagmasdan. Tahimik at payapa. Exactly the kind of morning I had been longing for. Napangiti ako habang ibinabalik ang atensyon sa librong hawak ko. Ah... this is life. Matapos ang halos anim na taon kong paninirahan sa America. Sa wakas ay nagkaroon din ako ng pagkakataong huminga. Sa loob ng anim na taon, halos umikot

ERIN'S POVDinner date. Hindi ko alam kung bakit parang napakabigat pakinggan ng dalawang salitang iyon. Matapos ang ilang minutong pagtitig sa sarili ko sa harap ng salamin, napabuntong-hininga ako.I decided to keep it simple. Nagsuot ako ng eleganteng deep wine-colored midi dress na may square neckline at fitted waist. Simple lang ang design nito, pero bagay sa katawan ko. The skirt fell just below my knees, while the soft fabric moved gracefully whenever I walked. I paired it with nude heels, a small clutch, and simple pearl earrings.Hindi naman ako pupunta roon para magpabighani. Dinner lang iyon. At least, iyon ang paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko. Kinuha ko ang cellphone at bag ko bago lumabas ng penthouse.Pagdating sa parking lot, binuksan ko ang pinto ng sasakyan ko at agad na sumakay. Inayos ko ang seatbelt bago pinaandar ang makina.The drive was quiet, pero kahit anong gawin ko, hindi ko maiwasang maalala ang sinabi ni Mommy.Liam is your future fiancé.Napailing a

KILLIAN'S POV Kanina pa ako nagdadalawang-isip kung tutuloy ba ako o hindi. Nakahanda na ang lahat. Nakasuot na ako ng dark suit, maayos ang relo ko, at maging ang susi ng sasakyan ay nasa bulsa ko na. Sarili ko na lang ang hindi handa. Hindi ko alam kung bakit parang may kung anong pumipigil sa akin na umalis. Sa huli, napabuntong-hininga ako at lumabas ng silid. Kaagad akong napansin ni Hershey na nasa living room habang nanonood ng cartoon. Nang makita niya ako, agad niyang ibinaba ang hawak na remote. "Daddy, where are you going?" "I'm going to a business dinner party." Hindi iyon eksaktong kasinungalingan. May business dinner party talaga ngayong gabi. Ang problema, kinansela ko na iyon. May iba akong plano. At kahit ako, hindi ko maipaliwanag kung bakit iyon ang pinili kong gawin. "Behave here. Nanny will be with you." "Okay, Daddy." Tumango ako bago tumingin sa matandang katulong. "Take care of her." "Of course, Sir." Muli kong tiningnan si Hershey bago ak