Todos los capítulos de ทะลุมิติมาอยู่ในยุค80 ฉันจะเอาใบหย่าฟาดหน้าสามี: Capítulo 21 - Capítulo 30

คิดได้แบบนั้นก็รีบออกไปหาพี่สะใภ้ ที่กำลังแยกผลไม้เตรียมจัดกระเช้า และต้องออกไปซื้อเพิ่ม เมื่อเห็นเธอมาแล้วทั้งคู่จึงออกเดินทางกันทันที เพราะสวนผลไม่อยู่อีกหมู่บ้านนึง“คนบ้านเว่ยมาพอดี เมื่อ2วันก่อน ซุนหนิงได้ชิมผลไม้ตากแห้งที่สามีเธอเอาไปที่กรม เขาแจกเพื่อนทุกคนและลูกเขยฉันเอากลับมาให้ภรรยาเขาชิม เธอบอกว่าอร่อยทีเดียว” ในจำนวนคนที่มีเขยเป็นทหารก็คือบ้านเป่ย และเพราะเป็นทางผ่านไปสวนผลมไม้พอดี เธอจึงถูกเรียกเอาไว้“อ่อค่ะ ฉันจัดเตรียมให้เขาไปฝากเพื่อนร่วมงานเอง เอ่อคุณป้ามีอะไรหรือเปล่าคะ?“ วันนี้เธอและพี่สะใภ้เอารถเข็นที่พี่ชายและสามีพึ่งต่อให้มาไม่อยากหยุดคุยนานนักเพราะเกรงว่าจะสายเกินไป”แหม่ ก็ไม่มีอะไรมาก เราก็ครอบครัวทหารเหมือนกันการที่ภรรยาทหารจะผูกมิตรไว้มันก็ดีไม่ใช่หรอ“แค่อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่คำนี้ใช้ได้จริง ลู่หลินส่งยิ้มที่คิดว่าพอจะกว้างได้ให้หญิงสูงวัยตรงหน้า”คุณป้าคะ ฉันทำหน้าที่ภรรยาที่ดีให้สามีไปแล้วค่ะ แต่ว่า อีกไม่นานฉันจะเปิดร้านขายของฝากในตัวอำเภอ ถึงตอนนั้นหากบอกว่าเป็นเพื่อนของสามีก็ย่อมลดให้ได้อยู่แล้ว แต่มันก็มีข้อแม้…ต้องเอาคนที่รู้จักกับสามีฉันจริงๆไปด้วย เร

ทั้งยังมีการยุบหน่วยทหารซ้ำซ้อน เพื่อปฏิรูปกองทัพและเปิดประเทศให้เสรีขึ้น อาจลดเงินสนับสนุนและตัดงบประมานที่ไม่จำเป็น “คุณพ่อก็อาจจะเป็น1ในนั้น ตอนนี้เป้าหมายหลักก็พุ่งเป้าไปที่ทหารที่อายุมากแล้วที่ใกล้เกษียณ ส่วนเรื่องหน่วย จิงเจียงก็ยังคงเป็นที่ๆอาจถูกยุบไปรวมกับซานไห่ และไหลเซียนเช่นกัน“ ภาคเหนือนี้มี4หน่วยงานที่ทับซ้อนกัน รวมๆแล้วนับ1ล้านนาย เท่ากับว่าแค่เฉพาะภาคเหนือที่เธออยู่ต้องปลดออกถึงครึ่ง!! แล้วในเมืองหลวงจะไปรอดอะไร!!คราวนี้ลู่หลินตะแคงกลับมามองเขาที่นอนอยู่บนที่นอนปูพื้นด้านล่าง ส่วนอู๋หลัวก็ตะแคงตัวหันมาทางนี้พอดี”แบบนั้น…คนที่จู่ๆก็ไม่ได้ทำงาน อาจมีความกังวลนะคะ“ เพราะพ่อสามีดีกับเธอ ความห่วงใยถึงเผื่อแผ่ไปถึงท่าน”ถึงตอนนั้น อาจจะเลี้ยงลูกอาเฉินกับถิงถิง“ พูดมาถึงตรงนี้ทั้ง2คนตกอยู่ในความเงียบ แต่เหมือนทั้งคู่รับรู้ถึงความรู้สึกของกันและกัน”อู๋หลัว เรื่องลูกก็ไม่ใช่ความผิดของคุณสะทีเดียว ถ้าฉันไม่ดันทุรังจะไปตามหาคุณ ทั้งๆที่คุณบอกแล้วว่ากำลังจะได้เลื่อนขั้นและงานคุณยุ่งมาก เรื่องนี้คงไม่เกิด“ เธออ่านนิยายมาทุกตัวอักษร เห็นการกระทำก่อนหน้าทุกด้าน ใจไม่ได้ด้านชาพอที

เช้านร้เป็นอีกวันที่เธอนอนไม่หลับลุกขึ้นมาทำขนมเพิ่ม อีกทั้งวันนี้จะทำเหล้าดองด้วยเธอจึงนำไหเล็กมาต้มน้ำ จัดการล้างบ๊วยและตากให้แห้งสนิท สายๆมาพี่ชายและพี่สะใภ้จึงเตรียมออกไปส่งของ“รอบนี้ร้านค้าที่อำเภอ สั่งผลไม้อบแห้ง50ชุด ทอฟฟี่50ชุด ขนมเปี๊ยะแบบเป็นของฝากอีก30ชุด” เธอแอบเอาของที่สะสมไว้ในมิติออกมา ระหว่างที่พี่สะใภ้กับพี่ชายไปส่งลูกค้าในหมู่บ้าน จัดเรียงจนเป็นระเบียบ ทุกอย่างเธอทำมันด้วยความตั้งใจ “ในมิติยังมีอีกอย่างละ1000ชิ้น ไม่น้อยแล้วก็ไม่มาก วันนี้ต้องทำเพิ่ม พี่ๆจะได้ไม่สงสัยว่าทำไมมีขนมขายทันตลอด”ตอนนี้ขนมและของฝากอื่นๆของเธอเริ่มเป็นที่รู้จัก ทั้งขนมเปี๊ยะนมสดที่มีใส้หลากหลาย และยังมีไดฟุกุแบบที่พวกเขาไม่เคยกิน เธอกระจายไปให้หลายที่ได้กินก็ถูกพูดถึงในระยะเวลาเกือบเดือนที่ผ่านมา “กลับมาแล้ว” เสียงพี่ชายตะโกนเข้ามาแต่พอเธอเดินออกไปดูก็ต้องอ้าปากค้าง“เป็นไง แม่วัว2ตัวนี้พอจะผลิตอะไรนะ เนยใช่ไหม ผลิตได้ไหม พอรึเปล่า?” เธอหัวเราะออกมาในรอบเดือน ในตามีน้ำตาสีใสเอ่อคลอก่อนจะล่วงหล่นลงมา วิ่งเข้าไปกอดพี่ชายที่ตอนนี้ลาออกจากโรงงานไม้มาช่วยเธอขายของ ส่งของ และเริ่มทำฟาร์มอย่างเ

เขาเกรงใจทุกคนหากต้องบาดหมางกัน แต่หลังๆภรรยาถูกรังควานหนักขึ้นจนเขายื่นคำขาดกับคนเป็นแม่ว่า หากเสวียนอียังตามมากลั่นแกล้งภรรยาเขาอีก เขาจะทำสัญญาแยกบ้านถึงเวลานี้มารดาเริ่มตระหนักได้จริงๆว่าตอนนี้ครอบครัวเสิ่นไม่เหมือนเดิม พ่อสามีย้ายไปอยู่กับเซี่ยเฉินและภรรยาถาวร ห้ามให้ภรรยาติดต่อไป ลูกชายคนโตไม่เคยตอบจดหมายเธอ ส่วนลูกชายคนรองตัดเยื่อใยกับความเผด็จการของเธอตอนนั้นถึงเริ่มตระหนักได้ว่าชีวิตเธอกำลังจะไม่เหลือใครจริงๆ จึบตัดสินใจยกเลิกสัญญาที่เคยให้ไว้กับเพื่อนสนิทอย่างมารดาของเสวียนอีกว่า จะแนะนำหลานชายให้รู้จัก แต่หญิงสาวกลับไม่ยอม เห็นว่าหลานชายที่ว่าเป็นแค่หัวหน้าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยไม่เหมาะกับลูกสาวนายพลอย่างเธอ ความเอาแต่ใจทำเสวียนอีทำร้ายไฉ่หงจนเกือบตาย“แม่ผมอัดเสียงไว้หมดแล้ว เชิญคุณไปแก้ตัวในคุกเถอะ!!“ลู่หลินมองคนที่ถูกตำรวจควบคุมตัวออกไปอย่างทุลักทุเล เธอมองไปที่แม่สามีที่กำลังนอนหลับตานิ่ง ก่อนจะเดินตรงไปหาพ่อสามี ที่ตอนนี้กำลังนั่งก้มหน้าลงอย่างทุกข์ใจร่างบอบบางนั่งคุกเข่าลงกับพื้น หยิบตั๋วเงิน1แสนบาทที่แม่สามีเคยส่งให้เธอเพื่อชดใช้ใส่มือท่าน“ก่อนหน้านี้อาจมี

ข่าวการทลายพ่อค้ายา และกลุ่มติดอาวุธแพร่สะพัดไปทั่วหมู่บ้าน ชาวบ้านต่างมาขอบคุณเขาและทหารคนอื่นๆ ทั้งยังถือของมากมายมาเยี่ยม หลังสามีเธอนอนรักษาตัวที่โรงพยาบาลอีก10วันก็ได้กลับมาพักฟื้นที่บ้านเพราะเขายังเดินไม่ได้จนกว่าจะถอดเฝือกออกจึงได้พักรักษาตัวยังไม่ต้องไปทำงานส่วนเรื่องมารดาเขานั้น อู๋หลัวทำได้แค่เขียนจดหมายไปก่อนเพราะเกรงว่าจะเดินทางไม่สะดวก จากนั้นยังใช้สิทธิ์ตัวเองให้แม่เขารักษาฟรีอีกด้วยข่าวการเริ่มทยอยปลดทหารออกมาเรื่อยๆ แน่นอนว่ารอบแรกพ่อสามีของเธอมีรายชื่อ แต่การเยียวยาก็สมเหตุสมผล ทางนั้นน้องสะใภ้อย่างถิงถิงยังบอกว่าทุกอย่างราบรื่นดี ไม่มีอะไรต้องห่วง “เห็นพี่ตั้วบอกว่า น้ำนมรอบแรกได้มากจนมีพ่อค้าในอำเภอมาขอซื้อเลยหรอ” ตอนนี้เขาใช้ไม้เท้าพยุงตัวเองมาหาเธอที่ฟาร์มเล็กหลังบ้าน วันนี้เป็นวันที่3ที่เขาได้กลับมารักษาตัวที่บ้าน แต่มีรถมารับไปรับเหรียญเชิดชูเกียรติตั้งแต่เช้าเธอจึงเข้ามาในฟาร์ม“มาทำไมคะ อากาศกำลังเย็นคุณจะปวดแผล“ เธอรีบมาพยุงเขาไปนั่งบนแคร่ไม้ที่ทำไว้ใต้ต้นสาลี่”เห็นพี่สะใภ้บอกว่าคุณไม่กลับไปทานข้าวเช้า ผมเลยอาสาเอามาให้“ เขาวางกล่องข้าวลงก่อนจะแกะห่อผ้าอ