Semua Bab ANG KASINUNGALING NG PAG IBIG: Bab 51 - Bab 60

Kahit nasa set si Fiona nanatili ang kanyang isipan sa pag uusap nila kanina ng kanyang lolo. Parang may kung anong bumara sa lalamunan niya habang paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang bawat salitang binitiwan ng matanda. Hindi niya alam kung ano ba talaga ang dapat isipin kung galit ba ito nang totoo, o may iba pang dahilan kung bakit ganito ang pinapakita nito sa kanya.Ano nga ba ang naisumbong ng magaling niyang pinsan bakit ganun nalang magalit ang kanilang lolo sa kanya.Lahat ng ito ay naguguluhan siya. Noong mga nakaraang araw, tila ipinagtatanggol siya nito sa harap ng iba, lalo na kapag nandoon si Beatriz. Pakiramdam niya noon ay may kakampi siya sa kanilang pamilya, may taong nakakaintindi sa kanya at hindi siya hinahayaang apihin ng pinsan niya. , parang ibang tao ang kanyang lolo kaninang nakausap niya . Puno ng puna, at parang handang sumbatan siya sa bawat maling galaw na nagagawa niya."Bakit ganito?" bulong niya sa sarili habang nakatingin sa repleksyon niya sa sa

Halos hindi makapaniwala si Fiona sa kanyang nakikita at naririnig. Sa loob ng ilang araw, parang biglang nagbago ang lahat ng ugali ni Beatriz ang dating laging nakakunot ang noo, laging naghahanap ng butas para siraan sya , laging may masamang salita laban sa kanya ay biglang naging maamo.Pagpasok pa lang niya sa silid ay sinalubong na siya nito ng ngiting hindi pa niya nakikita noon.“Nakita kong pagod ka pagkauwi mo kanina kaya inihanda ko na ito para sa iyo” sabi ni Beatriz habang dahan-dahang inilalapag ang meryenda sa mesa .“Alam kong mahirap ang trabaho mo at marami kang iniisip kaya kung may kailangan ka sabihin mo lang agad sa akin ha Ako na ang bahala”Nanlaki ang mata ni Fiona at hindi agad nakasagot. Napalunok siya at tinitigan nang maigi ang pinsan niya parang sinusuri kung ito ba talaga si Beatriz na kilala niya o ibang tao na nagpapanggap lang.“Anong kailangan mo” tanong ni Fiona nang diretsahan hindi itinago ang pagdududa sa kanyang boses alam niyang mali ang kany

Hindi na nagpaligoy-ligoy pa si Andrew. Diretso siyang tumingin sa mata ni Beatriz at seryosong nagsalita nang walang paligoy-ligoy."Tama ang hangarin mo para sa pinsan mo Beatriz pero kailangan nating maging tapat sa isa't isa" panimula niyang salita .Seryos itong nakatitig sa mukha ng kanyang kaharap .Gusto niyang sabihin ang katotohanan para naman kahit papaano matauhan ito ."Alam mo at alam ko rin na magkakompetensya ang kompanya niyong Montecillo at ang aming Valera. Magkalaban tayo sa negosyo, nag-aagawan sa parehong merkado at parehong oportunidad. Kaya naman nagtataka talaga ako bakit mo pa ako lalapitan at gugustuhin na maging malapit kayo sa akin? Hindi ba mas mainam na manatili tayong magkahiwalay o manatili lang sa magalang na pagkikita kapag kailangan? Bakit kailangan pang ipakilala ang pinsan mo sa taong itinuturing ninyong kalaban sa negosyo?"Hindi agad nakasagot si Beatriz. Napahinto siya at bahagyang nabigla sa pagiging diretsahan niya. Inaasahan niyang ibang usapa

Mabilis na naglakad si Luna papasok sa sikat na restaurant, Mula pa kanina ay nagmamadali na siya galing siya sa isang mahabang shooting at halos hindi na nakapagpahinga o nakapagpalit ng maayos na damit. Sa kamay niya ay hawak nang mahigpit ang makapal na kopya ng script na puno ng marka at sulat-kamay sa gilid ng bawat pahina. Huli na siya ng ilang minuto at alam niyang naghihintay na si Kinth, kaya’t lalo niyang binilisan ang hakbang habang tumitingin sa paligid para hanapin ang mesa nito. Nang makita niya si Kinth na nakaupo sa isang tahimik na sulok, nakasandal sa upuan habang binabasa rin ang sarili niyang kopya ng script, agad siyang lumapit at humingi agad ng paumanhin pagkaupo pa lang. "Pasensya ka na talaga Kinth ha" sabi niya habang inilalagay ang script sa mesa at dahan-dahang humihinga nang malalim "Hindi ko inaasahang tatagalin iyon sa set. Paulit-ulit kaming kinuhanan ng direktor kaya hindi ako nakalabas agad. Kanina ka pa ba naghihintay?" Tumingin si Kinth sa k

Nakaupo sila sa damuhan gaya ng dati, may dalang simpleng meryenda at inumin. Si Andrew ay nakangiti at masaya, nagkukuwento ng mga bagay na nangyari sa tindahan nitong mga nakaraang araw. Pero si Fiona minsan tumatango at sumasagot, pero ang totoo hindi talaga nakikinig. Ang isip niya ay nasa ibang lugar, nakatigil sa sandaling iyon sa labas ng restaurant kung saan nakita niya ang ibang bahagi ng buhay ni Andrew na hindi niya alam. "Bakit parang tahimik ka ngayon ?" tanong ni Andrew habang tinitingnan siya nang may pag-aalala "Hindi ka ganyan kapag nandito tayo. May problema ba? " Napabalik sa sarili si Fiona at pilit na ngumiti, pero hindi umabot iyon sa kanyang mga mata.Parang nag aalinlangan syang sumagot . "Wala naman... medyo pagod lang siguro,marami kasi naging trabaho " sagot niya nang mahina, umiiwas ng tingin para hindi mabasa ni Andrew ang nasa isip niya. Hindi naniwala si Andrew sa sinabi niya. Kilala na niya ito nang matagal at alam niya kung kailan may itinatago