Semua Bab เผด็จรัก คุณแม่จำเป็น: Bab 91 - Bab 100

เมื่อถึงเวลางานเปิดตัวชุดชั้นในคอลเลคชั่นใหม่ของแบรนด์ EMMELINE แขกเหรื่อต่างทยอยเข้ามานั่งประจำที่ ทุกคนในครอบครัวทั้งที่อยู่ที่นี่และทั้งเหนือ ใต้ ต่างมาร่วมแสดงความยินดีกับบัว ดวงตาคู่สวยจับจ้องไปยังเก้าอี้ที่ต้องเป็นที่ของปุณณ์ แต่มันกลับวางเปล่า 'ปุณณ์หายไปไหน'แสงไฟสลัวหลากหลายสีสันสาดส่องไปบนเวทีรูปตัวทีบวกกับเสียงดนตรีดังกระหึ่ม เปิดเวทีด้วยวิเวียนกับเซลีนที่อยู่บนรองเท้าส้นสูงกว่าห้านิ้วที่ถูกประดับประดาไปด้วยเพชรเม็ดเล็กๆ สองสาวก้าวเดินเฉิดฉายไปตามทางยาว แล้วหยุดตรงด้านหน้า จับชายกระโปรงบางๆที่มองเห็นแพนตี้ประกายระยิบระยับด้านใน สะบัดให้พลิ้วไหว ทั้งสองยืนเท้าเอวด้วยแขนข้างหนึ่ง มืออีกข้างลูบวนอยู่บนบราลูกไม้ตัวสวยที่ถูกประดับประดาไปด้วยเพชรเม็ดเล็กๆ ห้อยระย้าอยู่เหนือสะดือเล็กน้อย เน้นให้เอวบางดูเซ็กซี่หวานๆ ทั้งคู่ยืนค้างอยู่อย่างนั้นสักครู่ ก่อนจะสะบัดผมยาวสลวยที่ถูกดัดเป็นลอนไปไว้ข้างหลัง แล้วเดินเหวี่ยงตัวกลับ ก้าวเดินจนกลับมาถึงโซนด้านบนของตัวที แล้วกลับหลังหัน หันหน้าไปทางเวทีด้านหน้า ยืนรอให้ให้นางแบบสองคนถัดไปขึ้นมา นั่นก็คือนาวกับอีฟ ก่อนจะก้าวลงเวทีไป ปล่อยให้นาวก

"ตัวหอมแล้ว หอมฉุยเลย" นาวหอมแก้มนุ่มนิ่มทั้งซ้ายขวาของลูกสาวหลังจากอาบน้ำชำระล้างคราบดินโคลน ปะแป้ง แต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อย พร้อมที่จะไปวัด"คุงแม่ไปอาบน้ำแต่งตัวเยยค่ะ เดี๋ยวพาฝังกอดคุงพ่อยอ" พาฝันพูดด้วยความคิดถึงอ้อมกอดคนเป็นพ่อที่มีมากไม่แพ้คนเป็นแม่เลย เพราะนี่นับเป็นครั้งแรกตั้งแต่วันที่พาฝันลืมตาดูโลกที่ต้องห่างพ่อเป็นเวลานานขนาดนี้"ลูกสาวพ่อสวยแล้ว" ปุณณ์เอ่ยทักลูกสาวที่วิ่งดุ๊กดิ๊กเข้ามาหาในมือมีตุ๊กตาถักโครเชตผู้ชายกับเด็กผู้หญิงที่เอามาจากเซลีนมาด้วย"กอดๆ คิดถึงคุงพ่อ คุงพ่องางเยอะ พาฝังไม่ชอบเยย พาฝังไม่ได้เจอคุงพ่อตั้งแปดวังแหนะ คุงแม่ก็แอบย้องไห้ พาฝังเหง แต่พาฝังไม่ย้อง พาฝังต้องเข้มแข็งเพื่อคุงแม่" พาฝันวางตุ๊กตาทั้งสองตัวไว้บนโต๊ะ ก่อนจะอ้าแขนให้คนเป็นพ่ออุ้ม ปุณณ์อุ้มลูกสาวขึ้นมา พาฝันก็ซบบ่าคนเป็นพ่ออย่างออดอ้อน"เก่งมากครับ พ่อก็คิดถึงพาฝันกับคุณแม่เหมือนกัน ต่อไปพ่อจะไม่หายไปแบบนี้อีก พ่อสัญญา" วงแขนแข็งแรงโอบกอดลูกสาวด้วยความคิดถึงแนบแน่น และกอดกันอยู่แบบนั้นจนคนเป็นแม่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ"ยุงตุง ยุงเขม ฉะหวัดดีค่ะ" เมื่อสามคนพ่อแม่ลูกลงมายังข้างล่างก็พบสองหนุ

"ฉะหวัดดีค่ะยายวิไย พาฝังกลับก่องนะคะ ตองนี้ทุกคงต้องการพาฝัง พาฝังต้องกลับไปหาทุกคง แย้วพาฝังจะมาหายายวิไยบ่อยๆ จะชวงคุงพ่อคุงแม่มาทุกวังหยุดเยยค่ะ""ยายต้องคิดถึงพาฝันมากแน่ๆ เลยลูก" วิไลรู้สึกใจหายเป็นอย่างมาก แค่ช่วงเวลาไม่ถึงเดือนทำไมถึงได้รู้สึกรักและเอ็นดูพาฝันได้มากถึงเพียงนี้"พาฝังก็คิดถึงยายวิไยค่ะ แย้วพาฝังจะะวีดิโอคอลมาหายายวิไยบ่อยๆ นะคะ หูยยยย เยอะแยะเยย" พาฝันตาโตเมื่อเห็นชาวบ้านที่อยู่ในระแวกเดียวกันหอบหิ้วผัก ผลไม้ ปลาเค็ม ปลาแห้ง มาเป็นเข่ง เป็นตะกร้า เป็นกระบุง อย่างมากมาย"พาลูกมาเที่ยวบ้านบ่อยๆ นะนาว นี่ปลาช่อนแดดเดียว แล้วก็ผัก ผลไม้ เอาไปฝากพ่อผัวแม่ผัวเอ็ง""ขอบคุณนะยายชั้น ทุกคนด้วยนะ แล้วนาวจะพาพาฝันมาเที่ยวบ่อยๆ" นาวรับไว้ ปุณณ์เข้ามาช่วยถือ ก่อนจะพยักหน้าให้บอดี้การ์ดมาช่วยกันยกขึ้นรถตู้ของบอดี้การ์ดที่มาคอยดูแลอารักขาทุกคนที่นี่หลังจากร่ำลากันเรียบร้อยทุกคนก็เดินทางกลับทันที โดยพาฝันไปรถของฟลินต์ เพราะยังต้องง้องอนฟลินต์อยู่"คุงทวด คุงปู่ คุงย่า" เสียงใสเอ่ยเรียกทันทีที่ลงจากรถพร้อมทั้งวิ่งใส่คนเป็นปู่ อาชิอุ้มหลานสาว ทุกคนต่างตกตะลึงเมื่อได้เห็นพาฝัน"

"ที่ตรวจครรภ์ นาวตรวจดูนะลูก ดูจากอาการที่ปุณณ์เป็น ยิ่งนาวบอกว่าประจำเดือนไม่มาด้วยแล้วแม่ว่านาวน่าจะท้องแน่ๆ" ชะเอมยื่นที่ตรวจครรภ์ให้นาวสองอัน"ค่ะคุณแม่" นาวรับที่ตรวจครรภ์มามองมันอย่างชั่งใจเพียงครู่ก่อนจะเงยหน้ามองแม่สามีที่พยักหน้าให้เธอ เธอจึงเดินเข้าไปในห้องน้ำนาวถอนหายใจเบาๆ ไม่คิดว่าลูกน้อยจะมาเร็วถึงเพียงนี้ ถ้าตรวจแล้วผลออกมาว่าท้องจริงแสดงว่าเธอน่าจะท้องตั้งแต่วันที่กลับจากกาญจนบุรีเป็นแน่ ก่อนจะแกะกล่องที่ตรวจครรภ์และหยิบมันออกมา เธออ่านฉลากข้างกล่องทุกขั้นตอนและทำตามช้าๆ ตอนนี้ก็เหลือแค่รอเวลาให้แสดงผล"น้องน้อยของพาฝัน คงสมใจคนอยากมีน้องให้พาฝันแล้วสินะ" เมื่อรอประมาณห้านาทีที่ตรวจครรภ์แสดงผลสองขีดทั้งสองอัน ริมฝีปากบางระบายยิ้มอ่อนอย่างยินดี ในเมื่อลูกน้อยมาเกิดแล้ว ก็ย่อมเป็นเรื่องดีๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิตเธอ แต่คนที่น่าจะดีใจที่สุดก็น่าจะเป็นปุณณ์ เพราะเป็นไปตามความต้องการของเขา ก็ออกจะตั้งอกตั้งใจทำน้องให้พาฝันอย่างกับอะไรดี"คุณพ่อ" นาวออกมาก็พบอาชินั่งอยู่ที่เตียงกับชะเอม"นาวท้องไหมลูก" อาชิถามด้วยความตื่นเต้น เมื่อได้พบเห็นลูกชายที่กินของเปรี้ยวอยู่ด้านล่าง และไ

แม้แสงอ่อนยามเช้าจะสาดส่องผ่านหน้าต่างหวังปลุกผู้ที่ยังคงหลับใหลให้ลืมตาตื่น แต่ร่างบอบบางเจ้าของใบหน้างามอันน่าหลงใหลที่ยังคงซุกตัวอยู่กับเตียงนอนหนานุ่ม และร่างสูงกำยำของผู้ที่วาดแขนกอดเธอไว้อย่างทะนุถนอม คงมีแต่สัมผัสอบอุ่นที่คลอเคลียอยู่บนริมฝีปากสีชมพูระเรื่อเท่านั้นกระมังที่จะปลุกเจ้าหญิงให้ตื่นจากนิทราเพียงแค่ลืมตาตื่นขึ้นมาปุณณ์ก็มีอาการเวียนศีรษะ อยากจะอาเจียนแต่แค่เพียงได้กลิ่นกายหอมของนาวอาการเหล่านั้นก็หายเป็นปลิดทิ้ง เขากดจูบริมฝีปากอิ่มนุ่มย้ำหลายครั้ง ลากลิ้นชื้นบนกลีบปากบางที่ปิดสนิทอย่างแผ่วเบาเหมือนขออนุญาตก่อนจะแทรกลิ้นเข้าไป เมื่อร่างบางในอ้อมกอดเริ่มตอบสนองจูบของเขาแม้ว่าจะยังประคองสติไว้ไม่ดีจูบอรุณสวัสดิ์ยามเช้าเป็นไปอย่างไม่รีบร้อน ร่างสูงค่อยละเลียดความหอมหวานจากคนรักอย่างย่ามใจ มือหนาเลื่อนมาประคองใบหน้าสวยไว้ให้รับรสจูบจากเขาได้อย่างถนัดถนี่ เสียงครางในลำคอดังขึ้นพร้อมๆ กับแขนเรียวถูกยกขึ้นมาโอบคอแกร่งเอาไว้เหมือนหาที่พึ่งแม้จะผละออกมาไม่รู้ต่อกี่ครั้งทั้งสองคนก็ต่างโหยหาอีกฝ่ายจนต้องโน้มหน้าเข้าไปหากันอีก นาวถูกจับให้ขยับตัวขึ้นไปนอนบนร่างกายกำยำของคนรัก