All Chapters of เผด็จรัก คุณแม่จำเป็น: Chapter 71 - Chapter 80

"เซลีนเป็นยังไงบ้าง" วิเวียนร้องถามด้วยความเป็นห่วงทันทีที่เขมเข็นรถเข็นพาเซลีนออกมาจากห้องฉุกเฉิน"เจ็บน่ะสิ โดนเย็บตั้งห้าเข็มแหนะ" เซลีนบอกปากยู่ หน้าม่อย ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าหมดฤทธิ์ยาชาจะเจ็บปวดมากขนาดไหน"พี่ขอโทษที่ทำให้เจ็บตัว เรื่องค่าใช้จ่ายพี่จะเป็นคนรับผิดชอบทั้งหมดเอง" ตุลย์บอกด้วยความรู้สึกผิด"มันก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วป่ะ ความจริงต้องมีค่าทำขวัญ ค่าเสียเวลา ค่าชดเชยรายได้ แล้วอีกไม่กี่วันก็ต้องซ้อมเดินแบบ ถ้าซ้อมไม่ไหว ก็อาจจะโดนตัดสิทธิ์ขึ้นเวที อุ๊บ...อื้ออออ" วิเวียนจาระไนเรียกร้องค่าเสียหายแทนเพื่อนละเอียดยิบ ด้วยความรำคาญตุลย์จึงยกมือขึ้นปิดปาก อุดปากเธอไว้ให้หยุดพูด"พูดปาก ปากดี ปากเก่ง คนเจ็บยังไม่พูดอะไรเลย ให้เซลีนเป็นคนเรียกร้องเองดีกว่าไหม ยัยจุ้นจ้าน โอ๊ะ...โอ๊ยยยยย!!! ...อ้าปากนะ ยัยตัวแสบ อ้าปากสิวะ!!!" ตุลย์ร้องลั่น เมื่อถูกคมเขี้ยวของวิเวียนกัดจมเขี้ยว พยายามสลัดมือออกแต่เธอกัดไม่ยอมปล่อย เธอตั้งใจกัดเขาให้มือขาดไปเลย มือแกร่งคว้าหมับเข้าที่คางมน แล้วบีบบังคับให้เธอเปิดปาก วิเวียนเจ็บจนน้ำตาร่วงแต่ก็ไม่ยอมแพ้ ยังคงลงเขี้ยวกัดมือตุลย์ไม่ปล่อย"วิเวีย

"ยุงตุง ฉะหวัดดีค่ะ" พาฝันทักทายทันทีที่ตุลย์กับเขมเดินเข้ามาสายตาของตุลย์ปะทะกับสายตาของวิเวียน ต่างฟาดฟันกันทางสายตาทันที ก่อนที่ดวงตาคู่คมจะละมามองเด็กหญิงตัวน้อยที่ทักทายเขาเสียงใส ส่วนเขมสายตาของเขาก็จับจ้องไปที่เซลีนเพียงคนเดียว ทำเอาคนถูกมองหลุบตาต่ำลงด้วยความขวยเขิน"สวัสดีครับพาฝัน วันนี้แต่งตัวสวยจังเลยครับ" ตุลย์โน้มตัวลงมาจนใบหน้าหลอเหล่าเสมอกับใบหน้าจิ้มลิ้มของเด็กน้อย มือหนาสัมผัสแก้มใสเบาๆ"คุงพ่อแต่งตัวให้พาฝังค่ะ ยุงตุงมากับใครคะ หย่อเหมืองยุงตุงเยย""ลุงเขมเป็นเพื่อนของลุงครับ" ตุลย์แนะนำ"ฉะหวัดดีค่ะยุงเขม ยุงเขมเปงคุงหมอใช่ไหมคะ""ใช่ครับลุงเป็นหมอ ชื่อพาฝันเหรอครับ ชื่อก็เพราะ หน้าตาก็น่ารัก โตขึ้นต้องสวยเหมือนคุณแม่แน่ๆ เลย""ทุกคงก็บอกแบบนั้งค่ะ ใครๆ ก็บอกว่าพาฝังสวยเหมืองคุงแม่ ...น้าเชยีงขา คุงหมอคงนี้ใช่ไหมคะที่ทำให้น้าเชยีงหน้าแดง" พาฝันโต้ตอบเขมเจื้อยแจ้วก่อนจะหันไปหาเซลีน"พาฝันขา พาฝันอย่าแกล้งน้าเซลีนสิคะ" คำถามของพาฝันทำให้เซลีนถึงกับหน้าแดงขึ้นมาด้วยความเขินอาย และต้องหลุบตาต่ำลงอีกครั้งเพราะทนมองรอยยิ้มของเขมไม่ไหว"นาว" ใบหน้าหล่อเหลาจ้องมองใบหน้าสว

"นาว" ปุณณ์เรียกเสียงอ่อย แต่นาวยังคงมึนตึงไม่แม้แต่จะมองหน้าเขา"เซลีน พี่เขมบอกว่าให้ไลน์หาด้วย พี่เขมจะมารับไปล้างแผล" นาวบอกเซลีนตามที่เขมฝากฝัง"อ้าวไหนหมอบอกจะรอข้างนอกไง ...อ๋อๆ เซลีนไลน์บอกเดี๋ยวนี้แหละ" เซลีนมีสีหน้างุนงง แต่อีฟก็ส่งสายตาบอกเป็นนัยๆ ให้เธอตามน้ำทำตามที่นาวบอก"ไปกินข้าวกันดีกว่า จะกินที่โรงอาหารของบริษัทหรือจะไปหาอะไรอร่อยๆ ในห้างกินกันดี" วิเวียนเอ่ยขึ้น"บ่ายไม่มีอะไรแล้ว ไปหาอะไรอร่อยๆ ในห้างกินกันดีกว่า ปุณณ์ไปด้วยกันไหม" อีฟถาม"ปุณณ์แล้วแต่นาว ถ้านาวไปปุณณ์ก็ไป" ปุณณ์คว้าเอวบางกอดไว้หลวมๆ วางคางเกยบนไหล่อย่างออดอ้อน ได้กลิ่นหอมอ่อนๆ จากลอนผมสวยทำให้อดไม่ได้ที่จะกดฝังปลายจมูกลงบนแพรไหมสีน้ำตาลที่ทิ้งตัวแผ่สยายอยู่กลางหลัง เจ้าของเรือนผมนุ่มสวยหยิกเข้าที่แขนเสียเต็มแรงจนเขาต้องร้องโอดโอยออกมา แต่ดูท่าว่าเสียงร้องของเขาจะไม่ได้ทำให้อีกคนสนใจเลยแม้แต่น้อยยังคงทำหน้านิ่ง เขาจึงย้ายศีรษะกลับขึ้นมาเอาคางเกยไหล่มนนั้นไว้เหมือนเดิม ก่อนจะหันหน้าไปขโมยหอมแก้มนุ่มนิ่ม มือที่กอดเอวคอดเล็กนั้นเลื่อนไปกอบกุมมือทั้งสองข้างอย่างออดอ้อนต่อหน้าอีฟ เซลีน วิเวียน ที่ต่างยิ

นาวถึงกับนิ่งอึ้งไปในทันทีที่อ่านทุกตัวอักษรบนไฟล์เอกสารในโฟล์เดอร์ลับจบ เพื่อให้ได้เธอเขาต้องทำถึงเพียงนี้เลยหรือ เขารู้ไหมว่ากว่าที่เธอจะได้ทุนนี้มามันยากแค่ไหน เธอต้องใช้ความตั้งใจ มุ่งมั่น อดทน ทุ่มเท ทั้งหมดทั้งมวลเพื่อให้ได้ทุนนี้ ทุนนี้คือความภาคภูมิใจของเธอ เขาไม่คิดถึงความรู้สึกของเธอบ้างเลยนาวเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างคนหมดแรงด้วยความรู้สึกผิดหวังในการกระทำของปุณณ์ ความรู้สึกเสียใจที่ประเดประดังเข้ามาจนสะอื้นออกมาเป็นก้อนน้ำตา ดวงตาคู่สวยพร่าไปด้วยน้ำใสๆ ที่เอ่อล้นออกมาโดยไม่รู้ตัวไม่รู้ว่าเวลาล่วงเลยผ่านไปนานเท่าไรที่เธอนั่งนิ่งอยู่ตรงนี้พร้อมหยาดน้ำตาที่รินไหลมาอาบสองแก้ม พอตั้งสติได้ก็จัดการกับโฟล์เดอร์นั้นพลางใช้มือบางอีกข้างปาดน้ำตาออกอย่างลวกๆ ก่อนจะถือคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คนั้นออกไปจากห้องหนังสือนาวเปิดประตูห้องนอนอย่างเบามือด้วยเกรงว่าจะทำให้คนที่หลับใหลตื่นขึ้นมา แต่พอเปิดเข้าไปก็พบกับลูกสาวตัวน้อยที่กำลังคลานลงจากเตียง โดยที่คนเป็นพ่อยังคงหลับสนิท นาวยกนิ้วชี้ขึ้นแตะริมฝีปาก แล้วส่งเสียงชู่วววว บอกพาฝันที่กำลังจะอ้าปากเล็กร้องเรียกเธอให้เงียบ ก่อนจะเอาคอมพิวเตอร์โน

หลังจากวันที่ความจริงเปิดเผยเรื่องที่ปุณณ์เป็นคนยื่นหนังสือร้องเรียนเรื่องความไม่เหมาะสมของอีฟกับนาวหนึ่งอาทิตย์ นาวกับเพื่อนๆ นางแบบก็ต้องเริ่มซ้อมเดินแบบสำหรับงานเปิดตัวคอลเลคชั่นใหม่ โดยปีนี้วิเวียนกับเซลีนจะเป็นคนเดินเปิดงานด้วยผลโหวตจากที่ประชุมซึ่งคะแนนโหวตเฉือนนาวกับอีฟไปเพียงนิดเดียว แต่คนที่จะได้เดินชุดฟินาเล่ปิดงานก็คือนาว"คุงแม่ฉู่ๆ อาอีฟฉู่ๆ น้าเชยีงฉู่ๆ น้าวิเวียงฉู่ๆ พาฝังเชียร์อยู่ เชียร์อยู่ ฉู่ ฉู่" เสียงใสของเด็กหญิงตัวน้อย ยกมือยกไม้ โยกตัวไปมาให้กำลังใจอยู่ด้านหน้าเวที"คุณแม่ซ้อมเดินแบบนะครับ ไม่ได้ไปสู้รบกับใครซะหน่อย" ฟลินต์ยิ้มขำท่าทางน่ารักๆ ของเจ้านายตัวน้อย"พาฝังให้กำยังใจคุงแม่ไง พาฝังก็ไม่ได้ให้คุงแม่ไปฉู้ยบกับใครชะหน่อย ฟิ้งว่าพาฝังจะเปงนางแบบเหมืองคุงแม่ได้ไหม""ได้สิครับ เพราะคุณหนูสวยเหมือนคุณแม่ แต่ผมไม่อยากให้คุณหนูเป็นเลย""ทำไมล่ะ?""ผมว่ามันโป๊""ถ้าโป๊ก็ต้องไม่ใฉ่อะไยเยยฉิ แต่นี่มีที่ปิดนมกับที่ปิดโม๊ะ ไม่โป๊""ครับๆ ไม่โป๊ก็ไม่โป๊ครับ" ฟลินต์ไม่รู้จะหาคำโต้เถียงเจ้านายตัวน้อยยังไง จำต้องเออออตามไป"ฉู่ๆ ฟิ้งฉู่ด้วยฉิ เยาต้องให้กำยังใจทุกคง ทำต