Lahat ng Kabanata ng ขย่มรัก ท่านประธาน : Kabanata 51 - Kabanata 60

"สวัสดีครับคุณ...คุณอีฟ" พฤกษ์ค้อมศีรษะทักทายด้วยความเคยชินเมื่อเจอเจ้านายหนุ่ม แต่เมื่อเจอแววตาที่ส่งสัญญาณมาถึงเขา ทำให้ย้ำเตือนคำสั่งของเจ้านายหนุ่มที่ว่าให้ทำเหมือนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน เขาจึงรีบหันไปทักทายอีฟก่อนจะเป็นที่สงสัย"สวัสดีค่ะคุณพฤกษ์ วันนี้อีฟพาแฟนกับหลานมาด้วย คุณพฤกษ์จะว่าอะไรไหมคะ" อีฟยกมือไหว้ทักทายตามมารยาท ก่อนจะเบนสายตามองบ้านตรงหน้า บ้านหลังที่เธอต้องตาเมื่อสองวันก่อน"ไม่ว่าอะไรเลยครับ คุณอีฟจะพาใครมาก็สุดแล้วแต่คุณอีฟเลยครับ""ค่ะ คุณพฤกษ์คะนี่ปัณณ์แฟนอีฟ ส่วนนี่พาฝันเป็นหลานค่ะ""ฉวัดดีค่ะยุงพฤกษ์ ยินดีที่ได้ยู้จักนะคะ พาฝังเปงยูกของพ่อปุงแม่นาว แต่วังนี้พาฝังเปงยูกฉมมุดของปะป๊าปังกับหม่าม้าอีฟค่ะ แต่เอ้ ทำไมพาฝังถึงคุ้งหน้ายุงพฤกษ์จัง เหมืองพาฝังเคยเหงที่ไหนน่า" พาฝันยกมือขึ้นมาใช้นิ้วชี้แตะเคาะที่ขมับตัวเอง ใบหน้าจิ้มลิ้มมีแววสงสัย พยายามนึกคิดว่าเคยพบพฤกษ์ที่ไหนมาก่อน ปัณณ์มองหลานสาวตัวเองด้วยแววตาเรียบนิ่ง พาฝันเป็นเด็กฉลาดจริงๆ สามารถจดจำใบหน้าและบุคลิกของแต่ละคนได้อย่างแม่นยำ แต่ด้วยระยะเวลาก็อาจทำความทรงจำลางเลือนไปบ้าง ทั้งที่พฤกษ์เคยเอางานไปให้เขาท

ปัณณ์เข้ามาในห้องนอน ก็ได้ยินเสียงสายน้ำดังออกมาจากห้องน้ำ ร่างสูงหย่อนสะโพกลงนั่งบนปลายเตียง ไม่นานอีฟก็เดินออกมาจากห้องน้ำมีเพียงผ้าเช็ดตัวพันรอบกายบาง ใบหน้างอง้ำทันทีที่เห็นเขา"อีฟ มานี่มา" ปัณณ์เอ่ยเรียก มือหนาตบที่ตักแกร่งตัวเองเป็งเชิงบอกให้เธอมานั่ง"..........." อีฟยืนกอดอกนิ่งอยู่หน้าประตูห้องน้ำ"อีฟมาหาพี่" ปัณณ์เรียกอีกครั้ง ยื่นมือไปหา"...........""มาหาพี่นะครับ""..........." อีฟทำท่าฟึดฟัด แต่ก็ยอมเดินมานั่งตักคนตัวสูง มือหนารั้งศีรษะมนลงมาซบบ่าแกร่ง แล้วลูบเบาๆ"แหวนล่ะ" ปัณณ์จับมือข้างซ้ายของร่างบางขึ้นมา แต่บนนิ้วเรียวของเธอไม่มีแหวน"อาบน้ำก็ต้องถอดสิ นู่น" อีฟว่า บุ้ยปากไปทางโต๊ะข้างหัวเตียง แหวนถูกถอดวางไว้ใกล้โทรศัพท์ของเธอ"งอน?""อือ""แล้วเมื่อไหร่จะหายงอน""ก็ง้อดิ""พี่ผิดอะไร ทำไมพี่ต้องง้อ แล้วทำไมอีฟถึงงอนพี่""ก็บังคับ""บังคับยังไง""ก็พี่ปัณณ์จะให้อีฟกลับบ้าน""พี่แค่ชวนอีฟไปหาพ่อกับพี่ชาย ไปแนะนำพี่ในฐานะแฟน ฐานะคนรักให้ครอบครัวอีฟได้รู้จัก พี่ไม่ได้บังคับอีฟ ถ้าอีฟไม่อยากไปตอนนี้ ก็ยังไม่ต้องไป พี่จะไม่ถามเหตุผลจากอีฟ เพราะพี่รู้เหตุผลของอีฟดี พี

"พร้อมไหม" ปัณณ์กุมมือบางไว้ อย่างต้องการให้กำลังใจพร้อมรอยยิ้มละมุน รอยยิ้มที่ทำให้คนมองรู้สึกอบอุ่นหัวใจ"พร้อมค่ะ ไฟท์ติ้ง" อีฟหันมาพยักหน้ายิ้มตอบคนตัวสูง กำมือขึ้นมาทำท่าขึงขัง ปัณณ์ลูบศีรษะมนเบาๆ ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ เช่นเดียวกับอีฟ"ป่ะ" อีฟยืนนิ่งอยู่หน้าทางเข้า ยังคงมีความรู้สึกลังเลใจอยู่บ้าง ปัณณ์เดินมาจับมือบางสอดประสานนิ้วเรียวแนบแน่น ร่างบางสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะพากันเดินเข้าบ้าน"น้าเนตร" อีฟเข้ามาในบ้านก็พบเนตรดาวเป็นคนแรก"อีฟ พี่เจตอีฟมา พี่เจต" เนตรดาวกำลังยกจานช้อนมาวางไว้ที่โต๊ะกลางบ้าน เตรียมกินข้าว พอเห็นอีฟก็ร้องเรียกคนเป็นสามีด้วยด้วยความตื่นเต้นดีใจ"อีฟมาเหรอเนตร อีฟ" เจตเดินโขยกเขยกออกมาจากครัว เนตรดาวเข้าไปช่วยพยุง"พ่อ" อีฟเรียกคนเป็นพ่อด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา"อีฟกลับมาหาพ่อแล้ว โตขึ้นมากเลยนะลูก สวยผิดหูผิดตาจนพ่อแทบจำไม่ได้แหนะ" เจตเข้าไปจับเนื้อตัวลูกสาวด้วยความคิดถึง"พ่อเป็นอะไร" อีฟถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง"ข้อเท้าพลิก รีบเดินไปหน่อยเลยลื่นล้มที่ตลาด""แล้วไปหาหมอหรือยัง""แค่นี้เอง ให้อาร์ทออกไปซื้อยาแล้ว ทาๆ นวดๆ สองสามวันก็หาย พ่อดีใจที่อีฟกลับมา

"อร่อย พี่ปัณณ์เอาปลาทูอีก" อีฟตักข้าวเข้าปาก อีกมือก็หยิบผักจิ้มน้ำพริกไข่ปูเข้าปากตามไปติดๆ ปากก็ยื่นให้ปัณณ์แกะปลาทูแดดเดียวทอดให้อีก"แทนที่จะแกะให้ปัณณ์ นี่ปัณณ์กลับต้องมาแกะให้กิน ตั้งแต่เล็กจนโตไม่เคยเปลี่ยนเรื่องแกะกุ้ง แกะปู แกะปลาเนี่ย" อาร์ทว่า"ก็พี่อาร์ทกับพ่อนั่นแหละทำให้อีฟเคยตัว""เอ้า มาโทษพ่อกับพี่ซะงั้น""น้องก็พูดถูก แล้วอาร์ทจะไปว่าน้องทำไม เมื่อก่อนพอน้องจะแกะเองอาร์ทก็แย่งไปแกะบอกว่ากลัวก้างติดคอน้อง" เจตต่อว่าลูกชายอย่างไม่จริงจังนัก"เห็นม่ะ" อีฟยิ้มระรื่นที่คนเป็นพ่อให้ท้าย"เข้าข้าง" อาร์ทว่า"ปัณณ์อายุมากกว่าอีฟกี่ปี" เจตถาม"ผมกับอีฟอายุเท่ากันครับ""เห็นอีฟเรียกพี่ก็นึกว่าอายุมากกว่า""ก็พี่ปัณณ์อยากเป็นพี่ของน้องอีฟไง อื้อออ อี่อันอะ (พี่ปัณณ์อ่ะ)" อีฟเอาแก้มมาถูหัวไหล่ของคนตัวสูง เขาจึงเอาปลาทูแดดเดียวทอดที่เขาแกะใส่ปากเธอด้วยความหมั่นไส้"ถ้างั้นก็อายุน้อยกว่าอาร์ทห้าปี แล้วปัณณ์จบแล้วทำงานทำการอะไร หรือว่าช่วยงานพี่สาวที่บริษัท""ผม....." ยังไม่ทันที่ปัณณ์จะได้ตอบ อีฟก็พูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน"พี่ปัณณ์ต้องขึ้นเป็นท่านประธาน ช่วยคุณพ่อกับพี่ชายฝาแฝดบริหา

"ขอกำลังใจหน่อย" อีฟสอดมือเข้าไปใต้สูทเพื่อกอดเอวสอบ เงยหน้าขึ้นเกยคางบนอกแกร่งของคนตัวสูงพลางจ้องมองเขาด้วยแววตาละห้อยอ้อยอิ่ง เมื่อได้รับสัมผัสอุ่นชื่นที่หน้าผากก็ซุกหน้ากับอกอุ่น ร่างสูงกระชับอ้อมกอด ก้มมองใบหน้าสวยที่ยังคงหลับตาพริ้มที่อกของเขา ก่อนจะก้มลงจูบหน้าผากมนอีกครั้ง ไล้เลยไปที่แก้มใส คางมน ก่อนจะจบที่ริมฝีปากอิ่ม สัมผัสเบาๆ เนิ่นนาน"กำลังใจแค่นี้พอไหม" น้ำเสียงนุ่มทุ้มอบอุ่นเอื้อนเอ่ยหลังจากถอนจูบอย่างอ้อยอิ่ง"ไม่พอ" ริมฝีปากคนช่างอ้อนเลื่อนมาจูบปลายคางเขา ดวงตาคู่สวยฉายแววเจ้าเล่ห์ ปัณณ์จ้องมองดวงหน้างามประดับดวงตากลมโตถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางบางเบา จมูกโด่งสวยได้รูป ริมฝีปากบางสีแดงระเรื่อ ผมยาวสีน้ำตาลเข้มธรรมชาติถูกดัดลอนอย่างประณีต รูปร่างสมส่วนเพรียวบางตามแบบฉบับของนางแบบ วันนี้เธออยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตแขนยาวคลุมทับด้วยเบลเซอร์ กางเกงขายาวทรงสวยพอดีตัว ดูกระฉับกระเฉง แต่ก็สวยเก๋มีสไตล์เหมาะกับสถาปนิกสาวเช่นเธอ ก่อนจะก้มลงจูบปากอิ่มเติมเต็มกำลังใจตามที่เธอร้องขอ"พี่ไปส่ง""บริษัทอยู่หน้าบ้านเนี่ยนะ""ก็เดินไปส่งไง""วันนี้สรุปโปรเจกต์ พี่ปัณณ์รีบไปเตรียมตัวเถอะ อ