All Chapters of You're my other half. คุณหมอจอมโหดของฉัน : Chapter 21 - Chapter 30

ธันน์แตะปลายนิ้วสัมผัสใบหน้านวลงามอย่างทะนุถนอมเต็มไปด้วยความอ่อนโยน ขณะบรรจงมอบจูบดูดดื่มเต็มไปด้วยความอ่อนหวาน สัมผัสอันแสนดูดดื่มเต็มไปด้วยความละมุนละไม ดวงตาคู่สวยหลับพริ้มล่องลอยอยู่กับความรัญจวน ร่างบอบบางสั่นสะท้านและซาบซ่านอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แรงปรารถนาที่ก่อตัวขึ้นทำให้ร่างกายของทั้งคู่ปั่นป่วนอย่างหนัก ก่อนจะปรับเป็นคลอเคลียด้วยจังหวะบางเบาเชื่องช้าและอ้อยอิ่ง จวบจนพอใจจึงถอนริมฝีปากออกอย่างช้าๆดวงตาคมหวานฉ่ำจ้องดวงตาหลับพริ้มที่ค่อยๆ ลืมขึ้นอย่างลึกซึ้ง ก่อนจะอมยิ้มน้อยๆ ขณะมองริมฝีปากนุ่มนิ่มอย่างหลงใหล ฟ้าใสจ้องประกายตาลึกซึ้งของธันน์ด้วยความรู้สึกไม่ต่างกัน ก่อนจะหลุบเปลือกตาลงเมื่อเขาแนบริมฝีปากลงมาอีกครั้ง และจูบต่อไปเรื่อยๆ ดื่มด่ำกับบรรยากาศอันแสนหวานนั้นอย่างไม่รู้เบื่อธันน์ถอนจูบอย่างอ้อยอิ่ง ในขณะกวาดตาไปทั่วดวงหน้าหวานละมุนแล้วหยุดอยู่ที่ริมฝีปากนุ่มนิ่มอย่างไม่อิ่มความหวาน"หมาเล็กเป็นแฟนหมาใหญ่แล้วนะ" ร่างสูงกระซิบบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ขณะแนบฝ่ามืออบอุ่นกับแก้มนวลเนียนอย่างละเมียดละไม ดวงตาคมหวานฉ่ำพินิจดวงหน้างดงามที่เป็นสีแดงระเรื่ออย่างพึงพอใจ"หมาให

ฟ้าใสลืมตาตื่นมาในอ้อมกอดของธันน์ในเวลาย่ำรุ่ง แสงอาทิตย์อ่อนๆ ขณะที่ดวงอาทิตย์ยังอยู่ใต้เส้นขอบฟ้า เสียงนกการ้องกังวานทั่วอาณาบริเวณป่ากว้าง เห็นคนตัวสูงยังหลับสนิทจึงไม่กล้าขยับตัว มองใบหน้าหล่อเหลานิ่ง ใบหน้าคมคายที่ดูดุและอ่อนหวานในเวลาเดียวกัน ตาคมเข้มรับกับคิ้วสมส่วน จมูกโด่งได้รูปประกอบริมฝีปากบางได้รูปทำให้เขาดูชวนมองจนละสายตาไม่ได้ ผิวพรรณก็ขาวนวลเนียนไม่แพ้ผู้หญิงอย่างเธอ ไม่น่าเชื่อว่าเพียงวันเวลาผ่านไปไม่นานก็ทำให้ความรู้สึกของเธอที่มีต่อผู้ชายคนนี้เปลี่ยนไป และไม่ใช่เพียงเธอที่เปลี่ยนเขาเองก็เปลี่ยนไปเช่นกันธันน์ยังคงหลับตานิ่ง ลมหายใจสม่ำเสมอ ฟ้าใสจูบแผ่วเบาที่ปลายคางของเขาอย่างอดใจไม่ได้ แต่เพียงเธอถอนริมฝีปากออก ก็พบกับดวงตาของเขาลอบมองเธออยู่อย่างอ่อนโยน มุมปากประดับรอยยิ้ม"แกล้งหลับเหรอ" กำปั้นเล็กทุบลงไปบนอกกว้างด้วยความมันเขี้ยวคนแกล้งหลับ"แล้วเธอล่ะ จะลักหลับฉันหรือไง" สิ้นเสียงกำปั้นเล็กก็ทุบลงไปบนอกกว้างอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เป็นไปด้วยความเขินอาย ทำไมถึงรู้สึกว่าเป็นการหลงป่าที่ไม่เหมือนการหลงป่า แต่นี่เธอกับเขากำลังหลงป่าอยู่จริงๆ นะ จะมาหยอกล้อดูมีความสุข หน้

"นี่" เสียงหวานเอ่ยขึ้นหลังจากคราบน้ำตาเหือดแห้งไป ใบหน้าสวยแนบบนอกกว้าง มืออุ่นหนาก็คอยลูบผมลูบหลังคนบนกายไปมาเบาๆ"หืม" ร่างสูงที่นอนหลับตานิ่งอย่างพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ที่ก่อเกิดขึ้นมา พอได้สัมผัสแนบชิดทุกส่วนแบบนี้บอกเลยว่าทั้งหน้าอกและโหนกเนินของฟ้าใสไม่ได้เล็กตามตัวเธอเลย และในเวลานี้ตรงส่วนกลางกายความเป็นชายก็เริ่มแข็งเป็นลำแล้ว"นายไม่หิวเหรอ""หิว""แล้วไม่บอกเล่า""แล้วเมื่อไหร่เธอจะลงฉันจะได้กินข้าว นอนยุกยิกอยู่ได้""กินท่านี้ไม่ได้เหรอ" ฟ้าใสแกล้งถามหน้าทะเล้น"ท่านี้? เธอจะให้ฉันกินอะไรล่ะ ระหว่างกินข้าวกับกินเธอ""กินข้าวสิ นายจะมากินฉันได้ไงเล่า""แต่ถ้าเธอยังไม่ลงไป ฉันว่าฉันจะได้กินเธอแล้วละ""ก็บอกว่ากินไม่ได้ ฉันไม่ใช่หมูอู๊ดๆ นะที่นายจะมากิน""ไร้เดียงสาจริงๆ แต่ฉันว่าอย่างเธอน่าจะเรียกว่าร้ายเดียงสามากกว่า ฉันรู้ว่าเธอเข้าใจว่าฉันหมายถึงอะไร อยากให้ฉันกินล่ะสิ" ธันน์ดึงแก้มนุ่มนิ่มจนยืดด้วยความมันเขี้ยวกับคำพูดที่ดูไร้เดียงสา แต่เขารู้ว่าเธอเข้าใจ"ไม่ได้อยากซะหน่อย ฉันแค่ชอบนอนบนตัวนายเฉยๆ แต่ถ้านายหิวข้าวฉันลุกก็ได้" ฟ้าใสตั้งท่าจะลุกจากกายแกร่ง แต่ก็ถูกท่อนแขน

"ฉันอยากอาบน้ำมากกว่า" ธันน์เอ่ยบอกเมื่อฟ้าใสบอกจะเช็ดตัวให้เขา หลังจากที่เธอไปอาบน้ำที่ห้องพักส่วนตัวของพ่อแม่ภายในโรงพยาบาล"แต่แผลนายห้ามโดนน้ำ""แต่แผลฉันมันอยู่ที่หัวนะ""คุณพ่อบอกนายมีรอยฟกช้ำที่ตัวด้วย น่าจะตอนที่ตัวนายกระแทกต้นไม้ ถอดเสื้อก่อน เดี๋ยวฉันดูให้ว่าอาบน้ำได้ไหม" ฟ้าใสค่อยๆ แกะปมเชือกของชุดผู้ป่วย แล้วจัดการถอดออกจากกายแกร่งฟ้าใสรู้สึกคอแห้งขึ้นมาในทันใด จนต้องกลืนน้ำลายก้อนเหนียวๆ ลงคออย่างยากลำบากเมื่อเผลอจ้องมัดกล้ามเนื้อแน่นกำลังดีที่เรียงตัวกันเป็นลอนสวยของธันน์ ทำให้รู้ว่าเขาคงออกกำลังกายมาอย่างสม่ำเสมอถึงได้มีรูปร่างเพอร์เฟคได้ขนาดนี้ 'อยากจะลองสัมผัสดูสักครั้ง เวลาที่จับซิกแพคแน่นๆ แบบนี้มันจะรู้สึกยังไงนะ ไม่ได้ๆ ฟ้าใส เธอจะทำแบบนั้นไม่ได้ หยุดความคิดบ้าๆ เดี๋ยวนี้เลยนะ' ฟ้าใสต่อว่าตัวเองอยู่ภายในใจ"เป็นอะไร" ธันน์เอ่ยถามเมื่อเห็นท่าทางแปลกๆ ของฟ้าใส"ปะ...เปล่า ไม่มีอะไร หันหลังหน่อยสิข้างหน้าไม่มี" ธันน์หันหลังให้ตามที่ฟ้าใสบอกฟ้าใสสำรวจแผ่นหลังแข็งแกร่งนั้น ไหล่กว้างดูมีกล้ามเนื้อพอดี ไม่มากจนเกินไป และพบรอยฟกช้ำจนเกือบจะเป็นสีม่วงเข้ม มีอาการห้อเลือด

หลังจากได้รับอนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาล ฟ้าใสกลับบ้านพร้อมคนเป็นพ่อเป็นแม่ ส่วนธันน์พี่ชายทั้งสามมารับกลับคอนโดมิเนียม พอหกโมงเย็นจึงค่อยมารับฟ้าใสไปกินข้าวร้านโปรดของเธอ หลังจากนั้นจึงค่อยไปผับ สายฟ้าให้ทุกคนไปที่ DEMO69 เท่านั้น ไม่อนุญาตให้ไปผับอื่น เพราะที่นี่มีคนของอาชิที่จะคอยเป็นหูเป็นตาและคอยดูแลความปลอดภัย หากเกิดเหตุไม่คาดฝันก็จะเข้าช่วยเหลือได้ทันท่วงทีสายฟ้าให้ธันน์มารับฟ้าใสที่บ้านคุณปู่คุณย่าของฟ้าใส ซึ่งบ้านหลังนี้จะมีอัณณพ ธารธารา พายุ ปอย และหลานอีกสองคนพักอาศัย ธันน์มาก่อนเวลานัดครึ่งชั่วโมงเพื่อแนะนำตัวและทำความรู้จักกับสมาชิกในครอบครัวของฟ้าใสอย่างเป็นทางการหลังจากเคยพบกันมาแล้วครั้งหนึ่งที่ภูเก็ต แต่ในเวลานั้นทุกคนรู้จักธันน์ในฐานะคู่กัดของฟ้าใส แต่วันนี้พบกันในฐานะแฟนของฟ้าใส ทุกคนให้การต้อนรับและเอ็นดูในตัวว่าที่เขยคนแรกของบ้านเป็นอย่างดี"ไว้อาทิตย์ไหนว่างๆ ฟ้าใสพาธันน์ไปทำความรู้จักกับคุณตาคุณยาย ลุงแอม ลุงแปม ลุงแทม แล้วก็พี่น้องที่อยุธยาด้วยนะ" แบมบอกลูกสาวขณะเดินมาส่งที่รถ"ค่ะคุณแม่""ในผับฟ้าใสไม่เดินไปไหนลำพังนะลูก ถึงจะมีบอดี้การ์ดของลุงอาชิอยู่ แต่ก็ประ