All Chapters of You're my other half. คุณหมอจอมโหดของฉัน : Chapter 41 - Chapter 50

"พี่ธันน์เป็นอะไร โกรธอะไรฟ้าใสหรือเปล่า" ตั้งแต่ที่ฟ้าใสบอกธันน์เรื่องที่ตนขอร้องให้ลุงอาชิจัดการเรื่องหอพัก เขาก็เอาแต่นิ่งเงียบ จนขณะนี้เขาขับรถพาเธอกลับบ้านก็ยังไม่ยอมพูดกับเธอ".....................""พี่ธันน์โกรธที่ฟ้าใสให้ลุงอาชิจัดการเรื่องพี่ธันน์ เวียร์ เก้า ไม่ต้องอยู่หอพักเหรอ""......................""ที่ไม่พูด ไม่ตอบ เพราะจริงๆ แล้วพี่ธันน์ไม่อยากนอนกับฟ้าใสใช่ไหม ถ้าไม่อยากนอนก็ไม่ต้องนอน ถ้างั้นก็เลิกกันไปเลย" ฟ้าใสประชดประชันที่ธันน์ไม่ยอมพูดด้วย และทำให้อดคิดไม่ได้ว่าเขาไม่อยากนอนกับเธอเอี๊ยดดดด!!!"อื้ออออ....." ฟ้าใสร้องประท้วงเมื่อริมฝีปากถูกบดขยี้อย่างแรงหลังจากคนตัวสูงหักพวงมาลัยรถเลี้ยวเข้าข้างทางและเหยียบเบรคอย่างแรงจนเธอหัวทิ่มหัวตำ"พูดอะไรออกมา!! พูดแบบนี้ทำไม!!" ธันน์ถามเสียงกร้าวทันทีที่ผละออกจากริมฝีปากสีชมพูระเรื่อ จนฟ้าใสอดตกใจไม่ได้"ก็พี่ธันน์ไม่ยอมพูดกับฟ้าใสนี่ เป็นอะไรก็ไม่บอก""แล้วพูดว่าเลิกกันทำไม พูดทำไม!!" น้ำเสียงที่เกรี้ยวกราดกับดวงตาที่แดงก่ำบ่งบอกถึงความเสียใจในคำพูดประชดประชันของฟ้าใส"ก็มันโมโหนี่ ฟ้าใสขอโทษ ต่อไปฟ้าใสจะไม่พูดคำนี้อีก

แสงแดดอ่อนยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างบานเล็กหวังปลุกผู้ที่ยังคงหลับใหลให้สนใจตน แต่ร่างบอบบางเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลยาวสลวยก็ยังคงซุกตัวอยู่กับเตียงนอนหนานุ่มและร่างแกร่งของผู้ที่วาดแขนโอบกอดเธอไว้อย่างทะนุถนอม จมูกโด่งคมสันของคนที่ตื่นแล้วฝังลงที่แก้มนวลฟอดแล้วฟอดเล่า เพื่อปลุกเจ้าหญิงให้ตื่นจากนิทราใบหน้าสวยซุกไซ้เข้าหาอกอุ่นกว้างแนบแน่นเพื่อหลบหลีกจากการถูกรบกวน เนื่องจากเมื่อคืนกว่าเธอจะได้หลับก็ปาไปตีหนึ่งกว่าๆ และเป็นเธอเองที่ต้องร้องขอชีวิตจากเจ้าของอกอุ่นนี้ตั้งแต่ถุงยางอนามัยถูกใช้ไปเพียงหนึ่งกล่อง แต่เขาเป็นคนพูดคำไหนคำนั้น ถุงยางอนามัยสองกล่องก็คือสองกล่อง ตอนนี้เธอระบมไปทั้งตัวแล้วโดยเฉพาะส่วนกลางกายสาวเมื่อเห็นฟ้าใสยังคงหลับสบาย ธันน์จึงเป็นฝ่ายลุกลงจากเตียงไปอาบน้ำเพื่อเตรียมตัวไปมหาวิทยาลัยปล่อยให้เธอได้นอนไปก่อน"ฟ้าใส ตื่นได้แล้ว" ไม่นานธันน์ก็กลับออกมาโดยมีเพียงผ้าขนหนูพันอยู่รอบสะโพกเพียงผืนเดียว ก่อนร่างสูงจะซุกตัวเองอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน สวมกอดร่างกายเปลือยเปล่าของฟ้าใสจากด้านหลังอย่างนิ่มนวล เสียงทุ้มกระซิบข้างใบหูเล็ก"งื้ออออ" คนหมดแรงส่งเสียงอู้อี้อย่างรำคาญแล

"เธอรอฉันตรงนี้ ฉันเข้าไปเอากุญแจรถก่อน" เก้าให้หยาดยืนรออยู่ที่โรงรถข้างรถกระบะสี่ประตูสีดำที่จะเอาไปขนของที่จะซื้อมาทำบ๊อกเซ็ตของว่าง ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านหยาดมองไปรอบๆ บริเวณบ้านของเก้าที่กว้างขวาง แค่โรงจอดรถก็ใหญ่กว่าบ้านที่เธอเช่าอยู่เสียอีก รถหรูราคาแพงเกือบสิบคันจอดเรียงราย ตัวบ้านเป็นสไตล์โมเดิร์นขนาดใหญ่ที่มีกลิ่นอายของวัฒนธรรมจีน เห็นแบบนี้ทำได้แต่เพียงถอนหายใจออกมาเบาๆ อย่างคนเจียมตัว"ป๊าม้า ทำไมยังไม่ไปโรงงานกันอีก" เก้าทักทายคนเป็นพ่อเป็นแม่ขณะเข้ามาเอากุญแจรถกระบะ"ไหนล่ะแฟนเก้า ม้าอยากเห็น" หงส์ฟ้าถามลูกชายด้วยความตื่นเต้น อุตส่าห์ตั้งตารอคอยดูหน้าผู้หญิงคนแรกที่ลูกชายพูดถึง ปกติลูกชายคนนี้ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าแต่ก็ไม่เคยพูดถึงใครให้ฟัง แต่นี่กลับมาขอให้เธอกับสามีช่วยสั่งข้าวกล่อง และยังเล่าเรื่องผู้หญิงคนนี้ให้ฟัง ชมว่าขยันอย่างนั้นอย่างนี้"แฟนเฟินไรม๊า เก้ายังไม่มีแฟน""ก็หนูหยาดที่เก้าเล่าให้ม้ากับป๊าฟังไง""ม้าอย่าเสียงดังสิ""ไม่ให้ม้าเสียงดัง แสดงว่าหนูหยาดมาด้วย แล้วทำไมไม่พาเข้ามาแนะนำให้ม้ากับป๊ารู้จัก""อาเก้าไปพาหนูหยาดมาให้ป๊ากับม้าเห็นหน้าคาดตาก่อน" อภิ

"จบงาน ดีนะทางโรงแรมให้พนักงานมาช่วยยก ไม่งั้นเราคงเดินกันหลายรอบแน่ๆ" เก้าเอ่ยขึ้นหลังจากจัดส่งบ็อกเซ็ตของว่างเป็นที่เรียบร้อย"เย็นนี้อยากกินอะไร หยาดจะทำให้กินเป็นการตอบแทนที่เก้าทั้งพาไปซื้อของ ช่วยทำ แล้วยังจะมาส่งนี่อีก แล้วนี่ค่าน้ำมัน" หยาดยื่นธนบัตรใบละหนึ่งพันบาทให้เก้า"ไม่เอา หยาดเก็บไว้เถอะ ถ้าอยากตอบแทนเป็นแฟนกันได้ไหม""หยาดอยากกลับแล้ว" หยาดหน้าตึงขึ้นมาทันที"โอเคไม่พูดแล้ว จะไม่เร่งเร้า จะค่อยๆ ทำให้รู้ว่ารัก""เฮ้อ!" หยาดถอนหายใจให้กับความดื้อดึงของเก้า"อย่าถอนหายใจสิ ม้าเคยบอกว่าถอนหายใจจะแก่เร็ว""ตกลงจะกินอะไร""หยาดทำอาหารจีนเป็นไหม""ก็ต้องบอกมาก่อนว่าจะกินอะไร จะได้ตอบถูกว่าทำเป็นหรือไม่เป็น""หมูสามชั้นตุ๋ยยาจีน ผัดเต้าหู้เสฉวน""ก็ได้นะ เดี๋ยวหยาดดูสูตรในเว็บอาหารอีกที""แล้วอะไรก็ได้ที่หยาดทำเป็นอีกสักอย่างสองอย่าง แล้วก็อาหารไทยด้วยอีกสักสองสามอย่าง""กินกันแค่สามคนทำไมให้ทำเยอะแยะ""ก็เก้าอยากกินเยอะๆ ไง หยาดทำให้เก้านะ กินไม่หมดก็เก็บใส่ตู้เย็นพรุ่งนี้ก็เอามาอุ่นกินได้อีก""ถ้างั้นก็ต้องแวะซื้อของกลับไปทำก่อน""ไม่มีปัญหา เดี๋ยวเราแวะแม็กโครกัน ระหว่างน

1 ปีต่อมา"ดูก็รู้ว่าใครเป็นคนต้นคิดนำทีมมา" เก้ายืนกอดอกมองสามสาวที่นั่งหลับอยู่หน้าห้องศูนย์ฝึกผ่าตัด-หัตถการทางการแพทย์หรือห้องเรียนอาจารย์ใหญ่ คนขี้กลัวอย่างหยาดกับยุ้ยนั่งกอดฟ้าใสที่อยู่ตรงกลางแน่นในเวลาเกือบเที่ยงคืน เพราะห้องนี้จะเปิดให้นักศึกษาแพทย์ที่อยากรู้ Anatomy เพิ่มเติมเข้ามาใช้ได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง แต่ต้องทำเรื่องขอใช้ห้องล่วงหน้าตอนนี้ว่าที่คุณหมออย่างธันน์ เก้า เวียร์เรียนหนักมากขึ้นแตกต่างจากตอนเรียนปีหนึ่งเรียกได้ว่าคนละเรื่องกันเลย ต้องปรับตัวกันเป็นอย่างมาก ทั้งสามคนต้องอ่านหนังสืออย่างหนักเพราะต้องท่องจำมากๆ แบบมากที่สุด อย่างในการเรียนวิชาโครงกระดูกและกล้ามเนื้อ เรียกได้ว่ากล้ามเนื้อทุกมัด กระดูกทั้งร่างกาย ต้องท่องกันแบบหัวแทบหมุนกันเลยทีเดียว และในชั้นปีนี้จะได้เรียนกับอาจารย์ใหญ่ ผู้ที่อุทิศร่างกายให้เหล่านักศึกษาแพทย์ได้เรียนรู้กัน มิหนำซ้ำยังต้องเครียดกับการสอบด้วยเนื้อหาที่มีเยอะมากๆ"หมาเล็กของมึงนี่ปีหนึ่งแสบยังไง ปีสองก็ยังแสบอยู่อย่างนั้น" เวียร์พยักพเยิดกับธันน์"ขนาดบอกแล้วนะว่าวันนี้ทำ Lab ก็ยังจะดื้อมารอ" ธันน์ส่ายหน้าเบาๆ ให้กับแฟนสาวจอมดื้อรั