All Chapters of HIS SINFUL LOVE(SSPG): Chapter 121 - Chapter 130

DAISY POV “Your parents and brother Dane died in a plane crash. Come home ASAP, Daisy!,” pabalik- balik niyang binasa ang text message sa kanya ni Simon, at hindi pa rin maproseso ng utak niya ang mensahe. “No, it can’t be!,” iiling- iling siya habang walang patid ang pagpatak ng kanyang mga luha. Maraming katanungang naglalaro sa kanyang isipan. Kung bakit nadisgrasya ang kuya Dane niya at mga magulang? Magaling at marunong naman ang kuya niya magpalipad ng eroplano. Bakit sa mga mahal niya pa sa buhay nangyari ang trahedyang ito. Tinikis siya ng mga magulang at nadamay pa ang kuya Dane niya na hindi na siya kinakausap at kinakamusta. Batid niyang pinipigilan at hinihigpitan ng mga magulang niya ang kuya niyang makipagkomunikasyon at tumulong sa kanya. Napakawalang puso talaga ng kanyang mga magulang at tinotoo na nga nito ang pagtakwil sa kanya. Kahit nagtatampo siya sa kuya Dane niya dahil mahigit dalawang taon silang walang komunikasyon at wala man lang ito nagparamdam

DAISY POV “Paalam mommy… daddy… kuya… mahal na mahal ko kayo!,” huling mga salitang namutawi sa kanyang labi bago niya sinabuyan ng isang tangkay ng rosas ang mga kabaong ng mga yumaong magulang at kapatid. Napakasakit para sa kanya ng pagkatapos ng apat na taon ng hindi nila pagkikita ng personal ay sa ganitong paraan muli magkukrus muli ang kanilang mga landas na magpamilya. Naalala niya ang huling pagkikita nila ng mga magulang sa ospital kung saan itinakwil siya ng mga ito. Galit na galit ang kanyang mommy at daddy sa kanyang ginawang paglalayas sa mismong kasal niya. Isang kahihiyan daw siya sa pamilya. Lalo na nalaman ng mga ito na nagdadalang- tao siya at hindi niya masabi kung sino ang ama ng kanyang pinagbubuntis. Mas lalong nagalit ang mga ito at ayaw na siyang makita at kilalanin na anak. “Bye, grannies… bye uncle… rest peacefully in heaven,” mataimtim na usal ni Savior sa tabi niya bago inihagis rin ang isang tangkay ng puting rosas sa bawat kabaong na ibinababa

DAISY POV Nothing change. Pareho pa rin sa dati. Malinis pa rin at naroroon pa rin ang mga fancy stuffs niya. Iniwan na lang niya sa gilid ng pinto ang trolley bag na tanging bitbit niya galing pa sa Vermont. Tinungo na agad niya ang kama at hinawi ang puting telang nakatabing rito. Malinis ang kobre kama kaya’t dahan- dahan niyang inilapad roon si Savior. Inunanan niya ang anak na himbing na ang pagtulog. Nakakain na rin ito noong nasa loob sila ng eroplano. Hindi niya na ito gigisingin para maghapunan. Isa pa ay hindi niya rin alam kung may maluluto ba siya sa kusina. Hindi rin naman siya nagugutom kaya’t napagpasyahan na lang niyang magshower. Nang papasok na siya sa pinto ng banyo ay may nasagi siya sa cabinet na nasa gilid at may nahulog rito at bumagsak sa sahig. Agad niya namang tiningnan kung ano ito. Isang pula at parihabang kahon. Pinulot niya ito at dinala sa kanyang palad. Binuksan at sinuri niya kung ano ang laman nito. Isang kwentas na silver ang laman nito na

DAISY POVTumanaw siya sa malawak nilang taniman ng pinya na ngayon ay nakatiwangwang na at hindi na alagaan pa. She misses this kind of vibe in her life. Kahit ito na lang sana ang maiwan sa kanilang mag-ina upang makapagsimula sila ng bagong buhay pero malabo ng mangyari iyon. Saan niya hahagilapin ang 40 million sa maliit na panahon lamang. Kulang na kulang ang perang mayroon siya sa bangko. Saan na kaya sila pupuluting mag-ina nito? Kung babalik sila ng Vermont na mag-ina ay kakailanganin din niya ng malaking halaga pabalik at saan naman sila maninirahan doon dahil naibenta niya na ang tiny house? Wala rin siyang alam na taong puwede niyang hiraman ng pera. Wala na siyang contact sa mga kaibigan niya. Ayaw niya rin disturbuhin pa ang mag-asawang Raine at Simon dahil labis labis na rin ang naitulong ng mga ito sa kanilang mag-ina. Diyos ko, paano na kami ngayon ng anak ko?,” she took a deep breath and look up above the sky. Kahit pigilan niya pa ang sarili ang hindi na maiy

DAISY POVPero huli na wala na ang mommy at daddy niya pati ang kaisa- isa niyang kakampi—- ang kuya Dane niya. Wala na siyang pagkakatong bumawi sa mga ito. Pati si Savior ay hindi man lang nakilala sa personal ang mga ito. Inubos niya na ang kape na malapit ng lumamig. Hindi pa siya inaantok. Maglakad - lakad na lamang siya at magpapahangin sa labas. Sigurado na siya sa kanyang mga plano. Wala na siyang balak na umatras pa. Hindi niya alam kung saan siya dadalhin sa gustuhan niyang maganti. Para na rin sa katahimikan niya, kailangan niyang malaman kung sino ang lumapastangan sa kanya. Sigurado siyang konektado ang lahat ng pagkakidnap sa kanya, pagkamatay ng kanyang mahal sa buhay at pagkawala ng kanilang kayamanan. Nanahimik at nagpakalayo- layo siya ng ilang taon at tinanggap ang kanyang pagkatalo at kasawian. Pero ngayon hindi na. Sisiguraduhin niya na kung maghaharap sila muli nila Gian at Rose ay may alas na siyang hawak. Naggawa niya na minsan na ibenta ang kanyang