บททั้งหมดของ สุดท้ายคือความรัก | แบม+ธาวิน {NC25+}: บทที่ 21 - บทที่ 30

ฉันใช้มือบีบแก้มคนตัวสูงเบา ๆ แล้วก็ปล่อยแขนออกจากเอวของเขาและหันมาปิดแก๊สที่อุ่นน้ำซุปให้มันร้อน กินไม่ร้อนก็ไม่อร่อยอะแม่ มันต้องครบสูตรแบบนี้แหละ ฉันหยิบถ้วยขนาดทั่วไปขึ้นมาตักแฟงแล้วก็ปีกบนไก่ใส่ลงไปในถ้วย ตักน้ำซุปใส่เพิ่มลงไปแล้วก็ใส่กระเทียมเจียวที่เจียวเองตั้งแต่ทำก๋วยเตี๋ยวนั่นแหละแม่ แต่น้องยังกินได้และหอมมาก โรยพริกไทยแล้วก็ผักชีก็เสร็จเรียบร้อย ฉันเอาจานรองแล้วก็ยกออกมา ส่วนของอื่น ๆ คนตัวสูงเอาออกมาหมดแล้ว อืม พฤติกรรมของผัวที่เริ่มละลายได้ก็เรื่องนี้แหละ เมื่อก่อนคือทำเองหมด ตอนนี้ถือว่ามีผัวกับเขาแล้วนะ เพราะแต่ก่อนมีผัวก็ยังเหมือนอยู่คนเดียว“ข้าวฉันน้อยไปนะ ฉันไม่อิ่มหรอก”ผมเปิดหนังดูพอยัยตัวแสบเดินออกมาก็ชี้ไปที่จานข้าวของตัวเอง แล้วมันน้อยไปอะ แค่นี้จะเอาอะไรมาอิ่ม“ข้าวมีอีกตั้งเยอะ กินไปก่อน นายยังไม่ได้กินเลย”ฉันวางถ้วยลงบนโต๊ะแล้วก็หันมามองคนตัวสูง ฮึ หน้าผัวเริ่มงออีกแล้วหนึ่ง เมียงอลแค่ไหนก็ยังไม่งอนะ แต่พอขัดใจเรื่องกินผัวเริ่มมีปฏิกิริยาขึ้นมาทันที แล้วไม่ใช่งออย่างเดียวนะ ของฉันงอแต่ยังคุยยังพูดใช่ไหม ของผัวคืองอแล้วนิ่งไปอีก“โอเคค่ะที่รัก รอแป๊บนะคะ เมี

“นายมาพอดีเลย ทยอยยกของออกไปให้หน่อยสิ”ผมเดินเข้ามาในครัวแล้วเห็นของกินวางเต็มไปหมด ปีกไก่ เฟรนช์ฟรายส์ ไก่ป๊อป ถ้วยต้มยำสองถ้วยแล้วก็มีถาดวางพวกผักสลัดแล้วก็ผักอีกหลายอย่างอยู่เต็มไปหมด“หึหึ”“หื้อ นายหัวเราะอะไร”ฉันกำลังตักปลาทูทอดที่ทอดพร้อมกับซับน้ำมันเสร็จเรียบร้อยแล้วจัดใส่จาน 6-7 ตัว ตัวมันก็ใหญ่พอสมควร คือทำเมี่ยงปลาทูทอดจ่ะ ลวกหมี่ขาว แล้วก็ลวกปลาหมึกกับกุ้ง ทำน้ำจิ้มซีฟู้ดก็เสร็จแล้ว คิดตั้งนานว่าจะทำอะไรที่มันประหยัดเวลาไม่ปล่อยให้ท่านทั้งสองรอนาน ก็นี่แหละต้มๆ ทอดๆ เพราะพ่อแม่ของคนตัวสูงคือทานง่ายมาก ง่ายกว่าผัวฉันเยอะมากๆ อะ แล้วบ้านฉันคือมีทุกสิ่งจริงๆ เพราะทำกับข้าวกินเองของสดไม่เคยขาดตู้ คริคริ พอได้ยินคนตัวสูงหัวเราะออกมาเลยหันมาถามเขาแบบงงๆ“นี่เธอจะไม่เหลือพื้นที่ไว้ให้พี่สะใภ้ฉันบ้างเลยเหรอห๊ะ”“อ๋อ หึหึ บ้าสิ ใครจะคิดแบบนั้น ไม่ได้ทำเพื่อเอาหน้าสักหน่อย พ่อแม่มาเราเป็นลูกก็ต้องต้อนรับท่านสิ เข้าใจไหมคะคุณผัวตัวน้อย”“ครับ น้องแบมของคุณหญิงธารา”“คริคริ เปิดเบียร์ให้คุณพ่อด้วยนะ น้ำแข็งทำไว้แล้ว เออ วิน”“ว่า”ผมหยิบขวดเบียร์ออกมาจากตู้เย็นแล้วก็หันมาถามยัยตัวแส

“บรรยากาศแบบนี้ ก๋วยเตี๋ยวต้มยำแล้วกัน กินไหม”พอมาถึงบ้านก็รีบกันมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วบรรยากาศแบบนี้มันต้องกินอะไรที่ร้อนๆ ตอนแรกว่าจะกินชาบูแต่ฉันจะทำเค้กให้ลูกค้าอีกเลยเอาไว้มื้อเย็นแล้วกัน อ๋อ ตอนนี้ฉันทั้งคู่อยู่ในชุดกางเกงขาสั้นเสื้อยืดโอเวอร์ไซส์สีดำทั้งคู่แต่ลายเสื้อไม่เหมือนกัน ส่วนกางเกงฉันใส่กางเกงยีนส์สีอ่อนขาสั้นแล้วก็มีรอยขาดแบบแฟชั่นทั่วไป ส่วนของคนตัวสูงเป็นกางเกงขาสั้นสีดำแล้วตอนนี้ก็ลงมาอยู่ที่ห้องทำงานกันแล้วเรียบร้อย“กิน เอาเยอะๆ หิวมาก”“อะเค ก๋วยเตี๋ยวแป๊บเดียวก็ได้กินแล้ว เอาเส้นอะไร”ผมเปิดคอมฯเสร็จเรียบร้อยก็หันมามองยัยตัวแสบแล้วมองหน้ายัยนี่อยู่สักพัก ไม่ใช่อะไรหรอกกำลังจะคิดว่าจะกินเส้นอะไรดี“วิน นายหลับเหรอ”ฉันถามคนตัวสูงที่มองหน้าฉันนิ่งๆ ไม่ใช่ผัวหลับในหรอกนะ ฉันใช้มือโบกไปโบกมาแถวๆ หน้าของเขาคนตัวสูงก็หัวเราะพร้อมกับตอบกลับมา“หึหึ เธอจะบ้าเหรอ เอาบะหมี่เหลือง”“โอเค ถ้าเสร็จแล้วจะมาเรียก”“เค”ผมพยักหน้าหน้าก่อนจะเริ่มไล่ตรวจงานที่ลูกน้องส่งมาให้ เพราะเดี๋ยวนี้มันต้องขยับเวลาขึ้นมานอนเร็วขึ้นไม่งั้นก็พายัยนั่นไปสายไม่มีเวลากินข้าวเช้า เลยต้องร

ผมดันแก่นกายเข้าไปในช่องทางรักของยัยตัวแสบอีกรอบก่อนจะจับตัวยัยตัวแสบพลิกมานอนอยู่บนตัวผม ผมหยิบหมอนมาหนุนและใช้บีบเคล้นหน้าอกใหญ่ๆ ของเมียก่อนจะใช้ลิ้นปาดป่ายไปที่ยอดอกของยัยตัวแสบพร้อมกับดูดแรงๆแพล่บ จุ๊บ แพล่บ!“อะ ที่รักขา ให้เค้าคุยกับเพื่อนก่อนค่ะ”ไอ้เลอาที่โทรมาอีกรอบหลังสายมันตัดไป ฉันมองคนตัวสูงที่ตอนนี้ใช้ปากดูดเม้มอยู่ที่ทรวงอกทั้งสองข้างของฉันและใช้แขนโอบเอวฉันไว้แน่นก่อนจะใช้มือลูบไล้ลงไปที่ก้นของฉันพร้อมกับตีลงไปสามสี่ทีเพี๊ยะ เพี๊ยะ!จุ๊บ จ๊วบ จุ๊บ!“ที่รัก อ๋อย”“อืม เค้าอยากดูดนม”“ซี๊ด ให้เค้าคุยโทรศัพท์กับเพื่อนก่อนนะ เค้าคุยเสร็จที่รักก็ดูดนมเค้าต่อนะคะ”“จุ๊บ ที่รักคุยเลยเค้าดูดเบาๆ ไม่มีเสียงหรอก”ผมบอกยัยตัวแสบเพราะจะให้หยุดแล้วมองเมียคุยโทรศัพท์เงียบๆ แบบนั้นมันไม่ได้หรอก ตอนนี้อารมณ์มาละ“ฮัลโหลมึง”[กูคิดว่ามึงยังนอนกอดกับไอ้ต้าวของมึงอยู่นะเนี่ย]“หึหึ ว่าแต่มึงมีอะไรหรือเปล่า”[อ๋อ นี่ไงก็ว่าแล้วว่ามึงยังไม่รู้ วันนี้มึงรู้ยังอาจารย์วีระศักดิ์ยกคลาส เค้าไปงานนอก งานก็ไม่สั่งเริ่ดมากแม่ อาจารย์แม่งไลน์มาตอนตีสี่ดีนะตอนนั้นกูอยู่ที่ผับกันอะ กูเห็นมึงไม่ได้

“วิน”“หื้อ”ผมเตรียมของใส่กระเป๋าก่อนจะหันมามองยัยตัวแสบที่นั่งอยู่บนที่นอน อ๋อ ผมลืมบอกไป คือวันนี้ผมกับเมียจะไปบ้านใหญ่ เพราะว่าหลานผมกลับบ้านวันนี้เลยจะไปเช้าหน่อย จะได้อยู่ได้ทั้งวันหรืออาจจะนอนนั่นเลย ผมเลยใส่กางเกงขาสั้นสีดำแล้วก็ใส่เสื้อยืดโอเวอร์ไซส์สีขาว แล้วตอนนี้ก็กำลังเอาของในกระเป๋าสะพายอีกใบย้ายไปอีกใบหนึ่ง“เราจะเอาเงินรับขวัญหลานเท่าไหร่ดี ให้ทองแท่ง 20 บาท ส่วนเงินนายให้เท่าไหร่”ฉันหันไปถามคนตัวสูง เพราะไม่รู้ว่าจะให้เท่าไหร่ดีจริงๆ อะ เดี๋ยวจะว่าน้อยไป แล้วตอนนี้ฉันใส่กางเกงลายสก๊อตสีฟ้าอ่อนคู่กับเสื้อยืดสีขาวคอกลมเอวลอยแล้วก็สกรีนลายการ์ตูนน่ารักๆ นั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงแล้วก็กำลังมัดกล่องของขวัญให้หลานตัวน้อยๆ“ทองตอนนี้มันเท่าไหร่ละ”“ราคาทองคำแท่งขายออกวันนี้ บาทละ 32,000 รวมแล้วก็ 640,000 บาท ค่ะคุณธาวิน”ผมหันมามองยัยตัวแสบก่อนจะมองไปที่กล่องทองที่ยัยนี่ห่อแล้วก็ผูกโบว์ให้หลานพร้อมกับการ์ดหนึ่งใบเลยตอบเมียกลับไป“งั้นก็เอาเงินสดให้ไป 60,000 บาท มันจะได้เป็นตัวเลขกลมๆ นี่หลานคนแรกฉันรับขวัญไปแล้ว 700,000 มันเยอะไปปะวะ”“คิกๆ ไอ้บ้า ฉันกลัวมันจะน้อยไปด้วยซ้ำ”“