บททั้งหมดของ สุดท้ายคือความรัก | แบม+ธาวิน {NC25+}: บทที่ 51 - บทที่ 56

4 ปีต่อมา“คุณแม่ขา น้องตัวเล็กยังไม่ตื่นเหรอคะ”“หึหึ น้องตัวเล็กตื่นแล้วค่ะ ตอนนี้คุณพ่ออาบน้ำให้น้องตัวเล็กอยู่ เพราะว่าน้องตัวเล็กต้องไปส่งพี่สาวและพี่ชายไปโรงเรียนด้วยไงคะ”“คุณแม่ครับ”“ครับ”“วายุหิวแล้วครับ”“โอเคครับลูก วันนี้มีไก่ทอดกับไข่ตุ๋นของโปรดของพี่วายุ แล้วก็มีต้มจืดหมูสับ หมูกรอบ ของโปรดน้องวรรษาด้วยนะจ๊ะ”“เย้ๆ”“ขอบคุณครับ คุณแม่”“จ้า มา ไหนหนูสองคนหมุนตัวให้คุณแม่ดูสิคะว่าเราแต่งตัวเรียบร้อยกันหรือยัง”“คุณแม่คะ พี่วายุประหยัดคำพูดมากๆ เลยค่ะ”“ใครจะพูดตลอดเหมือนวรรษาล่ะ”“เค้าไม่ได้พูดตลอดนะ เค้าแค่ไม่ได้ประหยัดคำพูดเหมือนตัวแค่นั้นเอง”ฉันดูความเรียบร้อยของการแต่งกายให้ลูกๆ ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ แล้วเจ้าแฝดพากันแย่งจะเป็นพี่ด้วยนะ ไม่มีใครยอมใครอะ และเจ้าแฝดทั้งสองคนอายุ 4 ขวบ ผิวขาว ผมสีดำ ลูกสาวฉันมีลักยิ้มสองข้าง ส่วนลูกชายไม่มี เรียนอยู่โรงเรียนนานาชาติ ที่เดียวกับลูกของพี่สะใภ้ฉันนั่นแหละ ถ้าวันหยุดก็จะพาเด็กๆ ไปนอนบ้านใหญ่ เพราะพยายามให้เด็กๆ ทำกิจกรรมด้วยกันเยอะๆ แล้วนิสัยค่อนข้างต่างกันมากพอสมควร ขนาดเลี้ยงมาด้วยกันนะ ลูกชายฉันเหมือนคนตัวสูง นิ่งๆ เง

“แม่”“ครับ”“ไป”“หึหึ โอเค หนูจะไปรับพี่แฝดแล้วเหรอ งั้นหนูไปถามคุณพ่อสิว่าเสร็จหรือยัง”ฉันพากันมาอาบน้ำแต่งตัวเพราะได้เวลาไปรับเจ้าแฝดแล้ว เสื้อผ้าของใช้ก็ไม่ต้องเอาไปเพราะที่บ้านใหญ่ก็มี และตอนนี้เด็กตัวเล็กก็เดินไปหาคนตัวสูงที่กำลังเอาของใส่ในกระเป๋าใบใหม่ที่ซื้อมา“พ่อ”“ฮึ อะไรตัวแสบ”“ไป”“เราเสร็จแล้วเหรอ”“เสร็จ”ผมมองไอ้เด็กแสบตัวอ้วนที่เดินมาหา แล้วตัวแค่นี้รู้จักเร่งคนอื่นเขาแล้วนะ“ไป อือหื้อ ไหนชั่งน้ำหนักสิ ตอนนี้กี่โลแล้ว”ฉันเดินมาหาคนตัวสูงที่พาลูกชั่งน้ำหนักบนกิโลดิจิตอลที่ฉันซื้อมา ตอนแรกลูก 11 กิโลกรัม ตอนนี้ขึ้นมา 12 กิโลกรัม แล้วอะ“ฮึ ไอ้เด็กอ้วน ต่อไปนี้ต้องกินนมน้อยลงเลย เราต้องควบคุมน้ำหนักโอเคไหม”พอผมถามเสร็จไอ้แสบก็ส่ายหัวทันที มันน่าไหมล่ะ ไม่รู้ลูกผมมันเอาความแสบจากใครมาหนักหนา“คิกๆ”ฉันกับคนตัวสูงพากันหัวเราะออกมา สักพักเหมือนเขาจะนึกได้อะ เลยหันมาถามฉันแบบหน้าตาจริงจังด้วยนะ เจ้าตัวน้อยก็หันมาทางฉันเหมือนกัน หน้าพิมพ์เดียวกันเป๊ะ“ลูกเราก็ไปว่ายน้ำนะ ทำไมยิ่งว่ายน้ำหนักยิ่งขึ้นวะ”“พรืด ลูกอาจจะเหนื่อยแล้วก็กินเยอะขึ้นไง”“เฮ้อ งั้นให้ลูกเลิกว่ายเถ

“วรรษาลูก เออ ขอโทษด้วยนะคะ น่าจะหิวน่ะค่ะ”“คิกๆ ไม่เป็นไรค่ะ ตัวเล็กหนูเก่งมากเลยนะลูก”“ขอบคุณค่ะคุณป้า”ฉันหันไปขอโทษพ่อแม่ของเด็กตัวน้อยที่ทักลูกสาวฉันแล้วเจอลูกสาวฉันแผลงฤทธิ์ใส่นั่นแหละ แต่พอคุณแม่เค้าชมลูกสาวฉันก็กันกลับมายิ้มและยกมือไหว้พร้อมกับขอบคุณ“หึหึ น่ารัก น่าเอ็นดู นี่น้องหนูเหรอจ๊ะ”“ใช่ค่ะ น้องตัวเล็กของหนูชื่อ น้องวาโย แล้วตอนนี้พี่ชายหนูก็กำลังขึ้นไปแข่งต่อคำศัพท์อยู่บนเวทีค่ะ”“อ๋อๆ งั้นพี่ชายหนูต้องชนะเหมือนหนูแน่ๆ เลย”“ใช่แล้วค่ะ เพราะพี่ชายหนูเก่งมาก แค่ประหยัดคำพูดนิดหน่อยค่ะ คิกๆ”“หื้อ”“อ๋อ พี่ชายฝาแฝดน่ะค่ะ แต่พูดน้อยกว่านี้หน่อย”“อ๋อ ค่ะ”“วรรษา เธอคุยกับคุณแม่เราแต่เธอไม่คุยกับเราเหรอ”ผมมองสถานการณ์ตรงหน้านิ่งๆ แล้วพอเด็กผู้ชายคนนั้นถามจบลูกสาวผมก็กอดอกแล้วมองไปทางอื่น อือหื้อ เหมือนแฟนกันแล้วงอลกันอะ นี่รักใสๆ ของวัยรุ่นฟันน้ำนมเหรอเนี่ย“หึหึ เพราะหนูเจ้าชู้หรือเปล่าล่ะ เค้าเลยไม่คุยด้วย”“คินน์ไม่ได้เจ้าชู้นะครับคุณแม่ วรรษาคิดไปเอง”“ค่ะ ต่อมาจะเป็นการแข่งขัน Crossword เป็นกีฬาต่อศัพท์อักษรไขว้ภาษาอังกฤษสำหรับเด็กอายุ 4 ขวบ นะคะ อุปกรณ์การเล่นขอ