جميع فصول : الفصل -الفصل 20

ความเงียบในคอนโดมิเนียมหรูยามวิกาลไม่ได้นำมาซึ่งความสงบ แต่มันคือเสียงเพรียกของสงครามที่กำลังจะปะทุ ม่านไหมนั่งอยู่ปลายเตียงข้างลูกสาว มือเรียวบางลูบกลุ่มผมของเด็กน้อยอย่างแผ่วเบา สายตาของเธอเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นแสงไฟระยิบระยับของเมืองหลวงที่ดูสวยงาม แต่ในความรู้สึกของเธอ มันกลับดูเหมือนเปลวเพลิงที่พร้อมจะเผาผลาญทุกอย่างที่ขวางหน้า เธอรู้แล้วว่า อคินทร์ไม่ได้ถูกความหลงใหลบดบังสายตาจนหมดสิ้น เขาฉลาดกว่านั้นมาก เอกสารบนโต๊ะเลขาฯ คือคำเตือนที่ชัดเจนที่สุดว่า 'กับดัก' ที่เธอกำลังขุดขึ้นมาเพื่อฝังเขา อาจจะเป็นหลุมศพของเธอเอง เขาไม่ได้แค่สงสัย... เขาจ้องจะขย้ำ เช้าวันเสาร์ อคินทร์ตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่ต่างจากเมื่อวานอย่างสิ้นเชิง ความสุขสมที่เคยได้รับจากม่านไหมกลายเป็นเพียงม่านหมอกที่เขาค่อยๆ ปัดออก ความโกรธแค้นต่อบิดาที่ถูกปลุกปั่นให้พุ่งพล่านเริ่มถูกแทนที่ด้วยความเยือกเย็นในการวิเคราะห์สถานการณ์ เขาไม่ได้โง่ เขาเพียงแค่ต้องการดูว่า 'เหยื่อ' ที่เขาคิดว่าเชื่องตัวนี้ จะกล้าแว้งกัดได้ลึกแค่ไหน ที่สำนักงานใหญ่ อคินทร์สั่งเลขาฯ จัดเตรียมเอกสารปลอมอีกชุดหนึ่งเอกสารที่ระบุถึงการ

สายฝนยามค่ำคืนในมหานครที่ไม่มีวันหลับใหลยังคงโปรยปรายราวกับจะชะล้างรอยบาปที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นาน ทว่าในโลกของอคินทร์ สายฝนไม่ได้ชะล้างสิ่งใด มันเป็นเพียงฉากหลังที่สมบูรณ์แบบให้กับความเงียบงันและการกำจัดเสี้ยนหนาม ภายในห้องโถงกว้างใหญ่ที่ประดับด้วยงานศิลปะล้ำค่าของคฤหาสน์ตระกูลอคินทร์ ม่านไหมถูกผลักให้ล้มลงกับพื้นหินอ่อนที่เย็นเยียบ ลูกสาวตัวน้อยของเธอถูกพาตัวแยกออกไปในอีกห้องหนึ่ง แม้เสียงร้องไห้จ้าของเด็กหญิงจะแว่วมาตามลม แต่มันถูกกลบด้วยความเย็นชาของบรรยากาศภายในคฤหาสน์ ม่านไหมเงยหน้าขึ้นมองบุรุษที่นั่งอยู่บนเก้าอี้หนังแท้เบื้องหน้า ราวกับว่าเขาคือผู้พิพากษาที่ถืออำนาจความเป็นตายอยู่ในมือ อคินทร์ไม่ได้มองเธอ เขาจิบวิสกี้อย่างใจเย็น ก่อนจะวางแก้วลงบนโต๊ะไม้โอ๊กเสียงดัง กริ๊ก สั้นๆ ทว่าบาดลึกเข้าไปในความรู้สึกของคนฟัง "คุณรู้ไหมม่านไหม..." อคินทร์เริ่มด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ความผิดพลาดที่ใหญ่หลวงที่สุดของมนุษย์ ไม่ใช่ความโลภ หรือความโกรธ แต่มันคือ 'ความมั่นใจในตนเองที่ผิดที่ผิดทาง'" ม่านไหมกัดริมฝีปากจนห้อเลือด ร่างกายสั่นเทาด้วยความโกรธและความกลัวที่ผสมปนเปกัน "แกมันไม่ใช่คน... สิ่ง

ท่ามกลางมรสุมข่าวฉาวที่ถาโถมเข้าใส่ตระกูลอคินทร์ราวกับพายุทอร์นาโด เมืองทั้งเมืองดูเหมือนจะหยุดนิ่งเพื่อเฝ้ามองการล่มสลายของยักษ์ใหญ่ผู้ทรงอิทธิพล ตึกระฟ้าสำนักงานใหญ่ตระกูลอคินทร์ที่เคยตั้งตระหง่านอย่างหยิ่งผยอง บัดนี้กลับถูกห้อมล้อมด้วยฝูงนักข่าวและเจ้าหน้าที่ตำรวจที่หลั่งไหลเข้ามาเหมือนมดงานที่แห่มาตอมซากความตาย อคินทร์นั่งอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวชั้นบนสุดของคฤหาสน์ ทุกอย่างรอบตัวเขาดูผิดเพี้ยนไปหมด กลิ่นอายของอำนาจที่เคยหอมหวานกลับกลายเป็นกลิ่นเหม็นเน่าของความเสื่อมสลาย เขาจ้องมองหน้าจอโทรทัศน์ที่กำลังถ่ายทอดสดการแถลงข่าวของอัยการสูงสุดที่ประกาศตั้งคณะกรรมการสอบสวนคดีฟอกเงินและอาชญากรรมข้ามชาติของตระกูลเขาอย่างเป็นทางการ "นายครับ..." เสียงลูกน้องคนหนึ่งดังขึ้นจากหน้าประตู มันเป็นน้ำเสียงที่สั่นเครือและเต็มไปด้วยความหวาดกลัว "ตำรวจกำลังจะบุกเข้ามาในคฤหาสน์แล้วครับ ทนายความของเราแจ้งว่าหลักฐานมัดตัวแน่นหนาเกินกว่าจะปฏิเสธได้... เราต้องการเส้นทางหลบหนีเดี๋ยวนี้ครับ"อคินทร์ไม่ได้หันไปมอง เขาเพียงแค่ยิ้มมุมปากอย่างเยาะเย้ยตัวเอง "หลบหนีงั้นเหรอ? จะให้หนีไปที่ไหนในโลกที่ตอนนี้มีหน้าฉัน

แสงไฟนีออนบนถนนสายหลักของเมืองดูพร่าเลือนในสายตาม่านไหม รถยนต์ที่วิ่งผ่านไปมาส่งเสียงคำรามก้องเหมือนสัตว์ร้ายที่กำลังตื่นจากหลับใหล เธอและรวีเดินเคียงข้างกันโดยรักษาระยะห่างที่พอเหมาะ ทั้งสองไม่ได้สนทนา แต่บรรยากาศรอบกายกลับตึงเครียดราวกับสายธนูที่ถูกดึงจนสุด รวีไม่ได้เป็นแค่ชายชุดดำธรรมดา การก้าวย่างของเขาเงียบเชียบและมั่นคง บ่งบอกถึงการผ่านการฝึกฝนระดับสูง ซึ่งเป็นสิ่งที่ตอกย้ำม่านไหมว่า การตัดสินใจร่วมมือกับเขาคือการพาตัวเองเข้าสู่สมรภูมิที่อันตรายกว่าเดิมหลายเท่า "คุณมั่นใจแค่ไหนว่าข้อมูลในชิปนั้นจะเปิดโปงทุกคนได้?" รวีทำลายความเงียบขึ้นเบาๆ โดยไม่หันมามองเธอ ม่านไหมหยุดเดินหน้าตู้โทรศัพท์สาธารณะที่ถูกลืมทิ้งไว้ เธอล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ทสัมผัสถึงความเย็นเยียบของชิปข้อมูลขนาดจิ๋ว "ชิปนี้ไม่ใช่แค่รายชื่อ แต่เป็นกุญแจถอดรหัสเซิร์ฟเวอร์สำรองที่อคินทร์ใช้เก็บข้อมูลการโอนเงินผิดกฎหมายและบันทึกเสียงการเจรจาลับ ถ้าเปิดมันได้ เมืองนี้จะไม่ได้สั่นสะเทือนแค่เรื่องตระกูลเดียว แต่มันจะล้มทั้งกระดาน"นั่นคือข่าวดี" รวีหยุดเดินแล้วหันมามองเธอ แววตาของเขาซ่อนความกระหายบางอย่างที่น่าขนลุก "

แสงไฟนีออนระยิบระยับสะท้อนกับหยาดฝนที่ยังคงโปรยปรายลงมาบางเบาเคล้าไปกับบรรยากาศยามค่ำคืนของเมืองใหญ่ ทว่าภายในห้องทำงานส่วนตัวบนชั้นสูงสุดของตึกระฟ้าใจกลางย่านธุรกิจ กลับปกคลุมไปด้วยความเงียบสงัดและแรงกดดันอันน่าอึดอัด บนโต๊ะทำงานหินอ่อนสีดำสนิท หน้าจอคอมพิวเตอร์หลายจอแสดงกราฟิกข้อมูลและตัวเลขทางการเงินที่กำลังวิ่งพล่าน สัญญาณเตือนภัยสีแดงกะพริบถี่ๆ บ่งบอกถึงความปั่นป่วนครั้งใหญ่ที่กำลังเขย่ารากฐานของตระกูลผู้ทรงอิทธิพล อคินทร์ ชายผู้มีโลกทั้งใบอยู่ในกำมือ นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังราคาแพง ดวงตาคมกริบคู่นั้นจับจ้องไปยังภาพบนจอภาพด้วยแววตานิ่งสนิทไร้ความหวาดหวั่น แม้ว่าพายุลูกใหญ่ที่ม่านไหมร่วมมือกับเครือข่ายเบื้องหลังกำลังพยายามทลายโครงสร้างอำนาจที่ตระกูลของเขาสร้างสมมานานหลายปี แต่วินาทีนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเขาไม่ใช่ความยิ่งใหญ่ของอาณาจักรหมื่นล้านเบื้องหน้าอีกต่อไปแล้ว ภาพในความทรงจำย้อนกลับไปเมื่อห้าปีก่อน วันที่เขาเลือกเดินจากไปเพราะความทะเยอทะยานและความกดดันจากครอบครัว วันที่เขาปล่อยให้ ม่านไหม ต้องเผชิญหน้ากับความโดดเดี่ยว ความยากลำบาก และการเลี้ยงดู น้องไหม ลูกสาว