บททั้งหมดของ The Billionaire's Restraint: Falling For His Business Wife: บทที่ 41 - บทที่ 50

"Manahimik ka."Biglang umalingawngaw ang dalawang malamig na salita sa loob ng silid.Agad na nabulunan si Lance sa kaniyang sariling boses.Ibinaba ni Radleigh ang kaniyang baso at sumulyap kay Andrei.Awtomatikong naunawaan ni Andrei ang ibig sabihin ng kaniyang amo. Sa isang kumpas ng kaniyang kamay, dalawang matitipunong bodyguard ang mabilis na lumapit at hawak sa magkabilang braso si Lance.Isang bodyguard pa ang kumuha ng baso ng alak sa mesa, madiing pinisil ang panga nito, at direktang ibinuhos ang masangsang na liquid sa kaniyang lalamunan!"Mmm... mmmgh?!" Pilit na nagpumiglas si Lance. Ang pulang alak ay umahon mula sa sulok ng kaniyang bibig at dumaloy pababa sa kaniyang leeg.Pagkatapos maubos ang isang baso, binitawan siya ng bodyguard.Napasandal si Lance sa upuan habang napakahigpit na nakahawak sa kaniyang lalamunan, ubo nang ubo habang nagluluha ang kaniyang mga mata.Naging tahimik ang buong silid na parang pumasok ang kamatayan.Nakahawak si Astherielle sa kaniya

Nakatukod ang kaniyang isang kamay sa poste ng ilaw habang ang isa naman ay nakahawak pa rin sa pulso ng dalaga, na parang ikinulong ito sa kaniyang sariling mga braso.Nag-angat ng tingin si Astherielle at direktang tumama ang kaniyang paningin sa napakalalim at madilim na mga mata ni Radleigh. Sa isang saglit, nagwala ang tibok ng kaniyang puso.Anong nangyayari sa lalaking ito ngayong gabi? Bakit ayaw niyang bitawan ang paksang ito?Pinagmasdan ni Astherielle ang lalaki habang mabilis na nag-iisip ang kaniyang utak. Siguradong hindi niya pwedeng sabihin ang totoong dahilan. Kailangan niyang mag-imbento ng dahilan para makalusot!Agad na gumuhit ang isang napakatamis na ngiti sa kaniyang mukha, at ang kaniyang boses ay naging napakalambing."Bakit pa ba? Dahil... mukhang gusto na kita."Nang lumabas ang mga salitang iyon, mabilis na humigpit ang mga daliri ni Radleigh sa kaniyang pulso.Lihim na natuwa si Astherielle sa kaniyang sarili.Tingnan mo nga naman, lahat ng lalaki ay bumab

Lihim na pinuri ni Astherielle si Tristan sa kaniyang isip dahil sa napakagaling nitong pagsakay sa kaniyang laro. Nagtaas siya ng kilay at pahiwatig na tinitigan si Radleigh, naghihintay na pumutok ang galit nito at aminin sa lahat ang kaniyang tunay na relasyon sa kaniya.Ngunit nanatiling matigas at madilim ang mukha ni Radleigh—hindi ito nagsalita nang kahit isang salita.May ilang mga bisita na nagsabing nakakainip ang nakatayo lang, kaya mas maganda raw na maglaro na lang sila.Lumipat ang grupo sa katabing lounge area kung saan nakapalibot ang malalambot na sofa. Umupo si Tristan sa tabi ni Astherielle, samantalang si Radleigh naman ay umupo sa kabilang tapat kasama si Amanda sa kaniyang tabi.Naroon din sina Sebastian at Ysmael. Nang makita ni Ysmael na nakakabit ang kamay ni Astherielle kay Tristan, mabilis itong tumingin sa napakadilim na mukha ni Radleigh. Agad itong umupo sa malayo at nagkunwaring walang nakikita habang may hawak na baso.Napakasimple lang ng laro: roll th

Napatigil si Radleigh. Nakatukod ang kaniyang mga kamay sa katapat ng mukha ni Astherielle habang nanginginig ang kaniyang malalim na paghinga.Ibinaling ni Astherielle ang kaniyang mukha sa kabilang tabi, ayaw siyang tingnan.Inabot ni Radleigh ang kaniyang chin at pilit na iniharap ang kaniyang mukha para magtama ang kanilang mga mata.Mababaw at may halong gigil ang kaniyang boses."Nagtatanong ako kay Ysmael... pagkalipas ng tatlong buwan, pwede na.""Kung gano'n, bitawan mo na ako! Wala pa akong tatlong bu—"Hindi na natapos ni Astherielle ang kaniyang sasabihin nang mapansin niya ang kakaibang titig ni Radleigh. Ang kaniyang mga mata ay dahan-dahang bumaba at huminto sa kaniyang mga kamay."Sabi ko sa 'yo, ang mga kamay mong 'to... may ibang paggagamitan."Nang masundan ni Astherielle ang kaniyang tingin, mabilis na namula ang kaniyang buong mukha hanggang sa tainga."Radleigh, huwag mong subukan!""Bakit hindi? Noong isang araw, napakatapang mo, 'di ba?"Binitawan ni Radleigh a

Ginising si Astherielle ng matinding sakit at pamamaga sa kaniyang buong katawan.Hindi pa man nawawala ang pagod sa kaniyang katawan, isa-isang bumabalik sa kaniyang isip ang mga eksena kung paano siya ginulo ni Radleigh kagabi hanggang madaling araw. Kusa siyang humawak sa kaniyang tabi...Malamig. Wala kahit konting init na naiwan sa kama.Biglang idinilat ni Astherielle ang kaniyang mga mata, inilibot ang tingin sa bakanteng kama, at instantly na sumabog ang kaniyang galit!"Radleigh, hayop ka!"Bigla siyang umupo, kinuha ang unan at marahas na ibinalibag iyon sa malayo.Kagabi kung makayakap at makahikbi siya ay parang mawawalan ng hininga, tapos pagdating ng umaga, isusuot lang ang pantalon at aalis nang walang man lang pahiwatig?!Galit na galit ang kaniyang dibdib habang mabilis niyang kinuha ang telepono at nanginginig ang mga daliring tinawagan ang lalaki.Dalawang ring lang ay sinagot na ito.Mula sa speaker, umalingawngaw ang dalawang salitang napakalamig, napakasimple, at