บททั้งหมดของ The Billionaire's Restraint: Falling For His Business Wife: บทที่ 31 - บทที่ 40

Hindi ito tulad ng naunang halik kung saan hinayaan lang niya ang sarili na tangayin. Ito ay isang halik na punong-puno ng matinding galit, poot, at parusa.Marahas nitong binuksan ang kaniyang mga labi, at ang kaniyang dila ay pumasok nang malalim at walang kalaban-laban. Ang bawat lapat ng kaniyang labi ay napakadiin at napakarahas, na tila ba nais nitong bawiin at ipamukha sa kaniya ang lahat ng kapangahasang ginawa niya kanina.Naramdaman ni Astherielle ang matinding kakulangan sa hangin dahil sa lupit ng halik ng lalaki. Namula ang gilid ng kaniyang mga mata, at ang kaniyang mga daliri ay mahigpit pa ring nakakapit sa belt buckle ng asawa. Sa hindi maipaliwanag na halo ng hiya at galit na nag-uumapaw sa kaniyang dibdib, buong lakas niyang kinagat ang manipis na labi ni Radleigh.Agad na humalo ang lasa ng malapot at mapait na dugo sa pagitan ng kanilang mga labi.Nagpakawala ng isang mababang daing si Radleigh, subalit sa halip na lumayo, mas lalo nitong hinigpitan ang hawak sa b

Matapos makasakay sa kotse, agad na dinial ni Natasha ang kaniyang telepono habang pabilis nang pabilis ang tibok ng kaniyang puso."Ate Astherielle, naipadala ko na po ang mga gamot at honey water ayon sa utos ninyo."Isang tamad at napaakagandang boses ng babae ang sumagot mula sa kabilang linya."Mabuti. Bukas, magluluto ako ng tanghalian, tulungan mo ulit akong ihatid 'yan sa opisina niya."Napakunot ang noo ni Natasha sa pagtataka."Ate Astherielle, bakit hindi po kayo ang mismong maghatid? Napakagandang pagkakataon po niyan para magkasama kayo!"Nang hindi sumagot ang kabilang linya, agad na nagpaliwanag si Natasha dahil sa kaba."Hindi naman po sa tinatamad akong maghatid! Ang ibig ko pong sabihin, kung kayo ang personal na pupunta roon habang pagod at may hang-over si Sir Radleigh, tiyak na maaantig ang puso niya sa inyo."Narinig ni Natasha ang isang mahinang tawa mula kay Astherielle, puno ng kumpiyansa at misteryo."Natasha, si Radleigh ay isang lalaking may napakatayog na

Nanatiling nakatikom ang manipis na labi ni Radleigh. Walang anumang salitang lumabas mula rito, ngunit ang kaniyang buong pigura ay naglalabas ng isang nakamamatay na awra.Nang marinig ng dalawa sa loob ng klinika ang kaluskos sa may pinto, sabay silang lumingon."Radleigh? Bakit ka nandito?" puno ng pagkagulat na tanong ni Ysmael, bakas ang tuwa sa kaniyang boses.Sa gilid, pilit na nagpapakita ng senyales si Andrei gamit ang kaniyang mga mata—hindi ba nakikita ng doktor na ang mukha ng kaniyang Boss ay mas madilim pa sa kalangitan bago ang bagyo?Walang pinansin si Radleigh kanino man sa kanila. Ang kaniyang matatalim at mapanganib na paningin ay direktang napako lamang kay Astherielle.Ilang araw pa lamang silang hindi nagkikita, subalit ang mukha ng dalaga ay napakasariwa, mamula-mula ang mga pisngi, at walang kahit katiting na bakas ng panghihina o sakit.Samantalang siya—dahil sa kawalan ng gana sa pagkain nitong mga nakaraang araw, halatang pumayat at lalong tumalas ang kaniy

Nakalaglag-pusong nakatali lamang sa kaniyang baywang ang isang puting tuwalya, habang nakatambad ang kaniyang matipuno, paitaas na dibdib at matitigas na pandesal sa tiyan.Dahan-dahang gumagapang ang mga patak ng tubig mula sa kaniyang panga, bumabagsak sa kaniyang kilalang leeg, dumadaloy sa malalim na hiwa ng kaniyang dibdib, hanggang sa mawala sa gilid ng nakatataling tuwalya.Natigilan si Astherielle habang hawak ang kaniyang baso ng tubig.Walang kahit katiting na pag-aalinlangan na gumapang ang kaniyang paningin mula sa gwapong mukha ng lalaki, pababa sa kaniyang leeg, sa kaniyang malapad na dibdib, hanggang sa kaniyang pantay na tiyan... at sa huli ay napako sa bahagyang nakaluwag na tuwalya. Dahan-dahang gumuhit ang isang nakalilitong ngiti sa kaniyang mga labi.Naging kasingdilim ng gabi ang mukha ni Radleigh.Malamig niyang tinitigan ang dalaga, habang ang kaniyang boses ay may halong paos mula sa usok ng banyo."Busog na ba ang mga mata mo?""Hindi pa," kaswal na sagot ni

"Sa likod pala ng sertipiko ay may ticket sa art exhibit," sagot ni Astherielle."Noong huling charity event, may batang babaeng nag-abot nito sa 'yo. Hindi mo tinanggap, kaya ako ang kumuha para sa 'yo. Ngayon na ang huling araw."Kumunot ang noo ni Radleigh. Ipinaalala ni Astherielle."Iyon 'yong estudyanteng pinag-aaral mo na nanalo ng gold award sa fine arts.""Wala akong interes," malamig at walang pakialam na saad ni Radleigh."Iyon ang estudyanteng pinag-aaral mo, hindi mo man lang ba titingnan ang mga gawa niya?""Pinag-aral ko siya dahil mataas ang kaniyang marka, walang kinalaman doon ang exhibit.""Sigurado kang ayaw mong pumunta?""Ayoko.""Sige." Hindi na nagpumilit pa si Astherielle. Kinuha niya ang dalawang ticket at kaswal na tinanggal ang apron sa kaniyang baywang."Kung ganun, ako na lang ang pupunta mag-isa."Tumalikod siya at dire-diretsong naglakad patungo sa walk-in closet upang magpalit ng damit—mabilis at walang alinlangan ang kaniyang mga galaw.Kinuha niya an