เข้าสู่ระบบ“น้อง… น้อง ดีขึ้นยัง”
เสียงคุ้นหูนั้นดังขึ้นแผ่วเบา ฉันค่อยๆ ลืมตาขึ้น แล้วพบว่าพี่กลูซยืนอยู่ข้างเตียง ส่วนฉัน… นอนอยู่ในห้องพยาบาล “นี่ที่ไหนคะ ทำไมหนูมาอยู่ที่นี่ได้ไง” ฉันถามออกไปด้วยความงง เพราะภาพสุดท้ายที่จำได้คืออยู่ในลิฟต์ “น้องเป็นลมล้มในลิฟต์ พี่เลยอุ้มมาที่ห้องพยาบาลน่ะ ดีขึ้นหรือยัง?” “อ๋อ… ขอบคุณนะคะ ตอนนี้ดีขึ้นแล้วค่ะ” โอ้ย สมพรปากยัยกล้วยเลยจริงๆ เมื่อวานมันเพิ่งบอกว่าถ้าอยากใกล้พี่เขาก็แกล้งเป็นลมซะสิ! แล้วนี่ฉันมาอยู่ห้องพยาบาลเพราะพี่เขาพามาจริงๆ ด้วย “ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว พี่จะไปส่งไหม รู้ไหมพักอยู่ไหน” “เอ่อ…” “ไม่ต้องเกรงใจพี่หรอก เรื่องแค่นี้สบายมาก” “งั้น… ได้ค่ะ ขอบคุณค่ะ” หัวใจฉันเต้นแรงกว่าตอนเป็นลมอีก เพราะตอนนี้พี่กลูซกำลังจะ ไปส่งฉันเองจริงๆ! ระหว่างอยู่บนรถ พี่เขาถามขึ้นว่า “น้องชื่ออะไรนะ จะได้เรียกถูก” “ลูกตาลค่ะ” “ครับ ลูกตาล… พี่ชื่อกลูซนะ” “กลูซ… ชื่อแปลกดีนะคะ” “ฮ่าๆ ใช่ ชื่อมันแปลกหน่อย พ่อแม่ตั้งให้” “แต่ก็น่ารักดีค่ะ” “ขอบคุณครับ” เขาหันมายิ้มบางๆ ให้ฉัน ฉันชี้ไปข้างหน้า “อ๊ะ! ถึงแล้วค่ะ ตรงหอนั่นเลย” “โอเคครับ” พอรถจอด ฉันก็หันไปยิ้ม “ขอบคุณนะคะที่มาส่ง” “ไม่เป็นไรครับ เราเรียนคณะเดียวกับพี่ใช่ไหม?” “ใช่ค่ะ” “เอาเฟสพี่ไว้ไหม เผื่อมีอะไรอยากถามเรื่องเรียนจะได้ทักมาได้” โอ้พระเจ้า!! โอกาสทองมาเองโดยไม่ต้องขอ! “เอาค่ะ!” ฉันตอบทันทีไม่ต้องคิด “นี่ครับ เฟสพี่” “แอดแล้วนะคะ” “รับเรียบร้อยครับ” “งั้นหนูขึ้นก่อนนะคะ พี่กลูซขับรถดีๆ นะคะ” “ครับ” ทันทีที่เดินเข้าห้อง หัวใจฉันแทบจะระเบิดจากความฟิน พี่เขาให้เฟสฉันเองเลย! ไม่ต้องขอเลยด้วยซ้ำ โอ้ยยยยย ดีใจแทบบ้า “เป็นอะไรของมึง ยิ้มจะถึงหูแล้ว” กล้วยถามทันทีที่เห็นหน้า “มึงๆๆๆ กูได้เฟสพี่คนนั้นแล้ว!” “ห้ะ! พี่กลูซ?” “ใช่ พี่กลูซ! หล่อมาก แถมใจดีอีกต่างหาก” “ว้ายยยยย เอาแล้วๆๆ” “ขอแค่ส่องเฟสพี่เขาอีกสักนิด…” แต่พอเปิดดู… ใจฉันชะงัก “มึง…” “อะไรอีกล่ะ” “พี่เขามีแฟนแล้ว…” “ฮ่าๆๆๆๆ” “อย่าขำได้ไหม!” “ไหนบอกว่าชอบแบบอยากเจอเฉยๆ ไม่ได้คิดอะไรไง?” “ก็ใช่ แต่พอเห็นว่าเขามีแฟนจริงๆ แล้วมันก็หน่วงๆ อะมึง รูปคู่เยอะเต็มไปหมด หวานจนน้ำตาลขึ้นตาเลย…” “ใจเย็นน่า พี่เขาก็ปีสามแล้ว เขาคงคบกันมานานละ” “ก็รู้… แต่ดูสิ รูปล่าสุดสามสัปดาห์ก่อนเอง” “อาจยุ่งๆ กันก็ได้” “อืม…” “อย่าคิดมากไปเลยยัยเพ้อเจ้อ” “ไม่ได้เพ้อนะ แค่…ส่องเฉยๆ แหละ” “จ้าาา~ ส่องเฉยๆ” แต่ในใจฉันก็รู้ดี… มันไม่ได้เฉยขนาดนั้นหรอก วันรุ่งขึ้น ที่ตึกคณะวิชาเลือก “วันนี้ไม่พูดถึงพี่กลูซเลยเหรอ” กล้วยแซวขณะนั่งรอเรียน “ไม่ละ พอรู้ว่ามีแฟนก็ไม่อยากพูดถึงแล้ว” “แหม พูดแบบนี้แปลว่าเจ็บนิดๆ ใช่ไหม~” “ไม่เจ็บ แค่…ไม่มีอะไรจะพูด” ฉันพยายามไม่คิดถึง แต่ใจมันก็ยังแอบหันไปหาเฟสพี่เขาทุกทีอยู่ดี ตอนเย็น… ฉันกับกล้วยนั่งทำงานหน้าตึกจนเพลิน “หกโมงละ กลับเถอะ กูหิวแล้ว” “โอเคมึง ไปกันเถอะ” พอถึงหน้าหอ… ฉันหา “กระเป๋าตัง” ไม่เจอ! “เห้ย มึง กระเป๋ากูหาย!” “กลับไปดูตรงม้าหินอ่อนป่ะ” “มึงขึ้นห้องไปก่อน เดี๋ยวกูไปหาคนเดียว” “ได้ รีบกลับนะ” ฉันรีบวิ่งกลับไปหา… แล้วก็เจอพี่กลูซเดินออกมาจากตึกพอดี “อ้าว น้องตาล มาทำอะไรตรงนี้ ค่ำแล้วนะ” “กระเป๋าตังหนูหายน่ะค่ะ เลยมาดูว่าหล่นแถวนี้ไหม” “งั้นเดี๋ยวพี่ช่วยหา” “ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ต้อง” “ไม่ต้องเกรงใจ อยู่มืดๆ คนเดียวอันตรายนะ” สุดท้ายฉันก็ยอมให้พี่เขาช่วย แล้วเราก็พูดขึ้นพร้อมกัน “นั่นไง!” “เจอแล้ว!” ฉันหยิบกระเป๋าตังขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มดีใจ “ขอบคุณนะคะพี่กลูซ” “ดีแล้วครับ งั้นพี่กลับก่อนนะ กลับดีๆ ล่ะ” “ค่ะ พี่ก็เหมือนกันค่ะ” 23.00 น. ฉันหลับไปตั้งแต่สามทุ่มครึ่ง แต่จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงเรียกเข้าจากเฟสบุ๊ก “ฮะโหล…” ฉันพูดออกไปงัวเงียโดยไม่รู้ตัวว่าเผลอกดรับสาย “นอนยัง?” เสียงผู้ชายดังขึ้น ฉันรีบลืมตา หยิบแว่นมาใส่ แล้วแทบช็อกเมื่อเห็นชื่อบนหน้าจอ — พี่กลูซ! “เอ่อ… ใครคะ?” “พี่เอง พี่กลูซ” “อ๋อ พี่กลูซ… เอ่อ พี่โทรมาดึกเลยนะคะ” “พี่กวนหรือเปล่า ถ้านอนแล้วพี่ไม่กวนละ” “ไม่กวนค่ะ ว่าแต่…มีอะไรหรือเปล่าคะ?” “พี่แค่…มีเรื่องไม่สบายใจนิดหน่อย ไม่อยากอยู่คนเดียว พี่อยู่หน้าหอเราแล้ว ออกมานั่งเป็นเพื่อนพี่หน่อยได้ไหม” ฉันชะงักไปครู่หนึ่ง แต่พอเขาพูดว่า “ไม่อยากอยู่คนเดียว” ใจฉันก็อ่อนลงทันที “พี่อยู่หน้าหอจริงเหรอคะ” “ใช่ครับ รถสีดำคันนี้ไง” ฉันมองลงจากระเบียง เห็นจริงด้วย… “โอเคค่ะ เดี๋ยวลงไป” พอขึ้นรถ ฉันนั่งข้างเขา ทั้งรถมีแค่เราสองคนและความเงียบ “พี่ทะเลาะกับแฟนเหรอคะ” ฉันถามขึ้นเบาๆ “อืม… ใช่” “เดี๋ยวก็หายค่ะ คู่รักก็ต้องมีงอนกันบ้าง” “เราพูดเหมือนมีแฟนเลยนะ” “ไม่มีหรอกค่ะ แค่เคยฟังเพื่อนๆ เล่า” เขาหันมายิ้มบางๆ ก่อนจะพูดแผ่ว “ขอบคุณนะที่ลงมานั่งด้วย” “ไม่เป็นไรค่ะ หนูจะนั่งเงียบๆ ก็ได้ ให้พี่ได้คิดคนเดียว” ฉันยังไม่ทันพูดอะไรต่อ พี่เขาก็คว้ามือฉันไปจับไว้แน่น มืออุ่นจัดจนใจฉันเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ “พี่…” “ไหนบอกว่าจะนั่งเงียบๆ ไง” เขาพูดพลางกุมมือนั้นต่อไว้แน่น ฉันพูดอะไรไม่ออก ได้แต่นั่งนิ่ง ปล่อยให้ความเงียบและเสียงหัวใจของตัวเองดังแทนทุกคำพูด…"ไหนครับมานี่หน่อย...อยากเล่ายังครับ""เล่า? ...อ๋อเรื่องนั้นหน่ะเหรอ"กลับมาถึงห้องยังไม่ถึงนาทีเนไม่ลืมที่จะถามฉันเรื่องนั้นฉันเดินไปหาเขาใกล้ๆ ยังโต๊ะคอมพิวเตอร์ที่เขากำลังนั่งอยู่"พร้อมเล่าไหม ถ้ายังก็ไม่เป็นไรนะ""เล่าได้""อะเคร""เรื่องมันก็ไม่ได้มีอะไรมากหรอก แค่ตาลทะเลาะกับเพื่อน""ทะเลาะกับเพื่อนคนนั้นเหรอ""ใช่ เคยทะเลาะกันแต่ตอนนี้ดีกันแล้วที่ร้านเมื่อกี้เลย""อ๋อโอเคดีแล้ว""งั้นไป...ห้องน้ำก่อนนะ""ครับ เอ่อเธอเมื่อวานมีคนฝากของมาให้อ่ะอยู่ชั้นข้างตู้เสื้อผ้านะ""โอเคค่ะ" ฉันตะโกนตอบกลับไปเมื่อเดินมาถึงห้องน้ำแล้วก่อนออกมาดูว่าเป็นของอะไรแล้วใครมันฝากมา“ใครฝากมาเหรอ”เสียงของเนฟังเหมือนถามปกติ แต่ฉันแอบรู้สึกได้ถึงความสนใจบางอย่างในน้ำเสียงนั้น“มีคนเอามาฝากไว้กับนิติฯ ข้างล่างน่ะ เขาเรียกเราไปเอา พอเห็นหน้ากล่องเขียนว่าถึงลูกตาล ก็เลยรับขึ้นมาให้”“เค้าแกะเลยนะ”ฉันพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะมองกล่องสี่เหลี่ยมตรงหน้า ขนาดมันไม่เล็กไม่ใหญ่จนเดาไม่ถูกว่าจะเป็นอะไร กระดานไวท์บอร์ด… หรือไม่ก็รูปไว้แขวนผนังมั้งมือค่อยๆ เปิดฝากล่องอย่างระวัง เหมือนกลัวของข้างในจะเสียหาย ด้านในยั
"กลับมาแล้วเหรอครับ" "อื่อ!""ทำไมกลับไวครับไหนบอกจะกลับวันอาทิตย์ตอนเย็น ตอนนี้มันคืนวันเสาร์นะครับ""ก็...ไม่มีไรอยากกลับไวเฉยๆ""เหนื่อยขับรถแย่ มานี่เร็วครับ" เนพูดจบจูบมือฉันเดินไปนั่งที่โซฟา"จะทำอะไรอ่ะ" "ไม่มีไร แค่จะนวดให้" เนเดินอ้อมไปด้านหลังโซฟาตรงที่ฉันนั่งอยู่ก่อนเริ่มนวดให้ฉันตรงบริเวณไหล่ทั้งสองข้าง "คิดยังไงมานวดให้""คิดถึงไงครับ""ไม่เล่น ตอบดีๆ""นี่ก็ตอบดีแล้วนะ""แล้วแต่เหอะ""พี่ก็คิดถึงใช่ไหมล่ะ ถึงได้กลับมาไว""นวดเฉยๆได้ไหมไม่ต้องพูดอะไรก็ได้ไม่ได้อยากฟัง""อ้าว! แต่ผมคิดถึงจริงๆนะ" เนก้มหน้าลงมาพูดข้างๆหูฉันและใบหน้า พูดจบแล้วแต่ใบหน้าเขายังอยู่ข้างๆฉันเช่นเดิม ทำฉันต้องหันไปมอง พอหันไปมองก็เจอว่าสายตาคู่นั้นของมันกำลังจ้องมองฉันอยู่ทำให้เราสบตากันในวินาทีนั้นฉันรีบหันหน้าไปมองทางขึ้นแต่ไม่ทันจะได้มองที่อื่นนานถึงวินาทีก็โดนมือข้างนึกของมันจับตรงปลายคางฉันให้หันไปสบตากับเนมันอีกครั้ง"คิดถึงจริงๆนะครับ" พูดจบริมฝีปากของเนก็เข้ามาประกบจูบกับริมฝีปากฉันทันที ฉันไม่ขัดอะไรเนทั้งนั้นแหละทำตามหัวใจของตัวเองจูบตอบเขากลับ ก่อนเข้าจะขยับตัวข้ามขึ้นมานั่งบนโซฟาเ
"นั่นไงสะดุ้งแบบนี้ จะแกล้งหลับต่อไม่ได้แล้วนะ""แกล้งหลับอะไร ไม่ได้แกล้งนะ" "อย่ามาทำเฉย ถึงห้องจะมืดจนไม่เห็นใบหน้าว่าพี่กำลังทำหน้ายังไงอยู่ แต่ผมก็พอรู้และเดาออกว่าตอนนี้คิ้วพี่อีกนิดเดียวจะชนกันอยู่แล้ว ส่วนปากนี่เกือบๆจะคว่ำลงสุดแล้วนะอีกนิดเดียว""ขอโทษนะ แกแพร่มอะไรของแกนอนได้แล้ว""อ้าว! โดนเฉย ไม่ขำหน่อยเหรอนี่อุส่าห์จะสร้างสีสันให้อารมณ์ดีขึ้น""ฉันอยากนอน ไม่ได้อยากอารมณ์ดีตอนนี้"เช้าวันต่อมา...วันนี้ตอนเย็นลูกตาลกลับบ้าน โดยที่เธอไม่ได้แวะเข้ามาห้องก่อนเลยหลังเลิกงานเธอขับรถออกจากบริษัทก็มุ่งหน้าเดินทางไปยังบ้านตัวเอง'ฮะโหล'"ว่าไงเน" ลูกตาลรับสายโทรศัพท์ขณะขับรถเดินทางกลับบ้าน'ถึงบ้านยังครับ'"ยังเลยกำลังขับรถอยู่เลย"'แล้วนี่...ใกล้ถึงยังครับ'"ก็ใกล้แล้วนะ มีไรหรือเปล่า"'อ๋อ ผมแค่โทรถามดูผมนึกว่าถึงแล้ว ว่าแต่นี่พี่ออกไปตั้งแต่เสร็จงานเลยเหรอ'"ใช่"'แสดงว่าบ้านพี่ไกลอยู่พอสมควรนะถ้าตอนนี้ยังไม่ถึงอีก รวมๆแล้วตอนนี้ 2 ชั่วโมงกว่าๆแล้วป่ะ'"ใช่! บ้านพี่ไกลเลย ปกติก็ใช้เวลาขับรถกลับบ้านประมาณ 2 ชั่วโมงนิดๆนะ แต่วันนี้รถติดก่อนออกนอกเมืองอ่ะดิตั้งนานแหน่ะ"'อ๋อเข้าใ
"แล้วไม่พูดตั้งแต่เมื่อวานล่ะ""ขี้เกียจพูด""เออๆ แกก็อยู่นี่กับฉันต่อเลยนั่นแหละ""อืม""แต่ไม่ได้จะให้อยู่ฟรีหรอกนะ เดือนหน้าเริ่มหารค่าคอนโดช่วยกัน""เออรู้! ใครจะไปกล้าอยู่ฟรีด้วยเกรงใจคนเป็นเหมือนกันนะ""แล้วก็เสื้อผ้าไม่ใช่ว่าจะให้ฉันซักให้ตลอด ว่างตอนไหนก็ซักด้วย อะไรที่เป็นของตัวเองช่วยรับผิดชอบเองด้วยจะได้อยู่กันได้นานๆ เพราะถ้าเริ่มจากฉันทำให้แกเกือบทุกอย่างตั้งแต่แรกมันอาจจะจบไม่สวยเพราะมันจะกลายเป็นฉันหนักอยู่คนเดียวตลอดไป""เออรู้แล้ว นี่แฟนในอนาคตหรือแม่ในอนาคตกันแน่วะ ถามหน่อยดิเคยมีแฟนป่ะ""เคยมีดิถามบ้าๆ อยู่มาจะ 30 ล่ะจะไม่เคยมีได้ไง""ก็เผื่อไม่มีคนเอาคนเรื่องเยอะเรื่องมากแบบนี้""พูดดีๆ" ฉันรีบหันไปมองไอ้เนทันที"นั่น! สายตาพิฆาตมาอีกล่ะ แค่หยอกเล่นเองคิดมาก""เออ...วันหยุดเสาร์อาทิตย์นี้พี่ไม่อยู่นะ" ฉันพูดพลางเดินไปที่โต๊ะอาหารโซนห้องครัว ก่อนแกะอาหารใส่จาน วันนี้ซื้อมาทานกันที่ห้อง"ครับ แล้วไปไหนอ่ะ" เนเดินตามฉันมาติดๆ แล้วนั่งลงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามฉัน "จะกลับไปเอาเอกสารพวกสำเนาที่บ้านอ่ะ เลยว่ะพักผ่อนที่นั่นด้วยแล้วค่อยกลับวันอาทิตย์ตอนเย็น""ไปด้วยดิ""ไม่ต้อ
"ถ้าพี่ไม่ให้ผม ผมจะไม่คืนเงินพี่นะ""อะไรหนี้เกี่ยวไงด้วย""เกี่ยวดิ เกี่ยวหมดแหละอะไรที่จะทำให้พี่ยอม""ค่อยคุยกันพี่จะนอนแล้ว" "...!"หลังจากนั้นเสียงก็เงียบไป มันคงอยากนอนแล้วเหมือนกันหรือขี้เกียจพูดแล้วไม่แน่ใจคืออย่างงี้นะทุกคน ฉันก็แค่พูดไปงั้นๆแหละ แค่อยากรู้ว่ามันจะทำได้ไหม แต่ฟังแบบนี้ไม่น่าจะได้ มันน่าจะห้ามตัวเองไม่ได้เหมือนกันไม่ใช่แค่ฉันเช้าวันรุ่งขึ้น ฉันตื่นขึ้นมาพบเด็กหน้าใสๆนอนหลับอยู่ข้างๆ หน้าขาวใสอะไรขนาดนั้น ดูสิผิวหน้าก็เนี๊ยนเนียน เนียนกว่าผู้หญิงอย่างฉันเลยก็ได้ ทรงผมตอนนอนอย่างกับเช็ตไว้แต่ความเป็นจริงคือไม่เลยสักนิด ไม่เคยเช็ตด้วยซ้ำตั้งแต่กูกับมันมา ฉันว่ามันเหมาะกับงานนายแบบมากกว่าพนักงานบริษัทอีกนะ"มองอะไร" มันค่อยๆลืมตาขึ้นมาก่อนมองเห็นว่าฉันกำลังนอนหันข้างไปจ้องหน้ามันอยู่"เปล่า ฉันลุกไปอาบน้ำก่อนนะ""อือ! เอ้ยยยยย..." มันตอบกับด้วยน้ำเสียงที่เบาก่อนจะยืดตัวบิดขี้เกียจบนที่นอนต่อด้วยเสียงแบบนั้นแหละ"อ้าวไม่บอกกันละว่า 8 โมงแล้ว" เนมองไปเห็นนาฬิกาตั้งโต๊ะข้างเตียงบอกเวลา 08:18 น. ก่อนเขาจะรีบลุกแล้ววิ่งไปเข้าห้องน้ำที่ตอนนี้มีลูกตาลอยู่ในนั้น"เข้า
"อ๊าาา... เนค่อยๆ" ฉันกดไม่ได้ที่จะไม่ร้องออกมาเพราะการที่โดนสัมผัสตรงนั้นผ่านลิ้นหนาของเขาที่ตวัดกวาดไปมาตรงกลีบน้องสาวฉันมันทำเอาซะใจฉันหลุดลอยไปไหนต่อไหนแล้ว ไม่แค่นั้นมันยังดูดติ่งตรงนั้นของฉันด้วยแม่งใจหายวาบ"เน อ๊ะ อ๊าาาา..." ฉันเริ่มหายใจไม่ทั่วท้องแล้วมือเริ่มไปจับที่บริเวณหัวของเน มือกำผมเนไว้แน่นตัวกระเด้งรับทุกการสัมผัสนั้น อร๊ายยยยย! ไม่ไหวแล้วววววว..."อ๊ะ...เนพี่ไม่ไหวแล้ว พี่...พี่เริ่ม อ๊ะ อ๊าาา! เริ่มจะ"พูดยังไม่ทันจะจบเนก็เหมือนจะเข้าใจที่ฉันพูด ถอดปากออกจากตรงนั้น แล้วขยับตัวขึ้นมาท่อมตัวฉันอีกครั้ง จ้องตากับฉันอยู่สักพักก่อนจะก้มลงจูบที่ริมฝีปากฉันเบาๆ งือ! นี่คือจูบแรกระหว่างฉันกับไอ้เด็กนี่เลยนะฉันไม่คิดว่าการจูบของคนที่ไม่ได้เป็นแฟนกันมันก็รู้สึกดีไม่ต่างกันเลย มันเป็นจุบที่นุ้มมากๆ ทำฉันอยากจะจูบต่ออีกนานๆ หรือว่านี่...นี่ฉันคิดอะไรกับมันไปแล้วจริงๆเหรอ"ชอบล่ะสิ" จังหวะที่มันถอดปากออกมันรู้เลยว่าฉันไม่อยากหยุดจูบ ก็ฉันมันกำลังได้ที่เลยนี่นา"ขออีกทีได้ไหม" ฉันขยับแขนขึ้นไปโอบล้อมบริเวณต้นคอของเนไว้ก่อนขอให้มันจูบอีกครั้ง"แสดงว่าชอบจริงนะเนี่ย ฮือ!" พูดจบ







