Todos os capítulos de ความรับผิดชอบหรือหัวใจ ภาค: กล้วยไม้ป่าที่ผลิบานกลางม่านหมอก: Capítulo 31 - Capítulo 40

ตอนที่ 30: โศกนาฏกรรมแห่งรัก“ยศ! แกทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง!” เสียงแผดสบถที่อัดแน่นไปด้วยเพลิงโทสะกระแทกเข้ากับผนังห้องจนมวลอากาศรอบตัวสั่นสะท้าน นฤมลยืนตระหง่านอยู่แทบปลายเตียง ร่างทั้งร่างสั่นเทิ้มราวกับคนเสียสติ ใบหน้าที่เคยตกแต่งอย่างพิถีพิถันบัดนี้บิดเบี้ยวอัปลักษณ์ด้วยแรงแค้น ดวงตาที่แดงก่ำจ้องมองภาพเรือนร่างเปลือยเปล่าของคนทั้งคู่ที่นอนกอดก่ายกันบนเตียงที่ควรจะเป็นของเธอ ก่อนที่ยศจะทันได้ขยับตัวปกป้องหญิงสาวในอ้อมกอด นฤมลก็ตวัดปากกระบอกปืนสีดำทมิฬเล็งตรงไปที่ใบหน้าสวยหวานของเจนด้วยสายตาอาฆาตมาดร้าย กล้วยไม้สิ้นสี... โศกนาฏกรรมใต้เงาแค้น“นังแพศยา! มึงแย่งทุกอย่างไปจากกู... มึงแย่งผู้ชายของกู! มึงต้องตาย!” ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! เสียงกัมปนาทจากมัจจุราชเหล็กแผดคำรามสนั่นกึกก้องไปทั่วทั้งบ้านเดี่ยวหลังงาม แรงสะท้อนของปืนทำให้ข้อมือของนฤมลสะบัดไปมาตามจังหวะการเหนี่ยวไกที่บ้าคลั่ง ทว่าดวงตาที่ถมไปด้วยเพลิงอาฆาตกลับจ้องเขม็งไปยังเ

 ตอนที่ 31.1 บทรักสลับทิศยศไม่ปล่อยให้เธอต้องรอนาน เขาใช้เรียวลิ้นรัวถี่ยิบสลับกับการดูดเม้มจุดอ่อนไหวกลางกายสาวอย่างหนักแน่นและแม่นยำ ชมพู่ที่กำลังพยายามปรนเปรอเขาถึงกับหลุดโฟกัส เธอส่งเสียงครางซ่านสยิว ร่างกายสั่นสะท้อนปานจะขาดใจ ความรู้สึกแปลกใหม่ที่รุนแรงกว่าทุกครั้งโถมเข้าใส่จนเธอคุมตัวเองไม่อยู่ "อื้อ... พี่ยศ... พี่ยศขา... แบบนี้เองเหรอ... อ๊าาา…ชมพู่ไม่ไหวแล้ววว" เธอบิดส่ายสะโพกพลางใช้มือจิกหมอนแน่น ความอ่อนประสบการณ์ทำให้เธอพ่ายแพ้ต่อสัมผัสระดับครูของยศอย่างราบคาบ เพียงครู่เดียว ร่างบางก็เกร็งกระตุกอย่างรุนแรง พรั่งพรูหยาดน้ำหวานแห่งความสุขสมออกมาจนเปียกชุ่มขณะที่ยังคงอยู่ในท่า 69 นั้นเอง เธอหอบหายใจรัวเร็ว ทิ้งตัวลงซบหน้ากับท่อนขาแกร่งของยศด้วยความหมดแรงยศหัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างผู้ชนะ แต่อนุภาพความปรารถนากลับยังไม่ดับล

ตอนที่ 32.1: ข้อตกลงและพันธะลับเพียงครู่เดียว ชมพู่ก็ผละออกมาแล้วลุกขึ้นยืนประจันหน้ากับชายหนุ่ม มือเล็กๆ ลูบไล้ไปตามแผงอกแกร่งของยศอย่างโหยหา ก่อนจะเขย่งเท้าขึ้นไปประกบจูบเขาอย่างเร่าร้อน ลิ้นเล็กๆ ตวัดเกี่ยวพันกับลิ้นหนาอย่างบ้าคลั่ง ร่างกายบอบบางบดเบียดเข้าหาความแข็งแกร่งของเขาจนไม่มีช่องว่างให้อากาศไหลผ่าน "พี่ยศขา... ช่วยชมพู่ด้วยค่ะ ชมพู่ไม่ไหวแล้ว... อ๊ะ... ใส่เข้ามาในตัวชมพู่เถอะนะคะ"เสียงหวานกระซิบชิดริมฝีปากพร้อมลมหายใจหอบกระชั้น ดอกกุหลาบงามแห่งบางแสนดอกนี้กำลังเบ่งบานเต็มที่ พร้อมคลี่กลีบรอรับความปรารถนาจากเขา ยศดันเรือนร่างบางของชมพู่เข้าชิดผนังห้องน้ำ ก่อนจะช้อนเรียวขาคู่สวยขึ้นพาดบ่าไว้ข้างหนึ่ง"พร้อมนะชมพู่..."สิ้นคำ ยศก็ดันตัวตนแกร่งกดลึกเข้าไปในกลีบกุหลาบชุ่มฉ่ำของเธอทีเดีย

ตอนที่ 33.1: มิตรภาพของสองหนุ่มวิศวะเช้าวันเสาร์... ยศควบรถจักรยานยนต์คลาสสิก SR400 คันเก่ง มุ่งหน้าไปยังโรงงานขนาดเล็กแห่งหนึ่งในอำเภอบ้านบึง ทันทีที่เลี้ยวรถเข้ามาจอดดับเครื่องหน้าออฟฟิศ ยศก็เดินตรงเข้าไปในส่วนของโรงงาน พนักงานที่พบเห็นต่างยกมือไหว้ทักทายเขาอย่างเป็นกันเอง ยศส่งยิ้มรับก่อนจะเดินตรงไปหาชายหนุ่มในชุดเสื้อช็อป ที่กำลังขมักเขม้นอยู่กับการประกอบชิ้นส่วนระบบส่งกำลังอย่างตั้งอกตั้งใจ"สวัสดีเสี่ยโจ ขยันแต่เช้าเลยนะ" ยศเอ่ยทักทาย เสี่ยโจ เพื่อนซี้และหุ้นส่วนคนสำคัญของโรงงานแห่งนี้"สวัสดีครับพี่ยศ! เนี่ย... กำลังเร่งประกอบชิ้นส่วนอยู่น่ะใกล้จะได้ทดสอบครั้งสำคัญสำหรับ 'รถตัดอ้อย' ของพวกเราแล้ว""ดีเลย... ไปนั่งคุยกันในห้องดีกว่าพี่ยศ จะได้ดูสรุปความคืบหน้างานของเราด้วย" เสี่ยโจว่าพลางหยิบผ้าขึ้นมาเช็ดคราบน

ตอนที่ 34.1: สารภาพรักใต้แสงดาว... และพันธสัญญาหลังมื้ออาหารที่เต็มไปด้วยความสุขและรอยยิ้ม ยศชวนเจนไปเดินเล่นริมชายหาดบางแสน ลมทะเลเย็นๆ พัดผ่านทำเอาเส้นผมของเจนปลิวสยายดูน่ามองยิ่งขึ้น ยศมองดูความสดใสของเธอที่ได้ปลดปล่อยความเป็นตัวเองออกมาโดยไม่ต้องกดไว้เหมือนตอนทำงาน ความไร้เดียงสาและรอยยิ้มที่จริงใจของกล้วยไม้ป่าดอกนี้ทำให้หัวใจของหนุ่มใหญ่อย่างเขาเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน พอดึกได้ที่ ยศพาเธอเดินกลับมาที่รถ BMW คู่ใจ เขาเปิดท้ายรถและหยิบ "ช่อกุหลาบแดง" สวยสดมายื่นให้ตรงหน้าเธอ แสงดาวพราวพร่างในค่ำคืนนี้ช่างเป็นใจเหลือเกิน "พี่มีอะไรจะบอกเจนนะ... พี่รักเจน เจนเป็นแฟนพี่ได้ไหม?" ยศพูดด้วยเสียงหนักแน่น ยื่นดอกไม้ให้เหมือนชายหนุ่ม