Todos os capítulos de ความรับผิดชอบหรือหัวใจ ภาค: กล้วยไม้ป่าที่ผลิบานกลางม่านหมอก: Capítulo 41 - Capítulo 50

ตอนที่ 36: ดอกกล้วยไม้ที่ผลิบานในยามเช้าแสงเงินแสงทองที่ค่อยๆ ทอประกายจับขอบฟ้า รำไรผ่านม่านสีนวลเข้ามาในห้องนอนที่ยังอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความรัก ยศลืมตาขึ้นมองร่างบางในอ้อมกอดที่ยังคงมีร่องรอยของการพร่ำรักเมื่อคืนประทับอยู่ตามผิวเนียน เมื่อเขาเห็นรอยยิ้มแสนสดใสของเจนที่เริ่มขยับกายในยามรุ่งสาง ความต้องการที่เพิ่งมอดดับไปก็กลับมาปะทุขึ้นใหม่อีกครั้งอย่างห้ามใจไม่ได้ ยศรั้งร่างบางที่แสนนุ่มนิ่มเข้ามาแนบชิด บรรจงบดจูบลงบนริมฝีปากบางอย่างนุ่มนวลและดื่มด่ำ เจนหลับตาพริ้มพลางเผยอริมฝีปากตอบรับสัมผัสจากเขาอย่างเต็มใจ ความขวยเขินในตอนแรกถูกแทนที่ด้วยความไว้วางใจและรักใคร่จนหมดหัวใจ “เจนจ๋า... เจนสวยมากเลยรู้ไหม….พี่รักเจนนะ&rd

ตอนที่ 37: รุ่งอรุณแห่งเสน่หา... กล้วยไม้ป่าที่เบ่งบาน​แสงเงินแสงทองยามเช้าที่สาดส่องลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านเนื้อดีเข้ามา กระทบลงบนผิวเนียนละเอียดของร่างเปลือยเปล่าสองร่างที่กำลังพัวพันนัวเนียอยู่บนเตียงกว้าง กลิ่นอายของความรักและรสสวาทที่อบอวลมาตลอดทั้งคืนยังไม่จางหายไป หากแต่กลับถูกโหมกระพือขึ้นอีกครั้ง ด้วยจังหวะรักที่เคยเนิบนาบในช่วงเริ่มแรก บัดนี้มันเริ่มปรับเปลี่ยนเป็นจังหวะที่หนักแน่น มั่นคง และรุนแรงขึ้นตามแรงอารมณ์ที่พุ่งทะยานจนฉุดไม่อยู่ ยศกุมมือเล็กบอบบางของเจนไว้มั่น บีบกระชับเพื่อส่งผ่านความรู้สึกทั้งหมดที่เขามี พลางมองสบตาที่หยาดเยิ้มไปด้วยความรักและความเชื่อใจของหญิงสาว แววตาของเจนในยามนี้ช่างใสซื่อและยั่วยวนในคราวเดียวกันจนยศแทบคลั่ง 

ตอนที่ 38: พันธะสัญญาใต้เงาอรุณ​บรรยากาศภายในห้องพักยามรุ่งสางยังคงคุกรุ่นไปด้วยกระแสอารมณ์ที่พุ่งพล่านจนถึงขีดสุด กลิ่นอายแห่งกามารมณ์ที่อบอวลอยู่บนเตียงกว้างดูเหมือนจะยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น เมื่อแสงสีทองอ่อน ๆ เริ่มจับขอบฟ้า ยศ วิศวกรหนุ่มใหญ่ที่ควรจะเหนื่อยล้าจากภารกิจรักตลอดทั้งคืน กลับมีพละกำลังมหาศาลอย่างไม่น่าเชื่อ เขาทอดสายตามองร่างบางที่นอนหายใจหอบสะท้านอยู่ในอ้อมแขน ความต้องการที่เพิ่งจะมอดดับไปเพียงชั่วครู่กลับปะทุขึ้นมาอีกครั้งอย่างบ้าคลั่ง เพียงแค่ผิวเนื้อนุ่มนิ่มเบียดเสียดกัน ความร้อนรุ่มในกายของหนุ่มใหญ่วัยฉกรรจ์ก็พุ่งพล่านเกินกว่าจะควบคุมได้อีกต่อไป... ยศเชยคางมนของเจนขึ้นมาสบตา แววตาของเธอในยามนี้หยาดเยิ้มไปด้วยความรัก ความเชื่อใจ และความเทิดทูนที่มีต่อเขาอย่างหมดหัวใจ มันเป็นสายตาที่ซื่อตรงและไร้เดียงสาจนหัวใจของวิศ

ตอนที่ 39: กล้วยไม้ป่า หรือ กุหลาบแดง?พายุสวาทที่พัดกระหน่ำเพิ่งสงบลงไปไม่นาน ทิ้งไว้เพียงเสียงหอบหายใจรวยรินท่ามกลางอากาศเย็นเยียบของเช้ามืดภายในห้องพัก ยศ และ เจน ต่างฝ่ายต่างยังไม่ได้ข่มตาหลับ ร่างกายของทั้งคู่ยังคงเกี่ยวกระหวัดกอดก่ายกันไว้ใต้ผ้าห่มผืนหนา ราวกับต้องการซึมซับไออุ่นของกันและกันให้ลึกเข้าไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ ยศทอดสายตาผ่านความสลัวมองเพดานห้องด้วยความรู้สึกที่ตีรวนกันในอก แต่เมื่อเขาก้มลงมองร่างในอ้อมแขน เขาก็ต้องสะดุดกับดวงตาคู่สวยที่จ้องมองเขาอยู่ก่อนแล้ว เธอใช้ดวงตาที่หยาดเยิ้มไปด้วยความรักหวานซึ้งจ้องมองใบหน้าคมเข้มของเขาอยู่อย่างนั้นเนิ่นนาน แววตาของเธอนิ่งสงบ ทว่าแฝงไปด้วยความบูชาและเทิดทูน มันเป็นสายตาของกล้วยไม้ป่าที่ผลิบานอย่างสมบูรณ์ภายใต้การดูแลของเขา และพร้อมจะมอบทั้งชีวิตให้ชายที่อยู่ตรงหน้าอย่างไม่มีเงื่อนไข [ความสับสนภายใต้ส

ตอนที่ 40: ความรับผิดชอบที่พ่ายแพ้ต่อหัวใจท่ามกลางความสลัวรางของแสงรุ่งอรุณสีทองละมุนตาที่ค่อย ๆ พาดผ่านรอยแยกของม่านหน้าต่างเข้ามาภายในห้องพัก บรรยากาศรอบกายอบอวลไปด้วยมวลความอบอุ่นและกลิ่นอายแห่งรสรักที่เพิ่งผ่านพ้นไปไม่นาน ยศกระชับอ้อมกอดแกร่งโอบรัดร่างบางอันบอบบางของเจนเข้ามาแนบชิดอก แผ่นอกแกร่งที่ยังคงอุ่นซ่านและชื้นเหงื่อจาง ๆ แนบสนิทเข้ากับแผ่นหลังเนียนละเอียดไร้สิ่งผูกมัดของคนในอ้อมแขน เขาตระกองกอดเธอไว้ด้วยความทะนุถนอมและแผ่วเบา ราวกับกลัวว่าความอ่อนโยนอันแสนงดงามที่เพิ่งก่อตัวขึ้นนี้จะมลายหายไปพร้อมกับหยาดน้ำค้างยามเช้าที่กำลังจะระเหยไปเมื่อต้องแสงแดด บนใบหน้าหวานซึ้งหมดจดของหญิงสาวชาวลาวบ้านป่าที่บัดนี้ได้กลายสถานะมาเป็น "เมีย" ของเขาอย่างเต็มตัวและสมบูรณ์แบบ ทั้งทางร่างกายและจิตวิญญาณ ยังคงมีคราบหยาดน้ำตาอุ่น ๆ หลงเหลืออยู่เป็นทางยาวบนพวงแก้มใสนวล มันคือหยาดน้ำตาที่ผสมปนเปและตกตะกอนอยู่ภายในใจ... ทั้งความใจหาย วูบโหว่