“เท่าไหร่ที่จะเอา”“เอ่อ... ไม่ต้องค่ะ ไม่เป็นไร หนูไม่ทำแล้ว เดี๋ยวค่อยหางานรีวิวอย่างอื่นเอาได้ค่ะ” อันปันก้มหน้าปฏิเสธรัวเร็ว“ถาม-ว่า-เท่า-ไหร่”น้ำเสียงกดต่ำเน้นย้ำทุกคำดุดันจนน่ากลัว เมื่อเห็นเธอเม้มปากเงียบ ไม่ยอมตอบ เขาจึงกดเปิดลำโพงบลูทูธหน้ารถ แล้วต่อสายหา ‘แพรว’ ทันที“ค่าจ้างยัยเด็กนี่เท่าไหร่”(เด็กไหนคะ อ๋อ น้องอันปันเหรอคะ?)“ใช่ เท่าไหร่”(แพรวจ้างน้องมาชง 4 ชั่วโมง ชั่วโมงละ 2,500 ค่ะ แต่น้องไม่โอเคเลยนะคะ หนีงานแล้วกลับก่อน แย่...)ติ๊ด!ไม่รอให้ปลายสายพูดจบ ทิศเหนือก็กดตัดสายทิ้งอย่างรำคาญ“เลขบัญชีเธออะไร”“คะ?”“พิมพ์เลขบัญชีส่งมาในไลน์ ฉันจะจ่ายค่าตัวให้”“ห๊ะ! อะไรนะคะ!” อันปันเบิกตากว้าง“มะ... ไม่เอานะคะ หนูไม่ได้ขายตัว!”เธอเริ่มมีน้ำโห พูดจาแบบนี้มันดูถูกกันชัด ๆ! ร่างสูงเหยียดยิ้มร้ายกาจ ดวงตาคมกริบตวัดมองคนข้าง ๆ อย่างเย็นชา“งั้นแสดงว่าให้เอาฟรี?”ทิศเหนือพ่นคำพูดร้ายกาจออกไปเพราะความหงุดหงิดที่พลุ่งพล่านอยู่ในอก เขาไม่พอใจที่เธอแต่งตัวแบบนี้ ไม่ชอบที่เธอมาอยู่ในที่แบบนี้ ถ้าวันนี้เขาไม่บังเอิญมาตามคำชวนของเพื่อน แล้วเป็นไอ้เวรตัวอื่นที่ได้มานั่งตรงนั้นแท
Last Updated : 2026-07-19 Read more