All Chapters of Bad Guy ทิศเหนืออย่าร้าย | ทิศเหนือ x อันปัน: Chapter 11 - Chapter 20

อันปันหันหลังขวับทันที! ใจเต้นโครมคราม ตึก ตึก ยิ่งกว่ากลองรบว่าแต่…ทำไมเธอถึงมาเจอผู้ชายแรงควายคนนั้นที่นี่ได้ล่ะอย่าบอกนะว่า! หมอนั่นคือ ทิศเหนือ!แต่ก็นะ ถ้าจากจุดที่รุ่นพี่ชี้ไป ตรงนั้นก็ไม่มีคนอื่นเลยนอกจากหมอนั่นคนเดียวที่ยืนอยู่หรือว่าใช่!!ไม่ใช่มั้ง…ไม่ใช่แหละ…ภาวนาให้ไม่ใช่…เสียงในหัวตีกันหนุบหนับ ส่วนเสียงในใจไม่ต้องพูดถึง เต้นแรงจนจับจังหวะไม่ได้แล้วขอให้ไม่…ใช่อันปันหลับตาปี๋…“เฮ้ย! ไอ้เหนือ!”แต่เสือก…ใช่! ~_~!ดวงตาคู่หวานเบิกโพลง ใบหน้าหวานเริ่มซีดเผือด อาการมือเย็นเท้าเย็นกำเริบอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน“อ้าวน้อง นั่นไอ้ทิศเหนือ มันยืนอยู่ตรงนั้น น้องไม่ไปหามันล่ะ”เธอทำหน้าแหย พยายามโบกไม้โบกมือเป็นพัลวันเพื่อให้อีกฝ่ายหยุดพูด ทว่ารุ่นพี่คนนั้นกลับไม่เข้าใจความหมาย ซ้ำยังตะโกนเรียกเพื่อนเสียงดังลั่นกว่าเดิม“เฮ้ย ไอ้เหนือ! มีสาวมาหาว่ะ”หวังดีแหละ แต่เป็นความหวังดีที่ตอนนี้เธอไม่ต้องการเลยสักนิดอยากจะบ้า ~ _ ~!อยากจะหายตัวให้ได้ซะในวินาทีนี้“สัส มึงเรียกกูทำไม”ทิศเหนือขานรับ ก่อนจะเดินสาวเท้าเข้ามาตรงจุดที่อันปันยืนหันหลังตัวชาอยู่“มีเด็กมาตามหามึง สวยด้

“หะ…แลก แลกอะไรนะคะ?” อันปันกะพริบตาถี่อย่างไม่เชื่อหูตัวเอง“ว่าไง กล้าแลกไหมล่ะ” น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามอย่างราบเรียบ ทำเอาอันปันต้องลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอช้อนตาขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาที่นิ่งสนิท ทว่านัยน์ตาคมกริบที่จ้องลึกกลับมานั้นกลับดูเยือกเย็นและอันตรายจนน่าขนลุกเขาไม่ยอมขยายความว่าต้องแลกกับอะไร และนั่นทำให้อันปันไม่กล้าตกปากรับคำง่าย ๆ ถึงแม้จะพอเดาความหมายคลุมเครือนั่นออกก็ตามที“งั้นพี่ก็บอกมาก่อนสิคะว่าต้องทำยังไง ถ้าแลกได้…หนูก็จะแลก”อันปันรวบรวมความกล้าตอบกลับไปแบบใจดีสู้เสือ ในใจลึก ๆ ภาวนาขอให้คำว่า ‘แลก’ ของเขามันไม่ได้เลวร้ายอย่างที่เธอคิดทว่า…เมื่อมุมปากหยักของคนตรงหน้ากระตุกยิ้มขึ้นเพียงนิด พร้อมกับสายตาที่หลุบมองเธออย่างจาบจ้วง เธอก็ได้รู้ซึ้งถึงความหมายนั้นทันที“อมสิ ถ้าเธอทำให้ฉันแตกได้ใน 5 นาที ฉันจะยอมให้เกียร์เธอ”นั่นไง เสียงในหัวคิดเอาไว้แล้วไม่มีผิดเชี่ยยยย เลวมากกกกกคำด่ามากมาย ดังสะท้อนก้องไปก้องมาอยู่ในหัว อันปันได้แต่อ้าปากค้างพะงาบ ๆ หน้าชา ตัวชา สมองชา พูดไม่ออก แล้วจู่ ๆ เธอก็หันขวับไปอีกทางก่อนจะพูดกับเขาโดยไม่แม้แต่จะมองหน้า“งะ งั

@Sky Blackเมื่ออันปันมาถึง ชิชาก็พาเธอมานั่งร่วมโต๊ะกับกลุ่มเพื่อนที่มีทั้งมาเบล โซดา และนาเดีย ทุกคนทักทายอันปันด้วยรอยยิ้มเป็นมิตร จะมีก็แต่นาเดียเจ้าที่ถึงแม้ใบหน้าจะเปื้อนยิ้ม แต่น้ำเสียงและท่าทางกลับสวนทางกันอย่างสิ้นเชิง“อ้าว มาด้วยเหรอ?”นาเดียแอบเบะปากเล็กๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายแต่งตัวมาแบบเรียบง่าย แต่กลับดูแพง แกรม และสวยสะดุดตากว่า แทนที่คืนนี้เธอจะได้เป็นดาวเด่นอยู่คนเดียว กลับมีคนมาชิงพื้นที่ซะอย่างนั้น แต่ถึงอย่างนั้นเจ้าหล่อนก็พยายามเก็บซ่อนความไม่พอใจไว้อย่างสุดฤทธิ์โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องที่ต้องมาชิง ‘เกียร์’ จากรุ่นพี่ทิศเหนือ ยังไงซะในกลุ่มนี้ก็มีแค่เธอคนเดียวที่รู้จักและสนิทกับพี่เขามากที่สุด นาเดียจึงมั่นอกมั่นใจในเกมนี้มาก พอทุกคนนั่งลงปุ๊บ เธอจึงเริ่มเปิดประเด็นข่มทันที“ดูเหมือนว่าพวกเธอยังไม่มีใครมีโอกาสเข้าใกล้พี่ทิศเหนือเลยสินะ สงสัยเกมนี้ฉันคงต้องเป็นคนชนะแล้วล่ะ เพราะฉันนี่แหละ... ที่จะได้เกียร์จากพี่เขาในคืนนี้”ได้ทีก็ขิงใส่แบบไม่ยั้ง หวังข่มคู่แข่งอย่างอันปันที่นั่งอยู่ตรงหน้า ทว่าคำพูดที่เต็มไปด้วยความมั่นหน้ามั่นโหนกกลับทำให้เพื่อนในกลุ่มแอบหมั่นไส้ไปตา

สิ้นประโยคชวนไปเอาเกียร์ ร่างบางก็ชะงักกึก เพราะเข้าใจความหมายที่อีกฝ่ายสื่อได้เป็นอย่างดี“ดะ เดี๋ยวนะพี่ หนูยังไม่ได้ตกลงว่าจะทำแบบนั้น”“แบบนั้น คือแบบไหน?”เรียวคิ้วเข้มเลิกขึ้นคล้ายตั้งคำถาม แต่รอยยิ้มร้ายกาจที่มุมปากบอกให้รู้ว่าเขากำลังจงใจกวนประสาท“เรื่องแบบนั้น ยังจะให้หนูพูดอีกเหรอคะ ก็มีอยู่เรื่องเดียวนั่นแหละที่พี่จะให้หนู อ่า…”“อม?” ชายหนุ่มต่อประโยคที่เธอไม่กล้าพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ“ค่ะ! จ้างให้ก็ไม่อม เอ๊ย! ไม่ทำ”“งั้นเธอมาตามนัดแล้วเดินตามฉันมาทำไม?” แววตาขี้เล่นเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา“สรุปคือป๊อดสินะ ถ้างั้นวันหลังก็อย่ามาปากดีใส่ฉันอีก... ไสหัวไป!”ทิศเหนือสะบัดข้อมือเล็กทิ้งอย่างรำคาญใจ จนอันปันที่เมาแอลกอฮอล์อยู่แล้วเซไปชนกับรถของเขาที่จอดอยู่นี่ไง เธอถึงบอกว่าเขาแรงควาย!ทว่าวินาทีนั้น หางตาของอันปันกลับเหลือบไปเห็น ‘นาเดีย’ ที่กำลังเดินกวาดสายตามองหาทิศเหนืออยู่หน้าผับ อันปันอยากจะกรี๊ดออกมาให้รู้แล้วรู้รอดข้างหน้าก็ผู้ชายแสนจะดิบเถื่อน ส่วนข้างหลังก็ผู้หญิงที่น่ารำคาญอย่างกับแมลงสาบ ยิ่งหนีก็ยิ่งตามเอาวะ! เหมือนเสียงในหัวสั่งว่าตัวเองแพ้ไม่ได้ อยู

ทันทีที่ได้ยินเสียงครางของทิศเหนือ อันปันจึงถอนริมฝีปากที่โอบรอบแท่งมังกรออกมาอย่างไม่เชื่อหู เขาชอบเหรอ? ทำไมคราง? หรือว่าเธอทำเขาเจ็บ? “เจ็บเหรอคะ?” เคยได้ยินมาว่าเอาปากครอบลงไปห้ามโดนฟัน แต่เมื่อกี้เธอว่าตอนอมไป ไม่โดนฟันสักนิดเลยนะ ถึงจะคับปากมากก็ตามที “ไม่เจ็บ” ทิศเหนือปรายตามองต่ำ น้ำเสียงติดจะหงุดหงิดเล็กน้อยที่ถูกขัดจังหวะ “แล้วพี่ครางทำไมคะ?” คนตัวเล็กช้อนตาขึ้นมอง พลางขมวดคิ้วด้วยความสงสัย ในขณะที่ริมฝีปากนิ่มของเธอยังวางอยู่ใกล้รอยหยักส่วนปลาย ส่วนมือนุ่มก็ยังกอบกุมแกนกายเขาไว้ ทิศเหนือแทบจะบ้า... ท่าทางนั่งคุกเข่าแล้วช้อนตามองตาแป๋วแบบนั้น มันกำลังท้าทายสัญชาตญาณดิบในตัวเขาอย่างรุนแรง “อย่าถามมาก ทำต่อ!?” น้ำเสียงทุ้มกดต่ำ คล้ายพยายามข่มอารมณ์เพื่อไม่ให้เธอรู้ และได้ใจว่าทำถึง “คะ ค่ะ” อันปันพยักหน้าด้วยท่าทางใสซื่อ ก่อนที่ดวงตาคู่หวานจะหลุบต่ำ แล้วชะงักค้างมองแท่งร้อนที่อยู่ในกำมือตาแป๋ว ตอนนี้มันขยายใหญ่จนเต็มลำ และเต็มไปด้วยเส้นเลือดที่โปนปูด ดูน่ากลัวนิด ๆ ซ้ำยังคับพองตัวสู้มือและสู้ปากเอามาก ๆ แต่ถึงแบบนั้น อันปันกลับไม่ได้รู้สึกรังเกียจทุ่นมังกรของทิศ